De taakgerichte hulpverlening richt zich op de behandeling van
levensproblemen, of te wel psycho-sociale problemen.
De taakgerichte hulpverlening maakt een onderscheid in de volgende probleem
categorieën:
- inter-persoonlijk conflict
- onvoldaanheid in sociale relaties
- problemen met formele organisaties
- moeilijkheden met de rolverdeling
- problemen met besluitvorming
- reactieve emotionele nood
- gebrek aan hulpbronnen
- restcategorie
De taakgerichte hulpverlening is toepasbaar bij zowel materiële als
immateriële problemen. De taakgerichte hulpverlening is probleemgericht, het
werken aan het probleem staat centraal en niet het werken aan de persoon. Het
probleem moet concreet geformuleerd worden en beperkt tot specifiek gedrag en
specifieke omstandigheden. Het probleem moet van dien aard zijn dat de cliënt
bereid en in staat is eraan te werken. De taakgerichte hulpverlening is een
kortdurende vorm van hulpverlening van maximaal 15 gesprekken.
Taakgerichte hulpverlening werkt via fasen:
- Probleemexploratie:
- welke problemen spelen er op dit moment, wat en hoe verteld de
cliënt erover, hoe beleeft de cliënt het en heeft de cliënt al wat
ondernomen
- samenvatten wat de belangrijkste probleemaspecten zijn
- globale uitleg van de methode (is de cliënt aan het juiste adres)
- Probleemafbakening:
- prioriteiten stelen; welke problemen zijn het makkelijkst te
beïnvloeden
- wat zijn hinderpalen en beperkingen
- Probleemspecificatie:
- wanneer doet het probleem zich voor
- Wie zijn erbij betrokken
- wat is er gedaan en wat moet er nog gebeuren
- Contractering:
- het afgebakende probleem op papiet zetten
- de behandelingdoelen op papier zetten
- de manier van werken op papier zetten
- rol van de cliënt en de rol van de therapeut op papier zetten
- Taakselectie en taakvoorbereiding:
- taakvoorstel doen
- de haalbaarheid van het uitvoeren van de taak nagaan
- een taakverdeling maken tussen cliënt en therapeut
- een taakplanning maken
- rapportage
- Uitvoering van de taak
- Taakrapportage en bespreking
- nagaan of de taak is uitgevoerd
- de effecten analyseren
- bespreken hoe de taak is aangepakt
- Tussentijdse evaluatie:
- wat is er tot nu toe gedaan en bereikt en wat moet nog gebeuren
- Afronding:
- evaluatie; terugblikken - probleemverlichting
- vooruit blikken; hoe verder voor de cliënt
- Afscheid nemen:
In de taakgerichte hulpverlening wordt dit schema van fasen systematisch
afgewerkt.
|
