Verslag 1e Mid winter Beaglewandeling

 *** Fotoreportage van de 1e Midwinter Beaglewandeling ***

Zondag 12 februari 2006.

Hh, eindelijk is het dan zover. Samen met buurtbeagle Fergie en onze baasjes Ria, Edith en Gerald organiseren we vandaag onze eigen Beaglewandeling in het prachtig Twentse land. We wandelen vandaag rondom het Lonnkermeer. Dit gebied grenst aan de plaatsen Hengelo-Enschede-Deurningen-Oldenzaal. Baasjes hebben de wandeling de midwinter Beaglewandeling genoemd.
Al vroeg wordt ik in mijn slaap gestoord op deze prachtige zondagochtend. Ik moet met baasje mee voor een p&p ronde. Snel doe ik dus wat er van mij gevraagd word haha. Als er allerlei zaken ingepakt zijn en Fergie met Ria en haar man Peter voorbij komen rijden stappen ook wij in onze auto en rijden de enkele kilometers naar restaurant Frans op de Bult.
Hier komen alle beagles die vandaag meewandelen met hun baasjes samen. De eigenaren, de familie Hellegers, zijn dolenthousiast dat zij gastvrouw/heer mogen zijn. Ze hebben zelf een beagle gehad en willen maar al te graag alle beagles een aai over de bol geven. Hoewel de wandeling om 11 uur begint, komen de eersten al vlak na tienen binnen. Een cameraman maakt opnames voor diverse bejaardentehuizen in de buurt. De beagleboetiek van de BeagleClub Nederland is ook aanwezig evenals onze sponsor, dierenwereld Borne, die allerlei lekkere dingen voor alle beagles klaar heeft staan. De beagleboetiek wordt vandaag bevrouwd door Anje ter Molen, de vrouw van Dick ter Molen, de regionale wandelcordinator van de BCN. De opkomst is overweldigend. Wel 100 honden, waarvan 95 met beaglebloed. Samen hebben ze bijna 200 baasjes mee genomen. Dat wordt dus inschuiven. Voor de beagles staan er waterbakken klaar, terwijl de baasjes zich tegoed doen aan koffie, thee en frisdrank.

Wat voor mij wel erg leuk is dat een halfbroertje Edje van mij er vandaag ook bij is. Beide hebben we Red Baron Little Lord Fautnleroy als vader. Edje is samen met zijn baasjes helemaal uit Alphen aan de Rijn gekomen.
Iets voor elf uur spreekt baasje de meute toe. Streng maar rechtvaardig legt hij de regels voor vandaag uit. Gezien de enorm grote groep hebben Ria, Edith en Gerald besloten dat het loslopen vandaag niet mogelijk is. Wel erg jammer, maar als er n van ons beagles het hazenpad kiest zijn de baasjes er gelijk tientallen kwijt. Om elf uur vertrekken we dan voor onze 1e midwinter Beaglewandeling. Gerald en ondergetekende voorop, Ria, Peter met Fergie en Edith en Dick mengen zich tussen de rest. Eerst steken we de grote straat over en dan lopen we over het fietspad de A1 over via een grote brug. Hier staan al velen met de foto en video camera klaar voor de eerste opnames. Ook een fotograaf van de TC Tubantia is aanwezig (Maandags staat er dan ook een prachtige foto van de beaglemeute in de krant). Nog even veilig met zijn allen het spoor over steken en het asfalt is verleden tijd. Langs een smal pad lopen we parallel aan een sloot en het spoor naar het officile wandelgebied. Dit gebied is van Landschap Overijssel waar mens en aangelijnde honden van harte welkom zijn. Het eerste stuk lopen we langs verschillende borden waar gedichten van de Twentse dichter Willem Wilmink op staan. Enkelen in het ABN, maar ook hele leuke en grappige teksten in het Twents. En gedicht willen we jullie niet onthouden. Deze staat onderaan het verhaal van deze Beaglewandeling.

Even later lopen we een heel smal paadje in langs n van de twee meertjes. De boomstronken maken het pad nog lastiger. Weer wat later lopen we langs de oude boswachterwoning, gevolgd door een brede zandweg. Ook hier worden er weer opnames gemaakt. Dit keer is het TV Hengelo. We worden nog echt beroemd zo. Normaal mag ik hier los lopen, maar omdat we nu met zo velen zijn en al snel weer een smal bospad inlopen blijven we allemaal aan de riem. Na het bospad komen we weer uit op een brede zandweg. Op een kruising van twee zandwegen blijven we even staan en wachten totdat iedereen hier ook is gearriveerd.

