Vanaf ongeveer 1990 heb ik video opnamen gemaakt op S-VHS tape en de laatste
jaren op DV. Helaas gaat dit materiaal na zo'n 10 tot 15 jaar langzamerhand in ruis ten
onder. Als videobanden gekoeld,droog en niet met liggende spoelen worden
bewaard kan dit proces aanzienlijk worden vertraagd maar in de normale situatie
zijn de omstandigheden niet ideaal. Want wie bewaart zijn videobanden nou in de
ijskast ?
Met name om de opnames van de kinderen op jonge
leeftijd, vakanties etc. te
behoeden voor aantasting door de tand des tijds besloot ik begin 2002 deze
opnames over te zetten op een in theorie stabieler medium, CDR(W) en sinds juli 2002 op DVD+R(W).
Een verder voordeel van deze nieuwe media is dat het videomateriaal veel
toegankelijker wordt, omdat je een groot aantal clips kunt maken die via het menu
van de DVD of SVCD snel te kiezen zijn.
Eenvoudige methodes, weinig invloed op eindprodukt
1. Je kunt voor de eenvoudigste weg kiezen: de videobanden rechtstreeks
overzetten op DVD+RW middels een stand-alone DVD-recorder, die steeds goedkoper
worden aangeboden, maar je hebt dan geen
mogelijkheid om het materiaal te bewerken en het terugvinden van bepaalde scenes
wordt er ten opzichte van tape ook niet veel beter op. De meeste
DVD-recorders bieden wel de mogelijkheid om hoofdstukmarkeringen aan te brengen
en sommige, zoals de Philips DVDR 70 laten je eventueel een indexpagina maken.
Edit mogelijkheden zijn er echter niet of nauwelijks.
2. Tegenwoordig zijn er ook videocamera's (o.a. van Hitachi) in de
handel die niet meer op tape maar rechtstreeks op DVD+RW registreren. Hiervoor
geldt hetzelfde bezwaar: je hebt niet of nauwelijks meer de mogelijkheid om te bewerken. Het
materiaal wordt onmiddellijk gecomprimeerd opgeslagen en de afzonderlijke
beeldjes zijn niet meer te achterhalen want er wordt al tijdens de opname
real-time MPEG2-compressie toegepast.
Meerstapsmethode, eindprodukt volledig in eigen hand !
Hoewel er op het internet veel informatie te vinden is over het overzetten
van videotape naar CDROM of DVDR is
het meeste nogal verbrokkeld en staat er ook een hoop onzin. Het kost
wat zoekwerk om te komen tot een methode die uitstekende resultaten levert
en waarbij geen kwaliteitsverlies optreedt. Ik heb mij in eerste instantie
geconcentreerd op de verwerking van analoge video, het leeuwendeel van mijn
oudste materiaal, en daar een goed werkende combinatie voor gevonden. De stap
naar digitaal is vervolgens eigenlijk eenvoudiger omdat met name het 'capturen',
het beeld voor beeld inlezen in de PC via een zogenaamde firewire (IEEE 1394)
kaart heel eenvoudig gaat.
Het is wel van belang je te realiseren dat videoverwerking nogal wat eisen
aan de PC stelt: snelle processor, grote harde schijf, goede monitor en
videokaart. De minimumconfiguratie is mijnsinziens een Pentium3 op 850MHz, 80 GB
harddisk, 128 MB RAM, Geforce 2 videokaart. Hardware wordt echter nog
steeds met de week sneller en opslagcapaciteit steeds groter, dus zal het met de
meeste van de huidige configuraties wel lukken.
De methode die ik volg is wel wat arbeidsintensief maar dit wordt ruimschoots
goedgemaakt door de uitstekende resultaten. Een goed eindproduct is in hoge mate
afhankelijk van het voorkomen van kwaliteitsverlies in de verschillende stappen
van het proces. Die stappen zijn achtereenvolgens :
1. Capturing: inlezen van de videobeelden (inclusief audio) in de PC.
Het materiaal wordt als AVI file op de harde schijf opgeslagen. (Er is ook
hardware beschikbaar waarbij de bronvideo meteen als MPEG2 wordt gecaptured,
maar dat heeft een boel nadelen)
2. Editing: bewerken en knippen van de beelden, toevoegen van titels en
overgangen. Het resultaat als AVI file opslaan.
3. MPEG2 encoding:
AVI file middels een zgn. MPEG2 encoder omzetten naar
MPEG2 formaat, (o.a. vanuit Adobe Premiere kun je de bewerkte tijdlijn ook
rechtstreeks naar MPEG2 omzetten zonder eerst naar AVI te gaan)
4. De resulterende MPEG2 files inlezen in een authoring pakket waarmee de
layout en menu's (ook bewegende) voor de DVD naar eigen inzicht worden
opgebouwd.
5. De door het authoring programma gemaakte DVD-image middels Nero of
rechtstreeks vanuit het authoring pakket naar DVD+R(W) branden.
Tegenwoordig is weliswaar, naar analogie van de stand-alone DVD-recorders, ook software
beschikbaar waarbij de DV-camera slechts aan de PC behoeft te worden
gekoppeld waarna er vervolgens onmiddellijk een DVD+R(W) wordt gebrand, echter
de op die manier verkregen output is kwalitatief bijna altijd slechter dan via de
meerstapsmethode, die ik middels de volgende pagina's nader zal uitleggen. Het
direct naar DVDR of CDR branden slaat uiteraard ook de bewerkingsstap (Editing)
over. Dat komt het eindresultaat niet ten goede want er is maar weinig materiaal wat tijdens de opname al
zo goed geconstrueerd is dat het er zich voor leent om zonder bewerking naar DVD
te worden geschreven.
