Naar startpagina beaglesite
|
|
Waar zijn mijn baasjes nu
weer mee bezig. Zenuwachtig lopen ze door het huis om allerlei spullen bij
elkaar te zoeken. Twee koffers, een met kleren en een met handdoeken en theedoeken
worden ingepakt. Een krat met eten en drank. De gasfles met de BBQ en als
laatste worden nog de slaapzakken in de gang gezet.
De woensdag voor
Hemelvaart gaan we na mijn eerste ronde naar de auto. He in de garage staat
geen auto, maar de vouwwagen. Ja dan weet ik het wel. We gaan kamperen. De
vouwwagen wordt door mijn goedkeurende blik achter de auto gekoppeld en hup in
de auto want we vertrekken naar de
SVR-camping “Slotboom” in Aalten in de Achterhoek.
|
Na een klein uurtje
rijden komen we aan op de camping. Deze ligt heerlijk verscholen tussen de
bomen zodat we weinig last van de wind zullen hebben. We worden hartelijk
begroet door José, de eigenaresse en door Maaike, de camping hond. Zij wijzen
ons de plaats aan waar we de vouwwagen neer mogen zetten. Mijn baasjes zetten
nu eerst de Trigano op. Ik wil ze wel
helpen, maar volgens mij wordt mijn hulp niet zo op prijs gesteld, hihi.
Daarom kruip ik maar lekker in de auto en kijk van hieruit hoe zij aan het
werk zijn, is toch ook leuk niet dan. |
Edith voor de vouwwagen |
|
|
Al snel lopen alle
plaatsen op de camping vol. En vol is het. Op het eerste grasveld komen zelfs
nog vier tenten te staan. Wel lekker
gezellig dus. In een oud gebouwtje
zijn de sanitaire voorzieningen die er netjes en verzorgt uitzien volgens
mijn baasjes. In hetzelfde gebouw is ook plaats om fietsen te stallen en is
een koelkast en diepvriezer die de campinggast mag gebruiken. Wil je een
ijsje, dan pak je deze zelf en leg je het geld daarvoor in een bakje,
makkelijk toch. Middags doen we de
eerste ronde in de omgeving. Ja ik denk dat ik me hier wel ga vermaken.
Lekker wandelen in een nieuwe omgeving en veel nieuwe geurtjes. Na de wandeling ga ik
rusten. Ik moet nog wel even uitzoeken waar het fijnste plekje is. In de vouwwagen
op mijn eigen dekbed of onder de bak waar het heerlijk koel is. Baasjes
liggen voldaan buiten in de zon te genieten. Ach mogen ze ook een keer! |
|
|
|
Donderdags na mijn eerste
wandeling komen de zusjes van Gerald met hun kerels op visite. Ingrid met
Henk, Anita met Robert en hun kleine dochter Marynte. Marynte is wel erg gek
op mij. Djoe djoe noemt ze mij. Ze wil me de hele dag wel knuffelen en kusjes
geven. Als ik er genoeg van heb kruip ik wel lekker weg in de vouwwagen.
Buiten vermaken ze zich opperbest. Marynte heeft een speelvriendje gevonden
in de overbuurjongen die daar op visite is, terwijl de rest zich tegoed doet
aan de drank. In de loop van de middag wordt de skottelbraai
weer buiten gezet en wordt de stemming alleen maar beter. Af en toe krijg ik
ook een stukje lekker vlees. Wat wil je nog meer. Heerlijk op vakantie met je
baasjes, in de buitenlucht en ook nog lekker eten, heerlijk toch. Als de visite weer is
vertrokken wordt het ook weer rustig op het veld. Wij gaan maar weer eens
wandelen want ik heb de hele omgeving nog niet gezien. |
Gezellig in het zonnetje op het veld |
||
|
Marynte met haar nieuwe vlam |
|||
|
Anita met Marynte |
Marynte blaast bellen |
Ingrid geniet |
||
|
|
Vrijdags is het al een
stukje frisser. Na het ontbijt en de dagelijkse ochtendwandeling vertrekken
we met de auto naar Bredevoort. Bredevoort
is een klein authentiek stadje tussen Aalten en Winterswijk. Het is een echte
boekenstad met zijn vele
kleine boekwinkeltjes. Buiten staan de stalletjes of de kleine boekenkasten
waar je voor enkele euro’s mooie boeken kunt aanschaffen. Naast Bredevoort ligt
een groot recreatiegebied “de slingerplas”
Helaas mogen wij honden hier niet komen dus wandelen we maar ergens anders. Vervolgens rijden we een
stukje door de Achterhoek en
via Winterswijk rijden we terug naar de camping. Bij kampeerhandel Obelink is het een drukte van
belang, wij hebben alles gelukkig al dus rijden we snel door. Tegen zessen
wandelen we al weer in de omgeving van de Haart zoals de buurt hier genoemd
wordt. Na de wandeling gaat de skottel
weer aan en bakken baasjes hier hun vlees en aardappelen op. In de loop van
de avond gaan we maar in de voortent zitten aangezien het buiten toch aardig
fris begint te worden. |
|
|
Na een goede nachtrust waarbij
ik me heerlijk tussen mijn baasjes nestel breek al weer de volgende dag aan.
Wandelen, de omgeving ten zuiden van Aalten een beetje verkennen, wandelen,
rusten, wandelen, skottelen
en ja hoor het is al weer avond. Het is nu wel erg fris, zeg maar gerust koud,
aan het worden. Als het nog 7-8 graden is en er op het nieuws nachtvorst
voorspeld wordt besluiten we om nu al naar Hengelo
terug te gaan. Ach die paar uur maakt ook niet zoveel uit en nu kunnen we met
zijn allen in een heerlijk warm bed slapen.
Aangezien mijn baasjes
gewoon moeten werken blijven we de komende dagen gewoon in Hengelo. Vrijdag
middags gaan we dan weer naar camping
Slotboom in Aalten. Alles staat nog precies zo als een week geleden. Enkele
plaatsen zijn nu wel bezet door andere gasten, maar in ons hoekje zijn alle
mensen weer teruggekeerd. Na het skottelen gaan we weer wandelen en voel ik me
weer prima thuis.
|
Zaterdags is het erg
mooi weer. Wij besluiten om vanaf de camping een wat langer wandeling te
lopen. Een gedeelte gaat over het scholtenpad.
