Jordanië Mei 2007
Dag 1 Amsterdam --> Amman
Helaas vertrekt het vliegtuig 5 uur later dan gepland. Gelukkig waren
we hier al een dag eerder van op de hoogte gebracht. Omdat we nu rond
etenstijd op Schiphol zijn, eten we hier wat en lopen we de winkeltjes
nog even af. De vlucht verloopt verder prima, gelukkig kunnen we in
de Airbus een oogje dicht doen. Rond 03.30 uur komen we aan in Amman.
Het nadeel van dit soort landen is en blijft de eeuwige wachtrij.
Eerst voor het visum, later de paspoortcontrole. Wij worden direct
opgevangen door Isropa en niet veel later stappen we bij onze gids/chauffeur
Mohammed (hoe kan het ook anders) in de auto. Op weg naar het hotel
rijden we door de regen (daar komen we niet voor….) en zie we
nog maar weinig van de omgeving. Omdat Mohammed ons om 09.00 uur komt
ophalen duiken we tegen vijven maar snel ons bed in!
Dag 2 Amman + Jerash
Na een frisse douche en een stevig ontbijt gaan we eerst Amman verkennen.
Naast een korte rondrit bezoeken we o.a. de Koning Abdullah Moskee.
Ja, hij is best wel groot, maar verder zijn we er niet van onder de
indruk. De architectuur is eenvoudig en van binnen heeft het een wat
troosteloze uitstraling. De meeste lol hebben we om de burka die Lisette
aan moet om binnen te komen. Vervolgens gaan we naar de Citadel, vanaf
hier heb je een mooi uitzicht op het amfitheater en je vindt er de
Hercules Tempel, een oude Byzantijnse kerk en het archeologisch museum.
Die laatste slaan we over. Als we er wat rondgestruind hebben (na
een uurtje heb je het echt wel gezien) stappen we weer in de auto,
nu richting Jerash, de Romeinse parel van het Midden-Oosten. Er liggen
erg veel Romeinse opgravingen op een klein oppervlakte, volgens sommige,
meer dan in Rome zelf. Bij aankomst maakt de toegangsport al direct
indruk, evenals later het forum en de twee theaters. In één
van de theaters wordt er ‘traditionele’ doedelzak muziek
gespeeld. Geen idee of die zakken via Lawrence of Arabia hier terecht
zijn gekomen… Het allermooist zijn de Tempel van Artimis en
de Cardo (hoofdstraat). De Cardo moet 2000 jaar geleden echt machtig
indrukwekkend geweest zijn, geflankeerd door honderde zuilen. De uitgesleten
karrensporen in de weg zijn nu nog steeds te zien. Wij zijn overigens
ook verrast door de hoeveelheid toeristen…bijna geen! Bij het
restaurant bij de uitgang staat Mohammed ons op te wachten, hier nuttigen
we onze late lunch. Op weg naar het hotel terug (Amman International,
prima hotel overigens) doen we nog een souvenirshop aan, waar we al
wat Dode Zee producten inslaan. Gelukkig zijn we niet te laat op onze
kamer, zodat we nog wat verloren slaapuurtjes kunnen inhalen voor
het avondeten.
Dag 3 Amman --> King's Highway -->
Petra
Om 4.15 uur word ik gewekt door een zingende idioot, Jezus…
het is midden in de nacht, er blijkt een stukje verderop een moskee
te staan…Gelukkig val ik wel weer vlot in slaap. Op ons verzoek
beginnen we ½ uurtje eerder dan op de planning. Zo hopen we
hier en daar de drukte voor te zijn. Onze eerste stop vandaag is op
Mount Nebo. De berg vanwaar Mozes het beloofde land zag en waar hij
jaren later ook is gestorven. We zijn de eerste bezoekers vandaag
en kunnen er lekker relaxed rondwandelen en de 3 kerken bekijken.
Aansluitend bezoeken we het stadje Madaba dat slechts enkele kilometers
verderop ligt. Hier liggen in een kerk de beroemde mozaïeken
die een kaart van het heilige land uitbeelden. Je kunt er vast en
zeker een uur over praten maar wij hebben het na 5 minuten echt gezien.
Op naar de Kings Highway! Onderweg kruisen we de grand canyon van
Jordanië, Wadi Mujib. Aan de rand heb je echt prachtige vergezichten.
