Naar startpagina beaglesite
|
|
|
|
|
Beagle wandeling Epe
– Heerde 2003
|
Dit wordt alweer onze
derde beagle wandeling. De eerste was de eindejaarswandeling op het
recreatiegebied Bussloo. De tweede was in Ede waar we bij ’t Leesten ons
heerlijk konden uitleven. Beide wandelingen waren voor mijn baasjes en vooral
voor mij zo’n succes dat we ons weer aan een beaglewandeling wagen. Nu
starten we bij restaurant Loreley aan de weg tussen Epe en Heerde. Wim en
Jans Bomhof organiseren hier voor de zesde keer een wandeling voor ons
Beagles. Wel meer dan 50 beagles die met mij willen wandelen. Heerlijk toch.
Even wachten en ja hoor we vertrekken. |
|
|
Verzamelen bij
restaurant Loreley |
De wandeling begint
aangelijnd door het bos |
|
Nadat we de grote straat
overgestoken waren moesten we het eerste stuk van de wandeling aangelijnd
door het bos lopen. In het bos mogen wij honden van de boswachter niet
loslopen. Doen we dit toch en we komen deze vervelende man tegen dan schrijft
hij een papiertje uit die volgens hem 70 Euro waard is. Om onze baasjes dit
te besparen lopen we allemaal aan de korte lijn achter elkaar door de smalle
paadjes. Aangezien in altijd voorop wil lopen probeer ik wel enkele mensen en
andere beagles in te halen, maar mijn baasje houd mij steeds tegen. Na een
tijdje komen we bij een grote houten trap en wachten we op de achterblijvers.
Als iedereen zich verzameld heeft gaan we de trap op en krijgen we als
beloning een grandioos uitzicht over de heide. |
|
|
De trap op en hierna een
fantastisch uitzicht over de heide |
Even wachten op alle
andere Beagle maatjes. Eindelijk mogen we los, rennen maar |
|
We mogen los. Ja lekker achter
elkaar aan rennen. Als de eerste beagle zich via het pad door de heide naar
beneden stort ren ik er vele andere beagle vriendjes er snel achteraan. Wat is dit heerlijk zo met allemaal beagles
over de grote heide te rennen. Het hele stuk over de heide mogen we los en
kunnen we lekker met elkaar ravotten. |
|
|
Even checken of mijn
baasjes me wel bij kunnen houden |
Lekker rennen en
ravotten op de heide |
|
Al snel maak ik
vriendschap met Snoopy die uit Amsterdam komt. We vinden elkaar wel heel erg
leuk en zijn bijna niet meer bij elkaar weg te slaan. Als we bij het bos dan
ook weer aan de lijn moeten zorg ik er wel voor dat mijn baasjes bij het
baasje van Snoopy gaat staan. Kunnen we aan de lijn ook nog even verliefd
doen. Onze baasjes vinden het wel grappig. Steeds maar weer krijg ik een
knuffel van Snoopy en als hij even stopt en naar een ander vrouwtje kijkt dan
geef ik hem een lieve aai en heb ik weer zijn aandacht. Aan de lijn is het
alleen zo lastig om elkaar te blijven knuffelen en als het baasje van Snoopy
het genoeg vindt nemen we voorlopig even afscheid van elkaar |
|
|
Heerlijk badderen in de
wilde zwijnen poel |
Zelfs Beagles moeten af
en toe even uitrusten |
|
Al snel komt er een andere
beagle bij die kennis met me wil maken. Hij loopt voor me en kijkt steeds
heel lief achterom. Soms krijgen we de kans om even snel te knuffelen. Hij
heet Floyd en is ook wel een aardige Beagle. Op het eind is het me
aardig gelukt om voorop te lopen. Samen met Kelly die uit de buurt van
Kijkduin komt en met Mike de hond van Wim Bomhof die samen met zijn vrouw
Jans Bomhof deze leuke wandeling heeft georganiseerd lopen we voorop terug
naar het beginpunt. De wandeling heeft bijna 3 uur geduurd en was zeker de
moeite waard. |
|
|
We verlaten de heide
weer, verzamelen dus en weer aangelijnd gaan we verder |
Van wandelen worden we
zeer dorstig, lekker hoor |
|
Nadat we de drukke weg
weer overgestoken hebben nemen sommigen afscheid van Wim en Jans Bomhof en
anderen gaan nog even zitten bij restaurant Loreley om uit te rusten en iets
te eten of te drinken. Mijn baasjes kopen nog een leuke beagle sticker voor
op de auto en als ze hun colaatje op hebben en de familie Bomhof nogmaals
bedankt hebben voor deze prachtige wandeling vertrekken wij ook. We rijden
lekker rustig binnendoor naar Hengelo. Thuis ga ik even uitrusten, maar na
ruim een uur wil ik wel weer wandelen en stoot ik mijn baasjes aan. Zuchtend
staan ze maar weer op om mij weer uit te laten. Wat kan wandelen toch leuk
zijn.