Aangezien ik al snel last heb van de warmte lopen we via de spiekerdijk
terug. Hier zien we vele hazen
die met elkaar aan het spelen zijn. Ja, daar wil ik ook wel aan meedoen.
Helaas hebben mijn baasjes dit ook in de gaten en word ik aan de riem
gehouden. Als er een haas op nog geen meter voor ons de weg opschiet en vlak
voor ons gaat lopen/rennen kan ik mooi een eind zijn spoor ruiken en volgen.
Bang kijkt de haas af en toe achterom, maar wat wil je ook als ik er vlak
achter loop hihi. De rest van de dag
genieten mijn baasjes buiten van de voor hun zo heerlijke zonnestralen en
zoek ik in en onder de vouwwagen de koelere plekjes op. En wat denk je wat er
na de avondronde weer buiten gezet wordt. Ja hoor de skottelbraai.
Dit keer eens niet de
braaipan maar met de vector top. Hier kun je op de normale manier op
barbecuen. Worst, hamburger,
karbonade, een spiesje en natuurlijk de speklap en ik moet het maar met echt
water doen. maken het feest
compleet. Tot laat in de avond
genieten we van al dit lekkers. Mijn baasjes onder het genot van een wijntje
of biertje |
De skottelbraai |
|
Lekker bij baasje op schoot |
|
|
Heerlijk liggend in de vouwwagen |
De zondag begint met een
lekker zonnetje. Na onze vaste ochtendronde nestelen mijn baasjes zich weer op
hun luie stoel. De overburen hebben inmiddels visite. De zoon en dochter met
hun partners en (klein)kinderen komen bij opa en oma op bezoek. Al snel is het
er erg gezellig en als ik mijn neusje even buiten steek komen de kleine
kinderen al snel bij mij op bezoek. Natuurlijk laat ik me even knuffelen. Een
van de kinderen komt die dag regelmatig even kijken hoe lekker ik lig uit te
rusten. Verder moet baasje met hem spelen met zijn bal.
Als avonds de rust is
weergekeerd en de skottel weer
staat te pruttelen beginnen enkelen zich op de camping al met het opruimen. De
meeste voortenten worden alvast van de caravans gehaald. Het nieuws meldt al
hevige regenbuien in het westen. Hier is het wat donkerder, maar (nog) wel
droog.
Pas als we heerlijk liggen
te snurken met zijn drieën worden we bruut wakker van de harde regendruppels
die op het doek van de vouwwagen neerploffen.
|
|
|
|
De gehele nacht en ochtend
regent het voortdurend. Tja hoe moeten baasjes nu de vouwwagen meenemen. Samen
besluiten ze om aan José te vragen of de vouwwagen nog enkele dagen mag blijven
staan. Als alles dan droog is komen ze dan de vouwwagen afbreken en nemen deze
mee terug naar Hengelo. Gelukkig mag dit zodat we alles meenemen wat niet in de
vouwwagen hoeft te blijven en
rijden we in de stromende regen terug naar Hengelo.
Samen hebben we leuke en
gezellige dagen gehad op de SVR
camping “Slotboom” in Aalten. De vriendelijke beheerders, de goede
sanitaire voorzieningen en een goed afgeschermd veld tussen de verschillende
soorten bomen hebben mede bijgedragen aan deze beide lange weekenden.
Volgend jaar ga ik zeker
weer met mijn baasjes mee met Hemelvaart en Pinksteren. Waar we dan terechtkomen weten ze nog niet,
een reden temeer om dan maar weer eens mijn site te bezoeken voor de nieuwe
verhalen.
Tijdens de zomervakantie
van mijn baasjes ga ik weer heerlijk naar hondenpension
Bernadette Hottenhuis in Saasveld. Baasje zal zijn vakantie dan wel weer
uitvoerig vermelden op hun grote vakantiesite.
|
|
|
|
|
Camping de Jagerstee in Epe juni 2005
Als mijn baasjes op
zaterdagmorgen vroeg de auto geheel inpakken met allerlei spullen kijk ik eens
naar ze. Wat is dit baasjes??. Voor mij blijft er nog maar een klein stukje
over, de rest van de auto is volgepakt. Pas als uit de garage de vouwwagen
tevoorschijn komt heb ik ze door. We gaan kamperen.
|
Als we Deventer en
Apeldoorn gepasseerd zijn rijden we richting Epe. Vlak na Epe rijden via een
smal weggetje naar RCN Camping de
Jagerstee. Hier hebben we een leuk plekje op een van de vele door bomen
omgeven velden gekregen. Tijdens het opzetten van de vouwwagen moet ik in de
auto blijven. Nou dacht het niet! Duidelijk laat ik merken dat ik het hier
niet mee eens ben en vervelend begin ik aan de bekleding te krabben. Als
baasjes dit zien mag ik lekker uit de auto hihi. Het veld staat bijna geheel
vol. Sommigen hebben een seizoensplaats en een enkeling staat hier voor een
of twee weken. Ook zie ik andere honden op het veld. Daar ga ik de komende
tijd maar eens kennis mee maken. |
De vouwwagen in Epe |
Het is nog niet echt
zomerweer met 15-16 graden, maar voor mij wel ideaal. Ondanks dat gaan baasjes
toch dapper in hun luie stoel voor de vouwwagen zitten. Ik kan slecht tegen de
warmte, dus voor mij zijn dit perfecte temperaturen om te wandelen. Want
wandelen wil ik hier wel, in de prachtige Veluwe. Na het avondeten gaan we
dan ook het bos in voor onze eerste wandeling. Je kunt de camping via
verschillende paden verlaten, maar altijd via een wildrooster. Dit moet om er
voor te zorgen dat het wild dat hier in de bossen zit niet op de camping te
laten komen. Als je de camping verlaat sta je dan ook gelijk midden in de
prachtige natuur. Wij wandelen maar wat raak. Eerst rechtdoor, daarna rechtsaf,
weer rechtsaf en dan links. Dit laatste is natuurlijk niet slim van mijn
baasjes, maar wel leuk. We komen zo in een grote bungalow wijk waar prachtige
huizen staan. Tja degenen die hier wonen hebben het prima voor elkaar. Wij
lopen maar snel weer terug en vinden de camping na enige tijd weer. Ja de
Veluwe is wel een erg leuk groot bos om te wandelen.
|
De bak waar al het lekkers in zit |
Wat wil je nou baasje!! |
Zondags, als de
temperatuur voor mij nog steeds perfect is gaan we de wandeling lopen die bij
de receptie ligt. Hier hebben ze 5 boekjes met wandelingen, fietstochten of
zelfs autoroutes in de omgeving van de camping. Op nog een los blaadje staat
onze route die zo’n 7 tot
|
Lekker rennen |
en rennen |
en nog meer rennen |
Eigenlijk heb ik een eigen
kant in de vouwwagen, op de andere kant slapen mijn baasjes. Maar ja met zijn
allen bij elkaar is toch veel gezelliger, niet dan. Dus halverwege de nacht
spring ik over en nestel me heerlijk tussen hen in. Als ik dan vind dat er voor
mij te weinig ruimte is zet ik mijn vier poten even tegen hun buik of rug af en
onder een luid gezucht krijg ik dan wel meer ruimte haha.
