Landscouting
Als 6-jarige begonnen bij de jongste speltak van Scouting, de Welpen. echter na 3 zomerkampen was het avontuurlijke er af en besloot ik het verkennersleven achter me te laten.
In 1984, als er voor de JOTA radio-amateurs worden gevraagd, begint het bloed te kruipen waar het niet kan en raak ik meer en meer geïnteresseerd in het wereldje dat Scouting heet. Ik verdiep me in de activiteiten die voor de jeugd worden voor bereid en besluit me aan te melden bij de scoutinggroep. Er worden diverse cursussen gevolgd en ik ben gedurende ruim 6 jaar actief als Verkennerleider.
In deze tijd zullen veel weekendkampen worden gehouden in de omliggende bossen, maar ook een aantal zomerkampen, met als hoogtepunt een kamp van 2 weken in Schotland.
Hägar-Stam
Naast mijn taak als Verkennerleider treedt ik ook toe tot de Stam, de oudste leeftijdgroep voor de jeugd, die Scouting Nederland telt. De eerste tijd heeft de Stam nog geen naam en geen vaste structuur, maar organiseert wel activiteiten hikes in de Belgische Ardennen en andere los-vaste activiteiten.
Pas met het 10-jarig jubileum van de vereniging krijgt de Stam een duidelijke structuur en neemt de naam Hägar-the-Horrible-supports-club-Stam aan, afgekort tot Hägar-Stam, naar de gelijknamige viking stripheld. De Stam groeit uit en wordt tot een vriendenclub die elke maand bijeenkomt voor een gezellige activiteit of weekendkamp.
Internationaal
Behalve het Scouting-gebeuren in Nederland, is er ook over de landsgrenzen veel te beleven. Samen met leden van de Stam worden kampen in het buitenland bezocht, met name Intercamp en INECA (International Eastern Camp). Hier worden veel contacten opgedaan die zullen gaan leiden tot bezoeken aan andere kampen en groepen in binnen- en buitenland. Zo volgt er ook een bezoek aan Engeland aan Gilwell-park, en natuurlijk ook aan de plaats waar in 1904 Scouting uiteindelijk is begonnen: Brownsea Island. Dit eiland voor de Engelse kust is tegenwoordig een natuurreservaat, maar alleen leden van Scouting mogen er kamperen. Een avontuur op zich.
Tijdens de vele internationale kampen kom ik regelmatig in contact met Amerikanen die in Europa gelegerd zijn. Behalve hun huis en hun werk, hebben ze ook scholen en vrijetijdsbesteding, waaronder scouting. Ik kom in contact met een Nederlandse Amerikaan uit mijn geboorteplaats en wordt geïntroduceerd bij de Boy Scouts of America (BSA).
BSA
In 1990 kom ik als één van de weinige buitenlanders bij de Boy Scouts of America (BSA). Ik mede organiseer veel kampen en wordt uiteindelijk Unit Commissioner in het 'Charlemange Distict'.
Het systeem van de BSA heeft enkele overeenkomsten met het Nederlandse systeem. Opvallend zijn de grote prestatiegerichtheid en de diepgaande kennis die de jeugd over veel onderwerpen opdoet. Behaalde vaardigheidsinsignes staan dan ook voor grondige kennis en vaardigheid.
Ook de zomerkampen hier in Europa verschillen met die van de Nederlandse scouts. Waar de Nederlandse scouting hun kampen maandenlang van tevoren voor bereiden en alles meezeulen, daar gaat de BSA (hier in Europa) naar voorbereide kampplaatsen met een vaste kampstaf. Tenten, was- en eetgelegenheid is al voorbereid, zodat het kamp draait om de activiteiten die de kampstaf heeft. Men kan per dag op diverse onderdelen inschrijven, variërend van reddend zwemmen en kanoën tot boogschieten en houtsnijkunst. Alle activiteiten behandelen onderdelen en vaardigheden voor vaardigheidsinsignes
Door de vele kampen die ik mede organiseer wordt ik opgenomen in de Order of the Arrow (OA), Black Eagle Lodge (472), een tak van de BSA van mensen die het kamperen met en voor de jeugd aanmoedigen en die zich daar erg voor inzetten. De OA is gestoeld op Indiaanse historie van de Delaware indianen en houdt een aantal ceremoniën en dansen in traditie.
