Beagle Dieuwke

 

Naar startpagina beaglesite

 

Wandeling

Epe–Heerde

2003

Wandeling Bussloo

2003

Wandeling Grolloo

2004

Wandeling Roden

2004

Wandeling Ootmarsum 2004

Wandeling Grolloo

2005

Wandeling Ugchelen   2005

Wandeling Ootmarsum 2005

Wandeling Epe-Heerde 2005

Wandeling Bussloo 2005-foto’s

Wandeling Hengelo/Enschede 2006

Wandeling Ugchelen 2006

Wandeling Zwolsche bos 2006

Wandeling Ootmarsum 2006

 

 

 

 

 

Beagle wandeling Epe – Heerde 2003

 

 

Dit wordt alweer onze derde beagle wandeling. De eerste was de eindejaarswandeling op het recreatiegebied Bussloo. De tweede was in Ede waar we bij ’t Leesten ons heerlijk konden uitleven. Beide wandelingen waren voor mijn baasjes en vooral voor mij zo’n succes dat we ons weer aan een beaglewandeling wagen. Nu starten we bij restaurant Loreley aan de weg tussen Epe en Heerde. Wim en Jans Bomhof organiseren hier voor de zesde keer een wandeling voor ons Beagles. Wel meer dan 50 beagles die met mij willen wandelen. Heerlijk toch. Even wachten en ja hoor we vertrekken.

Verzamelen bij restaurant Loreley

De wandeling begint aangelijnd door het bos

Nadat we de grote straat overgestoken waren moesten we het eerste stuk van de wandeling aangelijnd door het bos lopen. In het bos mogen wij honden van de boswachter niet loslopen. Doen we dit toch en we komen deze vervelende man tegen dan schrijft hij een papiertje uit die volgens hem 70 Euro waard is. Om onze baasjes dit te besparen lopen we allemaal aan de korte lijn achter elkaar door de smalle paadjes. Aangezien in altijd voorop wil lopen probeer ik wel enkele mensen en andere beagles in te halen, maar mijn baasje houd mij steeds tegen. Na een tijdje komen we bij een grote houten trap en wachten we op de achterblijvers. Als iedereen zich verzameld heeft gaan we de trap op en krijgen we als beloning een grandioos uitzicht over de heide.

 

De trap op en hierna een fantastisch uitzicht over de heide

Even wachten op alle andere Beagle maatjes. Eindelijk mogen we los, rennen maar

We mogen los. Ja lekker achter elkaar aan rennen. Als de eerste beagle zich via het pad door de heide naar beneden stort ren ik er vele andere beagle vriendjes er snel achteraan.  Wat is dit heerlijk zo met allemaal beagles over de grote heide te rennen. Het hele stuk over de heide mogen we los en kunnen we lekker met elkaar ravotten.

 

Even checken of mijn baasjes me wel bij kunnen houden

 

Lekker rennen en ravotten op de heide

Al snel maak ik vriendschap met Snoopy die uit Amsterdam komt. We vinden elkaar wel heel erg leuk en zijn bijna niet meer bij elkaar weg te slaan. Als we bij het bos dan ook weer aan de lijn moeten zorg ik er wel voor dat mijn baasjes bij het baasje van Snoopy gaat staan. Kunnen we aan de lijn ook nog even verliefd doen. Onze baasjes vinden het wel grappig. Steeds maar weer krijg ik een knuffel van Snoopy en als hij even stopt en naar een ander vrouwtje kijkt dan geef ik hem een lieve aai en heb ik weer zijn aandacht. Aan de lijn is het alleen zo lastig om elkaar te blijven knuffelen en als het baasje van Snoopy het genoeg vindt nemen we voorlopig even afscheid van elkaar

 

Heerlijk badderen in de wilde zwijnen poel

Zelfs Beagles moeten af en toe even uitrusten

Al snel komt er een andere beagle bij die kennis met me wil maken. Hij loopt voor me en kijkt steeds heel lief achterom. Soms krijgen we de kans om even snel te knuffelen. Hij heet Floyd en is ook wel een aardige Beagle.

Op het eind is het me aardig gelukt om voorop te lopen. Samen met Kelly die uit de buurt van Kijkduin komt en met Mike de hond van Wim Bomhof die samen met zijn vrouw Jans Bomhof deze leuke wandeling heeft georganiseerd lopen we voorop terug naar het beginpunt. De wandeling heeft bijna 3 uur geduurd en was zeker de moeite waard.

We verlaten de heide weer, verzamelen dus en weer aangelijnd gaan we verder

Van wandelen worden we zeer dorstig, lekker hoor

Nadat we de drukke weg weer overgestoken hebben nemen sommigen afscheid van Wim en Jans Bomhof en anderen gaan nog even zitten bij restaurant Loreley om uit te rusten en iets te eten of te drinken. Mijn baasjes kopen nog een leuke beagle sticker voor op de auto en als ze hun colaatje op hebben en de familie Bomhof nogmaals bedankt hebben voor deze prachtige wandeling vertrekken wij ook. We rijden lekker rustig binnendoor naar Hengelo. Thuis ga ik even uitrusten, maar na ruim een uur wil ik wel weer wandelen en stoot ik mijn baasjes aan. Zuchtend staan ze maar weer op om mij weer uit te laten. Wat kan wandelen toch leuk zijn. 