Na mijn welverdiende
nachtrust, baasjes schijnen iets minder goed geslapen te hebben!, en ons
gezamenlijk ontbijt gaan we weer op pad voor de volgende wandeling.
|
We worden achtervolgt |
Dit keer gaan we naar de
Elspeetsche Heide. Hier is een wandelroute uitgezet van De middag is weer om uit
te rusten en te genieten van het langzaam opknappende weer. Na het avondeten
is het weer tijd voor de volgende wandeling en lopen en rennen we weer door
de bossen in de omgeving van de camping. Zo gaat er weer een dag voorbij. |
|
Dinsdags gaan we na het
ontbijt wederom op pad. Dit maal richting de Renderklippen. Dit is
een groot heideveld waar we wel eens met de Beagleclub Nederland hebben gewandeld.
Halverwege vragen we een vriendelijke dame die in het bos fiets met haar jack
russel of we nog in de juiste richting lopen. Ik kan even fijn met Jacky
spelen, terwijl baasjes en de vrouw gezellig kletsen. Als we weer een eind op weg zijn zien we
het hertenkamp. Hier lopen de dieren dus niet in het wild, maar netjes achter
een groot hek. Nou ja lopen, de meeste liggen languit in de schaduw te genieten.
Wij lopen nog een klein stukje door, maar besluiten om later vanuit hier te
starten met de wandeling over de Renderklippen. |
De herten in de schaduw |
De terugweg is niet
moeilijk te vinden en na enige tijd komt de camping weer in zicht. Al met al toch
weer een wandeling van ruim anderhalf uur. Tijd om weer te rusten dus. Op de
camping liggen baasjes al snel in de luie stoel van de zon te genieten. Ik zoek
een rustig plaatje in de vouwwagen op en kom af en toe even kijken hoe het met
ze is. Op het eind van de dag is baasje aardig rood geworden, de dommerd. Ze
hebben vergeten om de zonnebrand mee te nemen, dom he. Avonds weer een
wandeling in de omgeving van de camping, waarna we de gehele avond buiten
kunnen blijven zitten.
|
Een lekker botje op het gras |
mmm, lekker hoor |
Woensdag gaan we na de
ochtendwandeling naar Epe. Hier
is op woensdagochtend altijd markt. Baasjes kunnen zo ook de zonnebrandcrème
aanschaffen en de nodige inkopen doen. Vanavond moeten we natuurlijk gebruik
maken van onze skottelbraai. De
markt is erg druk en met de vele verschillende kraampjes wel gezellig. Wat ons
wel opvalt is dat al vele mensen een terrasje hebben opgezocht en genieten van
een hapje en een drankje. Ja Epe is
wel een leuk toeristische plaats waar het goed vertoeven is.
Op de camping rusten we weer
uit en genieten nu ook zelf van het steeds mooier wordende weer. We staan in de
buurt van het toiletgebouw en dus lopen er vele campinggasten langs onze
vouwwagen. Met enkelen ben ik in de loop van de week al snel vriendjes
geworden. Vooral de twee vriendinnen met hun mannen die in het begin van het
veld staan en ook beide een hond bij zich hebben kan ik en ook mijn baasjes het
goed vinden.
Als we na de avondronde
weer terug zijn op de camping gaat de skottel aan. De gebakken aardappelen met
spek en ui smaken mijn baasjes goed. Van het vlees, heerlijke gehaktballen kan
ik uit eigen ervaring wel zeggen dat ze erg lekker waren.
|
meer honden |
De renderklippen |
Even bijtanken hoor |
De donderdag start met mooi
weer. Na het ontbijt, bestaande uit hondenbrokken met stukjes long voor mij en
heerlijk ruikende broodjes van de camping, gaan we weer op pad. Eerst met de
auto naar de kiosk bij het hertenkamp. Van hieruit is het nog
|
Heide, heide en nog meer heide |
Bij de renderklippen
lopen we dwars over de heide richting de schaapskooi. Natuurlijk wel netjes
over de paden heen he, wat denken jullie wel. De schaapskooi is op wat hooi
na helaas leeg. Gisteren is de schaapsherder met zijn kudde vertrokken en
trekt nu over de verschillende heidevelden in de omgeving. Pas volgende week
is hij weer terug. Over een andere route over de Renderklippen lopen we terug.
Het is een zeer heuvelachtige route waarbij je dan ook meerdere keren een
fantastisch uitzicht over de heide hebt. Ik herken zelfs de grote
trap waar we tijdens de beaglewandeling van de BeagleClub Nederland de heide mee
bereikt hebben. |
|
Nadat we weer in de auto
zitten rijden we tussen de Doornspijkse en de Oldenbroekse heide door naar Elburg. Hier lopen we even rond als een
echte toerist en maken enkele leuke foto’s van dit oude vestigingsstadje. Aan
het water waar de nog authentieke oude vissersbootjes liggen genieten baasjes
van een broodje paling en een Hollandse nieuwe. Op de terugweg naar de auto pikken
ze ook nog een lekkere ijsco. Ja zoals ik al zei, net echte toeristen. Avonds
na de avondronde om de camping komt de skottel weer tevoorschijn en gelukkig
valt er af en toe ook een stukje voor mij naar beneden. Later spelen baasjes Triominos. Voor de
verandering wint Edith dit keer, goed hoor. Nachts nestel ik me weer tussen
mijn baasjes in en al snel ben ik weer in dromenland. |
Lopen door Elburg |
Op vrijdag is het wel weer
warmer, maar niet zo zonnig als belooft. Voor mij een voordeel dus. We gaan
naar Nunspeet en rijden naar het Veluwe
transferium Nunspeet.
