Australië Oktober 2007
Dag 1+2 Amsterdam --> Sydney
Vol bepakt komen we iets voor tienen op schiphol aan, onze koffers
zijn redelijk op gewicht, het is alleen hopen dat onze handbagage
niet gecontroleerd wordt op kilo’s. Onze trolley zit incl. laptop
op zo’n 15 kg. Gelukkig gaat het inchecken erg soepel en kunnen
we zo doorlopen. We hebben ruim 1,5 uur om te shoppen en te lunchen,
daar maken we dan ook dankbaar gebruik van.
Doordat de schoonmaakploeg wat traag is, vertrekken we ruim een half
uur later. Eerst ruim 11 uur naar Hong Kong. Het eten in de airbus
van Cathay Pacific is prima verzorgd, de beenruimte had wel wat meer
gemogen. Het lukt Lisette om ruim 4 uur te slapen, helaas lukt het
mij dit keer niet, ik krijg mijn draai niet gevonden. Door de vertraging
hebben we op Hong Kong minder dan een uur voor de transfer. Cathay
Pacific heeft het echter prima geregeld, er staat een dame op ons
te wachten die iedereen mee op sleeptouw neemt en ons razendsnel,
via de douane naar de andere gate brengt. Op naar de volgende 9 uur
vliegen… We vermaken ons prima met het entertainment systeem
(iedereen een eigen scherm) en pikken nog een uurtje slaap mee. Als
we landen in Sydney (na wat erg heftige turbulentie) is het 20.00
uur geweest en al goed donker. De bagage is er supersnel en ook de
douane afhandeling gaat erg soepel. De chauffeur die op ons staat
te wachten geeft ons onderweg nog wat tips voor Sydney. Al met al
zijn we binnen een uur na landing al bij ons Hotel! Snel douchen,
het thuisfront bellen en slapen.
Dag 3 Sydney
We zijn de nacht boven verwachting goed doorgekomen. Jet-lag??? Welke
jet-lag…. Het ontbijt is ook prima verzorgd. We hadden al besloten
direct de lange vlucht eruit te lopen. Via Hyde Park gaan we eerst
naar de Botanische Tuinen. Het is heerlijk zonnig voorjaarsweer, ligt
bewolkt en ±25 graden. In de tuinen merk je direct dat je op
een ander contingent bent, kakatoes, Ibissen en bomen vol met vliegende
honden. Vooral dit laatste is een prachtig gezicht. Nadat we hier
de nodige tijd vertoeft hebben, lopen we richting de haven om een
Ferry te scoren richting Manly Beach. De boottocht duurt ruim een
half uur. Manly is verrassend sfeervol en heeft een prachtig strand,
waar we een tijdje relaxen voordat we de boot terugnemen. Vanaf de
ferry zie je The Opera House en de skyline van Sydney perfect! We
besluiten The Rocks nog even mee te pikken. Omdat het zondag is, is
er een leuke markt in deze bijna antieke wijk. In een pub waar U2
(look-a-likes) spelen drinken we iets voordat we op zoek gaan naar
een restaurant. Deze laatste kunnen we niet direct vinden, bovendien
gaat het regenen. We besluiten een taxi te nemen om ons te laten droppen
in een restaurant vlakbij ons hotel. Het Thaise eten is prima, maar
onze jet-lag begint nu wel op te komen. Bedtijd dus! En geen toetje.
Dag 4 Blue Mountains
Lisette heeft helaas een gebroken nacht achter de rug als om 7.00
uur de wekker gaat. Over een uur worden we opgehaald voor een dagtocht
naar de Blue Mountains. Het is ruim 1,5 uur rijden tot onze eerste
stop. Hier krijgen we direct kangaroos ‘voorgeschoteld’,
een zelfs met een Joey in de buidel. Onze gids Les zit zeker niet
om een woordje verlegen, tjee die gast blijft maar praten, gelukkig
weet hij ook te boeien. We stoppen nog bij een tweetal uitzichtpunten
om van de Blue Mountains te genieten voordat we redelijk vroeg gaan
lunchen. Uiteraard een BBQ en Les is onze kok. De steak, worst en
aardappelen gaan er prima in. Bij de plek waar we lunchen zitten diverse
papagaaien die met wat zonnebloempitten prima te lokken zijn. We hebben
geluk want zelfs de Kings Parrots laten zich zien. Onze volgende stop
zijn de 3 zusters. Helaas is het hier wat bewolkt. Moet ook bekennen
dat deze beroemde plek maar weinig voorstelt t.o.v. de 3 rondavels
in ZAF. Die rondavels zijn zeker 3x zo mooi qua view. Als op weg terug
gaan naar Sydney maken we nog een stop bij het terrein van de Olympische
spelen van 2000. In Sydney laten we ons droppen bij Darling Harbour.
Het is hier erg gezellig en sfeervol. Omdat we redelijk vroeg zijn
(weinig files) lopen we nog bij het Aquarium naar binnen, zo komen
we alvast in de stemming voor als we het Great Barrier Rif gaan bezoeken.
Eten doen we een vistent, Jordan’s, aan Darling Harbour. De
schotel die we bestellen is echt waanzinnig… Gamba’s,
Scampies, Calamaras, Oesters, Mosselen, Kreeft, Krab en Langoest.
Vooral met de krab moet even flink worden ‘gevochten’,
maar hij is heerlijk. Eigenlijk is het net te veel van het goede,
maar ja, het is vakantie! Zeer voldaan nemen we wat later de taxi
naar ons Hotel.
Dag 5 Sydney
We hadden gisteren al besloten dat vandaag een ‘relax’
dag zou gaan worden, dus we slapen lekker uit. Het weer is, tegen
de voorspellingen in, super. Een heerlijk zonnetje en gelukkig slechts
een paar wolken. Als eerste steken we de Harbour Bridge over en beklimmen
we even later een van de pilaren om hier van het uitzicht te genieten.
Rond de middag pikken we ons eerste terrasje en nemen we een frisje
met wat Sashimi. Deze plek is super, links de brug en rechts The Opera
House. Naar deze laatste wandelen we een uurtje later, zodat we deze
eens van dichtbij kunnen bekijken. De structuur/opbouw van de mozaïeken
op het dak verrast ons enigszins. Vervolgens brengen we een paar uur
relaxend door in de botanische tuinen en brengen we nog een bezoekje
aan de vliegende honden, deze blijven fascineren. Op weg naar de Warf
pikken we wederom een terras om van een lekker ijsje te genieten.
Rond 15.30 uur nemen we de boot naar Manly om daar een hapje te gaan
eten. Redelijk vroeg nemen we de boot terug, 17.45, we hopen op de
boot van een mooie sunset te kunnen genieten, helaas is het aan de
horizon echter te bewolkt. Als we even later terug naar het hotel
gaan, concluderen we dat 3 dagen Sydney echt ruim voldoende is. De
stad is super sfeervol, het is er heerlijk toeven, maar heeft eigenlijk
niet heel veel bijzonders te bieden. Van de twee echte beroemdheden,
de Harbour Bridge (groot maar niet echt mooi te noemen) en de OperaHouse
(tja, het is smaak, maar hij kan sowieso een opfrisbeurt gebruiken)
waren we niet echt onder de indruk. The Rocks, ChinaTown en Darling
Harbour zijn gewoon leuk, de Botanische Tuinen vonden wij overigens
het toppertje van Sydney!
