Buysen
      GezondheidsWinkel
     HealthShop
     GesundheitsLaden
     Boutique de Sant
\
  


Rijksweg centrum 103    
 (hoek kummenaedestraat)
    
A world of                6161 ED  Geleen    
 healthy solutions          046-4759003    
    
open: di t/m vr: 9-18u. za 9-17u    

Bestellen per e-mail of in WebShop     

vitamines
supplementen
sportvoeding
kruiden   Schssler
homeopathie
Bach bloesems
etherische olie
afslanken  sex

cosmetica
huidverzorging
Phyto shampoo
Hauschka cosmetica
parfumerie 4711
Schoonheidssalon
Pedicure Manicure
Definitieve ontharing

orthopedie
bandages en braces
steunkousen kussens
inlegzolen klompen
gezondheidssandalen
warmte ondergoed
Bloeddrukmeters
Warmtepleisters

Alternatief
Zoutpijp Oorkaarsen
Neusdouche SeaBand
Edelsteen hangers
Collodaal Zilver Goud
Magnesium sulfaat
Magnesium chloride
Haarlemmer olie

Drogisterij
reformvoeding
geitenmelk  kokosolie
staalwaren  massage
 anti muggen
reflex spray
chemicalin en
grondstoffen

 

Verzendkosten
in NL en B vanaf
 50,00 euro GRATIS
Uw bestelling wordt
snel en veilig bezorgd
door PostNL / Bpost
Worldwide shipping


             Zoeken (typ het hele woord):   

inhoud

nieuws route bestel info e-mail

 

Priv site Jos Buysen:
Voerense Woudmeester Pastilles | Pozie | Voerense Dieksjonnaer
Broeder Aloysius | Boerenbondfrank en Romeinse munten


Gedichten en songteksten door Jos Buysen

Gedichten:
Gekleurd Glas
Lizzy
Kil
Week
De Wacht
Savoir vivre noir
De slapende scharensliep
Schuit met muisjes
Voor Jessica en Grgor
tweeluik: Hors concours en Hors d’œuvre
Bramen prikken niet
geboortegedichten:

Lorein
Marieke
Franciska

Nagedachtenis:
Ma

Gelegenheidsliedjes:
Gank van Teuven op Slennech aa
Engelenkoor
Gilbert is enne brave jong
Cacao drinke mit besjuute
Slagroomtaart
De bergen van Oostenrijk

 

 
 

Gekleurd Glas

Zonlicht is de oerzaak van elk ons Leven
Hoe groot is de betekenis van Liefde?
In onze Kosmos zo immens, zijn we nietig.
Ga op zoek naar wat Liefde kan geven
en zie hoe klein het Alles schijnt te zijn
Onwetendheid mag niet verloren gaan
Geniet, mede door een glas honingwijn
Bezie de zonneschijn, mijn oordeel dijn.

Lizzy

Roest is de kleur van rood
Klein de korst van brood
Rond de lijn van leven
De schijn van spinneweven
Goud de brug van toorn
Drie de vrucht van koren
Wie de poorter van geluk
Die proeft wijn van warme pluk
Man de troef van vrouw
Leer de vacht van trouw
Speels de jongen klein
Leven is het echte zijn.

 
 

Lorein

klanken om te spelen
ranken reikend knuistje
polleke om te strelen
voelen vleiend huidje

proeven om te leren
papje lekker moesje
traantjes gelijk peerlen
prachtig krijtend snoetje

Marieke

Haaai! Oei, ze kijkt me aan...
't is alsof ik haar al ken.
Hoe hebben ze dat gedaan...
't is alsof ik het zelf ben!

Aaaie Marieke. Mag ik eraan?
Ik geef haar ook een kusje.
Ze heeft 't op mij staan...
Ik heb een lief klein zusje!

inhoud

 
 

Kil

Schermen schuilen onder water
tranen huilen twee uur later
Ramen ruilen ijzige stralen
kranen druipen lijzig hun falen

pegels wijzen wankelend
spiegels wanen sprankelend
marmeren tegels lijken stof
twee paar ogen staren dof

Lommer keert nu voor zich uit
kommer weert een nieuw geluid
Zekerheid lijkt weggeteerd
doch spijt werkt omgekeerd

 

Week

Zo week als boter glijdt het sein
via een ander, ongemerkt tot mijn
gevoelens voor haar

Als voeding het kon stellen
zonder energie, zou het kunnen wellen
tot koloniale waar

Was gesmolten in mijn palm
vol vertrouwen, vorm ik kalm
als een kaars

inhoud

 
 

De Wacht

sprekend waken de kinderen
zonder vaart te minderen
ze schieten hun doel voorbij
want ze kwamen toch voor mij?

