Nadat Falco in 2002 overleden was, heeft het tot de zomer van 2003 geduurd, voordat ik weer dacht aan een nieuwe border.

Helaas kreeg ik te horen dat de fokster van Falco gestopt was, maar gelukkig had ze een vriendin die in september een nestje kreeg. Na verscheidene telefoontjes gepleegd te hebben, kreeg ik 11 september te horen dat de pups geboren waren: 5 reutjes en 3 teefjes. Aangezien ik graag weer een reutje wilde en ik de eerste keus had, was het behoorlijk moeilijk om die keus te maken. Het liefst neem je ze alle vijf, maar helaas, het mocht er maar één zijn, dus je mag één kiezen, terwijl je gelijk vier anderen uitsluit. Uiteindelijk heeft Gerda, de fokster, de keus voor mij gemaakt. Het werd  een gulden middenweg, maar desalniettemin achteraf de gouden keuze.

Fire on a windy day at Balloërveld

Fire groeide uit tot een border, speelser en sneller dan Falco. Maar het was dan ook deze snelheid die mij vaak de nek brak. Met behendigheid zijn we in 2005 t/m 2007 in de A-klasse uitgekomen. Hierna heeft hij in 2008 en 2009 in de B-klasse gelopen en met respectievelijk 3 en 8 promotiepunten te hebben behaald, liep hij vanaf 2010 in de hoogste klasse, de C-klasse.  In 2014 is Fire naar de veteranenklassee gegaan, omdat zijn leeftijd mij parten gaat spelen. Waar hij anders mij niet nodig had om zijn ding te doen, maakt hij vaker een foutje, omdat ik te ver achter blijf. 

We schrijven nu 2015 en sedert een paar jaar weten we dat zijn heupen niet helemaal in orde zijn. Ik denk dat leeftijd hierin ook een belangrijke rol speelt. Je merkte aan hem na een wedstrijd dat de spieren een beetje strammer worden. Tevens heeft hij een fikse hartruis, waardoor we genoodzaakt waren om hem 's zomers bij meer dan 25 graden geen wedstrijden laten lopen. Ook zijn we er achter gekomen dat Fire in één oog maar een half netvlies meer heeft. En dan.....ga je nadenken en vallen puzzelstukjes op hun plaats en is het tijdstip voor deze oude jongen gekomen om na drie jaar in de C65-klasse gelopen te hebben en één jaar in de Veteranenklasse met pensioen te gaan. Trainen deden we niet meer, zij het bij ons achterthuis af en toe een keer. Er zal menigeen zijn die dacht waarom Fire überhaupt nog wedstrijden liep, maar stilleggen was geen optie. Dat beetje vertier wilden we hem niet onthouden. Maar nu gaat hij echt met pensioen.  21 December 2014, een gedenkwaardige dag voor ons.....de allerlaatste wedstrijd voor mij met Fire en boven verwachting presteerde hij het om een 3e plaats te lopen met het vast parcours. Een betere afsluiting kon ik mij niet wensen.

Flyball doe ik ook graag

  I may be old, but I'm still happy

 

River heeft het stokje  van Fire overgenomen, met dien verstande, een heel andere manier van trainen.....geen free-style meer.


Fire zijn bijnaam.....

.......Pake...... 

 

 

 

Een gepensioneerde Fire. Hollen, vliegen en draven laat hij aan de jongsten over. Hij doet zoals altijd......zijn ding ! 

 

 



Twee oudjes, samen rollen over het terras.

   

 

Terug