Thuis kan ik lekker in
de stoel van mijn vrouwtje liggen, als ze het niet in de gaten hebben dan. Voor iedereen die nog
nooit aan een beagle wandeling heeft meegedaan kan ik alleen maar zeggen. Als
je één maal meegelopen hebt ben je verslaafd, dus pas goed op voordat je voor
de eerste keer mee gaat. Wij gaan zeker weer mee want ik vind het
fantastisch. Lekker rennen en ravotten met andere beagle vrienden. Wat kan
een Beagle zich nog meer wensen. Dus Snoopy, Floyd, Mike,
Kelly en andere beagle vrienden, tot de volgende beagle wandeling dan maar. |
|
Beagle wandeling
Bussloo 2003-12-28
Dit wordt dus mijn tweede
wandeling bij Bussloo. Op dit zeer grote recreatiegebied kun je als beagle
heerlijk de gehele route loslopen. Alleen in de zomermaanden als alle mensen
weer een bruin kleurtje op hun huid willen zijn wij honden er niet welkom. In
de wintermaanden is Bussloo helemaal voor ons, nou ja samen met onze baasjes
dan.
Als nachts voor de
wandeling de weergoden alle sluizen opentrekken heeft mijn vrouwtje wel zo haar
bedenkingen, maar ja of we nu in Hengelo nat worden of op Bussloo maakt wat mij
betreft niet zoveel uit. Wel ren ik liever met tientallen beaglevriendjes en
vriendinnetjes dus kijk ik mijn baasjes even lief aan en ja hoor we gaan naar
Bussloo. Snel een korte ronde in Hengelo voor de snelle nood en dan in de auto
naar restaurant Bosgoed in Wilp. Hier verzamelen alle beagles zich. Iets na elf
uur vertrekken we onder leiding van Ans en Arie Ekelmans in een grote stoet
naar Bussloo. Zij organiseren deze wandeling bij Bussloo nu voor de achtste
keer. De slagboom staat open, dus de baasjes hebben de eerste Euro al weer
verdient.
|
|
|
Op ’t Bussloo mogen we al
snel los. Heerlijk rennen. Achter elkaar over het strandgedeelte snellen we ver
voor onze baasjes uit. Af en toe stoppen we even en moeten we aan de riem. Als iedereen
er weer is gaan we verder en kunnen we weer los. Al snel maakt iedere beagle
met elkaar kennis. Vooral als we een andere hond tegen komen laten we wel even
zien dat we een roedeldier zijn. Zelf een grote Duitse/Deense dog slaat voor
ons op de vlucht.
|
|
|
Af en toe rennen we door
het water, dan weer over de drassige ligweiden en dan weer over het mulle zand.
De meeste baasjes hebben wel laarzen of andere waterdichte schoenen aan en dat is
maar goed ook. De hevige regenval heeft sommige plekken aardig drassig gemaakt.
Wij beagles vinden dit wel fijn, wij rennen er lekker doorheen. Iets verder dan
halverwege nemen we afscheid van diegene die niet de gehele route mee willen
lopen. Zij gaan onder leiding van Ans Ekelmans de brug over en lopen terug naar
de auto.
|
|
|
Wij lopen samen met Arie
Ekelmans verder terwijl het nu toch langzaam begint te regenen. Sommigen zetten
de paraplu dus maar op. Samen met vrouwtje loop ik voorop, terwijl baasje zich
halverwege de groep vermaakt met de andere baasjes. Baasje heeft alleen geen
paraplu bij zich, die heeft vrouwtje bij zich, hihi. Vrouwtje is wel zo aardig
op baasjes paraplu af te geven aan iemand die ook voorop loopt. Het is het
baasje van Bea en Trix. Samen met hen loop en ren ik voor de gehele groep uit.
Na ruim twee uur komen we weer aan bij de parkeerplaats waar de auto’s staan.
Hier wachten we nog een keer op elkaar en als iedereen er is nemen we afscheid
van Arie en alle beagles. Ik heb me weer kostelijk vermaakt en spring voldaan
de auto in. Via leuke binnenwegen rijden we terug naar Hengelo, al krijg ik van
de route niet meer veel mee. Heerlijk nestel ik me op mijn dekbedje in de auto
en val in slaap.
|
|
|
Thuis aangekomen nemen
mijn baasjes hun welverdiende kopje thee, terwijl ik een lekker botje krijg die
ik heerlijk oppeuzel op mijn kleedje. Nou, ik laat ze maar even een uurtje met
rust, maar zometeen wil ik hier de omgeving wel weer verkennen.
Tot de volgende
beaglewandeling maar weer zou ik willen zeggen. Dan komen jullie toch ook
(weer).
|
|
|
Beagle wandeling
Grolloo 2004
Jippie, we gaan weer met
de BeagleClub wandelen.
Snel doe ik even een korte
plas en poepronde met baasje en dan vlug naar de auto. Bijna anderhalf uur
later rijden we de parkeerplaats van restaurant Hofsteenge op. Hier worden we
door Dick ter Molen verwelkomd. Hij verzorgt vandaag samen met Magnhild en Erik
de beaglewandeling in boswachterij Grolloo.