 

Savoir vivre noir

er lag een varken in m'n vijver
zwaar en zwart
gallig vol van naijver
het wroette en het vrat.

pas op met onze soort
sliste de salamandrijn
ieder het zijn en steek de moord
wrokte hard het zwijn.

 

 
  De slapende scharensliep

scheergerief van roestvrij staal
schoor het schaapje radicaal
verder bleef het ongeschonden
en won toen onomwonden
dankzij 'n scheve schaats
de strijd met de laatste plaats

Schuit met muisjes

Er is een zee van kinderen,
gevuld met vreugde en veel pret.
’n zeilboot vol met tekeningen.
Hier en daar zelfs een gebed.

In de lucht vliegen de liedjes,
die zingen wij zo graag.
Ook al zijn er soms verdrietjes,
steeds weer leven wij vandaag.

 
  Voor Jessica en Grgor

Een liefdesgedicht of
een gedicht over liefde
is niet zo zwaar om te beginnen.
Zie, regel 1 is nu al af.

Dan het karwei volbrengen,
lijnen uitzetten, het doel bepalen.
Telkens een nieuwe veer verzinnen,
niet direct op het einde af.

Fijne bochten, een trage omweg,
soms een tweesprong of een val.
Een goed gevoel als je kunt winnen
en gaat er nooit de glans van af.

Steeds de lat wat hoger leggen,
je kunt het zeker, als je maar wilt.
Het gedicht over liefde is nu binnen,
maar het liefdesgedicht is nooit echt af.

Ter gelegenheid van het huwelijk van Grgor Bollen en Jessica Rausch op 21 juli 2003

Franciska

Joepie, ik ben een lentekind!
Net als mijn Poembie.
Gaaf als je me knap vindt,
zoals mijn lieve Moembie.

Lorein en Marieke zijn m'n grote zusjes,
die zijn echt cool vet!
Elke dag krijg ik heel veel kusjes,
kijk maar eens op internet:

en op de geboortekaart volgde dan het internetadres met de babyfoto's.

 

Hors concours

Een oud, krom en stijf gewrocht,
dat zijn leven louter werken mocht,
weet niet beter dan te sleuren,
trekt zijn kar langs poort en deuren.

Het blok aan de halter houdt hem stil
waar zijn kramer ’t hebben wil.
Ebonieten ogen, klepverholen,
oordelen de monotone parolen.

Een andere kleur, een bange sfeer,
strengen komen in ’t geweer.
Het is een stem van gelatenheid,
de klem en spankracht is men kwijt.

Twee halskloppen. Het is gedaan.
Een nieuwe meester dient zich aan.
Achteroverleunen, wat verpozen, 
’t zou kostelijk zijn, ’n bed van rozen.

Dat is het werk en leven waard,
van een edel dier, het nobele paard.
De laatste jaren in een tochtige tent,
moleke draaien voor een cent.

Eerder als tweeluik gepubliceerd in d'r Koenwf, jaarboek 2008 van Heem en Natuur Voeren

Hors d’œuvre 

Een goede conditie, prachtige benen,
alles kleeft, diep in de genen.
Een knappe lijn van schoft tot staart,
trots en hoogmoed zijn mijn aard.
 
Als draver in de wieg gelegd,
steeds paraat voor het gevecht.
Na ’t schot een dwingende zweep,
ras en flitsend naar de streep.
 
De spanning, de angst, het zweet,
de drukte van mensen bij de vleet,
die stem, zo luid, schalt in m’n kop,
publiek schreeuwt en jaagt ons op.
 
Weer de overwinning. Het is bekend.
Menigeen beurt een mooie cent.
De ereronde, over het feestterrein,
een fotosessie, mensen zo klein.
 