Dag 6 Sydney --> Karatha
Het is 4 uur als de wekker gaat, vandaag wordt een reisdag richting
het westen van Australië. Beide vluchten verlopen, afgezien van
een beetje vertraging prima. ’s-Middags ± 14.00 uur landen
we in Karatha. Ook hier gaat de afhandeling weer erg soepel, binnen
15 minuten hebben de koffers en onze auto geregeld. Nou ja auto….
Het is een Toyota Landcruiser, bijna vrachtwagen formaat met zwaailichten
en al erop. Het is zo’n 10 minuten rijden naar Karatha zelf,
het links rijden gaat eigenlijk redelijk vanzelf. Op veel van onze
vakantiebestemmingen wordt er nu eenmaal links gereden. Na het inchecken
in ons hotel gaan we eerst naar de Tourist Information Center. Van
Dick had ik begrepen dat we hier een Permit moesten halen om over
een privéweg richting Karijini te mogen rijden, de mooiste,
kortste en snelste route vanaf Karatha. Om de permit te krijgen moeten
we naar een film van 9 minuten kijken over de do’s en dont’s
van het rijden in de outback. Terug bij het hotel nestelen we ons
aan het zwembad om een paar uurtjes te relaxen.
Voor de sunset willen we een strandje in de buurt opzoeken, nu wordt
ons direct duidelijk waarom hier weinig toerisme is, de stranden zijn
verre van mooi. We houden dit dan ook weer snel voor gezien en gaan
op zoek naar een restaurantje. Deze vinden we redelijk vlot en de
steak smaakt er heerlijk. Aansluitend niet te laat naar bed, morgen
willen we lekker op tijd naar Karijini.
Dag 7 Karatha --> Karijini
Het is zeven uur als we na een stevig ontbijt in de auto stappen.
Als we de verharde weg verlaten komen we eigenlijk direct in een erg
mooie omgeving terecht. Rode wegen, hier en daar wat vegetatie en
heuvels in soms vreemde kleuren, dan weer zwart en dan weer lijkt
het of er groen mos opgroeit. Het 2e deel van de rit loopt voor een
groot deel parallel aan de spoorlijn en is een stuk minder interessant.
Op een half uurtje rijden van Tom Price maken we een omweggetje voor
Hamersley George, onderdeel van het Karijini NP. Er staat maar één
andere auto, lekker rustig dus. De afdaling naar beneden is goed te
doen en komt uit op een meertje welke verderop de canyon inloopt als
een riviertje. Aan de andere zijde komen er watervallen uit op dit
meertje, deze klimmen we nog een stukje omhoog. Lisette neemt in een
van de poelen een frisse duik als ik nog een stukje verder omhoog
klim. Bovenin is een nog groter meertje met een kleine waterval. Na
½ uurtje relaxen klimmen we terug omhoog richting de auto.
We maken bovengekomen nog een korte wandeling naar een lookout point,
deze voegt echter weinig toe aan dat wat we al gezien hebben.
Nu eerst naar Tom Price om proviand en diesel in te slaan voordat
we naar het Karijini Eco Retreat gaan. Via een stuk onverharde weg
rijden we het park in. Bij de ingang staat een box en liggen enveloppen.
Op basis van vertrouwen betaal je hier de toegangsfee voor het park.
Na een halfuurtje komen we aan bij de Eco Retreat, waar we een luxe
tent krijgen toegewezen. Het ziet er best gaaf uit, met een eigen
douche en toilet in de openlucht en een royaal bed. Omdat het nog
vroeg is rijden we naar de lookouts bij Weano George en dalen we wat
later af de Joffre George in. ’s-Avonds eten we in het restaurant
bij onze ‘camping’. Hier bestel je een soort van menu,
maar vervolgens mag je zelf je vlees + aardappel grillen. Terug bij
de tent douchen we lekker onder de sterrenhemel voordat we ons bed
induiken en nog een aflevering Prison Break kijken (lang leve de laptop).
Dag 8 Karijini
‘Breakfast starts at seven’, exact op deze tijd schuiven
we dan ook als eerste aan. Een minuut of twintig later rijden we het
park in richting Dales George. De afdaling is eenvoudig, via al dan
niet natuurlijke trappen. Onder in de george lopen we eerst richting
de ‘Circular Pool’ waar Lisette een frisse duik neemt.
In de canyon lopen we verder richting de Fortescue watervallen. Het
is een prachtige, niet al te lastige, wandeling. Over en langs het
riviertje (met hier en daar een watervalletje), door bossen en natuurlijk
omgeven door de hoge wanden van de canyon. Ook bij de Fortescue watervallen
hebben we het rijk weer alleen. Het is een heerlijke plek om even
te relaxen van de prachtige scenery te genieten voordat we verder
gaan richting Fern Pool. Hier op het einde van de canyon komt een
grote waterval uit op een meertje. Samen nemen we er een verkoelende
duik, echt super zo’n idyllisch plekje helemaal voor jezelf.
Als we het water uitgaan komen er meerdere wandelaars aan en wordt
het hier al snel drukker. Wij laten ons lekker opdrogen in het zonnetje
voordat we aan de klim naar boven en de wandeling terug naar de auto
beginnen.
Het is half één als we (dorstig) terug bij de auto zijn.
Eerst naar het info centrum, welke hier vlakbij ligt, om een lekkere
koude Coke en koud water te scoren (tjee wat kan dat lekker zijn…).
Via de Joffre Lookout rijden we naar Weano George om hier de wandeling
door de canyon te maken. De afdaling en ook het eerste stuk door de
kloof zijn prima te doen. Een deel moet er door het water in de canyon
gelopen worden, dat maakt het al wat spectaculairder. Bovendien is
de canyon een stuk nauwer, wat e.e.a. wat indrukwekkender maakt. Na
een paar honderd meter wordt de wandeling een stuk moeilijker als
je een nauwe kloof doormoet. Niet veel later moet je door een watervalletje,
hangend aan een railing en touwen afdalen om een duik in een poel
te maken die aan alle zijden omgeven is door hoge rotswanden, erg
heftig! De wandeling terug is inmiddels gesneden koek voor ons en
om 16.00 uur komen we aan bij onze tent waar een paar uur relaxen.
‘s-Avonds zijn we redelijk uitgeteld en zoeken we op tijd ons
heerlijke bedje op.