Zeeverkenners
In 1992 kom ik intensief in contact met de watertak van Scouting Nederland en verleg ik mijn activiteiten naar de Zeeverkenners, ook wel Waterscouting genoemd.
Omdat op het water een aantal verantwoordelijkheden komen kijken wordt niet alleen de jeugd, maar ook de staf verplicht om de noodzakelijke 'vaarbewijzen' te halen. Deze 'vaarbewijzen' of Machtiging tot Bootleiding (MBL) zijn er in diverse categoriën, variërend tot roeien op stilstaand water tot en met het varen met grote schepen en zeilen op zee. Zonder deze papieren mag men niet zelfstandig een boot meenemen.
Hoogtepunt in het jaar is het zomerkamp, met om de vier jaar deelname aan het NaWaKa (Nationaal Water Kamp), waar zo'n 30.000 leden van Scouting Nederland aan deelnemen.
In 2002 moet ik, na 9 jaar bij de Zeeverkenners en na 19 jaar binnen Scouting, wegens tijdgebrek, als actief lid helaas een stapje terug doen maar ben ik op de achtergrond nog wel actief met hulp aan bij kleinere activiteiten.
Cursussen
Om als vrijwilliger binnen Scouting de jeugd te kunnen/mogen (bege)leiden, moeten er een aantal cursussen worden gevolgd. Te beginnen bij de basiscursus (basistraining), kan men dit uitbouwen met allerlei trainingen. Zoals de kampcursus, waarbij kampvaardigheden worden aangeleerd, maar ook waar op te letten bij de diverse leeftijdsgroepen, zoals activiteiten, omgaan met heimwee, en leeftijdsomstandigheden. Of de cursussen om te leren hoe om te gaan met moeilijke kinderen.
Voor leidinggevenden is er nog de Gilwell-cursus, (ook wel Woodbadge genoemd). Tijdens deze zware training die 8 dagen duurt wordt de leidinggevende een spiegel voor gehouden en binnenste buiten gekeerd. Nieuwe vaardigheden worden aangeleerd en als men na 8 dagen de cursus verlaat heeft men een opdracht meegekregen waaraan moet worden gewerkt. Na ongeveer een half jaar komen de cursisten weer bij elkaar om samen met de cursusstaf de voortgang van de opdracht te bekijken. Als blijkt dat er voortgang wordt gemaakt, zal via de mentor van de cursist een speciaal (internationaal erkend) waarderingsteken worden overhandigd: 'de Woodbagde'. Deze 'Woodbadge' bestaat o.a. uit een leren veter met daaraan twee houten botjes en een certificaat (in Nederland ondertekent door ZKH Prins Bernhard).
JOTA - JOTI
Elk jaar in het 3e weekend van oktober vindt er een internationaal evenement plaats waarbij, onder leiding van radio-zendamateurs, via zenders contacten mogen worden gelegd met andere scouts over de gehele wereld. Dit evenement heet JOTA, wat staat voor Jamboree On The Air. Omdat er tegenwoordig ook een deel van de communicatie via het Internet verloopt, wordt dat deel van de JOTA 'JOTI' genoemd. Tijdens een aantal van die JOTA's ben ik hoofdoperator of gastoperator en heb ik meegeholpen activiteiten voor de jeugd op te zetten, zoals radio-vossejachten, radiopuzzels, en het uitleggen wat radioverbindingen zoal doen.
MES en RIS
Een paar van de landelijke werkgroepen die Scouting Nederland telt, zijn de MES (Medische en EHBO Stam) en de RIS (Radio Interesse Stam). Van beiden ben ik lid.
De MES bestaat uit een aantal vrijwilligers (artsen, verpleegkundigen, EHBO-ers, First Responders en andere hulpverleners), die bij evenementen van Scouting Nederland,zoals NaWaKa, PiToMa, Explo etc, maar ook op o.a. de Nijmeegse Vierdaagse medische ondersteuning verlenen aan hen die dat nodig hebben
De RIS bestaat uit radio-amateurs die hun apparatuur en kennis belangeloos ter beschikking stellen aan grote scoutingevenementen om de kinderen van daar uit met een speciale machtiging verbinding te laten maken met mensen over de gehele wereld.