Riek nu een paard van ander allooi,
dat moet rondjes lopen voor ’n fooi.
Niet meer dan het verdiende loon,
voor zo’n banale bastaardzoon!

Bramen prikken niet

 

Schynonkje wil graag buiten spelen,

met honderd vriendjes tegelijk.

Vraagt de guiten zin te delen,

elk spelonkje is ’n koninkrijk.

 

Zwermen zwemmen door elkaar,

in het oneindig reservoir.

Vluchtig zweeft een hele school,

op de golfbaan vrij frivool.

 

Na elke draai een nieuw idee,

alles volgt haar feilloos snel.

En gelukkig doet de ander mee,

dat is zo helder voor het spel.

 

Plots een roofdier als gevaar,

of een netwerk par hasard.

Dan weer in wat rustig water,

met z’n allen op weg naar later.

 

Ter gelegenheid van het afscheid van Jenny Hocks als voorzitter van het schoolbestuur van de vrije lagere school van
de Plank, Sint-Martens-Voeren, 15 maart 2009.

inhoud


Ma

Ma was vast van plan om de honderd te gaan halen. Als oudste vrouw van Lauw vertelde ze aan eenieder die het horen wilde dat ze al 97 jaar was. De grootste verbazing in haar leven was het licht in haar ogen, dat ze als jong meisje na twee jaren van blindheid weer terug kreeg. "En ge moet niet brillen" had den doctoor haar nog gezegd. Hij heeft gelijk gekregen. Een scherp zicht hield ze tot het laatst.

In haar Godvruchtigheid dankte ze de Heer.

Fier was ze op alles wat zij en haar Pie hadden bereikt en opgebouwd. Op de boerderij was ze vaak de spil van het dagelijks leven. Zeker toen de familie steeds groter werd, droeg ze een grote verantwoordelijkheid. Schrander en wijs ontging haar niets. Voor elk had ze een goed woord of een warme troost, maar zeker niet weekhartig. Een scherp inzicht behield ze tot het laatst.

In haar devotie dankte ze de Heer.

Toch, op andere momenten en steeds vaker, wilde ze graag naar huis of dommelde ze in. Moe maar goed verzorgd kon ze vertrouwen op haar gezin. Een mooi vooruitzicht kreeg ze op het laatst.

In haar vroomheid zag ze de Heer.


inhoud

Gank van Teuven op Slennech aa

Melodie: By the rivers of Babylon. Tekst in Voerens dialect, de vertaling staat rechts. Personage: Jef Roemers.
Gezongen ter gelegenheid van zijn huwelijk met Marie-Roos.

Gank van Teuven op Slennech aa
gank neet te vlot
jao-hao want dao
is 't zoe fie, och huuj nog

Kom 'ns mit os trk nao d'n ouwen tied
't is zoen jaor of dartig le
Dao spelde doe enne gamming
en he veulde zich heem

He dach, hie blief ich veurgood
en he zoch 'n vrouw vol gooie mood
en he boewde zien huuske op
in Nurop

Ga van Teuven naar Slenaken
ga niet te snel
ja want daar
is het zo mooi, ook vandaag nog

Kom eens met ons terug naar de oude tijd
het is zo'n jaar of dertig geleden
daar speelde toen een jongetje
en hij voelde zich thuis

Hij dacht, hier blijf ik voorgoed
en hij zocht een vrouw vol goede moed
en hij bouwde zijn huisje op
in Nurop

inhoud

Engelenkoor

Melodie: Mull of Kintyre van Paul McCartney. Personage: Gilbert Janssen.
Gezongen ter gelegenheid van zijn huwelijk met Marie-Christine Schlag op 11 september 1999