Dag 9 Karijini --> Coral Bay
Omdat we vandaag ruim 600 kilometer voor de boeg hebben, staan we
net als gisteren als eerste bij het ontbijt. Rond half acht, nadat
we de rekening betaald hebben, gaan we aan onze trip naar de kust
beginnen. Het eerste half uur is nog onverhard door Karijini NP, daarna
verharde weg. Vrijwel overal mag je 110 km/h dat schiet dus redelijk
goed op. De eerste uren is het landschap redelijk eentonig (zeg maar
saai) en komen we ook erg weinig verkeer tegen. Naarmate we de kust
naderen neemt ook de hoeveelheid verkeer toe. Aan de kust is het landschap
redelijk bizar, groen met overal termietenheuvels die als rode pukkels
in het landschap staan. Hier zien we ook 2x een emoe. Helaas rennen
deze snel het struikgewas in als wij dichterbij komen. Kangaroos zien
we aan de westkust alleen maar dood langs en op de weg liggen, we
zijn de tel al snel kwijt. Om 14.00 uur komen we na 680 km aan in
Coral Bay, een echt toeristenplaatsje, waar we eerst even tanken voordat
we onze lodge opzoeken. De lodge is een schoon voorbeeld van vergane
glorie, gelukkig zitten we hier maar 1 nacht. Snel naar Paradise Beach,
want daar dankt Coral Bay zijn faam aan. Het strand is idd prachtig
wit, aan een azuur blauwe baai. Het snorkelen valt even later tegen.
Het meeste koraal is dood en qua vissen is het ook niet spectaculair.
Tegen de avond gaan we terug naar de lodge om het zand eraf te douchen.
Eten doen we in het nabijgelegen restaurant, waar behalve de bediening
in korte spijkerbroekjes, weinig te bekijken valt. Het eten is er
redelijk en niet duur, maar een toetje houden we toch voor gezien.
Omdat we morgen niet vroeg ophoeven, lezen en computeren we wat voor
we ons bed opzoeken. De buurman slaapt inmiddels al, de muren zijn
zo dun dat dit 2 huisjes verder nog te horen is...
Dag 10 Coral Bay --> Ningaloo Reef
Vandaag is Paul jarig, eerst dus een SMS sturen, want tegen de tijd
dat het in NL dag is, zitten wij in een gebied zonder bereik. In Coral
Bay kopen we na het uitchecken wat broodjes en een sapje. Op een leuk
picknick plekje aan het strand ontbijten we even later. Hier zie ik
overigens iets nieuws, BBQ-apparaten waar je een muntje in moet gooien
om ze te verwarmen. Het is negen uur geweest als we in de auto stappen
op weg naar Ningaloo Reef. Omdat het tentenkamp (yep, we gaan weer
camperen) in het Cape Range NP ligt, volgen we deze borden. Dit blijkt
helaas niet juist te zijn, er lopen 4 wegen het park in, die niet
op elkaar uitkomen. De mooie route ten spijt moeten we even later
dus rechtsomkeer maken. Gelukkig weet een parkranger ons te vertellen
hoe we er wel kunnen komen. Want nergens staat er borden van het Ningaloo
Reef Retreat. Bij een baai moeten we de auto op de parkeerplaats parkeren
en dan vervolgens het pad 500 meter de duinen in volgen… Ruim
een half uur later bereiken we het tentenkamp. Het ligt echt super
mooi in de duinen met uitzicht over een turkooizen baai. Op weg naar
het kamp zien we weer enkele emoes, als we richting onze tent lopen,
springt er zelfs een kangaroo voor ons weg. Onze tent ligt op een
duin met uitzicht op zee, super! Het toilet is een gat in de grond
(wel met normaal toilet pot), en het water moeten we zelf uit een
jerrycan omhoog pompen. Via wat buizen op het dak wordt dit verwarmd,
erg eco!! Nadat we kwartier gemaakt hebben schuiven we aan bij de
lunch. Op dat moment komen er vrienden van een van de gidsen met een
of andere buidel aanlopen, deze wordt aan een frame gehangen. Als
we hier even later eens goed naar kijken zien we dat er een jong kangarootje
in zit. Haar moeder was overreden en deze mensen hebben de zorg, onder
begeleiding van een opvangcentrum, op zich genomen. Lisette is er
direct verliefd op en MOET haar natuurlijk even vasthouden. Het is
net een baby, elke 5 uur voeding en ze heeft veel aandacht nodig.
Halverwege de middag gaan we samen met gids Lara onze eerste snorkeltocht
maken, een drift (we laten ons met de stroming meedrijven). We zien
erg veel vissen en ook veel soorten, zelfs een grond haaitje. Tegen
zonsondergang duiken er overal kangaroos op, erg leuk! Bovendien komt
Lara een doos met kaas, toastjes en pinda’s brengen + een fles
wijn en water, voor bij de sunset. Op de bank voor onze tent genieten
we van de sunset en de versnaperingen. Het is hier echt prima geregeld!
‘s-Avonds is er champagne bij het diner, de enige andere gasten
houden hier namelijk hun honeymoon. Damien en Nicole zijn ook morgen
de enige gasten samen met ons en zijn gelukkig leuk gezelschap.
.
Dag 11 Ningaloo Reef
Net voor zonsopkomst word ik wakker en ga ik snel naar buiten om nog
wat kangaroos te spotten. En die zitten er genoeg! Vlakbij een moeder
met een kleine skippie! Het ontbijt moeten we zelf verzorgen, spek
met eieren natuurlijk. Vanaf de veranda zien we in de verte enkele
Bultruggen (walvissen) langskomen, wat een begin van de dag! Om het
eten wat te laten zakken maken we een strandwandeling, we zien vrijwel
direct 3 jonge rifhaaien (black tips) voor de kust patrouilleren.
Een stukje verder enkele reef-ray’s en een enorme slak. Wat
later deze ochtend gaan we weer met gids Lara snorkelen op zoek naar
schildpadden. Na een halfuurtje zien we onze eerste schildpad, hij
is enorm groot en erg gaaf. Hij is absoluut niet bang en we kunnen
hem zo’n 10 minuten volgen.
De lunch is weer prima en aansluitend houden we een korte siesta.
’s-Middags gaan we met James en de kajaks op pad naar the blue
Lagoon. Het kajakken is erg vermoeiend en eigenlijk moeten we net
te ver. Gelukkig maakt het snorkelen hier veel goed, wat een vissen!!!
Ook hier zien we weer enkele schildpadden. Wat later zelfs een paar
enorme rifhaaien (white tips), deze liggen echter te relaxen onder
het koraal in holen. Als we echter de kajaks naderen komt er een enorme
haai (white tip) voorbij, hij is een meter of 2, super gaaf! Ben er
nog maar net van bijgekomen of er komt een blacktip van anderhalve
meter onder me door gezwommen. Echt de slagroom op het toetje van
deze snorkeltrip. Omdat we de wind en stroming mee hebben gaat het
terug kajakken een stuk soepeler. Wat een heerlijk oord is dit, we
vinden het echt spijtig dat we morgen alweer moeten vertrekken. Snel
douchen en genieten van de sunset (en natuurlijk de kangaroos+snacks).
Na het avondeten lopen Lisette en ik nog naar het strand om van de
sterren en de maan te genieten. Bovendien wemelt het hier van de ghost-krabben.
Snel nog een paar foto’s maken dus ;-)
Dag 12 Ningaloo Reef --> Monkey Mia
Met (gezonde) tegenzin verlaten we tegen achten het Ningaloo Reef
Retreat, hier hadden we het best nog een paar dagen uit kunnen houden.
