~ Traditie ~

Verschillen

Wicca is zo rond de jaren '50 onstaan, door een coven waar Gerald Gardner deel uit maakte. Zij hingen voornamelijk een keltische traditie aan. Tegenwoordig beoefenen Gardnerians Wicca net zoals Gardner zo'n 50 jaar geleden deed. Maar uit zijn traditie zijn vele verschillende andere stromingen ontstaan. Enkele van deze tradities zullen we hier bespreken.

Gardnerian Wicca

Gerald G. Gardner, "grootvader" van de moderne hekserij: Wicca. In 1939 werd hij ingewijd in een coven van heksen in het New Forest gebied van Engeland, door de Hogepriester "Old Dorothy" Clutterbuck. Bij zijn inwijding hoorde ook de zwijg belofte. Hij heeft gezworen tot geheimhouding van de rituelen e.d. van zijn coven. In 1949 schreef Gardner een boek (High Magic's Aid) over Middeleeuwse hekserij. Het was dezelfde wijze die de coven ook hanteerde. In 1951 werd in Engeland de laatste wet tegen hekserij opgeheven. Gardner publiceerde zijn boek Witchcraft Today, dat doorborduurde op de rituelen van zijn coven.

Gardnerisme wordt gezien als zowel een traditie als een familie. Men is er heel hecht en deelt lief en leed samen. De coven word geleid door de Hogepriesters. Garnderians volgen hun hand overgeschreven Book of Shadows zeer nauwkeurig, maar ze zijn vrij om er dingen aan toe te voegen en te improviseren, zolang het originele maar bewaard word. Een traditie die niet vernieuwt zal tenslotte uitsterven. De meeste volgers van de Gardnerian traditie werken skyclad. Dit wil zeggen dat ze geen kleding dragen tijdens rituelen.

Een Gardnerian kan zijn afstamming direct terug leiden naar een Hogepriesteres die met G. Gardner heeft samengewerkt. Voor zo goed als iedere Amerikaanse Gardnerian, is dat zijn laatste Hogepriesteres, Monique Wilson. Monique wijdde de Bucklands in en Rosemary Buckland wijdde Theas in.

Elke Gardnerian coven is autonoom en wordt geleid door een Hogepriesteres die terug kan vallen op haar Koningin (de Hogepriesteres die haar trainde) voor raad. Dit heeft geleid tot directe afstammingen en wijze leiders.

Reincarnatie en de Wiccan Rede (An it harm none do what you will) zijn de basis van de traditie. Covens worden zoveel mogelijk samengesteld uit evenveel mannen als vrouwen. De beste werking onstaat door de verzameling van energie door de God en de Godin, die gesymboliseerd worden door de paren in de coven, door te dansen, zingen, enz.

Zoals vele Wiccan tradities, hebben ook de Gardnerian drie graden. Een Amerikaanse Gardnerian moet 3e graads zijn voordat ze Hogepriesters mag worden. De Hogepriester en Hogepriesters zijn verantwoordelijk voor cirkels, hun covenleden trainen en de Gardner traditie in stand houden en door te geven.

Natuurlijk volgen Gardnerian wiccans, de traditie die geschreven is door Gerald Gardner. Als je goed kijkt (en de geschiedenis van Gerald's leven besturdeerd) zie je vele elementen die uit andere religies of van andere mensen komen. Doreen Valiente heeft veel van het werk van Gardner herschreven. Dit herschreven werk is geaccepteerd door Gardnerians, en koesteren deze lessen nog steeds.

Alexandrian Wicca

Hoe je het ook wendt of keert, Alexandrian Wicca blijft een afstamming van Gardnerian Wicca. Oprichter van deze vorm is Alex Sanders. Zelf beweerde hij (op brute wijze) ingewijd te zijn door zijn grootmoeder, die een oude heksentraditie volgde. Alex Sanders heeft echter de traditie van Gerald Gardner overgenomen (kijk maar naar de handelingen) en heeft het uitgebreid met elementen van de hogere magie (invloeden van Eliphas Lévi dus). Ook zijn de regels iets versoepeld: verplicht skyclad werken, is optioneel geworden. Men volgt nog steeds de regels, maar Alexandrians zijn wel vrijer en (dus)eclectischer geworden. Alexandrian Wicca is dus geschikter voor mensen die liever alleen werken, dan Gardnerian Wicca.

Dianic Wicca

In Nederland vind je relatief weinig Dianics. De meeste Dianics zijn zeer feministisch en politiek gericht. Ze strijden voor gelijkheid tussen man en vrouw. Ze willen gelijke behandeling, gelijke lonen voor hetzelfde werk, enz. In Nederland is deze strijd vrijwel niet meer nodig. In Amerika, het geboorteland van Dianisme, vind je al veel meer Dianics. Er zijn eigenlijk twee soorten Dianics, beide zo rond dezelfde tijd onstaan. De ene groep opgericht door Morgan McFarland, die wel met mannen werkt, de andere groep is een creatie van Z. Budapest, die niet met mannen werkt.

Dianic Wicca covens, volgens Budapest's traditie, bestaan in de meeste gevallen slechts uit vrouwen en concentreren zich uitsluitend op de Godin. Ze werken niet met de Gehoornde God en gebruiken alleen vrouwelijke energie. Vaak zijn het feministische vrouwen, die het niet eens zijn met de patriarchie. Maar dit wil niet per definitie zeggen dat ze alle mannen haten en allemaal lesbisch zijn. Deze Dianics gebruiken geen mannen in hun rituelen en er is bijna geen mogelijkheid om als man de traditie te leren. Een Dianic coven kent geen hirearchie. Alle Dianics van hun coven zijn gelijk. Alle leden van de coven zijn Hogepriesteres. Ze zijn dus allemaal in staat een ritueel te schrijven, te leiden en uit te voeren.

Morgan's groep, opgericht in 1970 in Dallas, is de kleine van de twee. Zij werken wel met mannen. Ook werken ze met de Godin én de God, maar de Godin blijft het centrum van de Dianics. Ze gebruiken in plaats van afbeeldingen van Goddinnen uit allerlei culturen, afbeeldingen van de Aarde, de Maan enz.

Georgian Wicca

George Patterson, oprichter van de Georgian Wicca traditie. Oorspronkelijk was de basis Alexandrian, maar rituelen uit alle soorten tradities zijn er welkom. Het wordt dan ook het best omschreven met eclectic. Eclectic wil zeggen dat het niet een vaste traditie heeft, maar allerlei tradities combineerd. Patterson zei dan ook altijd: "If it works use it, if it doesn't, don't!". Dit betekent zoveel als: "Als het werkt, gebruik het dan, werkt het niet, dan gebruik je het niet!" Een simpele maar effectieve gedachte.