logo
titel

Incestaangifte was vals

Dochtertje bleek na beschuldiging nog maagd …

ROTTERDAM - 'Verdachte heeft in een periode van ongeveer tien jaar veelvuldig seksueel contact gehad met zijn dochter. Het misbruik begon al toen het meisje nog maar zes of zeven jaar oud was. Verdachte heeft meermalen gemeenschap met haar gehad en haar gedwongen zich aan zijn seksuele lusten te onderwerpen. Daarbij schrok verdachte er niet voor terug zijn dochter te slaan, wanneer zij zich onwillig opstelde. Daarnaast heeft verdachte ook zijn minderjarige zoon in een periode van een aantal jaren seksueel misbruikt. Ook ten opzichte van zijn zoon gebruikte verdachte geweld, wanneer deze niet voldeed aan zijn wensen.'

Met dit spijkerharde oordeel veroordeelde de rechtbank van Rotterdam op 21 oktober 2001 de 50-jarige vrachtwagenchauffeur Theo Tetteroo. Het vonnis was gebaseerd op gruwelijke verklaringen van Theo's dochtertje en zijn zoon, die beiden aangifte hadden gedaan en bovendien op een bekentenis voor de rechter-commissaris. De dochter zou vanaf haar zesde tot haar zestiende jaar stelselmatig seksueel zijn misbruikt.

"Maar de bekentenis legde Theo af, nadat hij dagenlang dag en nacht was verhoord," zegt zijn zwager Rinus de Jong. "Van enige rust was geen sprake. Hij was totaal uitgeput en bovendien was hem bij herhaling voorgehouden dat hij naar huis mocht als hij zou bekennen. Zo is hij onder zware druk door de knieën gegaan. Daarvoor en daarna heeft hij tot op de dag van vandaag volgehouden dat hij onschuldig is."

Theo kreeg twee jaar en ter beschikking stelling van de regering. Zijn straf zit er allang op, maar hij zit nu opgesloten in een psychiatrische kliniek, waar hij weigert aan allerlei therapieën deel te nemen, omdat hij strak en stijf volhoudt dat hij onschuldig veroordeeld is.

Bizarre kantjes
Aan de veroordeling kleefden al gelijk bizarre kantjes. Zo was het medisch dossier, waarin de gynaecoloog mevrouw dr. M. Groenewoud vaststelde dat drie dagen na een door de dochter beweerde penetratie haar maagdenvlies nog in tact was, niet aan de processtukken toegevoegd, maar vervangen door een korte ongedateerde samenvatting van een politiearts.

Mr. Wim van Zundert, de raadsman van Theo, zegt: "Tot op de dag van vandaag wordt geweigerd het rapport af te geven. Maar de Hoge Raad heeft in een arrest op een verzoek om herziening van het vonnis vastgelegd dat het meisje nog maagd was. Wetenschappelijk is onomstotelijk bewezen dat dat niet kan op zo'n korte termijn na seksueel contact. Toch weigert men het vonnis te herzien."

De oorzaak daarvan is dat de Hoge Raad op puur juridische gronden oordeelde, dat er geen nieuwe feiten waren aangevoerd die een herziening wettigden. De uitspraak van de rechtbank was echter wonderbaarlijk, want de geloofwaardigheid van het kind kwam ernstig onder druk te staan, doordat zij haar grootvader bij wie zij in huis woonde, van dezelfde ernstige feiten beschuldigde. De man kon aan de hand van zijn medisch dossier aantonen dat hij al meer dan vijfentwintig jaar niet meer in staat was tot seksueel verkeer. Justitie seponeerde de aanklacht wegens gebrek aan bewijs. Bovendien moest de politie het kind uitleggen wat een erectie was.

Volgens verschillende familieleden van Theo was het uitgesloten dat het dochtertje door hem seksueel was misbruikt in zijn eigen woning, omdat hij de hele week op zijn vrachtwagen in het buitenland zat, het kind nooit bij hem logeerde in de weekeinden en bij bezoeken altijd vergezeld was van oma. Bovendien kon Theo eind juni 1999, toe de laatste verkrachting zou hebben plaatsgevonden nog nauwelijks op zijn benen staan, omdat hij last van een zware hernia had.