De volgende stop is het kruisvaarderskasteel bij Karak. Het is voor
oosterse begrippen wellicht groot en indrukwekkend, persoonlijk vonden
wij deze oude stenen massa, niet echt de moeite. Ach ja, het ligt
op de route en de lunch is er ook prima. Na de lunch gaat het verder
richting Petra. Als we de hoofdweg verlaten wordt de weg al snel versperd
door een kudde kamelen. Als ik mijn camera pak, beginnen er enkele
dankbaar te poseren. Als de fotoshoot is afgerond vervolgen we de
weg naar Petra. Als eerste bezoeken we Little Petra, waar we onze
eerste indrukken opdoen. Doordat we het grote Petra nog niet gezien
hebben, vinden we dit al erg mooi. In Wadi Musa gaan we eerst kaartjes
scoren voor Petra by Night. We zijn echt net op tijd terug bij auto,
ze stonden op het punt deze weg te slepen. Er zijn nl. wat extra beveiligingsmaatregelen
ivm een bezoek van enkele hoge VN functionarissen en de koning!
Bij het hotel aangekomen hebben we een uur om ons op te frissen en
te eten, om 20.30 uur moeten we namelijk aantreden voor de nightwalk.
Om kwart voor negen gaat na een kort introductieverhaal van de gids
de wandeling van start. Het is echt aarde donder, de kaarsen geven
net voldoende licht om het pad goed te kunnen volgen. Om alles zo
puur mogelijk te beleven lopen we samen met de gids voorop. Met de
gids, Shackh Mahmoud, raken we al snel aan de praat, hij blijkt van
Nabatese afkomst te zijn en tot 21 jaar geleden woonde hij nog in
de groten van Petra. Zo’n insider wil ik morgen ook wel als
gids, dus we boeken Mahmoud snel voor heel de volgende dag. De wandeling
door de Siq is echt zeer mystiek met alleen het kaarslicht. Als we
de Treasury naderen wordt het lichtschijnsel snel sterker. Honderden
kaarsen staan er voor de tempel opgesteld. We zoeken snel een zitplaats
om de sfeer en omgeving goed op ons te laten inwerken. Plots klinkt
er vanuit de tempel fluitmuziek, samen met het kopje thee maakt dit
de sfeer helemaal af. Na een uurtje relaxen gaan we snel terug, want
morgen staat Mahmoud al om 6.30 uur op ons te wachten.
TIP: achteraf durf ik te zeggen dat onze volgorde perfect was. Eerst
little Petra, de Night Walk en dan pas Petra overdag. De nightwalk
zou veel minder indruk gemaakt hebben als je alles al bij daglicht
gezien zou hebben.
Dag 4 Petra
Een vroegertje vandaag, om 5.45 uur gaat de wekker. Als we een dikke
20 minuten later gedoucht en wel bij de receptie aan komen, staan
het ontbijtpakket en de taxi al op ons te wachten. Om 6.25 uur komen
we aan bij het visitorcenter, waar Mahmoud op ons zit te wachten.
Nadat we een paar flesjes water hebben gescoord beginnen we aan onze
wandeling. Om dat de naam Lisette lastig is, wordt ze al snel tot
queen gedoopt. Na een paar honderd meter verlaten we het normale pad,
en beginnen we aan onze klim. Het belooft een onvergetelijke dag te
worden, naar wat later zal blijken om meerdere redenen. Onze route
gaat dus niet via de Siq maar via El Madras. Een pad kan je dit noemen,
het is je weg zoeken tussen de rotsen en af en toe de stuiken. Mahmoud
laat ons plekjes zien waar je dus normaal niet komt. O.a. grotten
waar de Nabateërs woonden en de plaats waar de olijfolie geproduceerd
werd. We spelen zelfs een oud strategisch spel dat hier in de zandstenen
rotsen is ingekerfd. Na een spannend stukje klauteren moeten van Mahmoud
rond 8.00 uur onze ogen sluiten, pakt hij onze handen om nog 5 meter
vooruit te lopen. Als we dan weer onze ogen mogen openen kijken we
neer op de schitterende Treasury. Het is beneden nog erg rustig, vrijwel
geen mens te zien. We eten en drinken nog wat op ons ‘balkon’
voordat we weer verder gaan. Via o.a. de grote offerplaats vervolgen
we onze weg. Op sommige plaatsen is het uitzicht adembenemend. Pas
als we onze afdaling beginnen, komen we voor het eerst andere bezoekers
tegen. We haasten ons vervolgens terug naar de Treasury, omdat deze
rond 9.30 uur vol in het zonlicht staat. Bij het tentje, met uitzicht
op de Treasury, drinken en relaxen we wat voor we de wandeling voort
zetten langs de vele tempels, graven en het theater. Wat een waanzinnig
indrukwekkende scenery! Ook de kleuren van de rotsen blijven verbazen.