|
Dit transferium is een
parkeergebied aan de rand van een natuurgebied, waar je te voet, per fiets
maar ook per rolstoel of rollator in kunt gaan. In Nunspeet biedt het
Veluwetransferium een aantal voorzieningen zoals een |
Een
opgezette vos in het transferium |
|
Met
baasje bij het vennetje |
|
|
Even
zelf het ven verkennen |
Als we zaterdag wakker worden schijnt de zon al hoog aan de
hemel. Volgens de weersdeskundigen wordt het vandaag meer dan 25 graden. Pff,
veel te warm voor mij. Als we de camping aflopen voor de ochtendwandeling ga ik
dus maar snel plassen en poepen. Nog even een klein stukje wandelen en dan even
laten merken dat het voor nu wel ver genoeg is. Mijn baasjes begrijpen dat het
feit dat ik er maar bij ben ga liggen wel en dus lopen we terug naar de
vouwwagen. Hier heb ik tenminste een heerlijk koel plekje, waar ik dan ook maar
al te graag gebruik van maak. Edith en Gerald nestelen zich voor de vouwwagen
in hun luie stoel. Wel zet baasje eerst even twee parasols op. Een keer
verbranden tijdens deze vakantie vinden ze genoeg. Ook avonds lopen we een
kleine ronde. En ja hoor. Ook nu valt er af en toe een heerlijk stukje vlees
van de skottelbraai.
|
Uitgeteld
op de slaapzak |
Uitgeteld
onder de vouwwagen, lekker koel |
Op onze laatste dag wek ik mijn baasjes al vroeg. Om 7 uur!
sta ik al met vrouwtje buiten. Carla met haar hond Jinx had gisteren zo’n grote
mond dat ze zo vroeg in de ochtend wel even met mij en een stok wilden spelen
haha. Ik doe snel maar even een kleine
plas en we gaan nog even een half uurtje liggen. Carla en Jinx zien we dan wel
en dus moeten we nog even met elkaar ravotten. Tja dit kan nu nog, niet waar.
|
Jinx,
Carla en Dieuwke |
Pak me
dan |
Even uitrusten
hoor |
Als Edith onder de douche staat ga ik even met Gerald net
buiten de camping mijn behoeftes doen. Na het ontbijt wordt de vouwwagen
vakkundig afgebroken. Ja, mijn baasjes kunnen dit wel. Als de auto is ingepakt
en de vouwwagen is ingeklapt lopen we nog eenmaal naar voren om ons afval weg
te brengen en de receptie van ons vertrek op de hoogte te brengen. Nog een keer
nemen we afscheid van de vrienden die we deze week gemaakt hebben en met de
nodige weemoed rijden we van de camping af. Ruim een uur later komen we weer
aan in ons zo vertrouwde Hengelo. We rijden nog even langs de “oude discotheek ’t Groothuis” die tijdens
onze vakantie geheel is afgebrand. Ondanks dat deze al enige jaren leeg stond,
is er voor mijn baasjes nu definitief een einde gekomen aan een stuk historie
van hen.
|
Lekker
op het gras |
Even
wachten baasjes |
Rennen
voor de aktiefoto |
We hebben samen een fantastische week gehad waar we veel gewandeld
hebben. In totaal hebben we zo’n 70km afgelegd en baasjes hebben in deze week
dan ook zo’n 125.000 voetstappen achter gelaten in de omgeving van Epe op de
Noord-Veluwe. Voor mij geldt natuurlijk nog meer kilometers en mijn aantal poot
afdrukken dat ik heb achtergelaten is meer dan 800.000. De camping was oke en
met de vele leuke veldjes ook zeer gezellig. De omgeving van de camping is
fantastisch en ik kan ieder mens en dier dan ook aanraden om daar eens een
kijkje te nemen. Volgend jaar ga ik zeker weer met mijn baasjes Edith en Gerald
op vakantie in de vouwwagen. Waar en wanneer horen jullie vast nog wel eens een
keer.
Groetjes van mijn baasjes Edith en Gerald en een poot een
grote knuffel van mij.
Camping ’t Boerenland in Wapse mei-juni 2006
Woensdag 24 mei 2006, één dag
voor hemelvaart. Om me heen zijn mijn baasjes druk in de weer met allerlei
kampeerspullen. Volgens mij gaan we weer kamperen hoera. En als even later de
auto wordt ingepakt en er ook nog een klein stukje voor mij overblijft weet ik
het helemaal zeker. De vouwwagen wordt aan de auto gekoppeld en rijden maar.
Via Weerselo, Tubbergen en Hardenberg rijden we de snelweg bij Hoogeveen op.
Onze afslag is echter afgesloten en de volgende ook. Dan nog maar eentje
verder. Als we dan van de snelweg afrijden begint het ook gelijk te plenzen.
Tja we waren al gewaarschuwd.
Als we even later in Wapse aankomen rijden we bij SVR camping ’t Boerenland het erf op. Hier worden
we verwelkomd door Arend en Jenneke Wemmenhove. We kunnen het mooiste plekje
van de camping krijgen die net weer vrij is gekomen. Als mijn baasjes willen
beginnen met het opbouwen van de vouwwagen begint het weer te regenen. Snel
vluchten ze de auto in. Even later er weer uit en de vouwwagen uitklappen, de
tent eraan ritsen en de stangen in elkaar schuiven en ja hoor hemelwater. Als
ze net goed en wel in de auto zitten komt er een enorme windvlaag overwaaien.
