Midwinter Beagle Wandeling 2008

Het is zondag 10 februari. Al vroeg in de ochtend staan mijn baasjes op. Buiten begint de zon al vrolijk te schijnen en zelf ben ik ook helemaal opgetogen. Vandaag is mijn 3^e Midwinter Beaglewandeling die ik samen met mijn buurtbeagle Guusje en onze baasjes organiseer.

De afgelopen weken viel dagelijks de regen met bakken naar beneden, maar net op tijd is de zon voor ons gaan schijnen. We hebben de vorige week de wandeling nog gelopen om te kijken hoe de drassige paden erbij liggen. Voor mij en Guusje was het een groot feest, maar onze baasjes hebben voor vandaag toch maar wat aanpassingen gedaan. We vermijden nu de paden waar 20cm water op staat en waar zoveel modder ligt dat er volgens onze baasjes geen doorkomen aan is.

Na mijn P&P ronde met baasje worden de spullen die mee moeten in de auto gepakt. Snel spring ik er ook maar even in, stel je voor dat ze me vergeten hihi. Na enkele minuten rijden komen we aan bij ons vertrekpunt, restaurant Frans op de Bult. Hier worden we hartelijk verwelkomt door de eigenaren en het personeel. Ria en Peter Staal, de baasjes van Guusje zijn er al, evenals de familie Fogarin die zo vriendelijk zijn geweest om de beagleboetiek mee te nemen. Dick en Anje ter Molen die er ook al zijn kunnen zo gelijk de beagleboetiek opbouwen. Langzamerhand stromen al mijn vriendjes en vriendinnetjes met hun baasjes binnen. Iedere beagle krijgt nog een lekkere tandenborstel van onze sponsor Dierenwereld Borne. Er komen zelf nog enkele beagles en baasjes binnenwandelen die zich niet hadden opgegeven. Nou hoe meer beagles hoe meer vreugde toch. Zelfs een ouder echtpaar zonder hond, die in de krant hadden gelezen dat er een wandeling was wil graag meewandelen.

Tegen elf uur houdt Ria een praatje tegen alle aanwezigen. Iedereen wordt zo even op de hoogte gebracht van de regels voor vandaag. De organisatoren doen hun hesje aan en krijgen allemaal een walkie talkie om contact met elkaar te houden. Nou baasjes vertrekken maar.

We steken met bijna 50 beagles en vele baasjes de weg over, daarna de brug over de A1 en vervolgens het spoor over. Hierna lopen we langs de sloot naar het wandelgebied. Het eerste deel van de wandeling gaat door het gebied van Landschap Overijssel en hier moeten we nog even aan de riem blijven. Gelukkig kunnen we verderop wel lekker los. De eerste beagles stuiven gelijk het weiland in. De baasjes kijken tevreden naar dit prachtige schouwspel. Wel vinden enkele baasjes dat ze zelf ook door het weiland moeten lopen. Een boer vindt het prachtig dat wij er rennen, maar ziet de baasjes toch liever buiten zijn weiland.  
 

Tommy, de jongste deelnemer van bijna 5 maand meent dat hij wel over een sloot kan springen. Nou mooi niet, met een grote plons ligt hij er midden in. Gelukkig voelt hij snel weer vaste grond onder zich. Ook Guusje laat zich niet onbetuigd. Zij denkt dat het wel lekker is om in een grote plas te duiken. Alleen zit deze plas vol met gier!!

Gatsieabah wat een stinkerd zeg.

Op het brede zandpad rennen we met zijn allen vrolijk verder. De weg is redelijk. In het midden veel modder, dus voor mij en de andere beagles, aan de zijkanten goed begaanbaar, dus voor de baasjes :) .

Bij het volgende kruispunt stoppen we met zijn allen. Hier gaat de korte en langere wandeling ieder zijn eigen weg. Peter en Edith lopen met enkelen de kortere ronde. Ria, Dick en Gerald lopen met Guusje en Dieuwke en vele anderen de lange ronde.
 

Op de langere ronde krijgen we regelmatig de gelegenheid om even lekker los te rennen. Speciaal voor de mountainbikes gaan we even vast. Ook bij een bospad en de omleiding over een klein stukje asfalt gaan we aan de riem. Voor de rest is het rennen maar.

Als we een grote herder tegenkomen stormen, we collegiaal als we zijn, met de meute op hem af. De grote hond zoekt echter al snel bescherming bij zijn baasjes. Nou ja dan spelen we wel weer met elkaar. Al spelend en rennend komen we weel langs het lonnekermeer. Hierna komen we weer in het gebied van Landschap Overijssel. Vlak voor het witte hek gaan we voor de laatste keer weer aan de riem. Nog een klein stukje over het Willem Willink pad, met zijn mooie gedichten, en we zijn weer bij het pad wat ons terug brengt bij de grote weg. Het spoor over, de A1 over en ten slotte de weg oversteken.

We zijn dan weer terug bij Frans op de Bult. Hier nemen we alvast afscheid van de mensen die gelijk door naar huis gaan. Wij gaan met een grote groep nog even nagenieten in het restaurant. Wel gek hoor dat niet iedereen dicht in de buurt van Guusje wil zijn haha.

De beagle boetiek heeft weer veel bekijks en Anje weet weet vele leuke beagle hebbedingetjes aan de man en vrouw te brengen.

Na een bedankwoordje van Dick ter Molen geeft baasje aan dat het soepbuffet is geopend. Nou dat had ik al wel geroken hoor.

De vele baasjes zijn opeens wel erg stil. Volgens mij vinden ze het wel erg lekker. Nou er is ook genoeg hoor. Allerlei broodjes, beleg, snert en bruine bonensoep, vele soorten spek en worst. Je ziet en hoort ze zichtbaar genieten hihi.

Als iedereen de maagjes gevuld heeft loopt de zaal weer langzaam leeg en keren de baasjes en beagles moe maar voldaan weer huiswaarts. Ook wij pakken het maar aan. Nog een keer bedanken we het personeel van Frans op de Bult voor hun gastvrijheid en ook wij vertrekken dan huiswaarts.
 

Mijn mede organisator Guusje mag thuis gelijk onder de douche. Hier hebben baasjes nog een leuke gecensureerde foto van gemaakt.

Wil je alle foto's bekijken van deze wandeling kijk dan even op http://www.mijnalbum.nl/Album=WNSEYY4W

Wij, Guusje en Dieuwke dus, willen iedereen hartelijk bedanken voor deze fantastische dag. Het prachtige weer, eigenlijk zou de wandeling vandaag lentewandeling moeten heten, heeft hier zeker aan bijgedragen. Wat ons betreft komt er zeker weer een vervolg. Dus wie weet tot het volgend jaar bij de 4e Midwinter Beaglewandeling.

Knuffel van Guusje en Dieuwke.