Frank Löwik, Op n biester (Niejmoodse schetsn in t Almeloos), De Oare útjouwerij, Eanske 1993


Bestellingen
Partikulier: In de bus na overmaking van 7 euro 50 (plus eventueel een vrijwillige bijdrage in de verzendkosten) op giro 4611391 van De Oare útjouwerij in Enschede met vermelding van adres en OPB. Boekhandel: Zie onze leveringsvoorwaarden.

Voor een gratis op te halen Twents digitaal woordenboek zie Dialexicon Twents.


Infopagina

ISBN 90 71610 23 3

Boetnkaant vörmgeavn deur Gerhard van Dragt, bNO
Binnwaark Goaitsen van der Vliet

© 1993 Frank Löwik, Leeuwardn
Niks oet dizze oetgave mag oavernömn wördn zoonder schriftelik goodveendn veurof van n oetgeaver.
 


Inhoald

- Infopagina
- Flaptekst

- De anhölding
- Kliern
- Morn in t hoes
- Ontglipt
- Efkes drukn
- Te glad of
- Gezellig
- Steeds wat aans
- Van means töt means
- Banaannsplit
- Board
- Den dag woarop t pankeuke reagn
- Vakboond
- Geveulig
- Hongerstaker
- Schuuln
- Sneu köffertie
- Biejproatn
- Gebed van nen eagnwiezn

- Kolofon
 


Flaptekst

Dit is n beundelken luk ironiseernde schetsn oet t daagliks leavn van hier en noe.
Ze hebt de leste joarn ne stee an n heerd veundn in kraantn, tiedschriftn en
verzamelbeundels. Noe zint ze biejene gadderd oonder n titel Op n biester.

Woarvandan den titel?
No, kiekt um oe hen.

Den boardaapprofeet van n decenium terugge met zien geliek veur doo en aaltied hef zich um-etrökn. Board der of, krietstreepken an en t no nonsense köfferken in de haand.
Mer, verduld, joa, hee hef a wier geliek, veur noe... et in secula seculorum.

't Löp op n eand', zea mien grovaa verstörvn doo't hee veur t eerst de Beatles zag op tilvisie.

Zol t?
Bo nee.
De leu zint op n biestern.
Dat is al!
 


De anhölding

Hee keek op van zienn ajam goreng met ries en zea, luk opgeweundn, 'dan mer too!', spröng op, veuln noar ziene klean kaliber deenstpistolle biej zienn binntuk en stormen met grote pasn oaver den hoogpoligen loper noar de glaazne deure an t begin van t restauraant.
'Aaltied oonder t etn', bromn adjudaant Weerink, nen wat oaldern deender met massief rooin kop en nen machtig dikn boek. Hee kreeg zien revolver oet n holster en renn op olifantspeute brigadier Lansink hechnd achternoa.
Van elke zaak dee hee met dizn oaverieverigen deenstklopper te behaandeln kreeg, scheen zich de knup te mötn ontrafeln oonder t etn. In neegntweentig deenstjoarn har hee nog nich zoo vake in draf achter vermeudelike doaders an ezetn as de leste twee joar met den een meter tachtig langn Lansink, met zien lange krulhoar en zörgvuldig op lengte eheuldne snorre. 'Hee möt wisse wier indruk maakn op de vrouwleu', dachn Weerink. 'Streber!'
Op inrekkeningn met weinig publiek har n brigadier t nich begrepn. Met nen onmeundigen armzweai zwoonk hee de deure lös.
'Halt!', schreeuwn Lansink, n tweentig meter wieder. 'Blievt stoan of ik scheet!' Nen Chinees, blas en verschrikt, bleef stoan; n päkken oonder n arm.
'Lejt dat pak daal en goat teagn den auto stoan. Haande op t dak', kommedeern Lansink met doondernde stemme. Hee schupn den verschriktn man teagn den leenkervoot zoodat e schriewied kwam te stoan.
t Was n spektakulear gezichte, den Chinees doodsbange teagn nen grootn zwartn auto, zon joarn vieftig model begraffeniswaagn met völ glimnd chroom an de veurkaante en den hoog op de bene stoandn, atletiesn brigadier den zien scheetiezerken met twee haande umklemd n meter van zien lief heul.
Töt argernis van Weerink was t volk a too-estreumd. Weerink haatn dat, al dee gaapnde gezichtn in de massa, zich verlekkernd op wat komn zol. 'Kiekvee' neumn n inspekteur ze aait. t Deu ne herinnern an niejplichtige beeste a'j woar in de moatn loopt: eerst kömp der ene an en in n eergezeen stoat der tieene. Initiatiefloos wochtnd um zich deur n aander te loatn vermaakn. 'Kiekvee. Zwiegers. Loerders!'
'Achteroet, op zied!' Weerink drukn t vee met zienn onmeundigen jat vort. Hee stak t revolver wier op ziene vaste plaatse achter t jäsken en tastn den Chinees of.
'Niks', reup hee n brigadier too. Dan noadern hee veurzichtig t päkken dat dreemoal umwikkeld was, göng op de hoekn en voaldn t lös. Met grote oogn keek hee noar n inhoald. t Hert boksn ne in t lief. Met n wieds geboar beduudn hee n brigadier der biej te komn. Doo Lansink n inhoald gewaar was, wördn hee wit as zonn dook.
'Bami met ei', zea Weerink zachte en nich zoonder mispriezn. 'Dat is nich strafbaar.'
n Brigadier hoostn s zenuwachtig in zien vuustken. n Adjudaant voaldn t päkken dichte, leut t met nen smak op t autodak valn en zea: 'Veur dizze keer. De politie kan nich oaveral op letn.'
Lansink begreuf ziene lange witte taande in n hoonderbilken dat hee met twee haande vaste heul. 'Toch jammer', zear e. 'Dit har t begin könn wean van nen mooin politieroman met nen knapn brigadier in de heufdrol.'
Weerink zetn zien glas mineraalwater nöast zienn tealder en zea: 'Et iej noe meer deur!'
 

