ENTLEBUCHER SENNENHONDEN V. CINU’S HOF      

 

 

 

 

 

Ned. Kampioen

 

Andra vom Farbhof

* 11 juli 2001

 15 augustus 2008

 

Belg. Winster 2002

 

 

Het ongelooflijke is gebeurd. Binnen een tijdsbestek van veertien maanden is de derde hond van ons roedeltje ons ontnomen. Binnen vijf weken na het overlijden van Ciska wisten wij het zeker: Andra was ziek. De dierenarts wist niet direct wat er loos was maar vertrouwde op ons gevoel en binnen twee weken na dat eerste consult bezochten wij met Andra een specialist in België. Er volgden een aantal onderzoeken. De diagnose werd gesteld op een eosinofiele enteritis. In plaats van een verbetering op de ingezette therapie zagen wij dat ze verslechterde. Na een endoscopie die een wel heel ziek maagdarmkanaal liet zien zijn we gestart met een zeer zware medicamenteuze therapie. Een aantal weken nadien haalden wij heel voorzichtig wat opgeluchter adem; Andra knapte zienderogen op. Tót het moment waarop we zagen dat haar toestand verslechterde en aanvullend bloedonderzoek aantoonde wat wij al gezien hadden. Er waren complicaties, Andra’s lever had vanwege de medicatie ernstige problemen. Zij was zieker dan ooit en de grens was bereikt, het ging niet meer. Met heel, heel veel verdriet hebben wij besloten dat wij haar moesten laten gaan. Samen met Fanny hebben wij afscheid van haar genomen en haar naast Ciska en Akkie begraven.

 

Tijdens de drie maanden van de behandeling hebben we voortdurend en in nauw overleg met de dierenartsen gewaakt over de kwaliteit van Andra’s leven. Maar hebben we er ook voortdurend over gewaakt geen grenzen te overschrijden die niet meer in haar belang zouden zijn. Wij zijn de DAP Ell veel dank verschuldigd, altijd waren zij bereid zich voor Andra in te zetten. Een bijzonder woord van dank zijn wij verschuldigd aan dr. Greet Junius, werkzaam in Borsbeek nabij Antwerpen. Met oneindig veel liefde, geduld, steun en enthousiasme heeft zij Andra alle kansen op herstel gegeven en heeft zij ons, Andra’s baasjes, gedurende die vier maanden begeleid. 

                                  

 

Het heeft niet zo mogen zijn, wij hebben Andra verloren.

 

Onze Andra, ooit een asociaal en onhandelbaar uit huis geplaatst hondje

Onze Andra, zij veranderde in een graag werkende en vooral sociale hond

Onze Andra, een echte Zwitserse, drijvende Entlebucher Sennenhond

Onze Andra, altijd jodelend, altijd vrolijk                                                                                                                                                                                                                               

Onze Andra, moeder en oma

Maar vooral ónze Andra, een wereldhond die we zo oneindig lief hadden en van

wie we veel te vroeg afscheid moesten nemen.

Het is stil in huis.

 

HOME

IN MEMORIAM