Fanny, 1992 in Nieuwolda    

 

 

 

................Het heeft nog wel heel wat voeten in de aarde gehad, want het bleek een zwaar mishandelde hond te zijn. Maar een geluk bij ongeluk werd ik werkloos en had ik dus een zee van tijd om haar weer daar te krijgen, dat zij weer mensen ging vertrouwen. 

In plaats van met stokken te slaan, zoals bij haar werd gedaan, moest ik haar met stokken aaien, zodat het gevoel verdween dat een stok alleen kwaad betekende. Een harde stem opzetten, wekte  bij haar ook onrustige gevoelens op, zodat ze ineen kroop en van angst begon te plassen..............

 

 

               

 

                

 

                  

 

                 

 1 mei 1985: de eerste keer dat we een hond kregen. Het was dan wel geen pup, maar een hond uit het dierenasiel in Winschoten. Van alle honden die daar zaten viel het ons op dat deze rustig en bedaard achter de tralies van haar hok zat, geen gespring of geblaf, nee, zij zat ons een beetje aan te kijken, net als wij haar aan zaten te kijken en vanaf dat moment wisten we het, dit werd onze hond. Een kruising Staby met een Flatcoat retriever............

 

 

               Fanny in Biessum, onze uitlaatroute

 

 

 

 

 

 

..........Maar oefening baart kunst, zegt men, en zodoende gingen we rustig met trainen verder en uiteindelijk is het goed gekomen en had ze geen last meer van haar verleden. Het was een levenslustige hond.

Helaas mocht ze maar 8 jaar oud worden, vanwege het feit dat ze botkanker in de kaken kreeg. Op 26 september 1992 hebben we haar moeten laten inslapen om verder onnodig leed te voorkomen.

 

 

 

26-09-1992