De stangen vliegen hoog door de lucht en missen op een haar na een auto. Het
tentdoek wappert hoog in de lucht. Baasjes hebben alle moeite om het tentdoek
omlaag te krijgen. Zielig hoor zo in de stromende regen. Zelf lig ik
prinsheerlijk in de auto en zie dat ze door en door nat worden hihi. Als de
regen weer even ophoud gaan ze snel verder met de opbouw. Ze krijgen nog hulp
van de vriendelijke campingbeheerder Arend. Hij komt zelfs iedereen die aankomt
thee en koffie met een overheerlijke plak cake brengen. Wat een service he. Als
de vouwwagen goed staat en ingericht wordt mag ik ook uit de auto. Snel
inspecteer ik even alles. Ja hoor baasjes goed gedaan hoor.
|
|
|
|
De camping ‘t Boerenland in Wapse is
erg netjes ingericht. De eigenaren Arend en Jenneke Wemmenhove beheren deze SVR
camping aan de landweg 1 vanaf juni 2003. Naast de 15 grote plaatsen, welke
allemaal voorzien zijn van een eigen stroomvoorziening van 10 ampere, is er een
zeer schoon, overzichtelijk en erg ruime sanitairruimte. Deze is heerlijk
verwarmd en voorzien van vloerverwarming. Alles wat je verwacht is aanwezig in
het sanitair gebouw. Toiletten, douches (zonder muntjes), was en
afwasmogelijkheden en zelfs een droger staan de kampeerders tot hun
beschikking. Tevens kun je hier ook vele folders vinden en de dagelijkse krant
(na betaling) meenemen.
In de namiddag lopen we de
eerste wandeling rondom de camping. Deze ligt tegen het prachtige wandel en
fietsgebied van het Drents-Friese
wold aan. Aangezien er weer donkere wolken aankomen besluiten we om niet al
te ver te wandelen. Avonds genieten mijn baasjes van enkele wijntjes die hun
een beetje warm moeten houden. De nacht breng ik door op mijn eigen slaapzak.
Baasjes slapen aan de andere uitgeklapte deel van de vouwwagen.
De volgende ochtend is het
droog, maar koud. Voor mij perfecte temperaturen met 12-14 graden. Baasjes
denken hier toch iets anders over, vreemd hoor. We wandelen vanaf de camping in
Drents-Friese wold in. In de meeste gedeelten mag ik, en alle andere honden die
onder appel staan, los lopen. Enkele gedeeltes, daar waar de koeien en schapen
grazen, en die netjes aangegeven en afgezet zijn, moeten we aan de riem. We
wandelen richting het onderduikershol. Hier hebben 11 boswachters geprobeerd om
tijdens de tweede wereldoorlog uit de handen van de Duitsers te blijven. Helaas
zijn ze verraden en opgepakt. Slechts één van de 11 overleefde de oorlog. In
het bos is het onderduikershol weer geheel gerestaureerd. Ook staan hier de 11
foto’s van de opgepakte boswachters. Aangezien het in het hol letterlijk en
figuurlijk aardedonker is, moet je wel even een zaklantaarn meenemen als je
hier naar binnen gaat.
|
|
|
|
Terug op de camping begint
het weer langzaam te regenen. Ik kruip
lekker op mijn slaapzak en vertrek naar dromenland. Baasjes lezen een boek
dicht bij de verwarming die het ook voor hun een beetje aangenaam moet maken.
Na het avondeten weer een avondwandeling in de buurt van de camping en snel de
vouwwagen weer in.
De vrijdag en zaterdag
verlopen ongeveer hetzelfde. Ochtends een mooie lange wandeling vanuit Diever over één van de 40 uitgezette
wandelingen in het Drents-Friese Wold, avonds een wandeling in de buurt van de
camping en voor de rest uitrusten voor mij en lezen voor mijn baasjes.
Door de vele regen zijn de
wandelingen voor mij echter wel een groot feest. De paden zijn echte
modderbaden geworden en deze moet ik natuurlijk wel allemaal even keuren hihi.
Dat mijn baasjes duidelijk een andere mening hebben laten ze dan ook meerdere
keren luidkeels merken.
|
Als op de zondagmiddag
ook op de radio nachtvorst wordt voorspeld en veel, heel veel regen,
besluiten baasjes om terug naar Hengelo te gaan. Tja wel jammer, maar ook wel
te begrijpen. In Hengelo is wandelen ook
erg leuk hoor. Overdag kan ik dan ook nog wat slapen. Baasjes gaan caravans
bekijken. Zij zijn de regen en vooral de kou meer dan zat en willen zich toch
gaan oriënteren op een goede tweedehands caravan. Een tiental zaken lopen ze
in drie dagen af. Ze komen vele leuke caravans tegen en kunnen zo mooi enkele
indrukken opdoen over wat er allemaal te koop is. De komende zomer zal er
sowieso nog met de vouwwagen gekampeerd worden, maar wie weet in het najaar. |
|
Aangezien de
vooruitzichten voor het pinksterweekend iets beter zijn rijden we donderdags
terug naar de SVR camping ’t
boerenland in Wapse. De enkele diehards die de gehele week wel zijn
gebleven vertellen ons dat ze meer dan voldoende hemelwater naar beneden hebben
zien komen. Ook de vouwwagen schijnt het zwaar te hebben gehad bij de vele
regen en wind. Toch staat deze er nog steeds strak bij. Baasjes zetten de
luifel er ook nog bij op. Kunnen ze gelijk een paar mooie verkoopfoto’s maken.
Avonds is het nog wel frisjes, maar de verwarming hoeft niet meer aan.
Vrijdags rijden we naar
Wateren, midden in het Drents-Friese
Wold. Hier lopen we wederom een goed uitgezette wandeling. Deze erg leuke
wandeling gaat over smalle paadjes, brede zandwegen, een leuke vennetje en
kleine zandverstuivingen. Op de terugweg rijden we nog een stuk door het
Drentse land en na de inkopen bij de Gollf supermarkt in Diever keren we terug
naar de camping.
Op de camping is er nu
meer bedrijvigheid dan vorige week. Door het betere weer zijn de kampeerders nu
meer buiten te vinden. Baasjes kunnen zo even leuk bijkletsen over de voor en
tegens van een caravan. Voor het eerst komt nu ook bij een enkele kampeerder de
skottelbraai tevoorschijn. Op de achtergrond is echter nog wel de koekoek te
horen. Deze “koekt’ de gehele dag en een groot gedeelte van de nacht maar door,
iets wat baasjes af en toe wel iets irriteren.
|
|
|
|
Zaterdags begint zelfs
iets zonnig. Wij rijden naar Oude Willen voor de volgende
wandeling. De vennenwandeling gaat langs twee vennetjes met heel veel veenpluis
wat nog in de bloei staat. Na onze middagrust wandelen we maar weer eens in de
buurt van de camping. Dit keer vindt ik echter dat we nadat ik op enkele
honderden meters van de camping al geplast en gepoept gelijk weer terug naar de
camping wil. Na wat heen en weet getrek aan de riem krijg ik dan mijn zin hihi.