Omdat we inmiddels al aardig ‘afgestoft’ zijn besluiten
we ezels te leasen om de beklimming (ruim 800 traptreden) naar de
Monastery te doen. Omdat het laatste stuk te smal is, klimmen we het
laatste deel zelf. Ook de Monastery ligt er schitterend bij, je komt
er alleen niet zo spannend (door een Siq) aanlopen. Ook hierboven
relaxen we weer even voordat we aan de afdaling beginnen. De mooie
tocht naar beneden wordt opgeleukt door geiten en een prachtige blauwe
hagedis. Als we beneden zijn gaat plots mijn telefoon, slecht nieuws
van het thuisfront… Mommie (onze kat) is vannacht op 14 jarige
leeftijd overleden. K.. wat een domper op deze mooie dag. Het raakt
ons beide enorm en nemen even een moment voor ons zelf. Tjee, wat
zal ik dat beestje missen, elke avond ff kroelen voor hij zich naast
mij nestelde om vervolgens in slaap te vallen. ’s-Ochtens had
ik mijn ogen nog niet open, of hij kwam weer op mijn borstkas liggen
om een knuffel te scoren. Ik zal ook al die kleine dingen en zijn
streken missen, want daarvoor was het een kat. Kan me troosten met
het idee dat hij een vorstelijk leven heeft gehad en tot zijn laatste
dag alles heeft kunnen doen.
Als het een beetje bezonken is, kijken we elkaar eens diep in ogen
en spreken we af, hoe naar we het ook vinden, toch nog iets van de
middag/vakantie te maken en beginnen aan de wandeling terug. In de
namiddag ligt de Treasury er weer prachtig bij, hij kleurt nu echt
rose/rood. Het is nu ook minder druk, dus draaien de camera’s
overuren. Via de Siq lopen we terug en nemen we, na het ijsje bij
de uitgang, een taxi naar het hotel. 25 km lopen vinden we meer dan
voldoende voor deze dag. Voor we gaan eten relaxen we even en frissen
we ons op. Ondanks het feit dat we snel bij het buffet zijn, is veel
van het eten niet echt warm, jammer. Terug op de kamer begint het
te onweren. Aangezien onze kamer een prima uitzicht heeft over het
dal van Petra, zitten we hier 1e klas om van de bliksemschichten te
genieten. Na deze flinke bui, proberen we de slaap te pakken. Dat
gaat maar lastig, onze gedachten zijn bij Mommie…
Dag 5 Petra --> Wadi Rum
De dag begint relaxed, Mohammed zal er pas rond tienen zijn. Vandaag
gaat de tocht naar Wadi Rum, één van de mooiste woestijnen
ter wereld. Volgens de Koran is er maar 1 plek als Wadi Rum. We arriveren
er rond het middaguur, en bezoeken eerst het visitorcenter waar we
de nodige informatie over het gebied krijgen. Vervolgens gaan we naar
het Tentenkamp Jebel Rum, waar we eerst kwartier maken om vervolgens
te relaxen en te lunchen. Mohammed heeft inmiddels een jeep + chauffeur
geregeld, deze komt ons om 14.30 uur oppikken. Al snel genieten we
van de adembenemende landschappen, ruige rotsen en kleurrijke zandvlakten.
Rood, geel, bruin en zwart tegen een blauwe lucht, echt super! We
bezichtigen een oude waterput, rotsschilderingen en de natuurlijke
bogen ‘Jebel Umm Fruh’ en ‘Jebel Burdah’.
In de loop van de middag steekt er een fiks windje op, waardoor we
af en toe in een soort van zandstorm terecht komen. Op een beschutte
plek sprokkelen we hout, stoken we het vuur op en genieten we van
een kopje thee. Later komen we nog een kudde kamelen tegen met enkele
jonkies er bij. Het blijven guitige dieren. Met zijn tweetjes genieten
vanaf een rotsplateau van de sunset. Daarna snel terug naar het kamp.
