Thunder
Epilepsie

Ondanks al ons onderzoek naar een goede combinatie, want we wilden een nestje op de wereld zetten, welke voldeed aan goede werkeigenschappen en een goede gezondheid, heb je nog geen garantie, want ook bij ons is helaas........  het noodlot toegeslagen. Zo blij als we waren toen we in november 2013 een nestje gefokt hadden welke bestond uit acht teefjes en één reu............ zo zijn we nu te neergeslagen en ontzet dat onze reu, Thunder, op 11 januari 2015 zijn eerste epilepsie aanval kreeg.


Om andere ziekten uit te sluiten zijn we gelijk naar de dierenarts gegaan, maar de testen gaven weer wat we bevreesden. Thunder had verder geen bijzonderheden waardoor deze aanval verklaard kon worden. Er werd afgesproken dat we na een tweede aanval Thunder op medicatie zetten. Lang hoefden we niet te wachten, want deze diende zich op 23 januari aan.

Thunder werd op medicatie gezet met Pexion, een betrekkelijk nieuw medicijn dat onze voorkeur had, omdat het minder bijwerkingen had als het gerenommeerde medicijn, Fenobarbital.
Echter, een week later kreeg hij ondanks de medicatie toch een cluster aanval. 's Morgens om 04.00 uur, 's middags om 16.00 uur en de laatste deze dag kwam om 21.30 uur.
In overleg met de dierenarts hebben we besloten om dit nieuwe middel af te bouwen en toch over te stappen op Fenobarbital.
Sinds deze overstap heeft hij gelukkig nog geen nieuwe aanvallen weer gehad.

 Helaas hebben we onze toekomstplannen enigszins moeten wijzigen. Zo wilden we een nestje met Tamm, het zusje van Thunder, fokken, maar hebben we haar moeten laten steriliseren.

 
Tamm & River

Met River zouden we nog een nestje kunnen fokken, maar dan wel met een andere reu.
Daar echter de teleurstelling nog te groot is, zien we hier voorlopig van af en misschien wel definitief en wordt ook zij gesteriliseerd. Daarmee is dan een eind gekomen aan onze fokplannen en gaan we ons verder richten op agility en schapendrijven.

Ook met Thunder?
Ja, ook  en ondanks dat hij epilepsie heeft, gaan we ook met hem verder. Stil leggen is geen optie. Daarvoor vindt hij het veel te leuk  en zijn we van mening dat kwaliteit boven kwantiteit van het leven gaat. We hopen er op dat we nog heel veel jaren van hem kunnen genieten met zijn aandoenlijkheid, zijn werklust en zijn malle fratsen.

 Terug