Engelenkoor
oh hemels genoegen
is wat ik nu hoor
en hoor toch niets liever
dan engelenkoor

hij liep naar Spanje
dat hemelse kind
naar Santiago
in regen en wind
't zat wel wat tegen
maar dacht ik zet door
en hoorde bij zijn aankomst
het engelenkoor

refrein

iedere zondag
de heilige mis
is iets biezonders
als gilbert d'r is
hij neemt de bijbel
en leest ons dan voor
hij kijkt dan omhoog en hoort
het engelenkoor

refrein

zaterdagavond
hij is wel wat moe
wil niet echt uit gaan
maar dwingt zich er toe
hij neemt een drankje
en drinkt alsmaar door
tot ie genoeg heeft en hoort
het engelenkoor

refrein

inhoud

Gilbert is enne brave jong

melodie: Bachelor boy van Cliff Richard. Tekst in Voerens dialect, de vertaling staat rechts. Personage: Gilbert Janssen.
Gezongen ter gelegenheid van zijn huwelijk met Marie-Christine Schlag op 11 september 1999

wie d'r Gilbert nog e menneke waor
dach hae ich blief neet d'r va-an
mit aete van de noon waor hae vlot klaor
want sjnuutse doong hae zoe gan

Gilbert waor 'nne bra-ave jong
want hae wos wat 'r nee-eet moch doon
Gilbert waor 'nne bra-ave jong
bis hae d'r chocolaad zoog

d'r Winnitoe-oe en Old Shaterhand
me houw de goi en de sjlechte
Enterprise, Starwars en 'n happy end
he leet ze d'r vr vechte

Gilbert waor 'nne go-ooie jong
want hae dong altied wat 'r moos doon
Gilbert waor 'nne go-ooie jong
bis hae d'r tillevies zoog

hae waor der loe-ste van oos allemaol
want hae won hiel dk mit kate
pas dich op es te 'ns foefele wols
hae houw dich in de gate

Gilbert is 'nne ierlikke jong
want hae wet waal wat good is en sjlaet
Gilbert is 'nne ierlikke jong
en hae hilt zienge rk raet

toen Gilbert nog een jongetje was
dacht hij ik blijf er niet van af
met het middageten was hij snel klaar
want snoepen deed hij zo graag

Gilbert was een brave jongen
want hij wist wat hij niet mocht doen
Gilbert was een brave jongen
tot hij de chocolade zag

Winnitoe en Old Shaterhand
men had goeden en slechten
enterprise starwars en een happy end
hij liet ze er voor vechten

Gilbert was een goede jongen
want hij deed altijd wat hij moest doen
Gilbert was een goede jongen
tot hij de televisie zag

Hij was de slimte van ons allemaal
want hij won heel vaak met kaarten
pas op als je eens wilde valsspelen
want hij had je in de gaten

Gilbert is een eerlijke jongen
want hij weet wel wat goed is en slecht
Gilbert is een eerlijke jongen
en hij houd zijn rug recht

inhoud

Cacao drinke mit besjuute

melodie: Nobelprijs van Clouseau. Tekst in Oost-Voerens dialect, de vertaling staat rechts. Personage: Gilbert Janssen.
Gezongen ter gelegenheid van zijn huwelijk met Marie-Christine Schlag op 11 september 1999, en nog een keer op het 
Gouden bruiloftsfeest van zijn ouders op 16 mei 2009.

doa op de Plank zuus te 'n boerderie
nogal get sjtoetse sjtunt dao op 'n rie
veer sjpaele mit z'n alle potverlos
doe wts wat-ste mos

En dan kunt de vakans
twei mond lank
zul veer os ammesere
op de koer van de Vaan
en tssje al de dere
zul veer waardere dat v'r keender zunt

soms dan gunt v'r d'r pap helpe
mit het haole van de keu
of dan mot v'r krote rape
remork vol, dan zeunt v'r meu
cacao drinke mit besjute
of kou sjottel nao 't hj
dat is ech zoonder te sjtute
toch 't fiengste dat er is.

en mit tant Mieneke woord Risk gesjpaeld
ouch mit der Yves hant veer os noets vervaeld
noonk Leo lust zoondig in de gezt
wat hae toch al wt ...

