Mijn rasbeschrijvingen

Op deze pagina staan een aantal rassen nauwkeurig beschreven. Ik zal proberen zo veel mogelijk rassen beschreven te krijgen. Mocht u een ras kennen waarvan u zegt dat het zonde is dat het hier niet beschreven staat, mail mij dan even, dan zal ik kijken wat ik kan doen, als u zelf veel verstand hebt van een bepaald ras, dan mag u mij een stukje tekst mailen, dan zal ik kijken of ik het op mijn site kan zetten. Dit allemaal omdat ik niet van alle rassen genoeg verstand heb om overal een stukje tekst over te schrijven. Onder het stukje tekst staat de naam van de persoon die het geschreven heeft, die personen wil ik hier hartelijk voor bedanken.

De Nederlandse baardkuifhoenders zijn jarenlang door het leven gegaan als Padua's, een naam die nog wel eens wordt gebruikt, vooral in het buitenland. Deze naam is omstreeks 1600 ontstaan op basis van de beschrijving van de Italiaan Aldrovandi. Niettemin, sinds 1925 gebruiken wij de naam Nederlandse Baardkuifhoenders. De jaartallen bevestigen in ieder geval dat wij met een zeer oud ras te maken hebben. Zoals de naam al aangeeft heeft het baardkuifhoen een kuif en baard. De kuif is qua vorm vergelijkbaar met die van de kuifhoenders. Wel oogt de kuif meestal iets platter, en is deze iets kleiner en steviger De baard vervangt de bij hoenders gebruikelijke kinlellen. De baardkuifhoenders zijn minder contrastrijk gekleurd, maar worden zondermeer in een aantal opvallende kleurslagen gefokt. Dit geldt zowel voor de grote hoenders als de baardkuifkrielen. Eenkleurige dieren kennen we in wit, zwart en blauwgezoomd. Daarnaast bestaan de zeer aansprekende koekoek, goudzwart-, zilverzwart- en geelwitgezoomden. Baardkuifhoenders zijn rustige dieren die een redelijke leg kennen. Ze worden bijna nooit broeds. Ook in krulveer zijn deze rassen aanwezig, vooral de krielen daarvan mogen zich in een groeiende belangstelling verheugen. Deze groeiende belangstelling is evenwel nog lang niet voldoende. Het aantal fokkers is nog te bescheiden om het voortbestaan van dit ras te garanderen. Dit geldt in het bijzonder voor de grote baardkuifhoenders, en vooral in de moeilijke, gezoomde, kleurslagen. Baardkuifhoenders en baardkuifkrielen verdienen om dezelfde redenen als de kuifhoenders veel meer belangstelling.

Deze foto's en het stukje tekst met dank aan de heer Luuk Hans, van de Nederlandse kuif en baardkuifhoenclub (nkbc).

De Japanners hebben met de creatie van de Chabo een zeer apart krielras ontwikkeld. Hiervoor is veel, heel veel geduld nodig geweest. Wij mogen de Japanners daar dankbaar voor zijn. De gemiddelde kwaliteit van de Chabo's op tentoonstellingen ligt behoorlijk hoog. Hier komt dan ook veel fokkerskunst bij kijken. Gelukkig is er een speciaalclub om de fokkers van de Chabo's te helpen en ondersteunen. De Chabo Liefhebbers Club heeft een eigen pagina op het internet. U kunt hier nog veel meer informatie verkrijgen. Neem eens een kijkje op www.chabo.myweb.nl

Tekst met dank aan de heer Jan Ubels van de Chabo liefhebbersclub.

