Hoofdstuk 11

Uit de Veendammer Courant


Het is zomer 1951 en ik treed op als conferencier op de Huishoudbeurs in gebouw Veenlust in Veendam, nadat ik al vele keren was opgetreden op dehuishoudbeurzen in Amsterdam, Arnhem en Utrecht.

  • Frans Nienhuys treedt in de beginjaren vijftig met grote regelmaat op tijdens huishoudbeurzen, zoals op de foto links in de oude RAI in Amsterdam van 29 september tot 8 oktober 1950. Frans deelt een cadeautje uit aan een vrouw in klederdracht.
  • Ook op de Huishoudbeurs van Arnhem (van 10 tot 20 augustus 1951) in 'Musis Sacrum' treedt Frans op als conferencier-cabaretier. Hier overhandigt hij een geschenk aan het 'Bruidspaar van de Dag'.

Op een avond kom ikna sluiting van de beurs weer in Veenlust in het hotel waar wij logeerden. En toen zei de hotelhouder tegen mij: ”Wat jammer nou, meneer Nienhuys, waarom stopt u nu met uw populaire programma Men vraagt en wij draaien?” En stomverbaasd antwoordde ik toen: ”Stoppen? Hoe komt u daar nou bij! Ik stop helemaal niet met mijn programma.”

Maar toen toonde hij mij de ’Veendammer Courant’, waarin zwart op wit stond dat mijn programma'Men vraagt en wij draaien!' in het nieuwe seizoen niet meer zou terugkomen. Dat ik die nacht maar heel weinig heb geslapen, zult u wel kunnen begrijpen.

En toen wij weer terug waren in Amsterdam, ben ik onmiddellijk naar de VARA-studio in Hilversum gegaan en kreeg daar toen Henk de Heus, de toenmalige programmaleider, te spreken. Op mijn vraag of het bewuste bericht in de krant op waarheid berustte en zo ja, waarom ik zelf dan niet eerst was ingelicht, kreeg ik als antwoord: ”Ja, dat bericht is inderdaad juist, maar de heren van de pers zijn een beetje te haastig geweest en hebben dit bericht al geplaatst nog voordat wij contact met jou konden opnemen.”

En op mijn vraag waarom dit programma dan werd stopgezet, een programma dat zoveel weerklank bij de luisteraars vond en waarvoor wekelijks enkele honderden verzoekjes binnenkwamen, werd mij geantwoord: ”Ja, wij stoppen een programma liever op zijn hoogtepunt dan op het moment dat het misschien begint dood te bloeden.”

Maar dat mijn programma nimmer zou kunnen doodbloeden, wordt wel bewezen door het feit dat ik in 1961 weer met ’Men vraagt en wij draaien!’ terugkwam en dat was bij… Radio Veronica!

  •  Als u op de afbeelding klikt, ziet u de programmering van Radio Veronica op elke zondag van september 1963. In de beginjaren zestig werd 'Men vraagt en wij draaien!' in de middag uitgezonden. Het verzoekplatenprogramma werd in deze maand onderbroken door een sponsorkwartier van Jamin.

En er is nog een belangrijkereden, waardoor 'Men vraagt en wij draaien!' nooit zou kunnen doodbloeden. Een oproepvan Radio Veronica leverde in een week tijd niet minder dan 32.680 verzoekjes op...Dit programma zou nog lange tijd hebben bestaan als ons goede, trouwe schip niet op 31 augustus 1974 door minister H.W. van Doorn vanCRM was getorpedeerd.

  • Oom Frans geeft minister Van Doorn onderuit de zak als u op de Norderney klikt.

En toen, op vrijdag 12 oktober 1951, ’s avonds om negen uur, kwam dan het moment dat ik voor de laatste keer voor de VARA-microfoon mijn programma ’Men vraagt en wij draaien!’ zou presenteren en dus afscheid van mijn luistervrienden en -vriendinnen moest gaan nemen.

Coen Serre was die avond de omroeper en voordat ik aan mijn programma begon, zei hij tegen mij: ”Zeg Frans, aan het slot van je programma ga ik natuurlijk wat tegen je zeggen en je bedanken voor alles wat jij in de loop der jaren voor de VARA hebt gedaan. Namens het VARA-hoofdbestuur moet ik je dan een envelop met inhoud aanbieden. Maar ik vind dat een beetje kinderachtig en zo weinigzeggend. Vind je het goed dat ik niets over die envelop met inhoud zeg, maar je – zogenaamd natuurlijk – een gouden vulpen aanbied?”

Ik had daar geen bezwaar tegen en zo geschiedde het dus. Maar wat bleek toen ik na mijn uitzending die envelop ’met inhoud’ opende? Er zaten drie briefjes van tien gulden in... Dertig hele guldens voor bijna twintig jaren trouwe dienst. En ik heb mijn leven lang spijt gehad dat ik die ’fooi’ toen niet geweigerd heb.

  • Lily Rost bleef na haar huwelijk met Frans Nienhuys onder haar meisjesnaam optreden in het Nederlands Cabaret Ensemble, dat vooral in de jaren vijftig met vele optredens hoogtijdagen beleefde.