  

Thuis kan ik lekker in de stoel van mijn vrouwtje liggen, als ze het niet in de gaten hebben dan.

 

Voor iedereen die nog nooit aan een beagle wandeling heeft meegedaan kan ik alleen maar zeggen. Als je één maal meegelopen hebt ben je verslaafd, dus pas goed op voordat je voor de eerste keer mee gaat. Wij gaan zeker weer mee want ik vind het fantastisch. Lekker rennen en ravotten met andere beagle vrienden. Wat kan een Beagle zich nog meer wensen. 

Dus Snoopy, Floyd, Mike, Kelly en andere beagle vrienden, tot de volgende beagle wandeling dan maar.

 

Naar startpagina beaglesite

 

Naar boven

 

Beagle wandeling Bussloo 2003-12-28

 

Dit wordt dus mijn tweede wandeling bij Bussloo. Op dit zeer grote recreatiegebied kun je als beagle heerlijk de gehele route loslopen. Alleen in de zomermaanden als alle mensen weer een bruin kleurtje op hun huid willen zijn wij honden er niet welkom. In de wintermaanden is Bussloo helemaal voor ons, nou ja samen met onze baasjes dan.

Als nachts voor de wandeling de weergoden alle sluizen opentrekken heeft mijn vrouwtje wel zo haar bedenkingen, maar ja of we nu in Hengelo nat worden of op Bussloo maakt wat mij betreft niet zoveel uit. Wel ren ik liever met tientallen beaglevriendjes en vriendinnetjes dus kijk ik mijn baasjes even lief aan en ja hoor we gaan naar Bussloo. Snel een korte ronde in Hengelo voor de snelle nood en dan in de auto naar restaurant Bosgoed in Wilp. Hier verzamelen alle beagles zich. Iets na elf uur vertrekken we onder leiding van Ans en Arie Ekelmans in een grote stoet naar Bussloo. Zij organiseren deze wandeling bij Bussloo nu voor de achtste keer. De slagboom staat open, dus de baasjes hebben de eerste Euro al weer verdient. 

 

 

Op ’t Bussloo mogen we al snel los. Heerlijk rennen. Achter elkaar over het strandgedeelte snellen we ver voor onze baasjes uit. Af en toe stoppen we even en moeten we aan de riem. Als iedereen er weer is gaan we verder en kunnen we weer los. Al snel maakt iedere beagle met elkaar kennis. Vooral als we een andere hond tegen komen laten we wel even zien dat we een roedeldier zijn. Zelf een grote Duitse/Deense dog slaat voor ons op de vlucht.

 

Af en toe rennen we door het water, dan weer over de drassige ligweiden en dan weer over het mulle zand. De meeste baasjes hebben wel laarzen of andere waterdichte schoenen aan en dat is maar goed ook. De hevige regenval heeft sommige plekken aardig drassig gemaakt. Wij beagles vinden dit wel fijn, wij rennen er lekker doorheen. Iets verder dan halverwege nemen we afscheid van diegene die niet de gehele route mee willen lopen. Zij gaan onder leiding van Ans Ekelmans de brug over en lopen terug naar de auto.

 

 

Wij lopen samen met Arie Ekelmans verder terwijl het nu toch langzaam begint te regenen. Sommigen zetten de paraplu dus maar op. Samen met vrouwtje loop ik voorop, terwijl baasje zich halverwege de groep vermaakt met de andere baasjes. Baasje heeft alleen geen paraplu bij zich, die heeft vrouwtje bij zich, hihi. Vrouwtje is wel zo aardig op baasjes paraplu af te geven aan iemand die ook voorop loopt. Het is het baasje van Bea en Trix. Samen met hen loop en ren ik voor de gehele groep uit. Na ruim twee uur komen we weer aan bij de parkeerplaats waar de auto’s staan. Hier wachten we nog een keer op elkaar en als iedereen er is nemen we afscheid van Arie en alle beagles. Ik heb me weer kostelijk vermaakt en spring voldaan de auto in. Via leuke binnenwegen rijden we terug naar Hengelo, al krijg ik van de route niet meer veel mee. Heerlijk nestel ik me op mijn dekbedje in de auto en val in slaap.

 

 

Thuis aangekomen nemen mijn baasjes hun welverdiende kopje thee, terwijl ik een lekker botje krijg die ik heerlijk oppeuzel op mijn kleedje. Nou, ik laat ze maar even een uurtje met rust, maar zometeen wil ik hier de omgeving wel weer verkennen.

Tot de volgende beaglewandeling maar weer zou ik willen zeggen. Dan komen jullie toch ook (weer).

 

 

Naar startpagina beaglesite

 

Naar boven

 

 

Beagle wandeling Grolloo 2004

 

Jippie, we gaan weer met de BeagleClub wandelen.