Helaas kunnen Jan en Ineke
Hoekzema er niet bij zijn. Normaal is dit hun wandeling, maar omdat Jan
herstellende is van een zware operatie hebben Dick, Magnhild en Erik het
overgenomen.
|
|
|
|
Samen met 9 andere auto’s
rijden we naar de boswachterij waar de wandeling begint. We kunnen gelijk los
lopen, wat voor een beagle natuurlijk helemaal het einde is. De groep is niet
zo groot maar met 10-14 beagles vormen we toch een echte meute. Slecht twee
beagles moeten aan de lange lijn blijven. Zij lopen met hun baasjes meestal
voorop om de anderen niet te laten struikelen over de lijnen. Er lopen ook nog
een Basset en een Dalmatiër mee.
|
Het bosgebied is
prachtig en zeer afwisselend. We nemen de veenpluizenroute, dus moeten we de
rode paaltjes volgen. Dan lopen we door het dennenbos, dan struinen we door
de struiken naar de vele vennetjes waar we heerlijk in het water kunnen
ploeteren, dan lopen we over weer een grote zandberg heen of rennen over de
uitgestrekte heidevelden. Heerlijk wat een feest voor ons beagles. |
|
Bij de grote zandberg
staat een camper en verderop is een gezinnetje gezellig aan het picknicken. Dit
is precies wat wij beagles zoeken hihi. Snel rennen we met zijn allen naar de
picknick tafel om te genieten van al dat lekkers wat de mensen op tafel hebben
staan. Een van mijn beaglevriendjes staat gelijk midden op tafel te smullen van
de lekkernijen. Het is maar goed dat wij zo snel zijn, want baasje is lekker te
laat voor de mooiste aktiefoto ooit. Haha.
|
|
Terwijl de baasjes hier
de te volgen route bespreken (geen rood paaltje meer te bekennen) spurten wij
ook nog even naar de camper om te zien of hier ook nog wat lekkers te halen
valt. Helaas, de tafel is leeg. Het tempo ligt voor enkele baasjes vrij hoog
zodat ze afspreken om iets rustiger verder te gaan. Regelmatig stoppen we
even op de hoeken om de baasjes te laten genieten van het fantastische uitzicht
over de vele vennetjes. |
|
|
|
|
Nadat we een grote brug
zijn overgestoken met op het einde aan de kant nog een leuke oude tjasker molen
maken we nog een groepsfoto. Door de kleine groep is het voor onze baasjes leuk
om met iedereen even bij te kletsen over ons beagles. Enkelen blijken net als
mijn baasjes Edith en Gerald regelmatig te vertoeven op het beagleforum. Hier kunnen ze
gezellig over ons kletsen.
Als we weer terug zijn bij
de auto’s bedanken we Dick, Magnhild en Erik voor de zeer gezellige wandeling
en nemen we afscheid van elkaar met tot de volgende beaglewandeling in ….. Enkelen van de groep gaan mee terug naar het
restaurant Hofsteenge in Grolloo voor een gezellige Drentse broodmaaltijd, maar
wij rijden in rustig tempo terug naar Hengelo. Zelf lig ik heerlijk moe maar
voldaan op de achterbank.
|
|
|
Beagle wandeling Roden 2004
Jippie, we gaan weer
wandelen met de BeagleClub. Heerlijk met tientallen beagles door het bos
rennen. Na de korte eerste ronde stappen we in de auto voor de rit van Hengelo
naar Roden in Drenthe. Tja, mijn baasjes hebben wel wat voor me over hé.
Ruim op tijd komen we aan
bij Hotel Onder de Linden in Roden. Al
vele beagles met hun baasjes zitten voor het hotel op het terras te wachten.
Wij krijgen gelijk van Jenny van Dijk, die samen met haar man Jan de
beaglewandeling organiseert, een “overlevingspakket”. Het blijken vele folders
van Prins te zijn met een zakje lekkere brokken om uit te proberen. Zij hebben
dit van de firma Prins gekregen ter gelegenheid van hun nestje pups van vorig
jaar. Deze beagles zijn vandaag precies 1 jaar geworden, hoera.
|
De wandeling begint |
Hoezo smerig, je ziet me bijna niet |
Iets na elven vertrekken we.
Nadat we de straat overgestoken zijn lopen we gelijk door smalle paadjes. Wij
lopen vooraan en baasjes praten hier al gezellig met Jenny. Als de eerste sloot
zich aandoet ben ik er als de kippen bij. Oeps de sloot is toch wel erg
modderig en ik lig er middenin. Gelukkig komt een beaglebaasje mij redden en
trekt mij uit de sloot. Heerlijk toch zo’n baggersloot.
Volgens baasje zie ik er
niet uit, hoe komt hij erbij.
|
|
|
|
|
|
Pauze bij de waterval |
Snel ren ik weer naar voren.