Kliern

- Morn! Thee. n Päkken thee wol ik geern.
- Thee? Hökke?
- Hökke? Gewoon... thee.
- Joawa, mer wat veur smaak? Citroen, bosvruchtn, eerdbeern, kruselbeazn?
- Nee, nee, dat al nich. Thee zoonder smaak.
- Thee zoonder smaak gif t nich. Dan kö'j umsgelieks ok wa water dreenkn... zeun van t geald.
- Wa met nen theesmaak natuurlik. Wo'j miej veur de gek hebn?
- Heuw! Heandig-an. Theesmaak, dat kan ik toch nich roekn. No, wat wo'j: Engelse melange, Ceylonthee, theeïnevrieje thee, kealdermotnthee...?
- Nee, gewoon, uh... wat de leu aaltied hebt. Zon greun deusken met van dee peerde der op en weet ik wat al... gewone thee veur gewone leu.
- Dit misschien?
- Hè, hè. Juust. Dat is t.
- Aans nog wat?
- n Poond keze at t mag.
- Leidsn, Edammer, keze oet Gouda, Gruyère, Camembert? Kruudkeze, nötnkeze zoonder nötn...?
- Doar geet t wier hen. Gewone keze veur gewone leu astebleef.
- Dat he'k nich. No, aans nog wat en n luk precies wean, heur.
- n Flesken rooin wien. Bordeaux, zudelik riepingsgebeed, late noajoar 1983. Chateau Carremejakn. Hè, hè, t is der oet.
- Joa, mer... van de zuudhelling? Möt t nen ondog op de tong wean of juust fruitig? Möt de droevn met veute treadn wean? Iej möt wa luk wissigheid hebn, weetn woar 'k an too zin.
- Loat mer. t Zweet brek miej oet.

- Daag, vrouw Smeding.
- Daaag Klaasn. Wat hef dèn doar?
- Astebleef, ik wol geern n kilo sokker. Wat de gewone leu aaltied hebt. Van dat witte grei dat zoo zeute is. Wa'j in de thee könt doon, de bosvruchtnthee, de kruselbeaznthee, de kealdermotnthee en zoo wieder. Mag dat?
- Kilootjen sokker, natuurlik. Mer iej hoovt nich veur miej op de knee te lign. Ik zin de Paus nich, a he'k dan ok nen witn jas an.

- Wat hef e toch? Hef e dreunkn? Drugs of wat?
- A'j t miej zejt, dan weet ik t ok. Iej könt rechtervoort van alns metmaakn.
- Doar he'j geliek an. Tssss! Wat nen ampartn...
 


Kolofon

Op n biester, niejmoodse schetsn in t Almeloos van Frank Löwik, wör ezet oet de Garamond biej Bits & Books in Eanske, drokt deur drukkerieje De Bruin in Deavnter (n umslag van doonkerblauw Elefantenhaut in Eanske biej Pinksterprint en Repro Duck) en oetgövn deur De Oare útjouwerij in Eanske op den 9n oktober 1993.
 


De Oare útjouwerij, post dou@home.nl
19-08-2009