Hallo, ik ben Davy. Sinds 1/08/2010 een ex-vrijwilliger van het asiel in Maasmechelen. Ze hebben mij buitengegooid omwille van het feit dat ik deze petitie ook ondertekend heb.

Ik heb hun gezegd dat als ze in mij de vijand zien, ik me er ook zo naar zal gedragen. Dus wil ik nog even wat verdere informatie geven over Zowi, het bange Mechelaartje in het filmpje.



Zowi

Ik ben zeg maar de 'peter' van Zowi. Ik ben als vrijwilliger begonnen in het asiel op 19/07/2010 en ze viel me direct op. Dus ik moest er het mijne van weten en ben meteen om informatie gaan vragen. Ze bleek een vondeling te zijn dat zo ongeveer 2 maanden ervoor binnengebracht werd, vermoedelijk mishandeld door de vorige eigenaar.

Zoals u zelf ook kunt zien was mijn vrees van: wie gaat ooit geÔnteresseerd geraken in deze hond? Bang, schuw, zielig, angstbijter, plaste onder haar uit als er iemand te dichtbij kwam: kortom kansloos om een nieuwe baas te vinden.
Dus ging ik zelf op zoek. Eerst op verschillende hondenfora wat om tips gevraagd wat ik het beste voor haar kon doen om haar toch een basis van vertrouwen mee te kunnen geven moest ik niemand vinden die haar op kon vangen.

Maar voor de forumgangers was het ook al duidelijk dat dit in een asiel nooit zou overgaan. Ze kwam vrijwel nooit uit haar hok en had schrik van alles en iedereen. Toen kreeg ik een website door van iemand die ervaring had met dit soort honden. Zij ving, als vrijwilliger, regelmatig verwaarloosde herdershonden op die ze hielp en daarna met succes weer kon herplaatsen bij een definitief baasje. Vol moed stuurde ik haar een email, legde het verhaal van het Mechelaartje (want in het asiel had ze geen naam gekregen) uit en wachtte vol spanning het antwoord af. Het antwoord was gelukkig positief. Ook al had ze al een probleemhond waar ze nog veel werk aan hand, ze wou het Mechelaartje er toch bijnemen omdat ze zag dat het om een noodgeval ging.

Dus de eerste stap richting een beter leven voor haar was al gezet. Nu was de kunst nog om het asiel te overtuigen om haar daar te plaatsen, als een soort samenwerking zeg maar. De volgende ochtend ging ik, weer met volle moed, naar het bureel en legde alles uit. Toen zakte de moed me even in de schoenen: in eerste instantie wisten ze nog niet eens over welke hond ik het nu eigenlijk had. Raar dacht ik, ze zit toch al 2 maanden hier? En het was ook allemaal niet waar wat ik zei en ze zou in het asiel ook wel beter worden maar het ging alleen meer tijd kosten, enzovoort. Ze werd dus gewoon beschouwd als een ding waar nog geld aan te verdienen viel. Had er nog even over nagedacht maar ís middags was mijn beslissing gemaakt, ik zou haar kost wat kost hier weg krijgen. Terug naar het bureel gestapt en gevraagd of ik de persoon die haar wou opvangen mocht bellen. Dacht mocht, maar we moesten wel even haar documentatie nog gaan zoeken. Na 10 minuten herhaaldelijk aandringen om de zoektocht verder te zetten (want er was zogezegd al een gedragstherapeut mee bezig) was het papier dan eindelijk gevonden. Daaruit bleek dat ze er al meer als 5 maanden zat! En ze was niet eens gechipt of ingeÎnt in op al die tijd. Maar goed, telefoontje gedaan en als alles nog in orde zou komen met de inenting en de chipping, mocht ze van het asiel de volgende dag weg. Via de normale procedure weliswaar, want van een samenwerking met het ëopvanggeziní wouden ze niks weten. De volgende ochtend omstreeks 9u waren haar adoptanten aangekomen na een rit van 2u. De papieren werden in orde gebracht, ik betaalde de Ä135 dat nodig was om haar vrij te kopen en haar nieuwe leven kon beginnen. Weg van de drukte van het asiel, weg van het gebrek aan aandacht en eindelijk in een omgeving waar ze thuishoort.

Natuurlijk staat er nu, omwille van deze petitie, een tekst op de site van het asiel dat zij zelf voor een opvang gezorgd hebben. Maar, in de naam van Zowi, vond ik dat jullie de waarheid verdiende te weten. Wat er gebeurd is voor haar op 5 dagen tijd, hebben zij niet eens willen verwezenlijken op 5 maanden. Maar als het kan willen ze er wel graag de ëeerí voor opstrijken.

Sterker nog, op geen enkel moment heeft een bestuurslid van het dierenasiel van Maasmechelen me gevraagd hoe het met Zowi gesteld was. Pas toen de petitie online kwam, kwam de voorzitter mij vragen wat er nu precies mee gebeurd was. En het werd meteen duidelijk waarom: zodat hij dit als verdediging op zijn site kon zetten.

Met vriendelijke groeten
Davy Driesen
Ex-vrijwilliger Asiel Maasmechelen