Snel doe ik even een korte plas en poepronde met baasje en dan vlug naar de auto. Bijna anderhalf uur later rijden we de parkeerplaats van restaurant Hofsteenge op. Hier worden we door Dick ter Molen verwelkomd. Hij verzorgt vandaag samen met Magnhild en Erik de beaglewandeling in boswachterij Grolloo.

Helaas kunnen Jan en Ineke Hoekzema er niet bij zijn. Normaal is dit hun wandeling, maar omdat Jan herstellende is van een zware operatie hebben Dick, Magnhild en Erik het overgenomen.

 

 

Samen met 9 andere auto’s rijden we naar de boswachterij waar de wandeling begint. We kunnen gelijk los lopen, wat voor een beagle natuurlijk helemaal het einde is. De groep is niet zo groot maar met 10-14 beagles vormen we toch een echte meute. Slecht twee beagles moeten aan de lange lijn blijven. Zij lopen met hun baasjes meestal voorop om de anderen niet te laten struikelen over de lijnen. Er lopen ook nog een Basset en een Dalmatiër mee.

Het bosgebied is prachtig en zeer afwisselend. We nemen de veenpluizenroute, dus moeten we de rode paaltjes volgen. Dan lopen we door het dennenbos, dan struinen we door de struiken naar de vele vennetjes waar we heerlijk in het water kunnen ploeteren, dan lopen we over weer een grote zandberg heen of rennen over de uitgestrekte heidevelden. Heerlijk wat een feest voor ons beagles.

 

Bij de grote zandberg staat een camper en verderop is een gezinnetje gezellig aan het picknicken. Dit is precies wat wij beagles zoeken hihi. Snel rennen we met zijn allen naar de picknick tafel om te genieten van al dat lekkers wat de mensen op tafel hebben staan. Een van mijn beaglevriendjes staat gelijk midden op tafel te smullen van de lekkernijen. Het is maar goed dat wij zo snel zijn, want baasje is lekker te laat voor de mooiste aktiefoto ooit. Haha.

 

Terwijl de baasjes hier de te volgen route bespreken (geen rood paaltje meer te bekennen) spurten wij ook nog even naar de camper om te zien of hier ook nog wat lekkers te halen valt. Helaas, de tafel is leeg. Het tempo ligt voor enkele baasjes vrij hoog zodat ze afspreken om iets rustiger verder te gaan. Regelmatig stoppen we even op de hoeken om de baasjes te laten genieten van het fantastische uitzicht over de vele vennetjes.

 

 

Nadat we een grote brug zijn overgestoken met op het einde aan de kant nog een leuke oude tjasker molen maken we nog een groepsfoto. Door de kleine groep is het voor onze baasjes leuk om met iedereen even bij te kletsen over ons beagles. Enkelen blijken net als mijn baasjes Edith en Gerald regelmatig te vertoeven op het beagleforum. Hier kunnen ze gezellig over ons kletsen.

 

 

Als we weer terug zijn bij de auto’s bedanken we Dick, Magnhild en Erik voor de zeer gezellige wandeling en nemen we afscheid van elkaar met tot de volgende beaglewandeling in …..  Enkelen van de groep gaan mee terug naar het restaurant Hofsteenge in Grolloo voor een gezellige Drentse broodmaaltijd, maar wij rijden in rustig tempo terug naar Hengelo. Zelf lig ik heerlijk moe maar voldaan op de achterbank.

 

 

Naar startpagina beaglesite

 

Naar boven

 

 

Beagle wandeling Roden 2004

 

Jippie, we gaan weer wandelen met de BeagleClub. Heerlijk met tientallen beagles door het bos rennen. Na de korte eerste ronde stappen we in de auto voor de rit van Hengelo naar Roden in Drenthe. Tja, mijn baasjes hebben wel wat voor me over hé.

Ruim op tijd komen we aan bij Hotel Onder de Linden in Roden.  Al vele beagles met hun baasjes zitten voor het hotel op het terras te wachten. Wij krijgen gelijk van Jenny van Dijk, die samen met haar man Jan de beaglewandeling organiseert, een “overlevingspakket”. Het blijken vele folders van Prins te zijn met een zakje lekkere brokken om uit te proberen. Zij hebben dit van de firma Prins gekregen ter gelegenheid van hun nestje pups van vorig jaar. Deze beagles zijn vandaag precies 1 jaar geworden, hoera.

De wandeling begint

Hoezo smerig, je ziet me bijna niet

 

Iets na elven vertrekken we. Nadat we de straat overgestoken zijn lopen we gelijk door smalle paadjes. Wij lopen vooraan en baasjes praten hier al gezellig met Jenny. Als de eerste sloot zich aandoet ben ik er als de kippen bij. Oeps de sloot is toch wel erg modderig en ik lig er middenin. Gelukkig komt een beaglebaasje mij redden en trekt mij uit de sloot. Heerlijk toch zo’n baggersloot.

Volgens baasje zie ik er niet uit, hoe komt hij erbij.