We hebben de langste ‘rij-dag’ voor de boeg, zo’n
800 km. Het landschap onderweg vinden wij niet echt inspirerend, kan
me er steeds minder bij voorstellen waarom mensen 4-5 dagen door de
outback willen rijden om niets te zien… Lijkt mij een waste
of time als er zoveel ander moois te zien is!
Iets na half vier bereiken we Monkey Mia en checken we in. We krijgen
een upgrade naar een beach-lodge, dit maakt het nog leuker. Onze veranda
ligt direct aan het strand, heerlijk! De namiddag brengen we relaxend
aan het strand en in de hot-tub door (waar ik, 'the white whale' wel
heel erg populair ben onder de kids). Aan het strand zijn er helaas
nog geen dolfijnen te zien, dat gaat morgenochtend worden. We eten
in het restaurant bij het resort, dit is (net als de bediening) helaas
erg matig. Geen aanrader dus.
Dag 13 Monkey Mia --> Kalbarri
Om half zeven zijn we beiden wakker en staan we op. Lisette haalt
wat ontbijt spulletjes in de supermarkt waarvan we niet veel later
op onze veranda, in het zonnetje, met uitzicht op zee zitten te genieten.
De dolfijnen worden rond 7.45 uur ‘verwacht’, we hebben
de tijd. Het grote voordeel van zeezicht is dat je alles ziet wat
er gebeurt. Maar goed ook, want om 7.15 uur spot ik enkele dolfijnen
bij de kust. We lopen snel naar het strand, waar ze even later opduiken.
We staan 1e rang, het kost ons moeite om ze niet aan te raken. Pas
een kwartier later duiken de rangers op en 25 minuten later, na een
heel verhaal over de dolfijnen, gaan ze gevoerd worden. Lisette doet
haar uiterste best om gekozen te worden…. En dat lukt! Ze is
een van de gelukkigen die een visje aan een van de dolfijnen mag geven.
In totaal zijn er een stuk of 8 dolfijnen, incl. jonkies! Als de emmers
leeg zijn, zoeken de dolfijnen snel ‘het ruime sop’ op
en gaan we door met het ontbijt. Een half uurtje later duiken de dolfijnen
echter weer op en begint het hele ritueel opnieuw. Als de 2e voederronde
voorbij is, lopen we nog even naar een wat ander publiek toe, Pelikanen.
Wat een prachtige beesten zijn dit toch ook! Een weet zelfs recht
voor onze neus een vis te vangen, ziet er geweldig uit. Na al dit
spektakel is het tijd om uit te checken en gaan we richting Kalbarri.
Als we Kalbarri naderen pikken we alvast enkele uitzichtpunten mee
en zie we hoe de rivier zich hier door de uitgesleten canyon een weg
baant richting zee. Al snel komen we er echter achter, dat dit park
een heel groot minpunt heeft…vliegen. Ze zitten overal, het
zijn er veel en ze zijn vreselijk irritant. We overnachten hier in
het Kalbarri Beach Resort, onze kamer met zee/rivier zicht, is erg
ruim en ziet er netjes uit. Later in de middag doen we een deel van
de scenic drive langs de kust. Een prachtig blauwe zee, die tegen
de ruige kust aanbeukt. Weer heel anders dan de zandstranden die we
tot nu toe hebben gezien. Tegen avond wordt het wat bewolkter en gaan
we op zoek naar een eettentje. Na een tip, komen we uit bij ‘Finlay’s
Fresh Fish BBQ’. Wat een tent…(best wel lachen..) Een
verzameling van oude spullen (troep?) en na het doorgeven van je bestelling,
wordt niet veel later je nummer omgeroepen en kan je het eten ophalen
bij de keuken. De flinke portie ligt op een plasticbordje maar smaakt
overigens uitstekend! (helemaal voor dat geld ;-)) Omdat het niet
echt een locatie is om lekker na te tafelen gaan we redelijk snel
terug naar onze lodge.
Dag 14 Kalbarri
Het is half acht als we van een paar verse broodjes en een sapje zitten
te genieten op een bankje aan het strand, voordat we het natuurpark
Kalbarri weer in gaan. Het park is eigenlijk niet zo heel erg groot.
We doen eerst de Z-bend en gaan vervolgens naar de Natural Window.
Hier maken we nog een wandeling en gaan we de canyon in. Als we na
een paar uur genoeg hebben van de vliegen, besluiten we de auto maar
op te zoeken en richting de zee te gaan om hier te lunchen. Onderweg
maken we een korte pitsstop bij de supermarkt en gaan we naar ‘Pot
Alley’ voor de lunch en om wat te relaxen. Hier waren we gisteren
ook al even, op aanraden van Dick en Sonja. Het is een heerlijk strandje,
helaas is de zee wat te ruw om er een duik in te nemen. De toastjes
met diverse kaasjes smaken ons prima. Wat het bovendien leuk maakt
is dat het een privé strandje is, we zijn de enige hier. Helaas
zitten ook hier weer (te veel) vliegen en pakken we eerder dan dat
we zouden willen onze biezen. Via een paar uitzichtpunten komen tenslotte
uit bij surfersbeach. Omdat hier een stevige bries staat hebben we
minder last van de vliegen en lopen we een stukje langs de ruige kust
af. Er is helaas maar 1 surfer die van de flinke golven gebruik maakt
om zijn capriolen te showen. De namiddag brengen we door aan het zwembad
bij het resort en sluiten we af in een van de heerlijk Spa’s.
Eten doen we het restaurant bij de lodge, een seafood buffet. Geen
aanrader, het is zeer slecht!
Dag 15 Kalbarri --> Cervantes
We beginnen de dag vandaag erg relaxed. We hebben geen enorme afstand
voor de boeg en er staat niet veel op het programma. Nadat we proviand
hebben ingeslagen en diesel hebben getankt gaan we om 8.45 uur naar
het voederen van de Pelikanen. Dit hebben we redelijk snel gezien
en na het eten van een broodje gaan we richting Cervantes. Rond 11
uur zitten we bij Geralton waar we de boulevard opzoeken om wat rond
te snuffelen. Het valt ons hier wat tegen, veel goedkope troep winkeltjes,
naar wat we later horen is dit plaatsje het ‘Helmond’
van WA. Na een uurtje houden we het er voor gezien, eten we een broodje
en reizen we verder naar de Pinnacles van Cervantes. Helaas wordt
het hoe verder hoe bewolkter. Aangekomen bij Cervantes checken we
eerst maar even in. Het Best Wesern Hotel doet wat oudbollig aan is
maar is verder schoon en netjes. Gelukkig begint niet veel later de
lucht wat open te trekken en gaan we richting het Nambung NP om de
Pinnacle Dessert te bekijken. Het is werkelijk een bizar landschap,
al die pilaren/zuilen die daar zomaar staan, het zijn er duizenden.
