Beagle Dieuwke

Naar startpagina beaglesite

Mijn uitwaaiweekend in Egmond aan Zee

Vorig jaar toen vrouwtje jarig was heb ik haar een leuk cadeau gegeven. Een lang weekend naar het strand, want daar ben ik nog nooit geweest. Aan zo’n cadeau heb ik dan ook wat hihi. Samen met baasje hebben we toen op de computer iets leuks opgezet.

Toen we op visite waren bij de overburen en vrouwtje verteld welk leuk cadeau ze gekregen had zeiden zij spontaan “ maar dan gaan wij ook mee”. Ach, ze zijn best oke, dus daar heb ik geen probleem mee. Samen hebben we een leuk huisje gehuurd in Egmond aan Zee. Lekker dicht bij het strand en de duinen.

En nu is het eindelijk zo ver. Op vrijdag 18 februari, een dag na baasjes z’n verjaardag vertrekken we dan naar Egmond aan Zee. Wij gaan al vast vooruit en nemen een toeristische route. Vanuit Hengelo rijden we via Harderwijk en Lelystad over de houtribdijk naar Enkhuizen. Aan de andere kant van het ijsselmeer rijden we verder via Hoorn naar Alkmaar. Van daaruit is het nog een klein stukje naar Egmond aan Zee.

Als we daar aankomen parkeren we de auto en zien aan het straatnaambordje dat we zeer toevallig precies in de juiste straat zijn waar “ons weekendhuis” staat. Baasje loopt snel Egmond verder in om de sleutel op te halen bij de familie Bes. In hun sigarenzaak / souvenirwinkel / restaurant krijgt baasje de kleine instructies en de sleutel van de vriendelijke Carla Bes. Als hij weer terug bij de auto is pakken we deze uit en nestelen we ons in “ons huis”. Alles is hier voorhanden, een keurig ingerichte woonkamer, een nette keuken met vele voorzieningen en boven nog 4 slaapkamers met een badkamer.

De woonkamer in Egmond aan Zee

Aangezien onze Hengelose overburen wat later komen besluiten wij voor de eerste strandwandeling. Voor mij een reuze ervaring aangezien ik de zee nog nooit gezien heb. Vrouwtje neemt mij voorzichtig mee naar de waterkant. Pff, de zee maakt wel een lawaai zeg. Langzaam kijk ik hoe dat water dichterbij komt en dan net zo snel weer terugstroomt. Raar hoor. Normaal staat het water dat ik gewend ben stil en kan ik er heerlijk tot aan mijn buikje in rondrennen. Dit vind ik toch wel iets vreemder. Als ik net met een voetje in het water sta is het water alweer verdwenen. Ik loop het water achterna en opeens sta ik vol in het water. Brrr, dit water is koud en smaakt ook nog eens vies. Weg hier, ik ga wel lekker op het strand rondrennen. Dit vind ik veel leuker.

Voorzichtige inspectie

Wel eng zo’n zee

Vaste grond

Van baasje mag ik gelijk loslopen. Vrouwtje vindt het nog wel een beestje eng omdat ik uitgerekend dit weekend net loops ben. Eigenlijk had dit al in december moeten zijn, maar ja ik ben een beagle, eigenwijs he. Het is er nog erg rustig en de andere honden intresseren me nu nog niet. Afgezien van het vieze water bevalt me het strand dus wel goed. We wandelen een groot stuk richting Bergen aan Zee en weer terug.

Grote oren tegen de wind in

Heerlijk, rennen maar

Even een plaspauze

Als we terug in het huisje zijn gaat al snel de telefoon. Het zijn de overburen die er bijna zijn er wel zin hebben in koffie. Als even later de bel gaat staan Edwin, Katinka Lusthusz en hun kinderen Tom en Isa voor de deur. Ik begroet ze hartelijk. Na de koffie zoeken zij ook een leuke slaapkamer uit. Avonds eten de grote mensen heerlijk ruikende Wraps gevuld met gehakt, ui, paprika en ander groenvoer. Zelf krijg ik mijn brokken met een klein beetje gehakt erover, mmm heerlijk. Tijdens de avondronde verkennen we Egmond weer een beetje. Zelf op het strand is nog voldoende licht om alles goed te zien en kan ik nog even een plas achterlaten.

Als de kids naar dromenland vertrokken zijn nestel ik me op mijn kleedje en baasjes en de buren spelen een potje triominos. Ze zijn wel erg rumoerig hoor als ze zelfeen goede beurt hebben of als een ander niet kan. Zoals wel vaker wint baasje.