Pauze bij de waterval

Snel ren ik weer naar voren. Daar zijn de meeste beagles bezig om tikkertje te spelen. Heerlijk rennen we daar achter elkaar aan. Enkele beagles gaan even kijken in een wei met koeien. Eén koe vindt ons niet zo aardig en zet de achtervolging in. Wij beagles zijn toch veel sneller hihi. Even later, als we langs een soort kanaal lopen zijn de paarden aan de beurt. Ook dit weiland met een vijftal paarden wordt druk door beagles bezocht. De paarden gaan bij elkaar staan en vele beagles stuiven hier voorbij.

Bij de brug met een leuke waterval staan we even stil om te kijken of alle baasjes, eh beagles er nog zijn.

 

Daarna lopen we verder door het bos. Een stuk verder splits de groep zich in tweeën. Jenny van Dijk gaat samen met de ene groep naar een groot ven. Wij gaan samen met Jan van Dijk en Dick ter Molen en lopen verder richting het gebied waar de Schotse hooglanders grazen. Hier moeten we wel aan de riem. Dit is netjes met de boswachter afgesproken. In de verte zien we de kudde lopen. Met hun grote hoorns heb ik ze ook liever op een afstandje. 

De kudde grazende Schotse hooglanders

 

Als we het begrazingsgebied weer uit lopen en weer los kunnen komen ook wij bij het vennetje aan. Hier begroeten we de andere helft. We blijven hier nog even. Terwijl de baasjes genieten van het mooie uitzicht kan ik nog even lekker badderen in het vennetje. Word ik misschien ook een beetje schoner haha.

 

Hierna lopen we weer richting Roden. Bij de ijsbaan moeten we weer aan de riem voor het laatste stukje. We lopen naar het beginpunt waar we voor we oversteken nog een keer op elkaar wachten. Zo kunnen we met zijn allen tegelijkertijd oversteken en heeft baasje nog een keer de mogelijkheid om een leuke groepsfoto te maken. Dick ter Molen bedankt namens de gehele groep Jan en Jenny van Dijk voor de leuke en gezellige wandeling.

 

 

Nadat we ze zelf ook nog eens bedankt hebben lopen we naar de auto om de terugreis te aanvaarden. Via allerlei binnenwegen, ik hou niet zo van de snelweg, komen we tegen vieren aan in Hengelo. Eerst gaan we even rusten, daarna gaat de skottelbraai weer aan. Gisteren hadden we een bbq party waar nog veel vlees en andere lekkernijen van overgebleven zijn. Samen met de overburen genieten mijn baasjes van al dit lekkers en gelukkig valt er af en toe een stukje naar beneden voor mij.

Mijn baasjes en ik willen Jan en Jenny van Dijk en alle anderen die meegelopen hebben nogmaals bedanken voor de gezellige wandeling. Wat mij betreft tot de volgende beaglewandeling(en).

 

Naar startpagina beaglesite

 

Naar boven

 

Beaglewandeling Ootmarsum 2004

 

Als het zonnetje net begint te schijnen op deze prachtige Zondag heeft baasje de kleren al aangetrokken. Ik moet al vroeg met hem aan de wandel. Nou oké dan, wandelen dan maar. Maar baasje wil een kleine ronde en ik dus mooi niet. Samen besluiten we om een ronde om het zwembad te doen zodat we toch 45 minuten wandelen. Plassen doe ik overal wel, maar mijn hoopje doe ik zo laat mogelijk, anders zijn we veel te vroeg weer thuis. Vrouwtje is ook al wakker en als baasje de broodjes heeft gesmeerd en vrouwtje de kleren heeft aangetrokken moet ik al weer aan de riem. We gaan naar de auto en zo langzamerhand krijg ik ze wel door. We gaan weer wandelen met de BeagleClub Nederland.

 

We rijden in 20 minuten naar het vertrekpunt. Dit keer hebben we een thuiswedstrijd in ons prachtige Twentse landschap. In het authentieke stadje Ootmarsum worden we verwelkomd door Magda Stolk-Bernard en Stijn Bolscher, de baasjes van Amber en Bengel. Zij organiseren hier hun eerste beaglewandeling voor de BeagleClub. Magda zelf loopt niet mee, ze is net hersteld van een ziekte, maar haar vriendin loopt met haar hond Amber mee.  Als iedereen zich heeft ingeschreven en een overlevingspakket heeft ontvangen (Welkoop bedankt voor de lekkere koekjes) gaan we op pad.

 

We zijn met ongeveer 35 beagles, geen slechte opkomst dus. De zon staat hoog aan de hemel als we gelijk beginnen met het beklimmen van de kuiperberg. Op 70 meter hoogte hebben de baasjes hier een prachtig uitzicht over het heuvelachtige Twentse landschap. We wandelen Ootmarsum uit en komen gelijk in rustige wandelgebieden. Als we op de brede zandwegen aankomen heb ik me aardig naar voren weten te werken en loop ik bij Stijn en zijn Bengel vooraan.