Stuk voor stuk zijn het geduldige fotomodellen. We rijden het relatief
kleine rondje 3 keer om een leuke plek voor de sunset te vinden. Hier
snacken we even wat totdat de zon lekker laag staat. Het wordt een
prachtige sunset met veel kleuren in de lucht. In de schemer rijden
we terug naar het hotel waar we ons even opfrissen. Rond half acht
komt er een SMS binnen van Dick en Sonja, ze zitten in de Taverne
op ons te wachten. Snel gaan ook wij op weg naar de Taverne, een echte
Australische kroeg. Ze moeten nogal lachen als ze ons in die enrome
jeep zien aankomen rijden. Na het warme welkom, gaan al snel de eerste
verhalen over onze avonturen tot op heden over tafel. In deze Taverne
eten we ook, Dick en Sonja hadden verse crayfish (soort kreeft) besteld,
de specialiteit van deze streek. Ze zijn heerlijk! Na nog een drankje
of wat, gaan we richting het hotel want onze luiken worden zwaar.
Dag 16 Cervantes --> Perth
Als we rond de klok van zeven willen ontbijten, blijkt dat dit pas
om 7.30 uur kan. We gaan maar terug naar de kamer om e.e.a. klaar
voor vertrek te maken. Het ontbijt is erg basic, de toaster doet te
zeer zijn best. Na enkele series zwart krentenbrood gaat het eindelijk
goed.
Op weg naar Perth stoppen we bij Lancelin om de witte duinen in te
gaan met onze 4x4. Als Dick en ik even samen gaan racen (Lisette vind
dit maar nix) komen we na een tijdje bovenop een duin goed vast te
zitten. Ons ‘brik’ is niet in zijn low 4 te krijgen, dus
de handleiding er maar even bijpakken. Na wat geworstel lukt het Dick
de jeep in zijn Low-4 te krijgen, vervolgens komen we ook snel los
en rijden we verder, pikken de dames op en vervolgen onze weg naar
Perth. In een van de voorsteden bezoeken we Caversham Wildlife Park,
want als het goed is kan je hier met koala’s knuffelen. Het
park ligt er redelijk bij en je krijgt er een goed idee van de Australische
wildlife. Lisette kan haar hartje ophalen, want ze kan knuffelen met
kangaroos en een wombat. De koala’s kan je hier alleen aaien,
iets voor later deze reis dus maar.
Aangekomen in Perth checken we in bij Dick en Sonja. Ze wonen in een
bijna nieuw erg mooi en royaal huis. Onze slaapkamer heeft een ensuite
badkamer, lekker comfortabel dus! Vervolgens brengen Dick en ik onze
Jeep terug, tot mijn grote verbazing is het kantoor echter gesloten.
Na wat belletjes hebben we een alternatief adres.
Eten doen we ’s-avonds op loopafstand van Dick en Sonja bij
het Subiaco Hotel, een leuk en trendy restaurant. Vooral het nagerecht
de Creme Brule met Passion Fruit maakt een diepe indruk. Absoluut
een van de beste Creme Brule’s ooit!!!
Dag 17 Perth
De dag begint weer heerlijk met een ontbijtje in de tuin. Nadat ik
voor het eerst sinds tijden weer eens mijn e-mail heb kunnen checken.
Na de heerlijke croissantjes gaan we richting Kings Park, waar we
een mooie wandeling maken. Je hebt vanaf hier ook een mooi uitzicht
over de skyline van Perth. Bij een restaurantje in het park nemen
we een drankje voordat we de city in gaan, er moeten souvenirs gescoord
worden! Het centrum van Perth is modern en overzichtelijk, je wordt
er zelfs verrast door een steegje in oud (zuid) Duitse stijl (erg
sfeervol). Na het nodige geslenter, geshop en bekijken van diverse
straatartiesten settelen we ons op een terrasje. Als we weer wat ‘bijgetrokken’
zijn, gaan we naar Cottleslow beach, via een wijk waar de rich en
de famous wonen. Door het stevige briesje is het rustig op het strand,
maar de strandtentjes zitten extra vol. Strand ligt er mooi bij, we
kunnen ons voorstellen dat het hier goed toeven is op een stralende
zomerse dag.
Over de locatie van het avondeten wordt nogal geheimzinnig gedaan….
We moeten er sowieso voor sunset zijn. Bij een kantoorflat, midden
in het centrum lopen we naar binnen en nemen we de lift naar boven.
Als daar de liftdeuren opengaan word je direct met een super gaaf
uitzicht over de stad geconfronteerd. Aan tafel valt het me bovendien
op dat het restaurant ronddraait, je krijgt dus echt een 360°
view over Perth. We genieten al snel van een rode champagne en een
prachtige zonsondergang. Ook het eten dat volgt is erg goed, een avond
vol hoogtepunten. Eten boven in het C-Restaurant is een absolute aanrader.
Dag 18 Perth
Het belooft een mooie dag te worden, lichte bewolking in de ochtend
die langzaam zal wegtrekken. Voldoende reden om weer in de tuin te
ontbijten. Beagles met scrambled eggs en zalm heeft Sonja voor ons
klaar gemaakt. We nemen wat later de trein richting de haven waar
we op de boot naar Fremantle stappen. We zitten ons op het achtersteven,
lekker in het zonnetje en genieten van de uitzichten tijdens de vaart
die ruim 1 uur duurt. Fremantle is een gezellig, authentiek havenstadje
waar we de winkelstraten slenterend bekijken. We lunchen bij Gino’s
(beste Italiaan) waar we een lekkere pasta nemen. In de loop van de
middag hebben Dick en ik het met shoppen gehad en gaan we naar de
brouwerij Little Creatures, terwijl de dames nog even verder shoppen.
Onder het genot van een vers getapt en gebrouwen biertje gaan we op
het terras zitten en relaxen. Een uurtje later komen Lisette en Sonja
er ook bij. Als de biertjes op zijn, wandelen we via een oud fort
richting het station, waar we de trein terug naar Perth nemen.
’s-Avonds is het BBQ time. Chez Diderick weet de ene na de andere
lekkernij op tafel te toveren. Na heerlijk verse oesters (vanochtend
op de vismarkt gekocht), volgen gegrilde coquilles, een kangaroo rollade
en als nagerecht geflambeerde ananas. Smullen van begin tot einde,
erg gezellig bovendien! In de woonkamer nemen we nog een afzakkertje
voor het slapengaan. Dick en Sonja, als jullie dit lezen, nogmaals
bedankt voor de gastvrijheid! We hebben genoten.
Dag 19 Perth --> Ayers Rock
Ook vandaag kunnen we weer lekker buiten in het zonnetje ontbijten.
Dick heeft vanochtend verse broodjes en aardbeien gehaald, het is
weer smullen! Helaas moeten we na het ontbijt echt richting vliegveld,
de tijd van gaan is gekomen. Het is zo’n 20 minuten rijden naar
het vliegveld, waar we met een stevige 'hug' afscheid nemen van elkaar.
Het inchecken, de vlucht en de afhandeling in Uluru verlopen prima.
Door het tijdverschil is het alweer 15.00 uur als we bij ons hotel
aankomen. De kamer is lekker ruim en ligt vlakbij het zwembad, waar
we de namiddag liggen te relaxen. Om 17.30 uur maken we ons op om
naar die rode rots te gaan voor de sunset. Het is nog geen 5 minuten
rijden tot de ingang van het park en vervolgens nog eens 5 min. tot
het sunset-view-point. Naarmate het later wordt zie je de kleur van
Ayers Rock veranderen, steeds roder. Als de zon helemaal weg is, wordt
de monoliet snel een zwarte rots en gaan we terug naar ons hotel,
we hebben behoorlijk trek! Het eten in de bistro is prima en voldaan
zoeken we niet veel later ons bed op.