(naar boven)

De zijdehoenders

Onder de kippen nemen zijdehoenders een speciale plaats in, zij zien er namelijk nogal apart uit omdat zij zijdeachtige harige veren hebben. Ik heb wel eens iemand horen zeggen dat het "poedel" kippen waren. Het zijn geen grote dieren, de grote soort is eigenlijk een halfkriel maar er bestaan ook echte krielen. Zijdehoenders hebben in elk geval een kuif en bevederde benen en er bestaan gebaarde en ongebaarde dieren. Als bijzonderheid hebben zij verder nog 5 tenen i.p.v. 4 en is het vlees blauw van kleur (niet bij de koekoekkleur). Er zijn verschillende kleuren zijdehoenders, erkend zijn: wit, zwart, patrijs, zilverpatrijs, blauw, buff, koekoek, rood en parelgrijs. De hennen staan bekend als levende broedmachines, ook eieren van andere dieren kunnen zij goed uitbroeden. Ondanks die broedsheid leggen zij nog een redelijk aantal eieren die niet zulke grote afmetingen hebben. Zijdehoenders kunnen niet goed vliegen, dat kan handig zijn want een laag hekje is voldoende om hen in de tuin te houden. Door hun bevederde poten zullen zij ook niet veel schade toebrengen aan de tuin als zij daarin los mogen lopen. Verder is het een rustig ras wat heel vertouwelijk kan zijn.

Buff-kleurige zijdehoenhen.

Buff-kleurige zijdehoenhen op de voorgrond en op de achtergrond 2 koekkoek-kleurige zijdehoen hennen.

Dit stukje tekst en foto's met dank aan mevrouw Joke Osinga.

(naar boven)

De KRAAIKOP , UILENBAARD en de waarvan de voorouders zijn onstaan in de Middeleeuwen en ons pluimveebestand kwamen versterken. Vermoedelijk zijn de voorouders in de vroege Middeleeuwen door Hollandse zeevaarders meegenomen uit het Oostzee grenzend gebied zoals RUSLAND en POLEN . Indertijd bestond er het Hanze - verbond , een overkomst tussen een aantal landen waarbij ook Nederlandse steden waren aangesloten. Nederlandse kooplieden voerden uit Novgorod graan, hout, honing en pelzen aan. Gezien het agrarische karakter van deze producten is de kans groot dat ook pluimvee bij de handelswaar behoorde. Hierbij realiseerde men men dat deze soorten vermoedelijk een luxe- artikel was. Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze dieren door zeventiende-eeuwse schilders nadrukkelijk worden afgebeeld. De "gewone landhoenders ontbraken of kregen een plaatsje op de achtergrond.In de rij van deze rassen komt de Kraaikop het eerst voor bij de Nederlandse HoenderClub afgekort in het vervolg (N.H.C). ontbraken. Op deze show is geen aandacht aan het uiterlijk besteed.

Kenmerken van het ras Alvorens alle soorten wetenswaardigheden van de Kraaikop te vermelden, eerst een korte beschrijving van het ras , zodat verwarring met andere rassen is uitgesloten. De Kraaikop is de reus onder de oud- Nederlandse hoenderrassen, Vergeleken met de andere rassen die in het verleden de hoenderhof bevolkten, is de grootte van de dieren het eerste kenmerk. De houding van de Kraaikop is opgericht , fors, maar slank met een enigszins aflopende rug en vrij hoog gesteld. Het ras komt voor in zwart, wit, koekoek en gezoomd-blauw. De Kraaikop heeft een aantal typische kenmerken waarmee het ras zich onderscheidt van ander hoenderrassen. De naam hebben ze te danken aan de snavel en de kop, die veel gelijkenis vertonen met die van een Kraai. Het opvallende aan deze kop is het volledig ontbreken van een kam. In plaats hiervan is sprake van een een kleine schedelverhoging waarop een aantal stijve, haarachtige, naar achteren groeiende veertjes is geplaatst. Kenmerkend zijn daarnaast de opengespalkte neusgaten, die zich laten zien in de vorm van een hoornachtige, zadelvormige verhevenheid, veroorzaakt door de recht opstaande randen boven de snavel. Naast de kop vallen als eigenschappen op de hoge beenstelling, voetbevedering en gierhakken. Gierhakken zijn schuin naar beneden, achterwaarts groeiende ver aan het dijbeen. Naam- aanduidingen in andere Europese landen zijn; Frans talige landen - Poule de Breda of Poule Bec Duits talige landen - Breda Hunh.