 

Mijn baasje vraagt of de beagles hier los mogen en hij heeft geen probleem. Nu kan ik heerlijk door het mulle zand voor de gehele meute uitrennen. Slechts enkele beagles volgen mijn voorbeeld, de meeste blijven aan de lijn. Als we bij een paarden boerderij aankomen maken we een grote stop. Alle beagles mogen hier los op een heel groot weiland. Al snel rennen we achter elkaar aan en spelen tikkertje. Al onze baasjes krijgen hier koffie, thee en een plak cake die Magda en haar man hier brengen. Iets verder op het landgoed komen vele menners met hun rijtuig aan. Ook zij maken hier een stop, maar dan met bier en kruidenbitters. Wij wandelen weer verder.

 

De wandeling is zeer afwisselend. We doorkruizen meerdere wandelroutes die hier gelopen kunnen worden. Dan lopen we over brede zandwegen, dan weer over een smal bospad, langs grote akkers en door leuke boeren paadjes waar je niet eens met z’n tweeën naast elkaar kunt lopen of rennen. Al slingerend door het gebied van de mosbeek, Nutter, het Springendal en de Hezinger Es lopen of rennen we verder en verder. Stijn heeft het tempo er aardig inzitten. De wandeling zou 2,5 uur duren, maar ondanks het stevige tempo zijn we dan nog lang niet weer in Ootmarsum.

 

Bij een vennetje stoppen we weer even zodat de baasjes even op adem kunnen komen. Nog een lange, maar smal pad, wat een gedeelte is van het Twentepad route, komen de contouren van Ootmarsum komt weer in zicht.

 

Als we het schilderachtige plaatsje inlopen worden we van alle kanten door de vele toeristen begroet. Zij vinden ons wel een leuke attractie.

We stoppen bij café “ de Poort”. De baasjes krijgen hier een echte Twentse kruidenbitter, wij beagles krijgen een lekker botje. Vele mensen maken hier een foto van de gezellige meute. Tja als toerist krijg je dit niet elke dag te zien he.

 

We lopen verder langs de gezellig volle terrassen en wandelen langs het karakteristieke stadspark Engels’ Tuin terug naar het vertrekpunt ’n Kotten. Hier nemen baasjes nog een wel verdiende frisdrank, voor ons beagles wordt heerlijk koel water geserveerd. Nadat we afscheid hebben genomen van de organisatoren vertrekken we en rijden terug naar Hengelo.

 

Thuis ga ik even uitrusten, maar klokslag 6 uur meld ik me weer. Ik wil WANDELEN. Baasjes kijken me verbaasd aan en met een zucht staan ze maar weer op. Ik heb er vandaag echt zin in en we wandelen weer een uur. Wat kan wandelen als beagle toch heerlijk zijn hihi.

 

Naar startpagina beaglesite

 

Naar boven

 

Beaglewandeling Grolloo 2005

 

Als baasje zich om kwart over acht morgens al beneden meldt kijk ik hem eens verbaast aan. Die is gek…. Het is zondag hoor baasje. Maar hij heeft geen medelijden met mij. Als baasje zich heeft gewassen en is aangekleed moet ik aan de riem om een plas en poep ronde te doen. We lopen een ronde om het zwembad. Normaal goed voor ruim een half uur, maar vandaag loop ik hem sneller. We rennen zelf enkele stukken. Als we weer thuis zijn is vrouwtje ook al aangekleed en worden de broodjes en enkele flesjes drinken ingepakt. Ik heb mijn baasjes natuurlijk al lang door. Ben zelf niet gek. We gaan wandelen met de BeagleClub Nederland. Met de auto rijden we richting Weerselo, Hardenberg en daarna richting Emmen. Bij Erm slaan we af en passeren Sleen, Schoonoord een Schoonloo. Aangezien we deze route vorig jaar in april ook al hebben gereden weet ik onderhand wel waar we naar toe gaan. We rijden Grolloo in en stoppen op parkeerplaats van restaurant Hofsteenge. Baasje meldt zich hier aan bij Jan en Ineke Hoekzema die de wandeling organiseren. Vorig jaar moest Jan de wandeling nog aan zich voorbij laten gaan toen hij herstellende was van een operatie. Het is wel veeeel drukker dan vorig jaar. Waren er toen 11 Beagles, een Dalmatiër en een Basset, nu zijn we met meer dan 40 Beagles en drie niet beagles. Dit wordt weer genieten dus.

 

 

Tegen elf uur vertrekken we met 30 auto’s richting boswachterij Grolloo. We volgen hier veenpluizenroute. Deze is met rode paaltje uitgezet en is ruim 7 kilometer lang. Als we los mogen stuiven we iedereen voorbij en rennen we heerlijk achter elkaar aan. Ja het leven als beagle is zo slecht nog niet. Aangezien het vannacht flink gevroren heeft is de heide prachtig wit. Wij beagles springen hier met veel plezier doorheen. Bij de vele vennetjes die we tegenkomen proberen enkelen van ons de sterkte van het gladde ijs uit. Eén nachtvorst is schijnbaar voldoende om een beagle niet door het ijs te laten zakken. Enkele baasjes vinden het toch niet zo’n goed idee, dus rennen we maar weer over de vele uitgestrekte heidevelden, de smalle bospaadjes of de wat bredere zandwegen in dit prachtige bosgebied.

