52 weken / 52 weeks

    
Week 17: 18 april - 24 april 2004
Curator: Toos Ligtenberg
Subject: demo
echo 17
english version
« vorige week    volgende week »

1. Zondag Vandaag    tekst


2. Wind in de Rug    tekst


3. Met Rust      tekst
                            4. De Nacht Dat Ik Van Eenzaamheid Won    tekst


5. Te Dichtbij     tekst


6. Wil Je ...?     tekst


Aan alle raremuziekjesfans.

Toos. Zo heet ik sinds mijn geboorte, het is geen scheld-, of koosnaam. Die geboorte vond plaats in de zomer van1978, wat mij thans 25 jaren oud maakt. Ik werd ter wereld gebracht in Hardenberg, een kleine plaats in het oosten des lands aan de oever van de Vecht, alwaar ik mijn gehele jeugd en puberteit doorbracht. Op mijn 20e verhuisde ik naar studentenstad Zwolle, in mijn ogen ‘de wijde wereld’, om daar zelfstandig mijn leven voort te zetten. Na verschillende studenten(huizen) woon ik nu samen met mijn lief, Martijn, in de betonnen jaren-80-getto’s van Zwolle-Zuid.

Muzikaal levensverhaal.



Mijn liefde voor muziek manifesteerde zich reeds vroeg, als trouwe fan van de kerstplaat van de Damrakkertjes, kende ik als peuter alle kerstliedjes uit mijn hoofd en zong die uit volle borst mee, tijdens optochten door het dorp. Thuis begeleide ik mijzelf op speelgoedpiano en mondharmonica. Ik schreef wel eens een kinderliedje, geïnspireerd door Kinderen voor Kinderen. Na een jaar blokfluiten bij een lerares die iets weg had van juffouw Bulstronk uit Mathilda, verruilde ik op mijn achtste de speelgoedvleugel voor een echte piano en ontwikkelde ik een ondefinieerbaar soort van gepingel, wat zo nu en dan iets weg had van een kinderlied. Dikwijls vloeide daar een liedje met zelfgeschreven tekst uit. Pianoles begon in de zomer van ’88. Ik bleek, tegen alle verwachting in, een gedisciplineerde oefenaar, hoewel dat overigens niet heeft gezorgd voor de ontwikkeling tot virtuoos. Mijn droom om naar het conservatorium te gaan, na afronding van de middelbare school, sloeg ik eigenhandig aan diggelen, door mijzelf streng toe te spreken dat ik het leven als muzikant te weinig toekomstperspectief bood. Ik koos voor de opleiding tot juf, die ik na een jaar afbrak, ging over op een veel te brede opleiding sociale pedagogiek en ben na afronding gaan werken  in het commerciële bedrijfsleven. Het klinkt allemaal even logisch. Toen ik wat geld verdiende, kocht ik een tweede-hands elektrisch pianootje. Je moest zo ongeveer met je oor in de piano kruipen om enig decibel waar te nemen, doch was ik vreselijk blij met mijn aankoop. De lusteloosheid in mijn weinig bevredigende baan, onvrede over de nooit gevonden grote liefde en mijn frustratie over de veel te hoge verwachtingen van de maatschappij zette ik om in een paar liedjes, die ik samen met een vriendin inzong. Dit gaf zoveel rust, plezier en bevrediging, dat ik bedacht om alsnog toelating te doen voor het conservatorium. Ik zag mijzelf al zitten, heel artistiekerig, in een donker, rokerig studentenkamertje, ergens in Amsterdam, s’nachts, achter een oude piano, glas rode wijn, twee pakjes sigaretten, volle asbak, kladblok op schoot, potlood in de mond en maar schrijven en schrijven, de ene blues na de andere, beschikkend over liters inspiratie.

Ik zei acuut mijn baan op, pakte mijn studentenweekendbaantje als taxichauffeur weer op om eens diep na te denken over de zin van mijn leven en vond uiteindelijk een baan als docent bij een grote onderwijsinstelling, waarbij muziek één van mijn vakken was. Ik vond dat ik een heel goede mix had gemaakt van verstandig en leuk. Ik ontmoette mijn lief en ging samenwonen, ik mocht een musical regisseren van het schoolhoofd en werd gevraagd als zangeres van een bluesbandje. Ik was zo druk met goed bezig zijn dat ik geen tijd had voor schrijven en spelen. Dat kwam pas weer toen ik na anderhalf jaar onderwijs uitgeblust in de ziektewet per toeval de juiste mensen tegenkwam, waaronder Jan, die aanmoedigden weer te gaan schrijven, op te treden en een demo op te nemen. Daar had ik dan ook eindelijk tijd voor. Inmiddels werk ik parttime als liedschrijver en zangdocent bij een musicalgroep en heb ik me ingeschreven voor toelating op het conservatorium. Mijn demo vertelt over de grote zoektocht. Enkele nummers hiervan zijn te beluisteren. Ik wens u heel veel luisterplezier.


Toos Ligtenberg

Toos live!
Op 23 april 2004 (dus vrijdag a.s.!) gaan Philip Westera en Toos Ligtenberg hun eigen stukken beurtelings ten gehore brengen op gitaar en piano in Theatercafé Borra te Amersfoort. Bassist Joop, Percussionist Peter en backing vocal Kim de Lange zullen hen hierbij muzikaal ondersteunen. Kom luisteren naar hun muzikaal gedachtengoed!  (entree € 3,=)
Splogman
Mp3s hosted by archive.org / more download options
« vorige week    volgende week »