Verhalen vertellen middenbouw

 

 

Doel      :

 

Materiaal:

 

Inleiding: de verhalenstok

Ik vertel de kinderen een verhaal over Prunia en de verhalenstok (zie bijlage).  Aan het eind van het verhaal haal ik de stok tevoorschijn en mogen alle kinderen deze bekijken. Ik vertel dat iedereen die een verhaal aan de stok vertelt een bedeltje aan de stok hangt, zodat Prunia weet welk verhaal van welke groep komt.

 

Kern: verhalen verzinnen

We gaan met de groep verhalen verzinnen en deze aan de verhalenstok vertellen. Eerst verzinnen we allemaal een woord. De stok wordt de kring rondgegeven, als je de stok in je hand hebt mag je een woord verzinnen.

 

Dan bedenken we nog een verhaal, maar dit keer mag iedereen een zin toevoegen als je de stok in je hand hebt.

 

Dezelfde opdrachten doen we nog eens, maar nu bedenken we een verhaal in het Kwakistaans (de taal van Prunia, oftewel djebbetalk: een zelfbedachte taal).

Eerst bedenken we allemaal een woord, daarna een zin.

 

Afsluiting: een symbool

De klas mag een symbool uitzoeken wat we aan de stok gaan vastmaken, zodat Prunia weet dat bij dat symbool de verhalen horen van deze groep.

Tot slot vertel ik dat ik weer verder ga om nog meer verhalen voor Prunia te verzamelen.

 


Bijlage

 

Prunia en de verhalenstok

 

Een paar weken geleden heb ik een verre reis gemaakt. Ik ben in Kwakistan geweest.

Kwakistan is een prachtig land. Het is er altijd lekker warm, er zijn mooie bossen, watervallen, witte stranden en hele mooie dieren. Op een dag liep ik over het strand toen ik iemand hoorde huilen. Ik liep richting het huisje waar het gehuil vandaan kwam en keek door het raam. Op het bed lag een meisje. Ze was een jaar of 7. En ze huilde tranen met tuiten. Ik ging naast haar op het bed zitten en vroeg wat er aan de hand was.

Toen vertelde ze me het volgende verhaal:

 

Prunia, want zo heette dat meisje, was dol op verhalen. Ze wilde het liefst dat iemand haar de hele dag voorlas. Maar ja, niet iedereen had daar tijd voor. Als ze aan haar moeder vroeg of die een verhaal wilde vertellen zei haar moeder: ‘nu niet, Prunia. Je ziet toch dat ik druk bezig ben! Ik moet de was nog doen, en nog boodschappen doen, dan moet ik stofzuigen en eten koken. Ik heb nu echt geen tijd om voor te lezen!’. En als Prunia het dan aan haar vader vroeg, zei die: ‘Ik zou wel willen, maar nu even niet! Ik moet nog 23 koeien melken!’. Nooit hadden ze tijd om Prunia een verhaal te vertellen.

Op een dag liep Prunia in het bos. Ze was bloemen aan het plukken voor haar moeder. Opeens zag ze een stok liggen. Niet zomaar een stok! Een heel bijzondere stok. Met allemaal kleuren, en bloemen, en veren, en linten. Hij was prachtig! Prunia stond even naar de stok te kijken tot ze een geluidje hoorde. Ze kwam wat dichterbij, en hoorde dat het de stok was die wat tegen haar zei: ‘pak me maar op! Ik weet heel veel verhalen!’. Prunia was heel verbaasd… Een stok die verhalen wist? Voorzichtig pakte ze de stok op en hield die bij haar oor. ‘Echt hoor, neem me maar mee, ik kan je heel veel verhalen vertellen, daar hou je toch zo van?!’, zei de stok.

En het was echt waar. De stok zat vol verhalen. Prunia gaf de stok een mooi plaatsje op haar kamer. En elke avond voor ze ging slapen hield ze de stok bij haar oor. De stok vertelde dan een prachtig verhaal. Hij wist verhalen over prinsessen en koningen, over boten en eilanden, over olifanten en piraten, over muizen, verre landen, oerwouden, zeehondjes, … Elke avond luisterde Prunia ademloos naar de mooie verhalen.

Totdat er op een avond geen geluid meer uit de stok kwam. Of toch…, heel zachtjes: ‘ze zijn op, Prunia! De verhalen zijn op! Ik weet niks meer’.

Prunia barstte in tranen uit. Nu was er weer niemand die haar verhalen kon vertellen! Ze huilde tranen met tuiten.

En juist op dat moment kwam ik langslopen.

 

Nou, en toen zat ik daar op het bed bij Prunia. Wat moest ik nou? Ik gaf Prunia eerst maar een zakdoekje zodat ze haar tranen wat kon afdrogen. En toen kreeg ik een idee:

Als ik die stok nou eens meenam naar Nederland! Dan laat ik alle kinderen in Nederland een verhaal vertellen aan de stok. En dan kom ik de stok over een jaar weer terugbrengen. Dan zit ‘ie weer vol verhalen die hij aan Prunia kan vertellen!

Prunia vond het een geweldig idee. Ze nam afscheid van de stok en gaf hem aan mij. Ik deed hem in mijn tas, en beloofde dat ik de stok over een jaar weer terug zou brengen, vol met verhalen.