 |
Eén van mijn lievelingsplekjes - lekker in de vensterbank,
boven de radiator, naar buiten kijken. Hier kan ik goed in de gaten houden
of er niet een soortgenoot de tuin indringt. Dat wil nog wel eens gebeuren
en dat vind ik nou niet bepaald leuk. Het liefst schiet ik door het raam
naar buiten om de indringer te verjagen. Maar dat lijkt me niet echt
verstandig. Dus zet ik eerst een flinke keel op om hem de waarheid te
vertellen. Mocht dat niet helpen, dan vraag ik mijn vrouwtje om de
achterdeur voor me te openen. Want wie niet horen wil… |
| Lig ik net even een tukkie te doen, moet mijn vrouwtje weer
zo nodig een foto van me maken. Hoe zou ze het vinden als ik haar in haar
slaap stoor? Nou ja, ik had er minder flatteus op kunnen staan, had ik op
mijn andere zij gelegen… |
 |
|
Heerlijk om aan het begin van de avond nog even na te
genieten van het lentezonnetje. Het dakleer is lekker warm en ik kan ook
nog eens alles goed overzien vanaf deze plek. Ik heb dit stekkie bij
toeval ontdekt toen ik de afgelopen winter een vogel wilde vangen. Op deze
foto is het vogelhuisje dat onder de lamp staat niet zichtbaar. Maar die
gebruik ik om op het dak te klimmen. Helaas bleek de vogel gevlogen. Maar
hij heeft me wel mooi aan een nieuwe uitkijkpost geholpen. |
| Zo af en toe moeten de nagels even gescherpt worden. In het
begin dat ik hier woonde gebruikte ik daarvoor de bekleding van het
bankstel. Maar dat leverde elke keer weer een confrontatie met de
plantenspuit op. En aangezien ik, net zoals veel van mijn soortgenoten,
een grondige hekel heb aan water, laat ik dat sindsdien wel uit mijn
hoofd. Gelukkig zijn er nog genoeg andere mogelijkheden om mezelf van een
manicure te voorzien. |
 |
 |
Hier zien jullie mij met mijn baasje Robert. We zijn allebei
duidelijk een beetje sloom. Terwijl ik een uiltje aan het knappen ben, is
Robert aan het ontspannen door televisie te kijken. Omdat ik ervoor wil
waken dat hij niet naar de verkeerde programma's kijkt, beheer ik, zoals
op deze foto duidelijk te zien is, de afstandsbediening. |
| Dol ben ik op de snoepjes die mijn naam dragen. Vrijwel elke
avond word ik erop getrakteerd. Mocht mijn vrouwtje het dreigen te
vergeten, dan herinner ik haar er wel aan. Maar om mij dan blij te maken
met een dode mus, is niet erg aardig. Al had ik daar meer belang bij gehad
dan bij de kruimels die uit het snoepjesdoosje komen. |
 |
 |
's Winters lig ik bij voorkeur in de vensterbank. Maar als
het weer het even toelaat, neem ik mijn plekje in deze tuinkast in. Lekker
in het zonnetje met een goed uitzicht over de tuin. |
| Wat ik op het moment dat deze foto genomen werd aan het doen
was, weet ik niet meer. Het lijkt erop alsof ik televisie aan het kijken
ben (in die richting kijk ik namelijk). Het kan ook zijn dat ik aan het
gymnastieken was. Maar vermoedelijk was ik me aan het wassen en werd ik
door een of ander geluid afgeleid. Hoe dan ook, knap knullig dat juist op
zo'n ogenblik mijn vrouwtje het nodig acht om een foto te maken. |
 |
 |
Ik voel me best wel vereerd dat ik op de website van mijn
vrouwtje een dagboek mag bijhouden. Het is alleen wel behoorlijk irritant
dat ik sindsdien paparazzi om me heen heb hangen. Wat ik ook doe, eten,
slapen, spelen, noem het maar op, steeds weer wordt er een camera op me
gericht. Nou, ze bekijken het maar. Ik ben er even niet! |
| Erg veel lijken mijn mensen zich er niet van aan te trekken.
Steeds weer verwachten ze dat ik bereid ben me te laten vereeuwigen. Heb
ik ze hier even lekker tuk door op het moment suprême mijn tong uit te
steken. Lekker puh!!! |
 |
 |
Maar het moet gezegd, zo af en toe levert al dat
gefotografeer best wel een heel mooi plaatje op. Ik wil niet al te
verwaand overkomen, maar ik vind dat ik er hier toch echt wel heel goed op
sta. |