Hier staat de avond in het teken van eten, drinken en dansen. Lekker
toeristisch, maar wel leuk. Uiteraard probeer ik ook een waterpijp,
de zoete kersensmaak is eigenlijk best lekker. Tegen middernacht zoeken
we ons tentje op en proberen we te slapen. De rust wordt echter na
een halfuurtje ruw verstoord door een hels kabaal. Het lijkt wel of
er een jumbojet op ons tentje probeert te landen… Het blijkt
echter een goederentrein te zijn die ons niet veel verderop passeert.
Gelukkig ging dat niet heel de nacht door.
Dag 6 Wadi Rum --> Aqaba
Rond 07.30 uur worden we wat stijfjes wakker. Wat een matras en kussen,
nou ja kussen…leek meer op een zak gevuld met een platgeslagen
konijn. Douchen doen we maar niet, het sanitair is niet echt uitnodigend.
Lang leve de vochtige doekjes, hahaha. Tijdens het ontbijt bedenken
we dat wij het eigenlijk veel leuker vinden om nog een ochtend de
woestijn in te gaan ipv rechtstreeks naar Aqaba te gaan. Met Mohammed
rijden we naar het visitorcenter om een jeep te regelen. En wat voor
een jeep… volgens mij hebben of de Duitsers of de Engelsen deze
hier in WOII achtergelaten. Onvoorstelbaar dat dit vehikel nog rijdt.
Het starten gaat met een paar loshangende kabels, geen van de meters
doet het nog en door de gaten zie je zo de banden zitten. Vandaag
bezoeken we (uiteraard) een ander deel van Wadi Rum, DE bron van Lawrence
of Arabia, een kloof en Jebel Kharaz (natuurlijk brug). Het landschap
in dit deel is ook weer erg mooi, wel heel anders dan gisteren. We
sluiten de trip af met het beklimmen van een enorme rode zandduin.
Een flinke kuitenbijter, maar zeker moeite waard. Om ± 13.30
uur zitten we weer in Mohammed’s auto en karren we richting
Aqaba.
Als we nog geen uur later in Aqaba arriveren, doen we ons als eerste
te goed aan een bord Kabab. Het is een prima tentje, waar we zelfs
een soepje en wat fruit na geserveerd krijgen. Rond half vier checken
we in, in ons hotel. Op het eerste oog valt dit wat tegen, het koffer
kastje stort al direct in en de douchecabine is ook erg gammel. Even
later blijkt dat ook het zwembad dicht is, vanwege problemen met het
filter. Na wat gerelaxt en gedoucht te hebben gaan we op zoek naar
het buffet. Helaas ook dit valt tegen, het personeel kan het allemaal
niet bijhouden…
Dag 7 Aqaba
Doordat we vroeg naar bed zijn gegaan, ben ik om 7.00 uur klaarwakker.
Ik besluit om op te staan en me op het strand te installeren. Heerlijk
heel het strand voor mij alleen! Als Lisette om 8.30 uur komt heb
ik mijn eerste snorkeltrip er al op zitten. Een zeer verrassende,
want direct voor deur, in het huisrif is echt heel veel te zien. Sterker
nog, het is misschien wel de mooiste plek die ik (qua snorkelen) gezien
heb. Hier komt Egypte nog niet eens bij in de buurt, daar is al veel,
heel veel koraal stuk gemaakt. Midden op de ochtend besluit een groep
stuntvliegers, recht voor het hotel, boven zee te gaan oefenen. Erg
gaaf om te zien! Een welkome afwisseling op het lezen en relaxen.
Lunchen doen we bij de strandtent van het hotel (zou ook niet weten
waar anders). Ook hier is de bediening weer dramatisch en het eten
niet meer dan redelijk. Nee, Coralbay is by far geen 4 sterren hotel,
gelukkig compenseert het huisrif heel erg veel.
’s-Middags ga ik nog 2x snorkelen. De eerste keer beleef ik
een mooi moment met 2 inktvissen die het flitsen van mijn onderwatercamera
wel erg interessant vinden. Het hoogtepunt van ‘duik’
no 2 is een enorme rode Lionfisch. Wat een prachtig dier. Dit natuurlijk
naast het mooie koraal en al die andere vissen!
In loop van de middag verandert de relaxte strandsfeer ineens in een
schreeuwerige nachtclub. Iemand (DJ) die niet weet waar hij mee bezig
is, probeert de lokalen bij het zwembad te vermaken met zijn ‘draaikunsten’.
