Bunker 1 dag oud
Dagboek van Bunker
Het dagboek bestaat uit 7 delen, hier vind u het eerste deel.
Gedurende het eerste levensjaar kunt u de belevenissen van Bunker volgen.
Veel leesplezier!
even wegen
Bunker 4 weken oud
Bunker 8 weken oud
Dagboek van Prezes Bunkier van PON Nouraika. Geboren op 22-12-2005
18-02-2006
De laatste voorbereidingen gedaan thuis ivm de komst van Bunker, de bench staat klaar
en een hekje in de huiskamer zodat de bejaarde dametjes niet te veel hinder
ondervinden van de nieuwe huisgenoot. Bunker krijgt voorlopig de gang en de keuken tot
zijn beschikking tot het moment dat we hem wat meer vrijheid kunnen geven.
Ongeveer 8.45 uur in de auto gestapt ook al weer met een bench erin om de dametjes
niet met zo'n vervelende pup op te schepen. Rond 10.00 uur zijn we aangekomen bij Jan
en Jos van der Wiel, in Barendrecht " de fokkers van Bunker", waar we zo als
gewoonlijk hartelijk ontvangen worden, de pups waren in die week zienderogen gegroeid.
De fam. Van Grinsven uit Tilburg kwam iets later en hadden heerlijk gebak meegenomen,
zij zouden Bajka meenemen, het zusje van Bunker, het andere zusje Julka blijft nog 2 weken
omdat de baasjes met vakantie gaan.
Dan komt het moment dat Bunker afscheid moet gaan nemen van Jan en Jos,
dat kostte wel een paar traantjes maar dat hoort er een beetje bij.
De reis verliep goed op een paar piepjes na, Bunker ging uiteindelijk lekker slapen,
thuisgekomen eerst de dametjes uitgelaten en toch nog maar even de opstelling van de bench verandert,
daarna Bunker uitgelaten. Hij is een behoorlijk stuk goed meegelopen aan het riempje,
ik heb duidelijk kunnen merken dat er veel aan de socialisatie is gedaan,
hij bekeek alles op z'n gemak, was het even een beetje spannend
dan liet hij zich vrij snel " ompraten" om toch maar gewoon mee te lopen.
Helaas had hij geen plasje of poepje gedaan maar net zoals zijn voorouders dat deden doet hij dat " netjes" binnen.
Nadat Bunker een poosje de boel had verkend in de gang en de keuken heb ik hem om 14.00 uur eten gegeven,
hij had er eigenlijk niet zo'n zin in en ik heb hem dan maar een beetje gevoerd en dat vond hij wel goed.
Dan is het weer tijd om hem uit te laten en heeft hij een keurig hoopje en een grote plas gedaan.
Hij heeft zelfs al de trap op en afgelopen alsof hij nooit anders gedaan heeft.
Bunker heeft ook kennis gemaakt met een aantal honden en spelende kinderen uit de buurt dat vond hij allemaal heel interessant.
Thuisgekomen heeft hij nog een beetje gespeeld en is toen gaan slapen tot 16.30, weer uitgelaten en een keurig plasje gedaan.
Omdat de dametjes ook even moesten plassen moest hij even in de bench blijven,
dat vond hij niet zo'n succes en is toen kranten gaan scheuren en liet zich af en toe horen maar
later heeft hij het toch maar opgegeven en is gaan slapen tot 18.45.
Na zijn slaapje weer een wandeling gemaakt en geplast en gepoept, deze keer had ik besloten om hem niet te voeren,
Bunker vond dat ik het zelf maar op moest eten want hij keek niet naar zijn eten om.
Later op de avond nieuwe kansen, om 21.45 uur heeft hij alsnog de helft van zijn eten opgegeten en bij het uitlaten om 21.30 uur geplast.
Ik moet bekennen dat ik van plan was om hem nog een keer voor de nacht uit te laten maar
hij lag zo lekker te slapen in de bench en de vermoeidheid overviel mij zo, dat ik besloot om naar bed te gaan.
Dat heb ik natuurlijk moeten bezuren.
19-02-2006
Om 3.00 uur meldde hij zich en tegen al mijn principes in heb ik hem toen " met mijn jas over mijn pyjama heen" uitgelaten,
gelukkig was het geen loos alarm want hij deed een plas en een hoopje, daarna heeft hij doorgeslapen tot 7.15 uur.
Vanmorgen is hij samen met Ewa en Fotsie uitgelaten, dat is een heel gehannes,
een jumpende pup, twee volwassen trekkende Nizinnen die mooi misbruik maken van de situatie.