Daar zijn de meeste beagles bezig om tikkertje te spelen. Heerlijk rennen we
daar achter elkaar aan. Enkele beagles gaan even kijken in een wei met
koeien. Eén koe vindt ons niet zo aardig en zet de achtervolging in. Wij
beagles zijn toch veel sneller hihi. Even later, als we langs een soort
kanaal lopen zijn de paarden aan de beurt. Ook dit weiland met een vijftal
paarden wordt druk door beagles bezocht. De paarden gaan bij elkaar staan en
vele beagles stuiven hier voorbij. Bij de brug met een leuke
waterval staan we even stil om te kijken of alle baasjes, eh beagles er nog
zijn. |
||
|
Daarna lopen we verder
door het bos. Een stuk verder splits de groep zich in tweeën. Jenny van Dijk gaat
samen met de ene groep naar een groot ven. Wij gaan samen met Jan van Dijk en
Dick ter Molen en lopen verder richting het gebied waar de Schotse
hooglanders grazen. Hier moeten we wel aan de riem. Dit is netjes met de
boswachter afgesproken. In de verte zien we de kudde lopen. Met hun grote
hoorns heb ik ze ook liever op een afstandje.
|
De kudde grazende Schotse hooglanders |
|
|
Als we het
begrazingsgebied weer uit lopen en weer los kunnen komen ook wij bij het vennetje
aan. Hier begroeten we de andere helft. We blijven hier nog even. Terwijl de
baasjes genieten van het mooie uitzicht kan ik nog even lekker badderen in
het vennetje. Word ik misschien ook een beetje schoner haha. |
|
Hierna lopen we weer
richting Roden. Bij de ijsbaan moeten we weer aan de riem voor het laatste
stukje. We lopen naar het beginpunt waar we voor we oversteken nog een keer op
elkaar wachten. Zo kunnen we met zijn allen tegelijkertijd oversteken en heeft
baasje nog een keer de mogelijkheid om een leuke groepsfoto te maken. Dick ter
Molen bedankt namens de gehele groep Jan en Jenny van Dijk voor de leuke en
gezellige wandeling.
|
|
|
|
Nadat we ze zelf ook nog eens
bedankt hebben lopen we naar de auto om de terugreis te aanvaarden. Via
allerlei binnenwegen, ik hou niet zo van de snelweg, komen we tegen vieren aan
in Hengelo. Eerst gaan we even rusten, daarna gaat de skottelbraai weer aan.
Gisteren hadden we een bbq party waar nog veel vlees en andere lekkernijen van
overgebleven zijn. Samen met de overburen genieten mijn baasjes van al dit
lekkers en gelukkig valt er af en toe een stukje naar beneden voor mij.
Mijn baasjes en ik willen
Jan en Jenny van Dijk en alle anderen die meegelopen hebben nogmaals bedanken
voor de gezellige wandeling. Wat mij betreft tot de volgende
beaglewandeling(en).
Beaglewandeling Ootmarsum 2004
Als het zonnetje net
begint te schijnen op deze prachtige Zondag heeft baasje de kleren al
aangetrokken. Ik moet al vroeg met hem aan de wandel. Nou oké dan, wandelen dan
maar. Maar baasje wil een kleine ronde en ik dus mooi niet. Samen besluiten we
om een ronde om het zwembad te doen zodat we toch 45 minuten wandelen. Plassen
doe ik overal wel, maar mijn hoopje doe ik zo laat mogelijk, anders zijn we
veel te vroeg weer thuis. Vrouwtje is ook al wakker en als baasje de broodjes
heeft gesmeerd en vrouwtje de kleren heeft aangetrokken moet ik al weer aan de
riem. We gaan naar de auto en zo langzamerhand krijg ik ze wel door. We gaan
weer wandelen met de BeagleClub Nederland.
|
We rijden in 20 minuten
naar het vertrekpunt. Dit keer hebben we een thuiswedstrijd in ons prachtige
Twentse landschap. In het authentieke stadje Ootmarsum worden we verwelkomd door Magda
Stolk-Bernard en Stijn Bolscher, de baasjes van Amber en Bengel. Zij
organiseren hier hun eerste beaglewandeling voor de BeagleClub. Magda zelf
loopt niet mee, ze is net hersteld van een ziekte, maar haar vriendin loopt
met haar hond Amber mee. Als iedereen
zich heeft ingeschreven en een overlevingspakket heeft ontvangen (Welkoop bedankt voor de lekkere koekjes)
gaan we op pad. |
|
We zijn met ongeveer 35
beagles, geen slechte opkomst dus. De zon staat hoog aan de hemel als we gelijk
beginnen met het beklimmen van de kuiperberg. Op
|
|
|
|
|
Mijn baasje vraagt of de
beagles hier los mogen en hij heeft geen probleem. Nu kan ik heerlijk door
het mulle zand voor de gehele meute uitrennen. Slechts enkele beagles volgen
mijn voorbeeld, de meeste blijven aan de lijn. Als we bij een paarden
boerderij aankomen maken we een grote stop. Alle beagles mogen hier los op
een heel groot weiland. Al snel rennen we achter elkaar aan en spelen
tikkertje. Al onze baasjes krijgen hier koffie, thee en een plak cake die
Magda en haar man hier brengen. Iets verder op het landgoed komen vele menners
met hun rijtuig aan. Ook zij maken hier een stop, maar dan met bier en
kruidenbitters. Wij wandelen weer verder. |
De wandeling is zeer
afwisselend. We doorkruizen meerdere
wandelroutes die hier gelopen kunnen worden. Dan lopen we over brede
zandwegen, dan weer over een smal bospad, langs grote akkers en door leuke
boeren paadjes waar je niet eens met z’n tweeën naast elkaar kunt lopen of
rennen. Al slingerend door het gebied van de mosbeek,
Nutter, het Springendal
en de Hezinger Es lopen of rennen we verder en verder. Stijn heeft het tempo er
aardig inzitten. De wandeling zou 2,5 uur duren, maar ondanks het stevige tempo
zijn we dan nog lang niet weer in Ootmarsum.