 

 

Bij de grote zandverstuiving stoppen we even De baasjes rusten even uit, maar wij gaan vrolijk verder met tikkertje spelen. Jammer dat er dit jaar niemand zit te picknicken. Vorig jaar hebben wij beagles binnen enkele seconden de gehele picknick van een gezinnetje dat hier gezellig om het tafeltje zat opgegeten, haha. We lopen weer verder en de baasjes genieten nog enkele malen van de vergezichten over de heidevelden en de vennetjes.

Bij de brug aangekomen doen we het even rustig aan, deze is nog een beetje glad. De oude tjasker molen ligt er nu, in het witte landschap, nog prachtiger bij. Als in de verte de parkeerplaats weer zichtbaar wordt moet baasje (en ook nog enkele anderen) zijn schoenen nog even schoonmaken in een vennetje. Tja niet alle beagles poepen netjes buiten de wandelpaden. Bij de auto bedanken we Jan Hoekzema nog even voor de schitterende wandeling.

 

 

Enkelen gaan mee terug naar restaurant Hofsteenge in Grolloo voor een beslist overheerlijke bord snert met roggebrood. Wij rijden langzaam terug naar Hengelo. Onderweg zien we nog 6 reeën in een leeg maïsveld staan. Mmm, maar goed dat we deze niet tijdens de wandeling zijn tegengekomen.

Thuis nestel ik me weer heerlijk onder mijn eigen dekbedovertrek op de bank. Als de klok zes keer slaat kom ik sneaky tevoorschijn. Ik moet weer wandelen hihi.

 

 

Naar startpagina beaglesite

 

Naar boven

 

 

Beaglewandeling Ugchelen 2005

 

 

Zondagmorgen, heerlijk uitslapen dus. Nou mooi niet. Edith en Gerald staan al vroeg op en nadat baasje zich gedoucht heeft ik moet al aan de riem voor de ochtendwandeling. Als we de ronde om het zwembad doen weet ik het ineens. We gaan weer wandelen met de BeagleClub Nederland met al mijn beaglevriendjes en vriendinnetjes.  Snel doe ik mijn behoeften en rennen we terug naar huis. De tas en het fototoestel zijn al ingepakt dus op naar de auto. Na enkele honderden meters pikken we Ria met haar beagle Fergie op die ook meegaan. Als Fergie in de auto wil blaf ik wel even tegen haar, het is tenslotte mijn auto. Fergie mag daarom samen met Ria voorin, terwijl ik me heerlijk tegen baasje aan nestel op de achterbank. We rijden Deventer en Apeldoorn voorbij en stoppen bij ’t Leesten in Ugchelen. Ik ken het hier nog van twee jaar geleden. Vorig jaar mocht ik van mijn baasjes niet mee omdat ik loops was, Flauw hoor.

 

We worden verwelkomd door Corrie en Marijke Pleging die de wandeling organiseren. Er zijn gelukkig weer tientallen beagles verzameld, dus ga ik me vast prima vermaken. We beginnen in het speciale hondenbos. Een fotograaf van de regionale krant maakt enkele foto’s van de gehele groep. Baasje kan hier ook mooi van profiteren en maakt ook enkele leuke groepsfoto’s.

Het hondenbos is speciaal geheel omheind zodat de honden hier los kunnen lopen zonder er vandoor te gaan. Jaja, wij zijn wel beagles hoor. We rennen een stuk door het bos en als we het hondenbos willen verlaten is er toch een beagle er tussenuit gepiept. Een klein gaatje in het hek was voldoende. Het duurt niet lang of een telefoontje brengt uitkomst.

De beagle is teruggelopen naar de kiosk bij ’t Leesten waar we begonnen zijn aan de wandeling en zit al weer aan de “koffie”.

Als we het hondenbos verlaten gaan we de natte neuzenroute wandelen. Deze is speciaal voor ons uitgezet en ook hier mogen de beagles die luisteren (zoals ik dus haha) ook los lopen.

 

Baasje loopt eerst een stukje voorop met Frits de Brouwer. Zij gaan voor twee wildroosters staan zodat wij hier niet doorkunnen en vast komen te zitten met onze pootjes. Goede actie van die twee!! Ik vind het wel raar hoor dat baasje zover voorop loopt. Als het hek van het hondenbos open gaat ren ik dan ook gelijk naar baasje toe en maakt hij een leuke actiefoto van mij. We rennen met alle beagles nu verder. Dan een stuk over de heide,  dan brede zandwegen maar ook leuke smalle bospaadjes. We vermaken ons prima. Vooral de vele modderplassen hebben mijn aandacht en naar verloop van tijd ben ik al aardig zwart hihi.

 

Een erg jong beagletje mag ook meelopen, maar gelukkig pakken baasjes haar/hem regelmatig op en “verdwijnt” ze in tijdje in een draagzak die zijn baasje bij zich heeft. Alle baasjes hebben mooi de tijd om met vele andere beagle eigenaren te praten. Vele ervaringen en beaglebelevenissen worden uitgewisseld.