Dag 20 Ayers Rock (Uluru)
Om 4.45 gaat de wekker….gaap…wat een tijd. Op naar de
sunrise! Als we rond 5.30 uur aankomen op sunrisepoint is het er al
behoorlijk druk. De sunrise is helaas lang niet zo mooi als de sunset.
Een beetje teleurgesteld gaan we terug naar het hotel om te ontbijten.
Vervolgens rijden we naar de Olga’s (Kata Tjuta) toe, die een
kilometer of 50 verder liggen. Hier doen we als eerste de wandeling
door Walpa George (2,6 km). Het is een niet al te lastige wandeling
door een mooie (niet spectaculaire) george. Het is alweer na tienen
als we aan ‘the Valley of the Winds’ (7,4 km) beginnen.
De wandeling vinden wij qua lastigheid meevallen en besluiten bij
het ‘return’ punt om de hele wandeling te lopen. Hier
krijgen we zeker geen spijt van, de tocht door de georges is prachtig,
met vanaf de Karingana Lookout een spectaculair uitzicht 2 kanten
op! Als we aan het begin van de middag weer op onze kamer komen, doen
we eerst een tukje, het was ook wel heeel vroeg vandaag. Wat later
op de middag gaan we richting zwembad waar we verder relaxen tot de
sunset. Voor de sunset gaan we weer terug naar Uluru. Dit keer gaan
we niet op sunset point staan, maar een stukje verder. Vanuit hier
is het uitzicht namelijk een stuk beter en is het veel rustiger (we
zijn alleen!). Eten doen we niet veel later in het cafe bij het shoppingcenter.
Ondanks de zeer vriendelijke bediening valt het eten hier wat tegen.
Dag 21 Ayers Rock
Ik ben iets na vijven wakker en zie buiten dat er wat wolkjes zijn.
Toch maar even naar de zonsopkomst (was eigenlijk niet het plan),
ik besluit dit vanaf sunsetpoint te doen, dat is minder ver rijden
en ziet er weer heel anders uit. Daarna snel ontbijten, want we willen
deze ochtend de BaseWalk gaan doen. Een wandeling van zo’n 10
kilometer om de monoliet Uluru heen. Bepakt met voldoende water beginnen
we om 7.15 uur aan de wandeling. Het eerste deel lopen we door de
schaduw. Door de stevige bries hebben we onze fleecejassen echt nodig.
Binnen een halfuur lopen we in de zon, en wordt het een stuk aangenamer.
Door om Ayers Rock heen te lopen krijg je pas echt een goed beeld
van deze rots. Achteraf moeten we echter eerlijk bekennen dat we de
wandeling bij de Olga’s ‘Valley of the Winds’ mooier
vonden. Inclusief de nodige rust en foto/film stopjes ronden we de
BaseWalk binnen 3 uur af. Dat valt ons reuze mee, omdat er 3 tot 4
uur voor staat! We rijden ook met de auto een keer om de monoliet
heen voordat we een bezoek brengen aan het Culturele Centrum. Hier
kan je veel leren over de Aboriginals en/of wat te drinken/eten scoren.
Bij het hotel nestelen we ons rond het middaguur bij het zwembad,
waar we o.a. genieten van onze kaasjes met crackers lunch. We twijfelen
lang waar we naar de sunset willen, uiteindelijk toch maar Ayers Rock,
omdat er nu wat wolken hang, kan het erg mooi worden. De sunset is
idd erg spectaculair, maar in de verte lijkt hij bij de Olga’s
nog mooier te zijn… tja we zullen het nooit weten. Eten doen
we weer in de Bistro, waarna we redelijk snel ons bed op zoeken.
Dag 22 Ayers Rock --> Mossman (Daintree
NP)
We slapen lekker uit vandaag, ons vliegtuig gaat pas rond enen vanmiddag
richting Cairns. Na het ontbijt pakken we op ons gemak de koffers
en lezen we nog wat op onze veranda voordat ik ga uitchecken. Het
is half twaalf als we op het vliegveld eerst onze auto inleveren om
vervolgens in te checken. Het vliegveld is erg klein en er is niet
veel te beleven. Het is zo’n 2,5 uur vliegen naar Cairns. Hier
gaat de afwikkeling, incl. het oppikken van een nieuwe auto, weer
redelijk soepel. Op weg naar Mossman, bijna Lisette’s achternaam
Mosmans! Het is een dik uur rijden voordat we bij Mossman aankomen,
waar we vervolgens nog even moeten zoeken. Onze eerste indruk van
Silky Oaks is direct al erg goed. Zwembad en receptie liggen er mooi
bij en de ontvangst is erg hartelijk. Ook ons huisje, waar we niet
veel later intrede doen, is geweldig. De muziek staat aan en het is
heerlijk ruim! Een balkon met hangmat en een badkamer met ‘stort’
douche en een gigantische jaccuzi. Hier kunnen we ons de komende dagen
wel thuis gaan voelen! ;-)
Het is rond achten als we het restaurant opzoeken. Ook dit is weer
erg goed verzorgd, een prima keuken, by far de beste resort keuken
die we tot nu toe hebben gehad. De eend is echt super, als ik vraag
of ze een franse kok hebben, blijkt dit idd zo te zijn. Terug op de
kamer, blijkt de ‘close down’ service langs te zijn geweest
en zijn alle gordijnen dicht, de handdoeken ververst, de kaarsjes
aangestoken en staat de muziek relaxed aan. Welterusten!
Dag 23 Daintree NP
Vandaag direct weer redelijk vroeg uit de veren omdat we met David
Attinbrush op pad gaan. Om 7.45 uur staat hij idd op ons te wachten.
We hebben nog 1 andere deelneemster, Susan uit San Francisco. Na een
half uurtje rijden komen we aan op Davids terrein. Hier komen eigenlijk
al direct enkele nieuwsgierige walibies (klein soort kangaroos) aanhuppen.
David trakteert ze op een stukje zoete aardappel. Hier gaan we de
ochtend doorbrengen, wandelend door een stuk regenwoud. Tijdens de
gehele wandeling blijven er walibies en diverse vogelsoorten opduiken
die wel interesse hebben in een stukje banaan of zoete aardappel.
Buiten het feit dat de wandeling zo erg gezellig wordt, kan je ze
ook van erg dichtbij bekijken. Kleine honingeters landen op zijn wandelstok
om in een stukje banaan te kunnen pikken, een soort scharrelhoen springt
zelfs op zijn arm. Als we thee drinken in een geïmproviseerde
bush-hut zijn we werkelijk omsingeld door diverse vogeltjes, boskalkoenen
en twee soorten walibies. Zelfs een bushdragon (soort hagedis) komt
een kijkje nemen. Na de erg leuke ochtendwandeling rijden we de bergen
in, waar we weer in een heel ander ecosysteem terechtkomen. Lunchen
doen we op Mount Lewis op een zeer idyllisch plekje waar enkele riviertjes
samenkomen. David’s vrouw heeft enkele heerlijke salades verzorgd
en terplekke wordt er een super smakelijk stuk Barramundi (vis) gebakken.