Algemene indruk en eigenschappen Een fors, vrij hoog gesteld hoen van het landhoentype met opgerichtehouding, opvallende gierhakken en typische kuif- en kamloze kop.

Ernstige fouten Smalle en sterk aflopende lichaamsbouw, te geringe grootte, te lage of te hoge beenstelling, te sterk afhangende vleugels, te laag of te hoog gedragen staart, te losse of te krappe en te korte bevedering, kam vorming. Fouten Bovenstaande ernstige fouten in mindere mate voorkomend. Gewicht ; Haan 2,5 - 3 kg. Hen : 1,75 - 2,25 kg.

Kleurslagen Zwart: Kleur van haan en hen mag niet glanzend zijn doch wel diepzwart. Snavel zwartachtig hoornkleurig. Loopbenen en tenen donker leiblauw met donkere gloed op de schubben bij jonge dieren. Wit : Kleur van haan en hen schoon wit zilverachtig. Snavel hoornkleurig wit. Loopbenen en tenen lichtgrijs tot wit. Gezoomd blauw : Blauweveer met een donkere zoming. Snavel donker hoornkleurig. Loopbenen en tenen donker leiblauw. Koekoek :Kleur bevedering wit en zwart V-vormig om en om getekend. Snavel hoornkleurig wit. Loopbenen en tenen wit met enige zwarte vlekken tot lichtgrijs.

De Bantam Kraaikop; Is ontstaan in de jaren 1930. Opnieuw "geintroduceert" in het jaar 1982 door Albert Jansen en Jan Kraan ,de laatst genoemde fokte al de grote Kraaikoppen met succes en wilde voor zijn dochters de krielen fokken. Er waren op dat moment nog 6 krielen bij een fokker te verkrijgen maar er was een strakke inteelt gepleegd , er waren 5 dieren zonder nagels , 1 wit haantje bleef er over die waarschijnlijk nog wat kwaliteit in huis had om te gebruiken voor verdere fok. Albert Jansen schafte een zwarte sabelpoot en een zwart Nederlands Uilebaard bantam aan en fokte hier al de 50% Kraaikop bantam uit deze kruiste wij met het witte haantje en na ongeveer 3 jaar hadden wij de bantams nog enigszins met goud in de halsbevedering. Nu zijn er ongeveer 10 fokkers in Nederland die zwart- wit- gezoomdblauw en koekoek fokken. Ikzelf fok al enige jaren met succes de zwarte en de koekoek kleur . Nu ben ik van plan om buff- koekoek te gaan fokken.

De Nederlandse standaard voor de Bantams. Algemene indruk, eigenschappen, vormbeschrijving , verschillen tussen haan en hen , ernstige fouten , fouten en de kleurslagen zijn precies zoals bij de grote Kraaikoppen. De bantans hebben 1/3 van de grootte van de Kraaikoppen(groot) . Gewicht : Haan : 900-1000 gram. Hen : 700-800 gram. De hanen zijn absoluut geen vechters , ze zijn zelfs vriendelijk. De hennen leggen gemiddeld 200 eieren per jaar de grote kraaikoppen 55 gram , de kraaikop bantams 45 gram Zijn geen zelf broeders.