Op de camping ga ik dan altijd gelijk voor de achterklep van de auto zitten.
Hier hebben mijn baasjes de long verstopt. Als ik maar lang genoeg naar de
achterklep blijf kijken gaat hij vaak wel open en krijg ik een heerlijk stukje
long, mmm.
|
|
|
|
Avonds gaat ook bij ons
voor het eerst de skottelbraai aan. Van de lekkere stukken vlees krijg ik ook
af en toe een klein stukje mee. Aangezien het nog wel flink afkoelt gaan we wel
na afloop weer terug in de tent zitten. Baasjes spelen voor de zoveelste keer
een spelletje Triominos, terwijl ik ze goed in de gaten hou vanaf mijn bedje in
de vouwwagen.
Ook op de zondag
vertrekken we na het ontbijt weer voor een volgende wandeling. Dit keer in de
buurt van Appelscha. Ook hier wederom leuke paadjes, vennetjes met veenpluis en
vooral nog steeds heerlijke modderplassen. Via Appelscha en nog wat andere leuke
Drents-Friese plaatsjes rijden we nog maar weer eens richting Diever. Op een
gezellig terrasje genieten we nog even na. Zelf krijg ik van de vriendelijke
bediening een bak water en een hondenkoekje, wat een service he.
De volgende ochtend is het
opruimen geblazen. We moeten helaas al weer terug naar huis. Langzaam pakken
baasjes de vouwwagen weer in en worden de spullen die mee naar huis moeten in
de auto gezet. Het tentdoek en de stokken verdwijnen in de zakken en vinden hun
plekje weer in de vouwwagen. Dan is het alleen nog een kwestie van de vouwwagen
inklappen en aansluiten aan de auto. We nemen afscheid van de buren en de
eigenaresse van de camping Jenneke Wemmenhove, Arend is op het land aan het
werk, en rijden dan langzaam het terrein van SVR camping ’t Boerenland in Wapse af.
Ja dit was ondanks het
niet altijd even vrolijke weer wel een geslaagde vakantie. Een warm en
vriendelijk welkom, prima plaatsen, goed sanitair, een prachtige omgeving,
fraaie wandelingen en leuke plaatsjes hebben deze vakantie zeker tot een succes
gemaakt.
Ik krijg nu al weer zin in
volgend jaar.
|
|
|
|
De wandelingen die we
gelopen hebben zijn afgezien van de plaatselijke wandelingen rondom de camping
allemaal uitgezette wandelingen door het Nationaal park Drents
Friese Wold. Deze staan op een wandelkaart
nr 8 van Staatsbosbeheer en
zijn te koop in de VVV’s.
Wandeling 4 Appelscha Apemeerwandeling
Wandeling 12 Wateren Ganzenpoelwandeling
Wandeling 15 Oude Willem Vennenwandeling
Wandeling 16 Diever Hoekenbrinkwandeling
Wandeling 17 Diever Kraaiheidewandeling
Wandeling 18 Diever Hunebedwandeling
Wandeling 20 Diever Berkenheuvel
– onderduikershol wandeling
|
|
|
|
|
|
|
|
Camping
de Kemminckhorst in Dalfsen mei 2007
Alle foto’s in één groot overzicht
Vrijdagmorgens 11 mei
staan baasjes net als anders al vroeg op. Alleen worden er nu allerlei zaken bij
de voordeur geplaatst. Mmm, die koelkast staat daar toch alleen als we met de
vouwwagen weggaan? En laten ze deze nu vorig jaar verkocht hebben! En nu dan
baasjes??
|
Even later vertrekken ze
beiden en laten me alleen achter. Drie kwartier later hoor ik de auto weer.
Ze hebben wel wat achter de auto hangen, maar wat? Dan schiet mij ineens te
binnen dat ze eind vorig jaar zo’n ding ook al enkele uren voor ons huis
heeft gestaan. De (over)buren die toen kwamen kijken hadden het over een
sleurhut of zoiets. Baasjes noemden het toen gewoon een caravan :) Jippie, we
gaan dus toch wel kamperen. Ongeduldig sta ik op de stoel bij het raam te
kijken hoe de caravan en auto worden ingepakt. Als ze net klaar zijn gaat de
telefoon. Het is Marianne, die samen met haar man Gert mee op vakantie gaan.
Zij zijn ook al mee geweest met mijn uitwaaiweekend in Noordwijkerhout.
Ditmaal zullen ze baasjes de kneepjes van het caravan kamperen bijbrengen.
Ook zij hebben alles ingepakt en staan op het punt om op pad te gaan. |
|
We rijden via Almelo naar de
witte paal. Vanaf hier linksaf naar Ommen. Na Ommen rijden we richting Dalfsen
de parallelweg op. Na een klein stukje linksaf en de weg geheel uitrijden. We
komen dan uit bij SVR camping de Kemminckhorst die hier pal aan de Overijsselse
Vecht ligt. We worden begroet door Dick Timmerman die hier de septer zwaait.
Hij wijst ons de twee plaatsen waar we onze caravans neer mogen zetten.
Het terrein is door de
grote regenval van de laatste dagen redelijk drassig. Hierdoor is het wat
lastiger om het tentdoek geheel schoon aan de caravan te krijgen. Aangezien
baasjes de voortent nog niet gezien hebben is het even puzzelen met de stokken.
Toch staat onze voortent met behulp van Gert redelijk snel. Het is een Walker
Pioneer en ziet er prima uit. Alle delen zijn uitritsbaar, zodat je allerlei
mogelijkheden hebt voor alle weertypes. Baasjes gaan voor de volledige
voortent, dus alle delen worden aangeritst. Daarna helpen we Gert en Marianne
met hun voortent.