|
|
|
|
|
|
Bij een vennetje stoppen
we weer even zodat de baasjes even op adem kunnen komen. Nog een lange, maar
smal pad, wat een gedeelte is van het Twentepad
route, komen de contouren van Ootmarsum
komt weer in zicht. |
|
|
Als we het
schilderachtige plaatsje inlopen worden we van alle kanten door de vele
toeristen begroet. Zij vinden ons wel een leuke attractie. We stoppen bij café “ de
Poort”. De baasjes krijgen hier een echte Twentse
kruidenbitter, wij beagles krijgen een lekker botje. Vele mensen maken
hier een foto van de gezellige meute. Tja als toerist krijg je dit niet elke
dag te zien he. |
|
|
|
We lopen verder langs de
gezellig volle terrassen en wandelen langs het karakteristieke
stadspark Engels’ Tuin
terug naar het vertrekpunt ’n Kotten. Hier nemen baasjes nog een wel
verdiende frisdrank, voor ons beagles wordt heerlijk koel water geserveerd.
Nadat we afscheid hebben genomen van de organisatoren vertrekken we en rijden
terug naar Hengelo. |
Thuis ga ik even
uitrusten, maar klokslag 6 uur meld ik me weer. Ik wil WANDELEN. Baasjes kijken
me verbaasd aan en met een zucht staan ze maar weer op. Ik heb er vandaag echt
zin in en we wandelen weer een uur. Wat kan wandelen als beagle toch heerlijk
zijn hihi.
Beaglewandeling
Grolloo 2005
Als baasje zich om kwart
over acht morgens al beneden meldt kijk ik hem eens verbaast aan. Die is gek….
Het is zondag hoor baasje. Maar hij heeft geen medelijden met mij. Als baasje
zich heeft gewassen en is aangekleed moet ik aan de riem om een plas en poep
ronde te doen. We lopen een ronde om het zwembad. Normaal goed voor ruim een
half uur, maar vandaag loop ik hem sneller. We rennen zelf enkele stukken. Als
we weer thuis zijn is vrouwtje ook al aangekleed en worden de broodjes en
enkele flesjes drinken ingepakt. Ik heb mijn baasjes natuurlijk al lang door.
Ben zelf niet gek. We gaan wandelen met de BeagleClub
Nederland. Met de auto rijden we richting Weerselo, Hardenberg en daarna
richting Emmen. Bij Erm slaan we af en passeren Sleen, Schoonoord een
Schoonloo. Aangezien we deze route vorig jaar in april ook al hebben gereden
weet ik onderhand wel waar we naar toe gaan. We rijden Grolloo in en stoppen op
parkeerplaats van restaurant
Hofsteenge. Baasje meldt zich hier aan bij Jan en Ineke Hoekzema die de
wandeling organiseren. Vorig jaar moest Jan de wandeling nog aan zich voorbij
laten gaan toen hij herstellende was van een operatie. Het is wel veeeel
drukker dan vorig jaar. Waren er toen 11 Beagles, een Dalmatiër en een Basset,
nu zijn we met meer dan 40 Beagles en drie niet beagles. Dit wordt weer
genieten dus.
|
|
|
|
Tegen elf uur vertrekken
we met 30 auto’s richting boswachterij Grolloo.
We volgen hier veenpluizenroute. Deze is met rode paaltje uitgezet en is ruim
|
|
|
|
Bij de grote
zandverstuiving stoppen we even De baasjes rusten even uit, maar wij gaan
vrolijk verder met tikkertje spelen. Jammer dat er dit jaar niemand zit te picknicken.
Vorig jaar hebben wij beagles binnen enkele seconden de gehele picknick van een
gezinnetje dat hier gezellig om het tafeltje zat opgegeten, haha. We lopen weer
verder en de baasjes genieten nog enkele malen van de vergezichten over de
heidevelden en de vennetjes.