 

Ook Petra Somhorst met Balou is met haar familie aanwezig. Baasjes kennen elkaar van een beagleforum waar ze ook regelmatig allerlei ervaringen over de beagle uitwisselen. Zij wandelen voor de eerste keer met een beaglewandeling mee en ook Balou mag af en toe van zijn vrijheid genieten.

 

Aangezien ik altijd voorop wil lopen hebben baasjes ook de tijd om even met Marijke Pleging te praten. Zij krijgt binnenkort weer een nieuwe pup. Na een Duitse brak krijgt ze nu een echte beagle van kennel Gracefull Little van Frits de Brouwer en zijn vrouw, leuk hoor.

 

Na verloop van tijd splits de groep zich in tweeën. De ene helft gaat terug naar de kiosk van ‘t Leesten, wij lopen nog een stuk verder. Aangezien dit stuk niet bij de natte neuzenroute hoort moeten we aan de riem. Na enig aandringen van baasje moet ik er ook aan geloven. Bij een zwijnenpoeltje mag ik weer even los. Deze ken ik nog goed van de vorige keer, dus baggeren maar. Slecht enkele beagles volgen mijn voorbeeld en ploeteren ook door de bagger die de wilde zwijnen gemaakt hebben. Als we aan de riem zitten lopen we nog een stuk verder tot we weer in een gebied komen waar we weer los kunnen. Nog even rennen we met z’n allen over de prachtige heidevelden en komen tenslotte weer terug bij het beginpunt.

 

 

 

 

Wij beagles krijgen nog een lekkere koekje van Corrie en Marijke. Baasjes nemen samen met Ria nog een kop thee en koffie, waarna we de organiserende dames nogmaals bedanken en weer richting Hengelo rijden. Fergie mag nu wel samen met mij achterin. Gebroederlijk liggen we de terugweg naast elkaar, best wel gezellig. Thuis nestel ik me heerlijk achter de bank om uit te rusten, maar om 6 uur precies… juist ja Ik wil weer wandelen.

Nou beaglevriendjes en vriendinnetjes, tot de volgende beaglewandeling dan maar weer.

 

                                                                                                          

Beaglewandeling Ootmarsum 2005

 

Klik op deze regel voor een fotocollage van de wandeling in Ootmarsum 2005.

Op zondag 9 oktober wordt ik wreed in mijn slaap gestoord door vrouwtje. Als zij zich gewassen en aangekleed heeft wil ze al voor negen uur met mij wandelen. Ja, die is gek. Het is zondag hoor! Na enig aandringen loop ik toch maar mee om de goede vrede te bewaren. Als we na een niet al te lange ronde terugkomen is baasje ook al op en allerlei dingen aan het pakken. Ik heb ze nu wel door. Dat wordt weer een wandeling met de BCN.

We rijden richting Ootmarsum. Op de parkeerplaats bij het zwembad wandelen al meer beagles met hun baasje. Zij gaan allemaal naar ’n Kotten waar we verwelkomd worden door Magda Stolk-Bernard, Stijn Bolscher, Hannie Knobbe en de beagles Amber en Bengel. Alle beagles krijgen hier een zakje met lekkers. De baasjes hebben koffie/thee met een Twentse krentenwegge. Aangezien vele baasjes de wandeling van vorig jaar iets te lang vonden, (wij beagles niet hoor) is de route dit jaar anders en vooral korter. Tegen half elf vertrekken we met 23 beagles en Tjamke, een kooikerhond, die vaak met mijn buurtbeagle Fergie mee komt. Stijn loopt net als vorig jaar voorop. Mijn baasjes weten maar al te goed dat ik ook altijd voorop loop. Zo kan baasje mooi bijkletsen met Stijn. Hij is inmiddels goed hersteld van een tia en kan daarom ook deze wandeling weer mede organiseren. We wandelen door vele smalle en soms wat bredere paadjes van een mooi gebied in Ootmarsum. Het voordeel van de route van dit jaar is dat de beagles die onder appel staan nu ook los mogen lopen.

De eerste de beste sloot zoek ik natuurlijk uit voor een grondig onderzoek. Een beetje donkerder, mijn baasjes noemen het vooral smerige en zwarter, kom ik weer tevoorschijn. We stoppen af en toe om iedereen weer aan te laten sluiten. Halverwege, bij een klootschietbaan stoppen we voor een koffie, thee en cake pauze. Voor ons staan er bakken met water en af en toe valt er ook wel een stukje cake of een hondensnoepje naar beneden. Na een tijdje vinden twee beagles elkaar wat minder vriendelijk. Het resultaat is een bebloed oor. Gelukkig kan Edith die altijd dierenartsassistente is geweest helpen. Met behulp van wat zalf van Ria, onze plaatsgenoot uit Hengelo wordt het bloeden gestopt. We wandelen eh rennen weer verder. Enkele beagles zoeken het hoge gras uit om tikkertje te spelen. Ja, wij beagles hebben het zo slecht nog niet.

