Seppuku
  

Seppuku (hara-kiri in de volksmond)  is een term voor rituele zelfmoord. 

 

Hara-Kiri betekent letterlijk het opensnijden van de maag en is een bijzonder pijnlijke manier om zelfmoord te plegen.

 

Het plegen van seppuku kon de volgende oorzaken hebben:

- niet levend in de handen van een vijand te vallen en zodoende de schande van een nederlaag te voorkomen (sokutsu-shi).

- wanneer een samurai uiting wilde geven aan de haat ten opzichte van een vijand die onbenaderbaar voor hem was (funshi of muna-bara). 

- om onvrede te tonen over een onacceptabele beslissing aan hun meester, de ultieme wijze om de meester zijn beslissing te laten herzien (kanshi).

- het volgen van een meester in de dood (junshi of oibara).

 

Op het slagveld, na verlies, werd seppuku snel en zonder ceremonie uitgevoerd. 

Indien de er sprake was van een opgelegde daad, dan werd er veel aandacht besteed aan de bijbehorende ceremonie.

Zo was de locatie altijd een belangrijk punt. De ceremonie werd vaak uitgevoerd bij een tempel (geen Shinto tempels) of binnenshuis.

De grootte van de beschikbare ruimte was ook zeer belangrijk.

Een samurai met een hoge rang had recht op een grotere ruimte.Alle zaken met betrekking tot de ceremonie waren tot in detail uitgewerkt en werden uiterst nauwkeurig uitgevoerd.
  
Naast de persoon die seppuku pleegde was de Kaishaku de meest belangrijke persoon aanwezig.
De Kaishaku was verantwoordelijk voor het onthoofden van het slachtoffer en voorkwam op die manier dat er een lange pijnlijke dood
geleden moest worden.
  
Het idee achter seppuku is, dat door het opensnijden van de buik het slachtoffer zich volledig bloot geeft. 
Volgens de Japanners zit de ziel van een persoon in z'n onderbuik (hara).
De snee die gemaakt werd, liep horizontaal van links naar rechts. Vervolgens, wanneer men er nog tot in staat was, werd er met de 
tanto een verticale snee gemaakt, richting aorta.
Wanneer het slachtoffer zijn nek aanbod wist de Kaishaku dat het tijd was om zijn werk te doen.
  
Bedenk dat het het plegen van seppuku een eervolle dood was. Gewone criminelen die ter dood veroordeelt waren, hadden dit recht niet.
    
Wanneer een vrouwelijke samurai seppeku pleegde, dan werd dit "Jigai" genoemd. Voor het uitvoeren van "Jigai" bond ze haar enkels aan elkaar,
zodat ze ook tijdens haar dood een fatsoenlijke houding zou aannemen. In plaats van het opensnijden van de buik, maakte ze een snee in haar hals.
  
Zelfs vandaag de dag, heeft men in Japan een andere kijk op zelfmoord dan in bijvoorbeeld het westen.
Men zal eerder begrip kunnen opbrengen voor iemand die wegens "falen" kiest voor zelfmoord. 
  

Terug