Geschiedenis van de Ned.Uilebaard Herkomst:Behoren ook tot Nederlands oudste rassen, zij kwamen reeds in de 16e en 17e eeuw al voor. Net als voor veel andere Nederlandse rassen, zag het er aan het eind van 19e eeuw somber uit voor de Ned.Uilebaarden. De oudste afbeelding van dit ras vind men in het boek over hoenders van R.F.Maitland (1882). Het is een zeer goede afbeelding van de zilver-zwartgeloverde kleurslag. Het was ook nu weer Dhr.Houwink die zijn schouders onder het ras zette voor herstel. Hij begon op twee manieren. Omstreeks 1897 begon hij met de fokkerij hiermee. Hij zocht tussen rasloze hoenders naar dieren die nog een 2 hoornige kam hadden. Het resultaat van dit speurwerk waren 10 dieren waarmee hij de 2 doornige-kam wilde vast leggen. Waar deze niet ras-zuivere dieren vandaan kwamen, is niet bekend. Wel meldt dhr. Vries in 1942/1943 dat in het verleden op Groningse boeren bedrijven nog wel eens " Oelebaorden" voorkwamen, die in de jaren 40 van deze eeuw helemaal waren verdwenen. Eventuele verschillen tussen haan en hen. Behoudens secundaire geslachtskenmerken geen verschillen van betekenis, kamhoorntjes bij de hen ¾ a 1 cm.

Ernstige fouten. Te weinig baard ontwikkeling, gespleten of te sterk ingesnoerde baard,duidelijk zichtbare oor- en kinlellen, ontbreken van 1 of 2 kamdoorntjes, sterke kamvlees ontwikkeling voor de hoorntjes, kuifvorming.

Fouten; Bovenstaande ernstige fouten in mindere mate voorkomend, rijke vederkroes achter de kamdoorntjes, grove of iets misvormde hoorntjes. Gewicht: Haan 2,2 - 2,5 kg. Hen 1,6 - 1,8 kg.

VEERKLEUR /BAARDKLEUR/ SNAVEL/ BEENKLEUR Zwart zwart Donker hoornkleurig Wit wit Licht hoornkleurig Gezoomd blauw blauw gezoomd Donker hoornkleurig Koekoek koekoek Wit Zwart hoornkleurig Goudzwart geloverd zwart Donker hoornkleurig Zilverzwartgeloverd zwart Licht hoornkleurig Geelwitgeloverd geel Licht hoornkleurig Goudpel goud Donker hoornkleurig Moorkop zwart Licht - bij de zilver- Donker hoornkleurig goud varianten. Zilver parelgrijs geloverd ( alleen bantams ) parelgrijs Donker hoornkleurig.

De eerste Nederlandse Uilebaardkriel werd geexposeerd op de 25-jarige jubileumshow bij Avicultura .Hoe hij dit dier heeft gefokt en hoe het eruit zag is onbekend. Het opvallend dat de UILEBAARD Kriel als laatste in rij B.K.U. krielrassen kwam, rond 1935. Dhr. Etteger zou een groot aandeel in hebben gehad, n.l. om ANTWERPSE BAARD krielen te kruisen met NEDERLANDSE BAARDKUIF krielen. Het doel was om BRABANTER krielen te fokken. Door deze manier van fokken was het niet zo verwonderlijk dat er ook UILEBAARDEN te voorschijn kwamen. Alle kleuren van de grote zijn ook erkent bij de bantams, hieraan kan de zilver-parelgrisgeloverd aan toegevoegd worden. Inplaats van een zwarte lovering bij de zilver-zwartgeloverd is dit vervangen door parel-grijs. Nieuwe kleur bij de bantams In het jaar1989 maakte ik een start om de kleur"ZILVER_PARELGRIJSGELOVERD" te gaan Fokken. Er waren enige parelgrijze jonge dieren tevoorschijn gekomen uit een stam, deze heb ik gebruikt om ermee door te gaan. Deze heb ik gekruist met zilver-zwartgeloverd weliswaar 2 foklijnen. Hieruit kwamen allen zilver- parelgrijs uit, dus dat betekende voor mij dat de kleur fokzuiver (homozygoot)was . De lovering werd na een paar jaar wat te klein . Toen heb ik een HOLLANDS-HOEN haan gebruikt, (ook weleens HAMBURGERS genoemt), deze had kleine kam en kinlellen en een mooie sikkels. Maar de oogkleur is bij HOLLANDSHOEN te donker, dus ik moest via selectie daar uit zien te komen, de sikkels en de lovering leverde een verbetering op. In het jaar 1997 stuurde ik 2 jonge-hanen en hennen voor het eerst in op de Noordshow tevens Bondsshow in Zuid-Laren in om verder te kunnen moest je minimaal G (goed) gehaald hebben. Twee dieren kregen een ZG (zeer goed ) en 2 kregen er een G. Dus reden genoeg om door te gaan. In 1998 moest je 1 oude haan , 1 oude hen en 4 jonge dieren ieder van ander een geslacht. Ook hier haalde ik voldoende punten mee om door te gaan. Het jaar 2000 had ik als streven om het jubileumhoen in te zenden en erkent te krijgen, dat lukte mij met goed resultaat. Ze zijn erkent door de standaard commissie van de Bond ( N.H.D.B. ) Er moet nog wel wat verbeterd worden , zoals de staart waar ik een lovering op wil hebben, bij de hennen is het al enige jaren , maar bij de hanen moet het nog. Ook de baard mag wat groter en de veerstructuur is bij parelgrijs wat losser dus werk genoeg. Algemene indruk, eigenschappen, vormbeschrijving, verschillen tussen haan en hen, ernstige fouten, fouten en kleurslagen zijn precies zoals bij de grote UILEBAARDEN. Gewicht : Haan : 700 - 800 gram. Hen : 600 - 700 gram.

