Straatorkest Toeters en Bellen deed zaterdagavond de 31e januari het Amelander Veerhuis op zijn grondvesten schudden.
Café het Amelander Veerhuis in Holwerd is de vaste repetitieruimte van het plaatselijke muziekkorps Crescendo. Het korps gaf zaterdagavond een concert in het café en deed dat in samenwerking met het Amsterdamse straatorkest Toeters en Bellen. Aangezien de publieke belangstelling voor dit concert enigszins te wensen overliet, kwam het erop neer dat de beide orkesten om en om voor elkaar optraden en elkaars publiek vormden.
Over het geheel genomen waren de zitplaatsen telkens goed bezet en het moge duidelijk zijn dat dat het publiek steeds uit echte kenners bestond. Men luisterde kritisch naar elkaar, maar enthousiasmeerde elkaar ook over en weer. Meeklappen en meezingen was eerder regel dan uitzondering. Al tijdens het eerste nummer van Crescendo, Prestige, werd er tijdens het melodieuze middendeel zo luid gezongen, dat het instrumentale aandeel minder dan begeleiding leek. Daar maalde echter niemand om. Ook dirigent Eric Roelofsen niet. Deze veelzijdige Di-Gojim muzikant viel in voor de in het buitenland vertoevende vaste dirigent Andries de Haan en liet deze avond duidelijk het plezier in het musiceren prevaleren boven een honderd-procents-kwaliteit. Zijn houding werkte een ontspannen manier van spelen in de hand en garandeerde veel goede en mooie noten in stukken als Hello New York, Un Poco Espagnol, Jubelklänge en de medley Italian Holiday. Er was sprake van compact spel, goed ondersteund door de bassen, al moesten deze één keer op gang geholpen worden door het vocale basje van de dirigent.
Het Orkest Toeters en Bellen deed alles af zonder dirigent. Ondanks dat bleef de groep redelijk in het gareel. Onder de twintig muzikanten bevonden zich koperblazers en saxofonisten, maar ook fluitisten en klarinettisten. Een en ander zorgde voor een klankkleur, die behoorlijk afweek van die van Crescendo. ook het repertoire was van een totaal andere orde. Het betrof wereldmuziek, met de nadruk op Oosteuropese volksmuziek. Radio Tirana, De Transsylvanië Express en Bessarabyanka waren er klinkende voorbeelden van.
Ze werden, opgezweept door niet alledaagse trommels, uitermate expressief uitgevoerd . Ach in zo'n geval deert een ietwat schrille klank en enige onzuiverheid toch niet?
In Bessarabyanka participeerden overigens ook de leden van Crescendo. Gezamenlijk schaarde men zich rond het biljart. Niet, zoals te verwachten viel, voor het competitieve ballen-, maar voor het collegiale tonenspel. Rond het biljart zongen de leden van Toeters en Bellen eerder in "Geef Frysk" en uit volle borst de op de Amsterdammers in het geheel niet van toepassing zijnde tekst "Ik kom út Fryslân" mee.
Op 28 desimber wie de boppeseal by Henkie wer fol.
Under lieding fan Andries de Haan wie der in mooi programma makke.
Une Belle Histoire, Feroaring fan Lucht, Mr Sandman, Killing me softly, Tennessee Dance, My oh my, Hollandse Hits en Prestige waarden troch it hiele korps spile. Mar der wienen ek solisten.
