In de haptonomie speelt de affectieve aanraking een grote rol. Die aanraking is een uitnodiging om opnieuw het lichaam te voelen. Om de vitale stroom van het gevoelsleven weer op gang te brengen.

De grondlegger Frans Veldman, noemt de haptonomie zelfs de wetenschap van de affectiviteit. Hoewel we allemaal weten dat voor een kind knuffelen, aanraken en aangeraakt worden de basis legt voor een goede emotionele ontwikkeling, raken we elkaar als volwassenen nog maar zelden op een vanzelfsprekende en vertrouwde manier aan.

In onze samenleving is lichamelijk contact bijna alleen toegestaan in de privé sfeer. Of wanneer het aanraken een duidelijke functie heeft (bijvoorbeeld binnen verzorgende beroepen. Vaak heeft het aanraken dan een technisch karakter gekregen en wordt het niet meer beleefd als een persoonlijk en emotioneel geladen contact. Terwijl aanraken een heel natuurlijke en basale manier van menselijk contact is.

Subjectiviteit heeft in onze cultuur, vaak ten onrechte, een bijklank van minder waar, niet waar of zelfs onbetrouwbaar. En aanraken geeft ons informatie die juist subjectief van aard is. Toch speelt deze subjectieve informatie, die wij verkrijgen door aanrakingen of gebaren, een belangrijke rol in ons dagelijks leven en in onze persoonlijke contacten.

Zo is het bijvoorbeeld voor ons persoonlijk belangrijk of we ons bij iemand op ons gemak voelen of juist niet. We voelen dat, bewust of onbewust, ook aan ons lichaam en vaak kunnen we dat ook zien aan gebaren en houdingen.

Haptonomie neemt de persoonlijke en subjectieve betekenis van ons lichaam en van aanraken serieus. Zij erkent bovendien de positieve invloed die het aanraken op ons gevoelsleven heeft. De directe aanraking activeert daarmee zowel het lichaamsbesef als het zelfbesef. Lichamelijke blokkades worden daardoor voelbaar en mensen worden door de affectiviteit uitgenodigd om gevoelens naar boven te laten komen.