Na een heerlijke nachtrust ontbijten we eerst met zijn allen. Heerlijk broodjes uit de oven voor baasjes en voor mij weer brokken. Katinka en de kleine Isa blijven in het huisje als de rest Edwin, Tom, Edith, Gerald en ikzelf natuurlijk weer aan de wandel gaan. Op het strand lopen we weer richting Bergen. De zon schijnt heerlijk en de harde wind laat mijn lange oortjes wapperen. Tom vindt het nog wel een beetje koud. Samen met papa Edwin besluiten zij na een tijdje om terug naar de warmte te keren. Wij lopen nog een groot stuk verder. Op de terugweg besluiten we om bovenlangs te lopen en via de boulevard terug te keren. Bij de grote vuurtoren J.C.J. van Speijk maken we nog enkele leuke foto’s.	Edith met Dieuwke, Tom en Edwin
	Even rennen	De vuurtoren

Nadat we terug zijn is het tijd gaan de vrouwen op pad en komen terug met verschillende soorten vis. Gezamenlijk eten ze dit op en enkele stukjes kibbeling vallen af en toe naar beneden. Nadat iedereen een weer uitgerust is vertrekken we met zijn allen wederom naar het strand. Dit keer gaan ook de vliegers mee. We lopen nu een stukje richting Castricum. Naar deze kant is het iets rustiger en kunnen ze makkelijker vliegeren. Nou ja vliegeren. De wind is schijnbaar toch te hard voor de vliegers die ze bij zich hebben. Eventjes blijkt het goed te gaan en gaan de beide vliegers hoog de lucht in. Helaas komen ze enkele minuten later nog sneller naar beneden. Vele pogingen volgen, maar telkens naar enkele minuten is de feestvreugde voorbij. De vliegers worden dus maar weer ingepakt en langzaam lopen we weer terug.

	In Egmond zoeken we een gezellig terrasje op en nestelen we ons uit de wind in een hoekje van het terras. Een jutterkoffie, Irish Coffee, Cappuccino en een warme chocolade melk met rum verdwijnen in de kelen. Als het begint te hagelen wachten we nog even voordat we terugkeren naar ons huisje. Daar aangekomen nestel ik me weer heerlijk op een kleedje en al snel ben ik in dromenland, snurk snurk. Avonds wordt er gegourmet. De tafel staat vol met allerlei lekkers. Salades, ui, paprika, vlees, vis, nou ze verwennen zich wel hoor. Gelukkig vallen er af en toe ook kleine stukjes naar beneden zodat ik er ook een beetje van kan genieten. Na de avondronde gaan de grote mensen weer aan de Triominos, winnaar deze keer is Edwin. Midden in de nacht schrik ik wakker. Wat is dit nu. Iemand loopt om het huis en ik krijg een beetje de zenuwen en dribbel door het huis. Gelukkig horen baasjes mij en komen zij naar beneden. Er staat iemand om half vier in de nacht bij de postbus die naast de voordeur hangt. Nu baasjes ook beneden zijn durf ik wel en luidkeels begin ik te blaffen. Het is waarschijnlijk de achterburen die een soort tweede woning van de familie Bes huren. Dit doe je toch niet midden in de nacht! Zelf ben ik een beetje van slag nu zodat baasjes besluiten dat ik bij hun op de slaapkamer mag liggen,hihi.

Na het ontbijt besluiten mijn baasjes maar weer tot wandelen op het strand, daar zijn we tenslotte voor gekomen. De familie Lusthusz blijft in de woning en ruimt deze een beetje op.

Op het strand lopen we weer richting Castricum omdat het aan deze kant veel rustiger is. Gezien mijn loopsheid is dit voor de vele andere honden ook het beste haha. Op het strand zien we een grote groep paarden en vele groepen sportieve hardlopers. Nou ja hard lopen ze niet zo tegen de wind in. We lopen zeker meer dan een uur voordat we terugkeren. Het is langzaam beginnen te regenen wat overgaat in kleine hagelstenen. Na de korte hagelbui begint de zon weer te schijnen. Het weer in Egmond aan Zee valt dit weekend overigens reuze mee gezien de slechte berichten vooraf.

Via de winkel van de familie Bes, om het voorval van vannacht te melden, lopen we terug naar ons verblijf. Wij nestelen ons in de huiskamer terwijl de familie Lusthusz nu het centrum van Egmond onveilig gaat maken. Zij bezoeken de talrijke winkeltjes en genieten op het terras van een natje.Als zij ook weer terug thuis zijn valt iedereen in diepe rust.