Bij de brug aangekomen
doen we het even rustig aan, deze is nog een beetje glad. De oude tjasker molen
ligt er nu, in het witte landschap, nog prachtiger bij. Als in de verte de
parkeerplaats weer zichtbaar wordt moet baasje (en ook nog enkele anderen) zijn
schoenen nog even schoonmaken in een vennetje. Tja niet alle beagles poepen
netjes buiten de wandelpaden. Bij de auto bedanken we Jan Hoekzema nog even
voor de schitterende wandeling.
|
|
|
|
Enkelen gaan mee terug
naar restaurant Hofsteenge in Grolloo voor een beslist overheerlijke bord snert
met roggebrood. Wij rijden langzaam terug naar Hengelo. Onderweg zien we nog 6 reeën
in een leeg maïsveld staan. Mmm, maar goed dat we deze niet tijdens de
wandeling zijn tegengekomen.
Thuis nestel ik me weer
heerlijk onder mijn eigen
dekbedovertrek op de bank. Als de klok zes keer slaat kom ik sneaky
tevoorschijn. Ik moet weer wandelen hihi.
Beaglewandeling
Ugchelen 2005
Zondagmorgen, heerlijk
uitslapen dus. Nou mooi niet. Edith en Gerald staan al vroeg op en nadat baasje
zich gedoucht heeft ik moet al aan de riem voor de ochtendwandeling. Als we de
ronde om het zwembad doen weet ik het ineens. We gaan weer wandelen met de BeagleClub Nederland met al mijn
beaglevriendjes en vriendinnetjes. Snel
doe ik mijn behoeften en rennen we terug naar huis. De tas en het fototoestel
zijn al ingepakt dus op naar de auto. Na enkele honderden meters pikken we Ria
met haar beagle Fergie op die ook meegaan. Als Fergie in de auto wil blaf ik
wel even tegen haar, het is tenslotte mijn auto. Fergie mag daarom samen met
Ria voorin, terwijl ik me heerlijk tegen baasje aan nestel op de achterbank. We
rijden Deventer en Apeldoorn voorbij en stoppen bij ’t Leesten in Ugchelen. Ik ken het hier
nog van twee jaar geleden. Vorig jaar mocht ik van mijn baasjes niet mee omdat
ik loops was, Flauw hoor.
|
|
|
We worden verwelkomd door Corrie
en Marijke Pleging die de wandeling organiseren. Er zijn gelukkig weer
tientallen beagles verzameld, dus ga ik me vast prima vermaken. We beginnen in
het speciale hondenbos. Een fotograaf van de regionale krant maakt enkele
foto’s van de gehele groep. Baasje kan hier ook mooi van profiteren en maakt
ook enkele leuke groepsfoto’s.
|
Het hondenbos is
speciaal geheel omheind zodat de honden hier los kunnen lopen zonder er
vandoor te gaan. Jaja, wij zijn wel beagles hoor. We rennen een stuk door het
bos en als we het hondenbos willen verlaten is er toch een beagle er
tussenuit gepiept. Een klein gaatje in het hek was voldoende. Het duurt niet
lang of een telefoontje brengt uitkomst. De beagle is
teruggelopen naar de kiosk bij ’t Leesten waar we begonnen zijn aan de
wandeling en zit al weer aan de “koffie”. Als we het hondenbos
verlaten gaan we de natte neuzenroute wandelen. Deze is speciaal voor ons
uitgezet en ook hier mogen de beagles die luisteren (zoals ik dus haha) ook
los lopen. |
|
Baasje loopt eerst een
stukje voorop met Frits de Brouwer. Zij gaan voor twee wildroosters staan zodat
wij hier niet doorkunnen en vast komen te zitten met onze pootjes. Goede actie
van die twee!! Ik vind het wel raar hoor dat baasje zover voorop loopt. Als het
hek van het hondenbos open gaat ren ik dan ook gelijk naar baasje toe en maakt
hij een leuke actiefoto van mij. We rennen met alle beagles nu verder. Dan een
stuk over de heide, dan brede zandwegen
maar ook leuke smalle bospaadjes. We vermaken ons prima. Vooral de vele
modderplassen hebben mijn aandacht en naar verloop van tijd ben ik al aardig
zwart hihi.
|
|
|
|
Een erg jong beagletje mag
ook meelopen, maar gelukkig pakken baasjes haar/hem regelmatig op en “verdwijnt”
ze in tijdje in een draagzak die zijn baasje bij zich heeft. Alle baasjes
hebben mooi de tijd om met vele andere beagle eigenaren te praten. Vele
ervaringen en beaglebelevenissen worden uitgewisseld.
|
|
Ook Petra Somhorst met Balou
is met haar familie aanwezig. Baasjes kennen elkaar van een beagleforum waar ze ook
regelmatig allerlei ervaringen over de beagle uitwisselen. Zij wandelen voor
de eerste keer met een beaglewandeling mee en ook Balou mag af en toe van
zijn vrijheid genieten. Aangezien ik altijd
voorop wil lopen hebben baasjes ook de tijd om even met Marijke Pleging te
praten. Zij krijgt binnenkort weer een nieuwe pup. Na een Duitse brak krijgt
ze nu een echte beagle van kennel Gracefull Little van Frits de Brouwer en
zijn vrouw, leuk hoor. |
|
|
|
|
Na verloop van tijd splits
de groep zich in tweeën. De ene helft gaat terug naar de kiosk van ‘t Leesten, wij lopen nog een stuk verder.
