Deze methodische manier van werken is eind jaren zestig in Amerika ontwikkeld door Kiresuk (1968) en is inmiddels breed inzetbaar. Zo staat de ontwikkeling van persoonlijke- of zorgplannen voor mensen met een verstandelijke beperking, vooral in het teken van het uitwerken van een concreet werkplan, of meer in het bijzonder een activiteitenplan. Dit bestaat uit een meetbare opzet van een aantal hoofddoelen en subdoelen, of concretere werkdoelen.

De opzet is om vooral de ontwikkeling van het werken met deze doelen goed te kunnen volgen. GAS heeft een sterke evaluatieve component. De Vlaskamp Methode maakt hier gebruik van en de GAS heeft inmiddels zijn weg gevonden in diverse activiteitencentra en ondersteuningsvormen.

Goal attainment scaling is een manier van werken om vanuit algemene doelen tot concretere werkdoelen te komen, waardoor het plan beter georganiseerd wordt en de aandacht duidelijk gericht wordt op haalbare doelen. Daarbij kent deze methodiek een puntensysteem (rapportagepunten), waardoor inzicht worden verkregen in hoeverre een doel wel of niet, dan wel gedeeltelijk behaald wordt.

Er is tevens ruimte om aan te geven of er achteruitgang is. In de beoordeling vooraf dient duidelijk te zijn wat het meest ideale doel is (wanneer is dat bereikt) en wat het meest realistisch is. De doelen richten zich op die die er toe doen! D.w.z. alleen op die aspecten van vaardigheden die aandacht verdienen en mogelijk veranderbaar zijn. Dat is niet bepaald een open deur, omdat het in de praktijk vaak tegenvalt om tot werkdoelen te komen. Bovendien speelt mee dat doelen niet te eenvoudig en niet te moeilijk mogen zijn.

De methodiek vereist ook een bredere betrokkenheid van verschillende personen en deskundigen om de cliënt heen. In de schaal is het noodzakelijk om een duidelijke 'nul'-lijn aan te geven, of een basis te kiezen bij het omschrijven van een werkdoel. Het schema, of de schaal ziet er als volgt uit: +2: het doel is bereikt; +1: er is een (gedeeltelijke) verandering 'in de richting' van het doel; 0: de feitelijke beginsituatie rondom een bepaald te bereiken doel; -1: er is een duidelijke achteruitgang ten opzichte van de beginsituatie; (-2: de slechtst mogelijke achteruitgang!) Hierop kan dan in de dagelijkse rapportage worden aangegeven in hoeverre er sprake is van een van deze vier.