Theo's advocaat mr. Van Zundert bereidt nu een nieuw verzoek aan de Hoge Raad om herziening van het vonnis voor. Deze week kreeg hij onverwacht belangrijke steun voor zijn visie, dat zijn cliënt volstrekt ten onrechte is veroordeeld. Hij zegt: "De zoon nam zelf contact met mij op. Hij vertelde dat zijn aangifte indertijd van A tot Z onjuist was en dat zijn vader en grootvader hem nimmer seksueel hebben misbruikt. Dit is uiteraard een belangrijke doorbraak, die ik aan de Hoge Raad zal voorleggen."

Zwakbegaafd
Maar of dat ertoe zal leiden dat Theo op korte termijn uit de psychiatrische kliniek zal worden losgelaten, waar hij nu onder regeringstoezicht verblijft, is de vraag. Op bevel van de rechtbank werd hij onderzocht in de psychiatrische observatiekliniek het Pieter Baancentrum in Utrecht.
De psycholoog H. Koornstra en de psychiater J. Loerakker concludeerden: "verdachte is een zwakbegaafde man met een persoonlijkheidsstoornis ten gevolge van een ernstige ontwikkelingsachterstand. Daarbij is sprake van afhankelijke en ontwijkende trekken en een primitief en grotendeels afgesplitst driftleven."

Volgens de deskundigen was het IQ van Theo lager dan 80. Maar Rinus de Jong staat toch vierkant achter zijn zwager. Hij zegt: "Theo is niet de intelligentste. Dat weet iedereen, maar gemakshalve werd vergeten dat hij totaal van de wereld was door de aanklachten van zijn zoon en dochter en de keiharde politieverhoren. Hij kon zich gewoon niet verweren en was volledig ingestort. Met zijn intelligentie valt het echt wel mee. Niet lang voor het onderzoek in het Pieter Baancentrum heeft hij nog zijn ADR-brevet gehaald in Lunteren. Dat had hij nodig om als chauffeur bulktransporten met giftige stoffen te mogen rijden. Daarvoor moest hij alles weten over die gevaarlijke stoffen en de bijbehorende internationale papieren die voor het vervoer nodig zijn. Hij haalde dat diploma probleemloos. Dus zo dom was hij nu ook weer niet."

Gezinssituatie
Over het waarom van de aangiftes, waarvan de zoon nu zegt dat ze vals zijn, heeft De Jong ook zo zijn mening. De gezinssituatie van de kinderen was bijzonder traumatisch. De Raad voor de Kinderbescherming bemoeide zich intensief met de dochter.

De Jong zegt: "Het is allemaal begonnen toen de kinderen weer contact kregen met hun moeder. Zij waren nog jong toen de scheiding kwam. Theo bleef met enorme schulden zitten die zijn vrouw had veroorzaakt, maar die hij allemaal heeft weggewerkt. De kinderen kwamen bij Theo, maar omdat hij de hele week met zijn vrachtwagen weg was, werden ze ondergebracht bij hun grootouders. De vrouw werd later gearresteerd en veroordeeld tot jarenlange gevangenisstraf, omdat ze de baby uit haar eerste huwelijk om het leven bleek te hebben gebracht en een baby uit een later huwelijk had mishandeld. Theo's dochter was er bovendien getuige van dat haar oma dood neerviel, terwijl ze met haar naar de avondvierdaagse stond te kijken. Toen ze weer contact met haar moeder kreeg, begon de ellende voor Theo. Dat is volgens mij geen toeval geweest. Gelukkig is de zoon nu tot inkeer gekomen. Ik hoop hartgrondig dat Theo eindelijk echt recht gedaan wordt, want hij zit volstrekt onschuldig vast."

Telegraaf - 8 november 2003
Ron Couwenhoven

<< Terug naar Media