Als de muziek na een uurtje dan nog harder wordt gezet en we op het
strand elkaar niet eens meer verstaan, ga ik op hoge poten verhaal
halen bij de receptie. Dat werkt, binnen 5 minuten is er geen muziek
meer. Een tussenweg kennen ze blijkbaar niet. Tot half zeven vertoeven
we op het strand voordat we gaan douchen en eten. Na het buffet wordt
er een film geprojecteerd over Koning Abdullah die de ‘top 5’
attracties van Jordanië laat zien. Helaas wordt deze halverwege
afgebroken voor een andere film. Die hadden we al gezien, dus dan
maar naar bed.
Dag 8 Aqaba
Net als gisteren ben ik om 7.00 uur wakker en ga ik naar het strand.
Een paar uur later komt Lisette en gaan we eerst ontbijten. Het is
een heerlijk relaxte dag, lezen, snorkelen en luieren. Als we tegen
de avond even wat rondlopen zien we een lionfisch vlakbij het platform.
Snel haal ik mijn snorkelspullen en duik ik nogmaals het water in.
’s-Avonds, als we ons na het eten aan het positioneren zijn
voor deel 2 v/d film over Jordanië, daalt er een vreselijke ammoniaklucht
neer op het complex. Navraag leert ons dat dit van een nabijgelegen
fabriek komt als het windstil is. We moeten echt naar binnen vluchten,
want het is niet te harden.
Dag 9 Aqaba --> Aman
Ook vandaag weer lekker vroeg naar het strand, tot een uur of 11,
daarna vertrekken we naar de Dode Zee. Er is echter een kans dat de
Dode Zee is afgesloten ivm een groot internationaal congres en een
G11 bijeenkomst. We nemen de weg door Wadi Arabia, het grootste deel
hiervan is woestijn. Als we rond 14.30 uur bij de Dode Zee aankomen,
blijkt de weg inderdaad te zijn afgesloten. Via een omweg moeten we
dan naar ons Hotel in Amman, waar we rond 17.00 uur arriveren. Omdat
we perse naar de Dode Zee willen, besluiten we in overleg met Mohammed
morgenochtend te gaan. Het eten in Hotel Amman International is ook
vandaag weer prima, evenals de service. Omdat we nu aan de andere
kant van het hotel slapen, hebben we ook geen last van de Moskee.
Dag 10 Amman --> Dode Zee --> Amsterdam
Vroeg de veren uit, om 5.30 uur gaat de wekker. We zien erg op tegen
het naar huis gaan. Wat zal het daar stil en leeg zijn, zo zonder
Mommie… Mohammed staat ons rond 6.00 uur al op te wachten als
we terug komen van het ontbijt en we vertrekken snel naar de Dode
Zee. Het is amper een uur rijden, we parkeren en gaan naar binnen
bij het Movenpick hotel. Omdat we zo vroeg zijn kunnen we overal (zonder
entree te betalen) doorlopen en hebben we heel de Dode Zee voor ons
alleen. Doordat we ff een stukje omlaag moeten lopen zie je goed dat
het waterpeil gedaald is. Lisette gaat als eerste het water in, zodat
ik nog wat foto’s en film kan schieten. Het is absoluut een
bizarre ervaring, je benen worden automatisch naar de oppervlakte
geduwd en je blijft echt probleemloos drijven. Een krantje lezen is
zo geen enkel probleem. Na wat gedobberd te hebben gaat Lisette zich
insmeren met de donker grijze modder. Helaas hebben we niet de tijd
om dit helemaal te laten opdrogen. Het resultaat is er echter niet
minder om, haar huid voelt echt super zacht aan! We nemen aansluitend
nog een duik in het zwembad en douchen ons goed af. Nadat we het hotel
nog even bekeken hebben, stappen we weer in de auto om naar het vliegveld
te gaan, waar we om exact 9.00 arriveren. Na wat gewinkeld te hebben,
gaan we boarden en vertrekt het vliegtuig precies op tijd. Het zit
er weer op, helaas…
De vlucht en de rit van Schiphol naar Best verlopen verder prima.
Jordanië; zeker een aanrader. Zeer vriendelijke en gastvrije
mensen, we voelden ons er ook absoluut veilig. Mooi om te zien dat
Christenen en Moslims prima samen kunnen leven in deze regio (wat
goede opleidingen wel niet kunnen doen!). Petra is net als Wadi Rum
een must see!!! Twee niet te vergelijken maar enkele van de bijzonderste
plekjes op onze Aarde.