 

De route is leuk en afwisselend zoals een houten wandelpad welke we ook vorig jaar gelopen hebben. Inmiddels is het weer wel iets druilerig geworden. Niet dat we nu allemaal kletsnat worden, maar droog is het ook niet meer. We lopen nu richting het mooie authentieke stadscentrum van Ootmarsum. Bij café de Poort krijgen de baasjes net als vorig jaar een Twentse kruidenbitter. Voor ons is er weer water. Als we door Ootmarsum lopen worden we aandachtig bekeken door de toeristen. Leuk hoor zo’n groep honden! Is dit nu een beagle? Tja zeg, dat zie je toch wel. Aangekomen bij ’n Kotten wacht ons allemaal nog een leuke verrassing. De welkoop in Ootmarsum heeft voor alle meegewandelde beagles die zich vooraf aangemeld hadden bij Magda, Stijn of Hannie een speeltje, een tuigje voor in de auto of een zakje met iets lekkers. Hartelijke dank daarvoor.

Natuurlijk bedanken we ook Magda Stolk-Bernard ,Stijn Bolscher, Hannie Knobbe en de anderen die hebben meegeholpen met deze mooie Twentse wandeling.

Klik op deze regel voor een fotocollage van de wandeling in Ootmarsum 2005.

 

 

Beaglewandeling Epe-Heerde 2005

 

Klik hier voor de fotocollage over de wandeling in Epe-Heerde 2005

De volgende zondag is het nog gekker. Als ik nog heerlijk in dromenland heeft baasje zich al gedoucht en aangekleed. Hoho baasje, denkt toch niet dat ik nu al mee ga… Maar wacht. Zal er al weer een beaglewandeling zijn?? Vragend kijk ik baasje aan en dan ren ik snel naar hem toe. Ja snel even een p & p ronde om het zwembad. Vrouwtje heeft inmiddels broodjes gesmeerd en voor mij ook al wat lekkers ingepakt. Even later rijden we richting Epe-Heerde. Deze buurt ken ik nu een beetje. In het voorjaar hebben we hier gekampeerd en vele wandelingen in de buurt gemaakt, zie http://members.home.nl/beagle/kamperen.htm

Vandaag is de beaglewandeling in de goede handen van Wim en Jans Bomhof. Zij organiseren nu voor de 8e keer een wandeling over de renderklippen, samen met hun beagles Mike en Sem.

We starten bij restaurant de Loreley, tussen Epe en Heerde, waar zich mede door het prachtige zonnige weer al veel beagles verzameld hebben. Even na elf uur vertrekken we met ongeveer 50 beagles voor de wandeling. Dat wordt feest met zo’n grote groep.

Allereerst lopen we een stuk aan de riem door het bos. Na ongeveer drie kwartier komt het grote heideveld van de renderklippen in zicht. Vooral op de vele heuveltjes heb je een fantastisch overzicht over de heide. Gelukkig mogen we hier los, jippie. We rennen al snel achter elkaar aan en stoeien er stevig op los. Af en toe stoppen we even om te kijken of er geen beagle teveel vrijheid heeft genomen. Wij laten echter zien dat we echte meutehonden zijn. We rennen achter elkaar aan, maar houden onze baasjes ook goed in de gaten. Als we bij de schaapskooi aankomen zijn enkele beagles wel erg nieuwsgierig wat er allemaal in de schuren te zien is. Onze baasjes lopen echter snel door zodat wij dat ook maar doen.

Door het prachtige weer is het best wel druk op de renderklippen. De vele mensen kijken nieuwsgierig naar al die beagles. Sommigen sprakeloos, anderen hevig enthousiast door zo’n grote meute. Tja het is dan ook een uniek gezicht om ons beagles zo te zien.

We lopen nog een keer een trap op en kunnen nog een klein stuk van onze vrijheid genieten. Daarna is het “alle beagles verzamelen” en moeten we helaas weer aan de riem. Baasje loopt snel de trap af en kan zo nog enkele mooie foto’s van de groep maken. Als we in het bos een sloot tegenkomen kan ik het niet laten. Snel ren ik de sloot in. Oeps, sorry baasje. De sloot is aan de kant erg modderig. Je kunt dus wel raden hoe ik er uitzie als ik weer uit de sloot kom haha.

Even verder stoppen we nog een keer. Hier bedankt Jan Hoekzema, die de wandeling in Grolloo in januari organiseert, alle beagles en baasjes voor hun aanwezigheid en vooral gezelligheid. Natuurlijk worden ook Wim en Jans Bomhof bedankt voor de wederom prachtige wandeling.

Bij de Loreley drinken baasjes nog een colaatje en praten nog wat na over de zeer geslaagde wandeling met de baasjes van Duke uit Amsterdam. Nadat we Wim en Jans Bomhof nogmaals bedankt rijden we terug naar Hengelo. Even later ben ik al weer in dromenland en langzaam trekt de mooie dag nogmaals voorbij.

Klik hier voor de fotocollage over de wandeling in Epe-Heerde 2005

 

 

Groetjes van mijn baasjes Edith en Gerald en een dikke poot van mij

 

Dieuwke

 

Naar startpagina beaglesite

 

Naar boven