Deze tekst (over Kraaikop+ Uilebaard) met dank aan de heer J. Kraan. (zie links voor zijn site)

Het Drents hoen

Dit ras komt al meer dan 200 jaar voor in Nederland, van oorsprong, hoe kan het ook anders uit Drenthe. Het Drents hoen is het oudste nederlandse ras. Dit mooie ras is sterk en weet zich goed te handhaven in de vrije natuur (los in de tuin) maar ook een hok voldoet goed voor deze mooie landhoender. Drentse hoenders eten in vergelijking met hun goede leg van witte eieren weinig. Net als de meeste Nederlandse rassen is dit ras een landhoen, een landhoen is een kip die niet erg vol is, met strak aanliggende bevedering en vaak vrij weinig dons, ook zijn de landhoenders vaak actieve kippen. Het ras is dus erg beweeglijk, maar daar moet ik bij zeggen dat het een ras is wat met een beetje zorg en liefde hand tam te krijgen is, hoewel dit per kleurslag verschilt. Het ras is in de staart variant en in een bolstaart variant erkend. Bij een bolstaart ontbreekt kort beschreven gewoon het staartbotje.De staart variant is erkend in 17 kleurslagen (voor elk wat wils) en de Bolstaarten zelfs in 10 kleurslagen meer. Ook van dit ras is er een dwergvorm (kriel) erkend en ook in allebei de varianten.

Standaardgewichten:

Drents hoen groot: haan: 1,7- 1,9 kg Hen 1,3- 1,5 kg Drentse kriel: haan: 700-800 gram hen:600-700gram.

Drentse Bolstaart, haan, Patrijskleurig

Drentse bolstaart, hen,zilver patrijs

Drents hoen, hen, met staart, patrijs

Drents hoen tekst+ foto's met dank aan de heer C. Giesberts (zie mijn links voor zijn site)

(naar boven)

De Brahma en de Brahma kriel

De Brahma is een oorspronkelijk ras van aziatische oorsprong en komt uit de koudere streken getuige hiervan de rijke bevedering, de bevederde benen en voeten en de vrij kleine kamvorm die praktisch geen problemen geeft bij vrieskou. Het is een van de grootste hoenderrassen en heeft verwantschap met de Cochin en de Langshan. Omstreeks 1850 zijn de eerste laten we maar zeggen "ruwe" exemplaren van bovengenoemde rassen naar Amerika en Europa gekomen, door selectie zijn de genoemde rassen naar voren gekomen. De Brahma staat aan de basis van veel rassen die rond 1900 zijn ontstaan zoals in Amerika de Wyandotte en Plymouth Rock, in Nederland laten de Barnevelder en Welsumer duidelijk zien dat dit ook het geval is.