En dan kunt de vakans
twei mond langk
zul veer os ammesere
op de koer van de Vaan
en tssje al de dere
zul veer waardere dat v'r keender zunt

soms dan gunt v'r d'r pap helpe
mit het haole van de keu
of dan mot v'r krote rape
remork vol, dan zeunt v'r meu
cacao drinke mit besjute
of kou sjottel nao 't hj
dat is ech zoonder te sjtute
toch 't fiengste dat er is.

daar op de Plank zie je een boerderij
nogal wat staarten staan daar op een rij
we spelen met z'n allen verstoppertje
je weet wat je moet

en dan komt de vakantie
twee maanden lang
zullen wij ons amuseren
op de binnenplaats van boederij de Varn
en tussen al de dieren
zullen wij waarderen dat we kinderen zijn

soms dan gaan we de pa helpen
met het halen van de koeien
of dan moeten we voederbieten rapen
aanhangwagen vol, dan zijn we moe
cacoa drinken met beschuiten
of koude aardappelsalade na het hooien
dat is echt zonder op te scheppen
toch het mooiste dat er is.

en met tante Mieneke werd Risk gespeeld
ook met Yves hebben wij ons nooit verveeld
oom Leo leest zondag in de krant
wat hij toch al weet ...

en dan komt de vakantie
twee maanden lang
zullen wij ons amuseren
op de binnenplaats van boederij de Varn
en tussen al de dieren
zullen wij waarderen dat we kinderen zijn

soms dan gaan we de pa helpen
met het halen van de koeien
of dan moeten we voederbieten rapen
aanhangwagen vol, dan zijn we moe
cacoa drinken met beschuiten
of koude aardappelsalade na het hooien
dat is echt zonder op te scheppen
toch het mooiste dat er is.

 

Slagroomtaart

melodie: 't hemelprtje van Frits Rademacher. Personages: Frits en Jenny Janssen.
Gezongen ter gelegenheid van hun Gouden bruiloftsfeest op 16 mei 2009.

Dit is het verhaal en luister goed,
van Jenny en d'r Friets.
Want eens trok hij vol goede moed,
naar Voeren met de fiets.   
Daar vond hij het meisje van zijn droom,
nog mooier zelfs dan dat.
Zij was de kers op de slagroom,
zo versierde hij zijn schat   
 
Daar is mijn meisje, 
daar is mijn vrouw.
Met gebak en rijstevla,
waar ik zo van hou.    
 
Later als ie nog in voeren kwam,
en van zijn meisje sprak.   
Zijn hart stond echt in vuur en vlam
zou trouwen met gemak.   
Hij moest weten nog als iedereen
voor dat hij haar bekroont,   
dat waar het lekkerst eten is,
ook het beste meisje woont!   
 
Daar is mijn meisje, 
daar is mijn vrouw.
Met de koude schotel,
waar ik zo van hou. 

 

De bergen van Oostenrijk

melodie: Zie ik de lichtjes van de Schelde van Bobbejaan Schoepen. Personages: Frits en Jenny Janssen.
Gezongen ter gelegenheid van hun Gouden bruiloftsfeest op 16 mei 2009.

De bergen van Oostenrijk wachten ons op,
vakantie is feest voor ons allen.
We wandelen samen op weg naar de top,
maar Jenny is bang om te vallen. 
Ze durft niet meer verder en gaat naar benee,
daar wacht ze dan heel ongerust. 
Maar later heeft Friets haar nog voor het diner,
vol passie en liefde gekust. 

’t was in de Oostenrijkse bergen, 
vol van de prachtige natuur. 
Die had voor hen niets te verbergen,
zo schoon en zuiver en zo puur. 
’t was in de Oostenrijkse bergen,
daar zijn de toppen wit en blank. 
Maar waar is het leven mooier, 
dan op de Vaarn van de Plank.

En 's anderen daags lokt de hoogte ons weer,
de stoeltjes lift brengt ons naar boven. 
Steeds hoger en hoger, terug kan niet meer,
maar Jenny wil dat niet geloven. 
Roland en d'r Friets vliegen plots in de mist,
en Jenny kan ze niet meer zien. 
Van schrik roept ze “Friets!” en waar ie nu is?
Dan hoort ze “Ja, wij zijn nog hier…!”

’t was in de Oostenrijkse bergen, 
vol van de prachtige natuur. 
Die had voor hen niets te verbergen,
zo schoon en zuiver en zo puur. 
’t was in de Oostenrijkse bergen,
daar zijn de toppen wit en blank. 
Maar waar is het leven mooier, 
dan op de Vaarn van de Plank.

 

 

inhoud