Dieuwke on the run

Samen met Edith en Gerald

Katinka, Isa, Edwin en Tom

Tegen half drie staat iedereen weer klaar voor de volgende strandwandeling. Als we het strand naderen wordt het drukker en drukker. Het is voor velen een zondag om even lekker uit te waaien. Aangezien de meeste mensen richting Bergen lopen en alleen in elkaars voetsporen kunnen wandelen gezien de drukte, besluiten wij om de andere kant op te wandelen. Al vrij snel staat de familie Lusthusz stil om nog eens te genieten van het strandgevoel. Alleen staan die slimmeriken zo dicht bij het water dat de eerste de beste golf die iets verder komt dan de normale golven hun verast. Het gevolg is kletsnatte schoenen en broekspijpen hahaha. Baasje zag de golf aankomen en zo konden wij samen net op tijd het strand op rennen. Vooral Katinka en Tom zijn slachtoffer. Tom zijn laarsjes zijn volledig volgelopen en een zuur kijkend ventje is het gevolg. Tengevolge hiervan besluiten zij om terug te keren. Wij wandelen nog een stuk verder richting Castricum. Zo langzamerhand beginnen ook bij mij de hormonen op te spelen. Elke hond die we tegenkomen moet ik even begroeten. Vooral de mannetjes begin ik uit te dagen. Baasjes hebben dit snel in de gaten en dus moet ik aan de korte riem. Op de terugweg komen we nog een zeer knappe beaglereu tegen. Wij vinden elkaar wel aardig, maar de beide baasjes vinden het toch niet zo’n goed idee dat we to close worden. Jammer hoor.

Ik kom eraan baasje

Samen met baasje

En hier met vrouwtje

Terug in onze vakantiewoning hebben de Lusthuszers al schone en vooral droge kleren aangetrokken. Nadat de laatste restjes vlees, aardappeltjes en salades opgegeten zijn is het voor de kids weer tijd voor hun verdiende nachtrust. Aangezien de klok nog de zomertijd aangeeft liggen de kids mooi op tijd in bed. Ja Tom je ouders hebben je hierbij mooi te pakken gehad. Als Edith, Katinka, Edwin en Gerald weer een spelletje Triominos doen rust ik uit op mijn lekker zachte kleedje op de bank. De winnaar voor vanavond is ondanks alle tegenstand toch weer mijn baas Gerald. Als iedereen in diepe rust is sluip ik ook stiekem naar boven en nestel me dicht tegen mijn vrouwtje aan, mmm lekker warm zo hoor.

De tafel klaar voor de gourmet

Uitbundigheid bij de heren

De volgende ochtend moeten we weer naar huis. Het is wel een verrassing dat de wereld om ons heen een beetje wit is. De sneeuw heeft de omgeving aardig wit gekleurd. Allereerst ontbijten we weer met zijn allen. De Lusthuszers pakken daarna de auto in en na een knuffel vertrekken zij richting Hengelo via de snelle weg. Edwin heeft vanmiddag al weer cursus die hij niet wil missen, de uitslover!

Het uitzicht vanuit de slaapkamer

Wij gaan nog een keer naar het strand. Ondank dat het heerlijk rustig is op het strand moet ik aan de lange lijn van tien meter lopen. Zo af en toe laten ze de lijn los zodat ik toch nog even lekker kan rennen. Baasjes proberen nog een keer om mij in het zoute zeewater te laten rennen. Aangezien de zee een stuk rustiger is doe ik wel een poging, maar nadat ik het water geproefd heb ren ik toch maar snel weer het strand op. Nog een keer draaien we ons om naar het strand. Het was voor mij een onvergetelijke ervaring. Ik kijk mijn baasjes nog eens vragend aan of we hier volgend jaar weer terugkomen. Van mij mag het.

Nog een poging

Sneeuw op het strand

Strand van Egmond aan Zee

In het huis van de familie Bes ruimen we de laatste dingen op en gaat de stofzuiger nog een keer door het huis. Ja, ook dit was een voltreffer. Een prachtig vakantieverblijf voor iedereen die enige tijd in Egmond aan Zee wil doorbrengen.

Tegen twaalf uur brengen we onze sleutel terug en bedanken we de zoon van Carla Bes voor de gastvrijheid. Vanaf hier wil ik haar ook nog eens bedanken. Via de zelfde weg als vrijdag, maar nu in omgekeerde richting rijden we rustig naar Hengelo. Hier pakken baasjes alles weer uit en nestel ik we even op de bank voor een dutje. Tot zes uur dan, want de kenners weten het dan al Ik wil wandelen.

Het was voor ons allen een prachtig weekend. We willen dan ook iedereen bedanken die dit gezellige weekend tot een succes hebben gemaakt. Zoals net al gezegd hoop ik dat het niet de laatste keer is dat we aan zee zijn geweest. Wat mij betreft weer in Egmond aan Zee.

Groetjes van Dieuwke