Ondertussen moest ik de hoopjes opruimen en in de gaten houden of Ewa en Fotsie niet lelijk zouden doen tegen Bunker,
het viel gelukkig mee, Fotsie heeft 2 x gesnauwd een keer tegen Bunker en
de 2e x dacht ze dat Bunker achter haar liep maar dat bleek Ewa te zijn.
Vanmiddag gaan we even naar het Leypark dan kunnen Ewa en Fotsie los dan is het hopelijk iets meer ontspannen.
Het eten is nog niet geweldig, vanmorgen heeft hij maar een klein beetje gegeten ongeveer ¼ van zijn maaltijd,
ik hoop toch dat hij een keer honger zal krijgen. Net toen ik mij een beetje ongerust begon te maken
of hij wel genoeg drinkt begon hij flink te slurpen uit de waterbak.
Bunker kan zich goed vermaken, ik laat hem dan ook zo veel mogelijk alleen spelen,
af en toe maak ik hem dan weer aan de gang en dat gaat prima zo.
12.30 uur met z'n allen naar het Leypark, hier heeft Bunker weer allerlei nieuwe indrukken opgedaan.
Hij heeft tientallen honden ontmoet waar hij helemaal niet bang van is en gelukkig waren ze allemaal vriendelijk.
Hij heeft ook nog kennis kunnen maken met een paard die in het weiland van het Leypark staat.
Ewa en Fotsie die uit principe helemaal niets van Bunker willen weten, lieten zich nu van een hele andere kant zien,
ze begonnen Bunker te beschermen als andere honden aan hem begonnen te snuffelen,
ze werden met luid geblaf en ontblote tanden weg gejaagd.
Het viel mij op dat Bunker niet bang was van andere honden maar duidelijk meer moeite had met mensen
dus dat is iets waar we nog wat extra aandacht aan moeten besteden.
Bij thuiskomst was hij in een vrolijke bui en wilde " zo leek het" nog wel even buiten spelen
maar een half uur in het park leek mij wel genoeg.
Hij heeft ongeveer weer de helft van zijn eten op en zijn eerste borstelbeurt gehad, dat ging best goed
als ik hem veel knuffel blijft hij netjes op zijn zij liggen.
Vanmiddag heeft hij veel geslapen en om 18.30 had hij een ongelukje op de krant gedaan,
deze keer heeft hij eindelijk zijn bakje leeg gegeten, dwz ½ schijf rodi en een eierdopje brokjes.
Verder hebben we natuurlijk ook nog gespeeld en hij kan al een beetje apporteren met zijn favoriete speeltje,
een stoffen balletje met een belletje erin, dat vindt hij hartstikke leuk.
Af en toe ligt hij ook in de mand van Ewa en Fotsie maar hij gaat ook regelmatig uit zich zelf in de bench liggen.
Vanavond heeft hij weer zijn bakje leeggegeten dus waarschijnlijk zit hij nu weer in zijn ritme,
hij heeft alleen vanavond om 18.30 uur voor het laatst iets gedaan (heb ik misschien iets gemist?)
20-02-2006
Het eten gaat vandaag wat beter, de hoeveelheden kunnen opgevoerd worden.
Het was vandaag een hectische dag voor Bunker, we zijn met z'n allen uit logeren geweest.
Dus eerst in de auto dan in een vreemde omgeving uitgelaten, vreemd huis, vreemde mensen en hond en een vreemde bench,
aanvankelijk leek Bunker niet zo onder de indruk maar later toen mijn kleinzoon "Djafar" (8 jaar)
met hem wilde spelen werd dat beantwoord met grommen, we hebben het ook geprobeerd door Djafar door z'n knieen
te laten gaan maar ook dat hielp niet, we hebben Bunker toen achter het hekje vandaan gehaald en dat hielp,
Djafar heeft toch normaal kunnen spelen met Bunker, dat was een hele opluchting.
Bunker heeft de nacht goed doorgebracht in het vreemde huis en bench.
21-02-2006
6.30 uur liep de wekker af. Honden uitlaten (4 stuks) daarna heeft Bunker los in de huiskamer kunnen lopen
met de 3 andere honden er bij en dat ging goed. Hij heeft weer kunnen spelen met Djafar.
Natuurlijk moeten we nog voorzichtig zijn met eten in de buurt of ander zaken waarbij er iets te verdedigen
valt maar het was weer een sprong in de goede richting. De kennismaking met mensen gaat ook vooruit.