De Brahma is een fors en fier ras met een opgerichte houding en een in verhouding tot het lichaam kleine kop en korte snavel. Door de relatief brede schedel vormen zich de duidelijk zichtbare wenkbrauwen waardoor een enigszins brutale kopuitdrukking. Door hun vertrouwelijk karakter kunnen het zeer aanhankelijke dieren worden. Ze leggen een redelijke hoeveelheid eieren, broedsheid komt van nature voor en het zijn goede moeders voor hun kuikens. Het ras komt in meerdere kleuren voor in de patrijs- en columbia kleurslagen terwijl er ook berkenkleurige en eenkleurige dieren in zwart en blauw zijn.

De Brahmakriel is een verkleinde (30%) uitgave van de grote Brahma en is ontstaan in Europa rond 1900 en gefokt uit te kleine grote Brahma's en diverse oorspronkelijke dwergrassen zoals Sabelpoot en Chabo. In alles is het streven naar een verkleinde uitgave van de grote Brahma, ook wat het karakter betreft, dit is al heel goed gelukt in de oudste columbia kleurslagen.

Door het rustige karakter van de zowel de grote als de kriel zijn ze bij uitstek geschikt om ze rond het huis te houden ook op een beperkte ruimte.

Dit stukje is geschreven door B.Beekhuis, ook het plaatje is met dank aan B.Beekhuis.

De wyandotte is een Amerikaans ras dat samen met hun krielen veruit het populairste ras is. de naam Wyandotte is eigenlijk afkomstig van een Am. Indianen stam, deze naam zag de heer Houdlette op een boot staan en zo komt dit ras aan zijn naam wyandotte na eerst verschillende andere namen te hebben gedragen onder andere American sebrights de eerste kleur was de zilver zwart gezoomde later kwamen de witte en div. andere kleuren maar het zijn vooral de Engelse en Duitse fokkers geweest die de meeste kleurslagen bij vooral de wyandottekrielen hebben gecreeerd.

Het is een rustig en vertrouwd ras dat wel makkelijk broeds word dit broeds worden ligt ook nog wel aan de kleurslag patrijs krielen bv zijn veel sneller broeds dan gestreepten ook zijn er kleine karakter verschillen bij de verschillende kleurslagen. gestreepten bv zijn niet voor je schoenen weg te krijgen terwijl patrijs weer wat meer opzich zelf zijn maar als regel geld wel dat als men zich veel met de jonge kuikens bemoeit, en oppakt dus veel contact onderhoud met de jonge dieren deze als zeer mak kunnen worden beschouwd, de leg is over het algemeen zeer goed immers de wyandotte werd vroeger door veel fokkers gehouden voor de leg die dan naar de eiermarkten trokken om hun waar te verkopen, hanen werden weer afgemest voor hun vlees ,.

zo kennen wij de getekende rassen zoals de meerzomig patrijs, blauw patrijs zilverpatrijs en Am.roodpatrijs de gestreepten de columbia en bufcolumbia zowel zwart als blauwgetekend, zalmkleurig ,rood porcelein ,zwart wit gepareld en enkele nieuwe nog niet erkende kleurslagen zijn bv koekoek patrijs ,zilver en goudberken, parelgrijs

gezoomden zijn erkent in zilverzwart gezoomd goud zwart en goud blauw gezoomd, geelwitgezoomd en verder bij de enkelkleurige de zwarte ,blauwe ,witte en buff kleurige en ook de rode enkel gekleurde verder kent de Wyandotten club een competitie op de shows waar de club hun clubshow de districtshow en jongdieren clubshow houd om de fel begeerde eigenslag medailles te winnen. de jongdieren clubshow word altijd in Utrecht op Ornithophilia gehouden, de clubshow en districtshows wisselen op verschillende shows de clubshow wisseld onder drie shows te weten de Exeptionele loosdrecht Oneto Enschede en de Noordshow te Zuidlaren.

Een rode wyandotte hen, rood is een nieuwe (weinig voorkomende) kleurslag bij dit ras.