Hier gaat mijn vrouwtje met het baasje van Fergie verder de kortere route lopen. Ik krijg dus nog snel een knuffel van vrouwtje en loop verder met Fergie en vele anderen de grotere route. Enkele baasjes kunnen zich toch niet beheersen en laten hun beagle los op de brede zandweg. Omdat Ria gelijk doorgeeft dat de boswachter achter de groep op een mountenbike rijd moet Gerald even ingrijpen. Iedereen moet hun beagle weer aan de riem doen. Ria en Dick hebben achteraan nog een loslopende beagle opgepikt. Het vrouwtje loopt vrolijk en onschuldig kijkend vooraan de groep. Na ruim 700 meter lopen we het bos weer in. We lopen nog langs een grote nieuw aangelegde kikkerpoel. Enkele weken geleden bij het proefwandelen kwamen Ria en Edith hier vast te zitten in de modder die door shovels en regenval veroorzaakt was. We lopen nu dus uit voorzorg maar aan de andere kant van de kikkerpoel het bos verder door.
Wat verder lopen we nog door een mooie brede laan door het bos en komen weer op een brede zandweg. We lopen nu langs het Lonnekermeer. Deze kant is de Enschedese kant, de overkant is van de gemeente Weerselo (Dinkelland). Dit leidde vroeger tot komische situaties bij het zwemmen dat hier voor de oorlog nog was toegestaan.  Het preutsere Weerselo vond het maar niks dat de stadse mensen hier zo open en bloot aan het zwemmen waren. Bij het witte hek van Landschap Overijssel wandelen we nog een stukje van het Willem Wilmink pad totdat we aankomen bij het punt waar we vanmorgen het bos ingedoken zijn.

Vanaf hier dan nog een stuk langs de sloot en het spoor terug naar het asfalt. Als we het spoor en de A1 weer overgestoken zijn ruik ik het soepbuffet al bij Frans op de Bult.
Hier staan voor de beagles weer bakken water en overheerlijke koekjes voor ons klaar, terwijl het buffet al bijna klaarstaat voor de baasjes. Ik neem nog even afscheid van mijn broertje Edje en de vele anderen die niet mee blijven eten.
Nog ruim 80 baasjes laten zich het soepbuffet echter wel goed smaken. Erwtensoep, bruine bonensoep, worst, spekjes, ham, brood en nog veel meer. Mmm alleen al hoe dat ruikt he. Gelukkig krijg ik af en toe ook een stukje. Nou dat heb ik wel verdiend na zon goed georganiseerde Beaglewandeling hihi.

Dick Ria, Peter, Edith, Gerald en natuurlijk Fergie en Dieuwke willen restaurant Frans op de Bult, Dierenwereld Borne, de Beagleboetiek van de BCN, alle fotografen en cameramannen en iedereen die meegewandeld heeft enorm bedanken. Voor ons een onvergetelijke dag met zoveel beagle vrienden en vriendinnetjes.

En wie weet zien we jullie volgend jaar allemaal wel weer bij de 2e Midwinter Beaglewandeling.

 *** Fotoreportage van de 1e Midwinter Beaglewandeling ***

Gedicht van Willem Wilmink

Twents
Heftan tattat

Zundag weer verjarsviseet
en iej weet wa hoo dat geet:
Herman hef zoo zeek ewes,
Graads mut ok weer oonder t mes,
Trui hebt z' alns a vort-enomn,
Kloas is oet de tied ekomn,
Leida hef zon pien in t lief,
oo, dat aarme, aarme wief.
En hoo is t dan noe met Bernard?
Heftan tattat! Heftan tattat!
Hee har vls te vl patat had
en doo hef e t dus an t hart had.

Dat genal, oo man oo man,
doodzeek goa'j op hoes op an.

NL vertaling

Hij heeft een hartaanval gehad

 

Zondag weer verjaarsvisite
en je weet wel hoe dat gaat:
Herman is zo ziek geweest,
Graads moet ook weer geopereerd,
Bij Trui hebben ze alles al weggehaald, (baarmoeder en eierstokken)
Klaas is overleden,
Leida heeft zo'n buikpijn,
o, dat arme, arme mens.
En hoe is het nu met Bernard?
Hij heeft een hartaanval gehad! (2x)
Hij had veel te veel patat gegeten
En toen heeft hij dus een hartaanval gekregen.

Dat gezeur, o man, o man,
doodziek ga je weer naar huis.

 De vrolijke wandelgroeten van de beagles Fergie en Dieuwke.