My first Border

  

Na Fanny moest er een nieuwe hond komen, maar gezien het feit dat ik inmiddels vader was geworden van een dochter heb ik besloten om een pup te nemen. Maar......van welk ras. Boeken werden nageslagen en tentoonstellingen werden bezocht en ja hoor.........het werd een Border Collie. 

 

Falco07.jpg (24475 bytes)

Borderland's Bordercase

Falco, zijn roepnaam, de eerste border collie. Op 3 februari 1993 geboren, uit een nest van mevr. Betlem-Dahler, woonachtig in Friesche Palen, een dorpje op de provinciegrens van Friesland en Groningen

Stamboom van Borderland's Bordercase

 

Zoals gewoonlijk ga je met cursussen beginnen en met Falco was dat niet anders. Maar Falco deed het wel heel goed, zodat mij aanbevolen werd een behendigheidscursus te volgen. Wat dat ook precies mocht wezen, wist ik op dat moment nog  niet. Maar daar kwamen we snel genoeg achter en al snel waren we bevangen door het behendigheidsvirus.

 Via Maud en Evert Buiter kwamen we in de behendigheidswereld van de Cynophilia. Begin 1995 begonnen de wedstrijden door het ganse land. Met vele bekers kwamen we thuis. Eind 1997 hebben we een overstap gemaakt naar de FHN (Federatie Hondensport Nederland) omdat de lange afstanden mij niet in de koude kleren gingen zitten.

In 1998 liepen we alleen wedstrijden bij de FHN met als hoogtepunt het Nederlands Kampioenschap. Doordat Falco zowel op het Vast Parcours als op de Jumping een eerste plaats behaalde werden we tevens Nederlands Kampioen.

klik op de beker

Na dit Kampioenschap hebben we nog drie  jaar wedstrijden gelopen en menig prijs mee naar huis genomen. Ik had mijzelf ten doel gesteld om Falco op steeds verdere afstand te handlen, zodat ik uiteindelijk gewoon ergens in het parcours kon blijven staan om Falco alleen aanwijzingen te geven. Men noemt dit ook wel free-style handling of long distance handling.    

        

                 21-6-2002                  

Helaas kwam hier begin 2002 abrupt, na de kerstvakantie 2001, een einde aan, toen Falco ontstekingen aan de voorpoten kreeg. Later bleek dat zijn schildklier ook niet meer werkte en hij ook nog eens een kankergezwel in de maagstreek had ter grootte van een vuist. Om verder nodeloos lijden te voorkomen heb ik hem laten inslapen.