Ik ben dan al bezig om de
omgeving van de caravan te bekennen. Aan de achterzijde is een bosperceel,
lekker makkelijk voor een snelle p&p beurt. Voor ons ligt een weiland en
daarachter ligt de Vecht. Hierachter weer weilanden en in de verte meer bos en
de kerktoren en molenwieken van Vilsteren. Een prachtig vergezicht dus over de
weide landschappen. Avonds loop ik in de omgeving van de camping mijn eerste
wandeling. We lopen naar de stuw van Vilsteren. Deze ligt hemelsbreed (langs de
Vecht) maar enkele honderden meters van de camping. Wij lopen via de normale
weg naar de stuw. Op de zandweg mag ik los, dus gaan met die banaan haha. Bij
de stuw aangekomen zien we dat over de Vecht er een houten pad is aangelegd
voor de voetganger en de fietser. Aan de ene kant ligt een grote vistrap die er
voor moet zorgen dat de trekvissen zoals de Winde via de Vecht naar de IJssel
kan zwemmen. Aan de andere kant van de Vecht ligt een kleine sluis. Hier kunnen
de boten door die over de Vecht varen. Een beetje onwennig loop ik via de
houten plankjes naar de overkant van de Vecht. Onder ons raast het water door
de stuw enkele meters naar beneden. Dit maakt wel erg veel lawaai. Toch loopt
ik moedig voorop naar de overkant. Hier loop ik gelijk maar even naar de oever
om even uit de Vecht te drinken. Mmm, lekker hoor. Ja, dit is wel een erg leuke
plek die op mooie dagen veel toeristen zal trekken.
|
|
|
Avonds zitten we in de
voortent bij Gert en Marianne. De camping kachel gaat nog even aan omdat het
toch nog weel veel afkoelt.
In onze eigen caravan is
de grote zithoek omgetoverd tot een
groot bed. Op de kleine zithoek ligt mijn eigen kleedje, dus dit is mijn
slaapplek. Natuurlijk loop ik nachts toch wel enkele keren naar de andere kant
om me daar lekker tussen mijn baasjes te nestelen hihi.
Zaterdags en zondags maken
we nog enkele leuke wandelingen in de buurt. De omgeving van de camping is erg
mooi, veel bos, leuke vennetjes, lekkere brede en smalle zandwegen en
natuurlijk veel weilanden. Zondagsavond rijden we weer terug naar Hengelo. De
caravan blijft achter. Baasjes moeten nog enkele dagen werken en woensdag voor
Hemelvaart komen we dan weer terug.
Als baasje woensdags vroeg
in de middag van zijn werk terugkomt sta ik dan ook al weer helemaal klaar voor
vertrek. Snel in de auto en rijden maar baasjes.
Op de camping worden nog
wat meegebrachte spullen uitgepakt. Ook Gert en Marianne komen niet veel later
aan.
|
|
Ik loop dan al weer in het
weiland. Hier ben ik op zoek naar torretjes en ander ongedierte. Deze
beestjes knappen zo lekker tussen de tanden haha. Zo ren ik van hot naar her
om weer zo’n lekker torretje uit de lucht te pikken. Ik wordt dan ook al de
torrenkampioen van de camping genoemd :) De eerste dagen zijn nog
een beetje wisselvallig met het weer, maar gelukkig zijn de
weersvooruitzichten goed. In de loop van de week moet het enkele dagen 25
graden worden. Overdag kunnen we gelukkig
al wel veel buiten zijn, dus ik ga maar weer even het weiland in, mmm lekker
hapje. Een torretje hier en een torretje daar tralala. Wat een feest. |
Zaterdag gaan we eerst
naar Hattem, naar kampeercentrum De Jong. Buiten staan vele caravans en campers.
Binnen is de accessoirehal. Aangezien ik hier niet mee naar binnen mag (: gaan
baasjes afzonderlijk naar binnen. Op de terugwegweg rijden we nog even naar het
centrum van Dalfsen. Hier wandelen we door de gezellige binnenstad, pikken een
terrasje, eten een lekker visje en worden de boodschappen ingeslagen door de
dames bij de C1000.
De wandelingen lopen we
nog steeds in de buurt van de camping. Genoeg te zien hoor. Avonds moeten we
nog wel in de voortent zitten waarbij de kachel af en toe even aan moet.
Ook Geralds zusje Anita
komt nog op visite, samen met haar man Robert en de kinderen Marynte en Roxy.
Gezellig wordt er zo lekker buiten gezeten en de kinderen krijgen van pa nog
een rondleiding over de boerderij. Avonds wordt er (weer) Chinees gehaald.
Aangezien we de vorige keer twee dagen Chinees gegeten hebben bestellen we nu
voor drie personen en eten hier met zes volwassenen en twee kinderen van. En
nog blijft er een restje voor mij over :)
|
|
|
Maandags gaan Gert en
Marianne weer naar huis zij moeten deze week nog tot donderdag werken, baasjes
gelukkig niet haha. Wij gaan de maandag
wandelen in de Boswachterij van Ommen. We nemen de meertjesroute. Een mooie
route door de bossen waarbij je op een leuk uitzichtpunt ook nog op een
Terug op de camping krijg
ik dan ook eerst een schoonmaakbeurt voordat ik weer op torrenjacht kan.
|
|
|
De dagen erna wordt het weer
steeds beter. Baasjes liggen languit in de lounge stoelen die ze pas geleden
gekocht hebben, jullie weten wel wat ik aan het doen ben haha. We wandelen een
keer bij kasteel en landgoed Eerde. Hier is een internationale school gevestigd
in het al eeuwenoude gebouw. De wandeling is afwisselend door brede lanen, bos,
over de essen en langs weilanden. In
Ommen bezoeken we nog een kleine kampeerwinkel Mohocar en koopt baasje bij een
dierenspeciaalzaak enkele visspullen. Ja, aan de Vecht kun je heerlijk vissen
(zegt baasje).
Woensdag wandelen we bij
het landgoed Horte. Een mooi natuurgebied dat door natuurmonumenten wordt
onderhouden. Ook hier veel bos, brede lanen en een weidegebeid voor allerlei
vogels. Hierna rijden we naar Kampen. In deze Hanzestad lopen we door het
authentieke centrum. Ook pikken we nog een terrasje voor een broodje en een
overheerlijk bak water. Terug op de camping liggen baasjes al snel weer te
genieten van de zon terwijl ik mijn hobby maar weer ga uitoefenen, torretjes
kom maar op.
|
|
|
Na het skottelen gaat
baasje nog een uurtje vissen. De vangsten zijn elke dag verschillend, maar over
het algemeen is hij goed over zichzelf te spreken. Hij heeft het zelfs over het
vangen van enkele slijmplaten van bijna 50cm. Tja vissers Latijn he.
Donderdag avond komen ook
onze buren Gert en Marianne weer. Ze blijven nu tot de tweede pinksterdag en gaan
dan samen met ons weer terug. Gelukkig is het nog niet zover.