Dit licht gebouwde hoen liep in het begin van de 20e eeuw bij veel boeren op de erven rond, voornamelijk in Friesland, maar ook wil in een aantal andere provincies. Het ras heeft een brede goed afgeronde en hoog gedragen borst, een korte ruglijn, door de opgerichte houding bevinden kop en staart zich ongeveer op dezelfde hoogte. De laatst genoemde factoren onderscheiden de Friese hoenders aan de Drentse hoenders. De hennen van dit ras hebben een goede leg van vrij grote eieren. Het ras prefereert een grote vrije uitloop maar is ook goed te houden in kleinere hokken. Het ras is erkent in maar liefst 11 verschillende kleurslagen namelijk: geelwitpel-zilverpel-goudpel-citroenpel-roodpel-roodbont-wit-zwart-blauw-koekoek en in zwartbont, dankzij een aantal actieve fokkers van dit ras zijn de grote Friese hoenders sinds kort ook erkent in de kleur zandgeel, dus voor elk wat wils is er wel een mooie kleurslag.

De " Brakel " is het oudste nog in stand gehouden Vlaams ( Belgisch )leghoenderras.Het is een mooi, vitaal, klimaat- en weersbestendig landhoen van het lichtetype dat geroemd werd om zijn sterke legkracht. De leg van 200 witschaligeeieren met een gewicht van om en bij de 60 gr betekent dan ook wel wat.De dieren verlangen een grote uitloop en kunnen makkelijk handtam gekregenworden.Toch is het raadzaam dat diegene die zich met het ras wil bezighouden errekening mee houdt dat de ren zeker twee meter hoog dient afgespannen teworden en in sommige gevallen liefst ook nog overspannen wordt met eennylonnet.Jonge hanen bevruchten reeds vanf januari en de kuikens zijn makkelijk op tefokken.De soort bestaat in 8 variëteiten van het grote type en twee krielvormen: degoud- en zilverbrakel. De overige kleurslagen bij de grote variëteit zijn:de witgeelgebande of ook wel chamoiskleurige brakel genoemd, de effenblauwe, de blauw gezoomde, de zwarte, de witgebloemde en de effen witte.Er bestaat een speciaalclub voor het Brakehoen.(klik op de naam om op de website te komen). Voor verdere inlichtingen kan u steeds terecht bij P. Golsteyn. Tel 011-252850 of op e-mail peter.golsteyn@skynet.be

De australorp en zijn krielen behoren tot de "middelzware hoenders" het is een rustig ras dat makkelijk tam te maken is. Oorspronkelijk is het een Australisch ras, gekruist met een Engels ras (orpington). De naam Australorp is een samentrekking van Australian Orpington, het ras heeft de "bijnaam" boemerangras omdat het ras eerst in Australie veer voor kwam, toen zijn ze vanuit australie naar Engeland gegaan, en daarna waren ze later ook weer veel te zien op in Australie. Het ras heeft een goede leg en ook het vlees smaakt heerlijk. Het ras heeft 2 kleurslagen, Zwart en blauwgezoomd (in groot en kriel erkent) om blauw gezoomde dieren te fokken gebruiken veel fokkers trouwens ook nog een "niet erkende" kleur, namelijk vuilwit (zie voor foto "mijn eigen kippen") als men vuilwit kruist met zwart dan krijgt met uitsluitend Blauw gezoomde kuikens, vaak zijn deze ook nog goed van kleur. Vuilwitte dieren worden gefokt uit een kruising van blauw gezoomd x blauw gezoomd, de kuikens hiervan zijn: zwart/vuilwit en blauw gezoomd. Uit een kruising van zwart x blauw gezoomd komen zwarte en blauw gezoomde kuikens, alleen worden de blauw gezoomde kuikens uit die kruising toch vaak wat aan de donkere kant, dat is niet goed voor de show, vuilwitte dieren zijn ook niet voor de show geschikt omdat het geen "erkende kleur" is.