Na de erg lekkere lunch, dalen we weer af vanaf Mount Lewis en komen
gaan we van Nevelwoud naar Eucalyptus bossen. We zien o.a. nog een
nest van een …. Vogel. Prachtig om te zien wat voor bouwwerk
ze maken en het opsieren met allerlei blinkend materiaal dat ze kunnen
vinden. Ook zien we nog Australische Bustards waarvan de mannetjes
met opgeblazen keelzakken de vrouwtjes proberen te lokken. Nadat we
thee hebben gedronken, weer aan een riviertje, maken we ons op de
weg terug naar Silky Oaks, waar we rond vijven aankomen. Hier frissen
we ons even op voordat we ons weer laten verwennen in het bijbehorende
restaurant. Wat later op de avond maken we gebruik van de jaccuzi
op de kamer. Hier is het eigenlijk te warm voor, dus erg lang houden
we het niet vol in het warme bad.
Dag 24 Cape Tribulation
Vandaag gaan we in de ochtend met eigen vervoer naar Cape Tribulation.
We hebben ook Suzan meegevraagd, die is ook maar zo alleen. Het is
een mooie route door regenwoud en langs de kust af. We moeten zelfs
een stukje met een veerpondje over de Daintree River. Cape Tribulation
zelf valt ons wat tegen. De stranden zijn niet echt super mooi, bovendien
kan er niet gezwommen worden omdat er recent krokodillen gezien zijn.
Op de weg terug maken we nog enkele stops bij andere standen, die
we stuk voor stuk mooier vinden. Ook genieten we nog van het zelfgemaakte
ijs bij een plaatselijke fruitteler. Het is hier echter net als op
de stranden net ff te vochtig warm, het is erg drukkend vandaag. Rond
13.30 uur zijn we weer bij Silky Oaks, waar we ons aan het heerlijk
zwembad nestelen en nog een lichte lunch laten aanrukken. Rond vieren
verdwijnt hier de zon achter de bomen en lopen we naar de rivier waar
we een duik nemen in de Billabong, tussen de schildpadden en een stukje
kajakken over de Mossman Rivier. Een leuk detail is dat Steven Spielberg
en Tom Hanks enkele honderden meters verderop een film aan het opnemen
zijn bij de Mossman rivier. Nadat we ons hebben opgefrist, gaan we
redelijk op tijd naar het restaurant zodat we zicht op de rivier hebben.
Na het wederom erg goede eten, gaan we wat lounchen op een grote veranda
met een heerlijke PinnaColada.
Dag 25 Daintree NP --> Townsville
We doen het lekker rustig aan deze ochtend, we hoeven hier pas om
11.00 uur uit te checken. Eigenlijk wil je niet weg op zo’n
fantastische plek, maar ja….aan alles komt een eind en de Whit
Sunday Eilanden wachten. Na het ontbijt en pakken van de koffers,
checken we uit en rijden we naar TownsVille waar we een dinerafspraak
hebben met Ronald Flapper. Ronald is de broer van een goede vriend
die hier tijdelijk gestationeerd zit ivm zijn artsenopleiding.
Het is stiekem toch weer ruim 400 km rijden vandaag, incl. een paar
stops komen we iets na vieren aan in ons hotel te Townsville. Hier
hebben we even de tijd om wat bij te komen voordat Ronald iets na
zessen in de lobby op ons zit te wachten. We maken eerst een wandeling
door de stad en langs het ‘beroemde’ strand, voordat we
gaan eten bij een Griek. Na het eten rijden we naar het huis van Ronald
en Vera, om een indruk te krijgen hoe ze hier leven/wonen. Na een
rondleiding door de royale woning nemen we nog een drankje in de woonkamer
en wordt er gezellig wat bijgekletst. Omdat we morgen weer een druk
programma hebben kunnen wij het niet te laat maken en laten we ons
voor elven weer naar ons hote
Dag 26 Tonwville --> Hayman Island
Op tijd de veren uit, want vandaag moet en zal er geknuffeld worden
met koala’s. Na een prima ontbijt rijden we naar de Billabong
Sanctuary, een kwartiertje rijden buiten TownsVille. Als we hier rond
8.30 uur aankomen zijn we de eerste gasten en beginnen we snel met
onze wandeling door het park. Al direct worden we opgewacht door tientallen
eendjes en andere vogels die graag wat willen snacken van ons zojuist
gekochte dierenvoer (zaden). Als we verder lopen komen er een paar
kangaroos aangehuppeld, twee hebben een kleintje in de buidel zitten.
Hier brengen we de nodige tijd mee door, want ook zij zijn gek op
het voer. We kunnen ze naar hartelust voeren en aaien, er is niemand
anders in het park te bekennen. Pas tegen tienen wordt het drukker,
als wij ons rondje door het park hebben afgerond en nog wat tijd met
de walibies hebben doorgebracht.
Om 10 uur start het interactieve programma, met als eerste de Wombat.
Na een heel verhaal over deze dieren kan je er knuffelend met een
op de foto, wat wij natuurlijk doen! Een half uurtje later is het
de beurt aan de koala’s. En ja hoor, het gaat nu dan eindelijk
gebeuren, Lisette gaat een koala knuffellen!!!!!! (en ik natuurlijk
ook ;-)) Vervolgens is het de beurt aan de krokodillen en de slangen.
Het is tegen twaalven als we het park verlaten en de weg voortzetten
richting Arlie Beach. Gelukkig hebben we na 3 uur rijden hier wat
tijd over. Het is namelijk een drama om hier Thrifty te vinden waar
we de auto moeten inleveren. Na lang zoeken vinden we een telefoon…..
Als we deze gebruiken krijgen we echter een faxapparaat ipv een medewerker
aan de lijn. Dus zelf maar weer bellen. Je zult het niet geloven maar
een antwoordapparaat is wat ik aan de lijn krijg. Na wat zoeken vind
ik een 2e nummer, ze blijken een depot buiten de stad hebben…dus
maar weer verder zoeken. Het is al de tweede keer dat het inleveren
van een auto een drama is bij Thirfty, absoluut geen aanrader dus.
Een taxi brengt ons naar Shute Harbour, waar we aan de haven een drankje
nemen. Om vijf uur komt de boot aan die ons naar Hayman Island gaat
brengen. We zitten er samen met 2 andere stellen lekker op het bovendek
in het zonnetje. Hier worden al direct op champagne en enkele snacks
getrakteerd. Wat een welkom! Al varend genieten we decadent van de
zonsondergang. Na zo’n drie kwartier varen komen we aan op Hayman
Island, waar een groepje mensen ons op de kade staat op te wachten.
We voelen ons net Alexander en Maxima op staatsbezoek ;- ) Met een
karretje worden we naar onze kamer gebracht. En we hebben weer eens
mazzel, een upgrade… We krijgen een Beachfrond Villa, we worden
persoonlijk naar onze villa begeleid en krijgen overal uitleg bij.