Het is ook mogelijk de bewerkte video vanuit het editprogramma, bijvoorbeeld
Pinnacle Studio, rechtstreeks terug te schrijven naar DV-tape als de
DV-camcorder een DV-in mogelijkheid heeft. Enkele jaren geleden was deze
mogelijkheid bij een aantal camera's standaard uitgeschakeld omdat voor een
camera met DV-in meer invoerrechten moesten worden betaald. De laatste tijd
lijkt de situatie wat verbeterd. Er zijn overigens tools te krijgen die de
latent aanwezige DV-in in werking kunnen zetten. (DV widget, maar ook de
verderop genoemde RM95 remote commander)
Toekomst?
Een interessante ontwikkeling is mijnsinziens het rechtstreeks schrijven
naar Flash RAM wat sommige videocamera's nu kunnen. Panasonic heeft,
aanvankelijk alleen voor de Amerikaanse markt maar inmiddels ook voor
Europa, een
videocamera uitgebracht waarbij geen tape wordt gebruikt maar een 512 Mbyte Flash RAM
kaartje. Dat lijkt natuurlijk prima, want in theorie heb je net als bij tape alle
bewerkingsmogelijkheden. Helaas blijkt er toch een compressiemethode te worden
toegepast waardoor er uiteraard meer op het kaartje past maar editen toch een
stuk lastiger wordt.
Bezwaar is verder dat op 512 MB slechts ongeveer
10 minuten video (in hoge kwaliteit) kan worden geregistreerd. Geheugens
worden echter, afgezien van de gebruikelijke prijsschommelingen, met de tijd
steeds goedkoper. Een 4 Gigabyte kaartje, nu al beschikbaar, levert al een
opslagcapaciteit van 80 minuten hoge kwaliteits video (gecomprimeerd) en zou
theoretisch 20 minuten ongecomprimeerd materiaal in DV-AVI formaat kunnen
bevatten.
Het zou wat mij betreft de voorkeur verdienen als de
gebruiker zou kunnen kiezen voor ofwel gecomprimeerde opslag of ongecomprimeerd
als DV-AVI met alle bewerkingsmogelijkheden van dien. Met het groter en
goedkoper worden van Flash RAM zou dat moeten kunnen.
In de zomer van 2005 heeft JVC de Everio-G camera
uitgebracht die opneemt op harde schijf. Er is een 20GB of een 30GB versie
leverbaar. Op 30 GB past volgens de fabrikant 9 uur video in hoge
kwaliteit (7Mbit/sec). De camera neemt op in MPEG2 formaat (in DV-AVI formaat
zou er ong. 2,5 uur op de schijf passen) en heeft daarmee hetzelfde nadeel
als hierboven gemeld bij de Flash RAM camera van Panasonic. Middels de bijgeleverde software
kan geedited worden en kan een DVD worden opgebouwd. Editen van MPEG2
files is mijninziens een nadeel. De edit mogelijkheden zijn veel beperkter en
het is lastiger dan het editen van DV, omdat
tijdens de realtime compressie naar MPEG2 al veel beeldjes worden
'weggegooid'. De HD kan niet verwijderd worden en de inhoud moet dus op gezette
tijden worden weggeschreven naar PC of DVD-recorder. Een dergelijk camera zou
voor mij aantrekkelijker zijn als je behalve de MPEG2 compressie ook zou
beschikken over DV-AVI registratie op de harde schijf. 2,5 uur video op een 30
GB schijf is ook nog zo gek niet en je blijft dan over volledige edit
mogelijkheden beschikken. Voor degenen die nooit editen is het natuurlijk
wel een prima oplossing.
Vanaf medio 2006 beginnen er ook prosumer videocamera's op
de markt te komen die 720p of 1080i ondersteunen. Er komen ook steeds meer
met name LCD TV's beschikbaar die HD (high definition, ofwel hoog oplossend
vermogen) ondersteunen. Die zijn ook geschikt om het materiaal van deze hoge
resolutie camera's af te spelen. Adobe Premiere Pro ondersteunt ook capture in
deze formaten.
Er wordt momenteel, medio 2007, nog weinig materiaal in
hoge resolutie uitgezonden maar DVD's in BluRay of HD-DVD formaat zijn in
toenemende mate beschikbaar. Op Usenet zijn veel recente en ook oudere
speelfilms in HD formaat te vinden (bijvoorbeeld afkomstig van Film 1 HD) zodat
je op het TFT scherm van je PC al een prima voorproefje kunt krijgen. 720p ziet
er op een goed TFT scherm verrassend veel scherper uit dan de traditionele DVD's
op hetzelfde scherm. 1080p (1920 x 1080 non-interlaced) is nog fraaier maar die
stap is tov 720p minder groot dan vanaf 576i (de oude standaard) naar 720p. Zie
mijn videowoordenboek voor uitleg van de verschillende termen. Het formaat
waarin het materiaal wordt aangeboden is avi, wmf, of mkv. Dit laatste
wordt niet ondersteund door Windows Media Player maar wel door bijvoorbeeld BS
player of VLC Mediaplayer (gratis te downloaden :
http://www.videolan.org/vlc/ ).
This page was last updated on june 3,2007,
Alfred Jan Apperloo
