De levensloopbenadering wordt door sommige therapeuten toegepast bij de hulpverlening aan depressieve ouderen. De reden voor het gebruik van de levensloopbenadering is dat de sleutel tot succesvol ouder worden zou liggen in de wijze waarop iemand terugkijkt op zijn of haar eigen leven.

Veel ouderen gaan zich realiseren dat de dood naderbij komt. Daarom gaan velen vanzelf al nadenken over wat hij of zij zich herinnert. Op die manier kan iemand lijn brengen in het leven dat hij of zij achter zich heeft, een spontaan en niet selectief proces waarin iemand zich bewust wordt van voorbije gebeurtenissen en onopgeloste conflicten. Wanneer de onopgeloste conflicten met succes opnieuw geïntegreerd kunnen worden, kan het proces waarbij de betrokkene een levensoverzicht maakt, nieuwe zin geven aan iemands leven.

Tegelijkertijd kan het maken van een levensoverzicht een voorbereiding op de dood betekenen omdat angst en ongerustheid mogelijk afnemen. Door een reconstructie van het verleden te maken, kan de oudere, met hulp van de therapeut, vaststellen welke worstelingen in een overwinning zijn geëindigd. Dit proces kan bewerkstelligen dat de oudere gevoelens van succes en eigenwaarde beleeft.