Aangezien dit stuk niet bij de natte neuzenroute hoort moeten we aan de riem.
Na enig aandringen van baasje moet ik er ook aan geloven. Bij een
zwijnenpoeltje mag ik weer even los. Deze ken ik nog goed van de vorige keer, dus
baggeren maar. Slecht enkele beagles volgen mijn voorbeeld en ploeteren ook
door de bagger die de wilde zwijnen gemaakt hebben. Als we aan de riem zitten
lopen we nog een stuk verder tot we weer in een gebied komen waar we weer los
kunnen. Nog even rennen we met z’n allen over de prachtige heidevelden en komen
tenslotte weer terug bij het beginpunt.
|
|
|
|
Wij beagles krijgen nog
een lekkere koekje van Corrie en Marijke. Baasjes nemen samen met Ria nog een
kop thee en koffie, waarna we de organiserende dames nogmaals bedanken en weer
richting Hengelo rijden. Fergie mag nu wel samen met mij achterin.
Gebroederlijk liggen we de terugweg naast elkaar, best wel gezellig. Thuis
nestel ik me heerlijk achter de bank om uit te rusten, maar om 6 uur precies…
juist ja Ik wil weer wandelen.
Nou beaglevriendjes en
vriendinnetjes, tot de volgende beaglewandeling dan maar weer.
|
|
|
|
Beaglewandeling
Ootmarsum 2005
Klik op deze
regel voor een fotocollage van de wandeling in Ootmarsum 2005.
Op zondag 9 oktober wordt
ik wreed in mijn slaap gestoord door vrouwtje. Als zij zich gewassen en
aangekleed heeft wil ze al voor negen uur met mij wandelen. Ja, die is gek. Het
is zondag hoor! Na enig aandringen loop ik toch maar mee om de goede vrede te
bewaren. Als we na een niet al te lange ronde terugkomen is baasje ook al op en
allerlei dingen aan het pakken. Ik heb ze nu wel door. Dat wordt weer een
wandeling met de BCN.
We rijden richting
Ootmarsum. Op de parkeerplaats bij het zwembad wandelen al meer beagles met hun
baasje. Zij gaan allemaal naar ’n Kotten waar we verwelkomd worden door Magda
Stolk-Bernard, Stijn Bolscher, Hannie Knobbe en de beagles Amber en Bengel. Alle
beagles krijgen hier een zakje met lekkers. De baasjes hebben koffie/thee met
een Twentse krentenwegge. Aangezien vele baasjes de wandeling van vorig jaar
iets te lang vonden, (wij beagles niet hoor) is de route dit jaar anders en
vooral korter. Tegen half elf vertrekken we met 23 beagles en Tjamke,
een kooikerhond, die vaak met mijn
buurtbeagle Fergie mee komt. Stijn loopt net als vorig jaar voorop. Mijn
baasjes weten maar al te goed dat ik ook altijd voorop loop. Zo kan baasje mooi
bijkletsen met Stijn. Hij is inmiddels goed hersteld van een tia en kan daarom
ook deze wandeling weer mede organiseren. We wandelen door vele smalle en soms
wat bredere paadjes van een mooi gebied in Ootmarsum. Het voordeel van de route
van dit jaar is dat de beagles die onder appel staan nu ook los mogen lopen.
|
|
|
De eerste de beste sloot
zoek ik natuurlijk uit voor een grondig onderzoek. Een beetje donkerder, mijn
baasjes noemen het vooral smerige en zwarter, kom ik weer tevoorschijn. We
stoppen af en toe om iedereen weer aan te laten sluiten. Halverwege, bij een
klootschietbaan stoppen we voor een koffie, thee en cake pauze. Voor ons staan
er bakken met water en af en toe valt er ook wel een stukje cake of een
hondensnoepje naar beneden. Na een tijdje vinden twee beagles elkaar wat minder
vriendelijk. Het resultaat is een bebloed oor. Gelukkig kan Edith die altijd
dierenartsassistente is geweest helpen. Met behulp van wat zalf van Ria, onze
plaatsgenoot uit Hengelo wordt het bloeden gestopt. We wandelen eh rennen weer
verder. Enkele beagles zoeken het hoge gras uit om tikkertje te spelen. Ja, wij
beagles hebben het zo slecht nog niet.
|
|
|
|
De route is leuk en
afwisselend zoals een houten wandelpad welke we ook vorig jaar gelopen hebben. Inmiddels
is het weer wel iets druilerig geworden. Niet dat we nu allemaal kletsnat
worden, maar droog is het ook niet meer. We lopen nu richting het mooie
authentieke stadscentrum van Ootmarsum. Bij café de Poort krijgen de baasjes
net als vorig jaar een Twentse kruidenbitter. Voor ons is er weer water. Als we
door Ootmarsum lopen worden we aandachtig bekeken door de toeristen. Leuk hoor
zo’n groep honden! Is dit nu een beagle? Tja zeg, dat zie je toch wel.