Het huisje wordt alleen gescheiden van het strand door een stukje
gras en enkele palmbomen. Natuurlijk hebben we hier ons eigen terras
met ligstoelen en een buitendouche om het zand van je (voeten) af
te spoelen. Ook het huisje zelf is ‘best wel’ ok, een
enorm bed, extra large TV, zithoek, werkhoek en badkamer met Jaccuzi….
Hi hi hi, hier zou ik wel aan kunnen wennen. ’s-Avonds gaan
we eten in het oosterse restaurant, het is smullen! Sashimi en oesters
zijn heerlijk. Als hoofdgerecht nemen we gewokte Tiger Prawns in Sateh
Saus, super super super, ze kunnen hier nog koken ook!!!!
Dag 27 Hayman Island
Na een heerlijke nachtrust in onze Beach Villa confisqueren we eerst
een paar ligstoelen op het strand voor ons huisje, waarna we gaan
ontbijten. De champagne laten we voor wat hij is om uit de overvloed
aan andere etenswaren een keuze te kunnen maken. Het weer is redelijk
goed, er zit wat bewolking in de lucht. Gelukkig staat er een lekker
windje, dat maakt het verblijf op het strand een stuk aangenamer.
In de loop van de ochtend maken we een wandeling over het terrein
om de zwembaden etc. eens goed te bekijken. Rond de klok van tweeën
laten we ons naar de haven brengen waar we vervoer regelen naar Blue
Pearl Bay om te gaan snorkelen. Het is bijna 15.00 uur als we daar
door een speedboot worden gedropt. Het snorkelen in dit deel van de
Great Barrier Reef moet zelfs beter zijn dan bij het ‘outher
reef’. Ons valt het echter qua kleuren en vissen behoorlijk
tegen. Van mensen die naar het buitenrif zijn geweest, horen we later
dat het ook daar op een zwart-wit film leek. We zijn ook wel heel
erg verwend met Nigalooreef, echt by far de beste snorkelplek in Australië.
Rond half vijf worden we weer opgepikt en nemen we nog een frisse
duik in het zwembad voordat we van de zonsondergang gaan genieten.
Voor ‘s-avonds hebben we ons ‘ingeschreven’ voor
het seefood buffet in het Azura restaurant, dit blijkt een goede keuze
te zijn. Absoluut een van de beste buffets ooit! Oesters, mossellen,
krabben, gamba’s, sushi, zalm en veel salades bij het koude
buffet en veel, heel veel vis, coquilles, inktvis en zelfs ‘bugs’
(soort kreeft) bij het warme buffet. We doen er ons echt schandalig
aan te goed, zo zeer dat er geen plek meer is voor het nagerecht,
ach who cares…
Als we na afloop een rondje willen wandelen blijven we steken in de
Gentlemans Club waar een live pianist speelt en we worden uitgenodigd
door Canadezen die bij ons op de boot zaten. Gezellig drinken we hier
nog een nachtmutsje voordat we gaan slapen. Morgenavond ‘same
time, same place’.
Dag 28 Hayman Island
Doordat we lekker uitslapen vandaag zijn ‘onze’ strandbedjes
ingepikt als we wakker worden. Na het ontbijt (aan zee) slepen we
dus een paar andere richting onze villa. Ontbijten hier is overigens
best ‘gevaarlijk’. Als je buiten zit moet je je eten tegen
de soms te opdringerige kaketoes verdedigen. Toch heeft het ook iets
grappigs, al die kaketoes en papagaaien om je heen. We brengen vervolgens
heel de ochtend en middag door aan het strand, met een goed boek.
In de loop van de middag gaan we richting zwembad om daar nog een
duik te nemen, voordat we ons gaan opfrissen voor ‘het laatste
avondmaal’. Het eten bij het Franse restaurant is ook weer prima
en wordt extra opgeleukt door onze gastheer. Een jonge knul uit Nieuw
Zeeland, die toevallig gisteren bij ons op de speedboot zat op weg
terug van Blue Pearl Bay. Hij weet e.e.a. met veel flair en een lach
te brengen. De avond sluiten we weer af in de club met live muziek
en een heerlijke Pinnacolada. Wat later sluiten de Canadezen en een
Amerikaans stel aan.
Dag 29+30 Hayman Island --> Best
Helaas het zit er weer op. We leggen de laatste hand aan onze koffers
voordat we gaan ontbijten. We gaan lekker buiten zitten en gaan voor
de laatste keer de ‘strijd’ met de kakatoes aan. Om 7.15
uur worden de koffers opgepikt en lopen we naar de receptie om te
betalen en uit te checken. Als we bij de haven aankomen, staat het
watervliegtuig al op ons te wachten. Dit gaat direct het leukste deel
van de terugreis worden. We zijn de enige passagiers. Het is iets
na half acht als het toestel de zee oprijdt om op te stijgen. Omdat
we de vlucht ‘verlengd’ hebben met een toeristische route
over Whitehaven Beach zullen we zo’n 25 minuten onderweg zijn.
Het opstijgen is een stuk rustiger dan verwacht (ivm de golven). Het
uitzicht over de vele mooie stranden en eilanden is super gaaf. Whitehaven
Beach ligt er vanaf de lucht echt fantastisch bij, bovendien is er
zo vroeg nog geen toerist te bekennen. Iets na achten landen we op
de landingsbaan van Hammilton Island, waar we inchecken voor onze
vlucht naar Cairns. Omdat het computersysteem eruit ligt, moet alles
handmatig en staat er een behoorlijke wachtrij. Uiteindelijk loopt
het toestel maar een paar minuten vertraging op, valt niet tegen.
Op Cairns moeten we echter bijna 5 uur wachten en onze koffers opnieuw
inchecken ivm het gecrashte systeem in Cairns. Later op Hong Kong
zullen we weer 4 uur moeten wachten… Om een lang verhaal kort
te maken, de terugreis was ‘een hel’. In totaal zijn we
33 uur onderweg en op Schiphol stappen we iets na zessen in de ochtend
gebroken uit de Airbus. Gelukkig hebben we wel wat uurtjes slaap mee
kunnen pikken. Bij de douane is het druk en ook onze koffers laten
lang op zicht wachten. Als we rond 8.30 uur thuiskomen, zijn we echt
aan vakantie toe…
Resumé: We hebben een heerlijke vakantie gehad! Met het Nigaloo
Reef Retreat als absoluut hoogtepunt. Ook Silky Oaks is een topper,
op korte voet gevolgd door Karijini en Hayman Island. We zijn echter
ook tot de conclusie gekomen dat Australië niet ‘ons’
land is. De afstanden zijn er te groot, het landschap vaak te saai,
het ligt te ver weg en er zitten te veel vliegen. En als ik heel kritisch
kijk, zijn in andere landen de canyons, de bergen, de woestijnen en
het regenwoud net wat mooier. Begrijp me niet verkeerd, Down Under
is een prima vakantieland en wij hebben het er Top gehad! Ben het
alleen niet met Floortje Dessing eens dat Australië het mooiste
land is en 'The place to be'.