Marianne zorgt altijd goed
voor mij. Dat heb ik natuurlijk al snel in de gaten, dus ben ik regelmatig bij
haar in de buurt te vinden. Eigenlijk al vanaf dat ik wakker wordt. Als baasje
de caravandeur open heeft gezet en naar de douche is kruip ik onder het
tentdoek door naar de buren. Ook hier even onder het doek door en zo sta ik dan
in de voortent. Even kijken wat zij vandaag als ontbijt hebben he. Ook als ze
middags enkele eieren kookt zorg ik er wel voor dat er minimaal ook een ei voor
mij erbij is. En zo loop ik dagelijks heel wat heen en weer tussen de beide
caravans.
|
Vrijdag is een echte
rustdag. Wel wordt er eerst nog even in de buurt van de camping gewandeld.
Het bos tegenover de grote straat Ommen-Zwolle wordt bezocht. Ook hier kun je
leuk wandelen over de vele zandwegen. Middags liggen de
vrouwen op zo’n goedkoop luchtbedje ( € 1,25 bij Action) en de mannen lezen
een beetje. Ik struin het weiland af, maar ja. De torretjes zijn bijna niet
meer te vinden. Zouden ze van schrik allemaal verdwenen zijn of hebben mijn
kaken de meeste verslonden?? Avonds weer lekker
bbq’en op de skottel, waarna als het
donker wordt de kaarsen en andere lampjes voor de nodige sfeer zorgen. |
|
Nadat er zaterdag weer
gewandeld is vertrekken de vrouwen voor de boodschappen naar Dalfsen. Middags
komt de zoon van Gert en Marianne, Frank met zijn vriendin Samantha. Na de
gezellige middag wordt er weer geskotteld en voor de afwas besluiten de twee
jongelui weer in de auto te kruipen en terug te rijden. Baasje zit dan al weer
te vissen en komt handen te kort om te laten zien hoe groot zijn vangsten wel
niet zijn :)
De eerste Pinksterdag
begint druilerig, maar gelukkig klaart het snel op. Wederom komt er bezoek, nu
van de dochter van onze buren. Marieke komt samen met haar vlam Roel. Ook nu is
het weer erg gezellig en kan er later op de dag zelf lekker buiten gezeten
worden. Marieke heeft shoarma en broodjes meegenomen en dit wordt avonds dan
ook met veel vreugde van iedereen opgegeten. Later op de avond moeten we toch
maar weer in de voortent. Buiten is het minder dan 10 graden. In de voortent is
het behaaglijk en nestel ik me tussen iedereen in. Na twaalven wordt er naast
ons gezongen. Wij doen natuurlijk even mee, hiep hiep hoera klinkt het midden
in de nacht. Daarna gaan Marieke en Roel terug naar Hengelo en gaan ook wij in
diepe rust.
|
|
|
Maandag, helaas al weer onze
laatste dag op camping de Kemminckhorst in Dalfsen. Als we aan de wandel zijn,
nog een keer naar de overkant van de vecht via de stuw, begint het langzaam te
druppelen. Da’s nou jammer baasjes. Nu moeten jullie in de regen alles
afbouwen. Mij maakt de regen niets uit en rustig struin ik nog een keer de
omgeving door. De dames gaan nog even naar de eigenaar toe om te betalen
terwijl de heren alle tentdelen uitritsen en nat inpakken. Deze worden in
zakken in de caravan gelegd. De deur kan op slot en de caravan kan aan
aangekoppeld worden. Nadat ook de caravan van Gert en Marianne aangekoppeld is
kunnen we vertrekken. Ruim een uur later zet vrouwtje de caravan voor ons eigen
huis en kan het een en ander weer uitgepakt worden. De tentdelen worden op
meerdere plaatsen opgehangen om te drogen. Hierna wordt de caravan weer
teruggebracht naar de stalling. Ja baasjes dit was een erg geslaagde vakantie.
Zo’n caravan heeft toch wel iets meer comfort dan de vouwwagen. Nu maar hopen
op nog een paar mooie weekenden zodat ik nog een keer mee kan gaan kamperen.
Gert en Marianne, ook
hartelijk bedankt voor jullie tips en trucs die je mijn baasjes geleerd hebt en
natuurlijk ook voor jullie gezelligheid. Ik vond het zeer geslaagd (zeker met
al die lekkere hapjes die ik af en toe kreeg).
|
|
|
|
Alle foto’s in één groot overzicht
Knuffel van Dieuwke
Camping de Kemminckhorst
Camping de
Kemminckhorst is een SVR camping met maximaal 26 plaatsen. De camping is
verdeeld in drie veldjes. Een veld ligt gelijk achter een oude schuur van de
boerderij. Iets verderop ligt een ander veld waar de caravans in een L-vorm
staan. De meeste plaatsen hier zijn voor jaarplaats en seizoensplaatsen. Aan
een zijde heb je het bos achter je. Voor de caravans ligt een klein weiland
waar af en toe de kalveren grazen. De Vecht is nooit ver weg en vanaf al deze
plaatsen goed te zien. Aan de Vecht zijn verschillende vlonders aangelegd. Hier
liggen de kleine bootjes en kan worden gevist. In de Vecht zitten overigens
vele soorten vis, zodat een visser hier zijn hart op kan halen. Een derde veld
ligt net voor de boerderij. Ook hier aan de achterzijde het bos. Ervoor een
stuk grond, de toevoerweg en een ander stuk bos. Zo is er voor ieder wat wils.
Het sanitair bestaat uit
een heren en dames gedeelte. Beide voorzien van WC’s en douches (met munten).
Bij de heren nog twee urinoirs en een gedeelte voor het legen van het chemisch
toilet. Verder is er nog een wasmachine (tegen betaling) en een droger (gratis)
die gebuikt kan worden door de gasten. Bij aankomst ontvang je een
informatiepakket met toeristische informatie.
Op de boerderij vindt je
zelf nog een stal met opvokvee. Van jonge kalfje tot bijna volwassen koeien.
Een boer uit de buurt brengt de jonge kalveren waarna ze op de boerderij worden
verzorgt totdat het een volwassen koe is geworden. De koe gaat dan terug naar
de boer. Zo krijg te jaarlijks een toevoer en een afvoer van kalveren/koeien.
In de stal staan dan kalveren, pinken, vaarsen en koeien in verschillende
leeftijdsklassen.