Aangekomen bij ’n Kotten wacht ons allemaal nog een leuke verrassing. De
welkoop in Ootmarsum heeft voor alle meegewandelde beagles die zich vooraf
aangemeld hadden bij Magda, Stijn of Hannie een speeltje, een tuigje voor in de
auto of een zakje met iets lekkers. Hartelijke dank daarvoor.
Natuurlijk bedanken we ook
Magda Stolk-Bernard ,Stijn Bolscher, Hannie Knobbe en de anderen die hebben
meegeholpen met deze mooie Twentse wandeling.
Klik op deze
regel voor een fotocollage van de wandeling in Ootmarsum 2005.
Beaglewandeling Epe-Heerde 2005
Klik hier voor de
fotocollage over de wandeling in Epe-Heerde 2005
De volgende zondag is het
nog gekker. Als ik nog heerlijk in dromenland heeft baasje zich al gedoucht en
aangekleed. Hoho baasje, denkt toch niet dat ik nu al mee ga… Maar wacht. Zal
er al weer een beaglewandeling zijn?? Vragend kijk ik baasje aan en dan ren ik
snel naar hem toe. Ja snel even een p & p ronde om het zwembad. Vrouwtje
heeft inmiddels broodjes gesmeerd en voor mij ook al wat lekkers ingepakt. Even
later rijden we richting Epe-Heerde. Deze buurt ken ik nu een beetje. In het
voorjaar hebben we hier gekampeerd en vele wandelingen in de buurt gemaakt, zie
http://members.home.nl/beagle/kamperen.htm .
Vandaag is de
beaglewandeling in de goede handen van Wim en Jans Bomhof. Zij organiseren nu
voor de 8e keer een wandeling over de renderklippen, samen met hun
beagles Mike en Sem.
We starten bij restaurant
de Loreley, tussen Epe en Heerde, waar zich mede door het prachtige zonnige
weer al veel beagles verzameld hebben. Even na elf uur vertrekken we met
ongeveer 50 beagles voor de wandeling. Dat wordt feest met zo’n grote groep.
|
|
|
Allereerst lopen we een
stuk aan de riem door het bos. Na ongeveer drie kwartier komt het grote
heideveld van de renderklippen in zicht. Vooral op de vele heuveltjes heb je
een fantastisch overzicht over de heide. Gelukkig mogen we hier los, jippie. We
rennen al snel achter elkaar aan en stoeien er stevig op los. Af en toe stoppen
we even om te kijken of er geen beagle teveel vrijheid heeft genomen. Wij laten
echter zien dat we echte meutehonden zijn. We rennen achter elkaar aan, maar
houden onze baasjes ook goed in de gaten. Als we bij de schaapskooi aankomen
zijn enkele beagles wel erg nieuwsgierig wat er allemaal in de schuren te zien
is. Onze baasjes lopen echter snel door zodat wij dat ook maar doen.
|
|
|
|
Door het prachtige weer is
het best wel druk op de renderklippen. De vele mensen kijken nieuwsgierig naar
al die beagles. Sommigen sprakeloos, anderen hevig enthousiast door zo’n grote
meute. Tja het is dan ook een uniek gezicht om ons beagles zo te zien.
We lopen nog een keer een
trap op en kunnen nog een klein stuk van onze vrijheid genieten. Daarna is het
“alle beagles verzamelen” en moeten we helaas weer aan de riem. Baasje loopt
snel de trap af en kan zo nog enkele mooie foto’s van de groep maken. Als we in
het bos een sloot tegenkomen kan ik het niet laten. Snel ren ik de sloot in.
Oeps, sorry baasje. De sloot is aan de kant erg modderig. Je kunt dus wel raden
hoe ik er uitzie als ik weer uit de sloot kom haha.
Even verder stoppen we nog
een keer. Hier bedankt Jan Hoekzema, die de wandeling in Grolloo in januari
organiseert, alle beagles en baasjes voor hun aanwezigheid en vooral
gezelligheid. Natuurlijk worden ook Wim en Jans Bomhof bedankt voor de wederom
prachtige wandeling.
Bij de Loreley drinken
baasjes nog een colaatje en praten nog wat na over de zeer geslaagde wandeling
met de baasjes van Duke uit Amsterdam. Nadat we Wim en Jans Bomhof nogmaals
bedankt rijden we terug naar Hengelo. Even later ben ik al weer in dromenland
en langzaam trekt de mooie dag nogmaals voorbij.
Klik
hier voor de fotocollage over de wandeling in Epe-Heerde 2005
Groetjes van mijn baasjes Edith en Gerald en een
dikke poot van mij
Dieuwke