Dagboek deel 2
terug naar Prezes Bunkier v. PON Nouraika
Gedurende het eerste levensjaar kunt u de belevenissen van Bunker volgen.
Veel leesplezier!
18-02-2006
De laatste voorbereidingen gedaan thuis ivm de komst van Bunker, de bench staat klaar
en een hekje in de huiskamer zodat de bejaarde dametjes niet te veel hinder
ondervinden van de nieuwe huisgenoot. Bunker krijgt voorlopig de gang en de keuken tot
zijn beschikking tot het moment dat we hem wat meer vrijheid kunnen geven.
Ongeveer 8.45 uur in de auto gestapt ook al weer met een bench erin om de dametjes
niet met zo'n vervelende pup op te schepen. Rond 10.00 uur zijn we aangekomen bij Jan
en Jos van der Wiel, in Barendrecht " de fokkers van Bunker", waar we zo als
gewoonlijk hartelijk ontvangen worden, de pups waren in die week zienderogen gegroeid.
De fam. Van Grinsven uit Tilburg kwam iets later en hadden heerlijk gebak meegenomen,
zij zouden Bajka meenemen, het zusje van Bunker, het andere zusje Julka blijft nog 2 weken
omdat de baasjes met vakantie gaan.
Dan komt het moment dat Bunker afscheid moet gaan nemen van Jan en Jos,
dat kostte wel een paar traantjes maar dat hoort er een beetje bij.
De reis verliep goed op een paar piepjes na, Bunker ging uiteindelijk lekker slapen,
thuisgekomen eerst de dametjes uitgelaten en toch nog maar even de opstelling van de bench verandert,
daarna Bunker uitgelaten. Hij is een behoorlijk stuk goed meegelopen aan het riempje,
ik heb duidelijk kunnen merken dat er veel aan de socialisatie is gedaan,
hij bekeek alles op z'n gemak, was het even een beetje spannend
dan liet hij zich vrij snel " ompraten" om toch maar gewoon mee te lopen.
Helaas had hij geen plasje of poepje gedaan maar net zoals zijn voorouders dat deden doet hij dat " netjes" binnen.
Nadat Bunker een poosje de boel had verkend in de gang en de keuken heb ik hem om 14.00 uur eten gegeven,
hij had er eigenlijk niet zo'n zin in en ik heb hem dan maar een beetje gevoerd en dat vond hij wel goed.
Dan is het weer tijd om hem uit te laten en heeft hij een keurig hoopje en een grote plas gedaan.
Hij heeft zelfs al de trap op en afgelopen alsof hij nooit anders gedaan heeft.
Bunker heeft ook kennis gemaakt met een aantal honden en spelende kinderen uit de buurt dat vond hij allemaal heel interessant.
Thuisgekomen heeft hij nog een beetje gespeeld en is toen gaan slapen tot 16.30, weer uitgelaten en een keurig plasje gedaan.
Omdat de dametjes ook even moesten plassen moest hij even in de bench blijven,
dat vond hij niet zo'n succes en is toen kranten gaan scheuren en liet zich af en toe horen maar
later heeft hij het toch maar opgegeven en is gaan slapen tot 18.45.
Na zijn slaapje weer een wandeling gemaakt en geplast en gepoept, deze keer had ik besloten om hem niet te voeren,
Bunker vond dat ik het zelf maar op moest eten want hij keek niet naar zijn eten om.
Later op de avond nieuwe kansen, om 21.45 uur heeft hij alsnog de helft van zijn eten opgegeten en bij het uitlaten om 21.30 uur geplast.
Ik moet bekennen dat ik van plan was om hem nog een keer voor de nacht uit te laten maar
hij lag zo lekker te slapen in de bench en de vermoeidheid overviel mij zo, dat ik besloot om naar bed te gaan.
Dat heb ik natuurlijk moeten bezuren.
19-02-2006
Om 3.00 uur meldde hij zich en tegen al mijn principes in heb ik hem toen " met mijn jas over mijn pyjama heen" uitgelaten,
gelukkig was het geen loos alarm want hij deed een plas en een hoopje, daarna heeft hij doorgeslapen tot 7.15 uur.
Vanmorgen is hij samen met Ewa en Fotsie uitgelaten, dat is een heel gehannes,
een jumpende pup, twee volwassen trekkende Nizinnen die mooi misbruik maken van de situatie.
Ondertussen moest ik de hoopjes opruimen en in de gaten houden of Ewa en Fotsie niet lelijk zouden doen tegen Bunker,
het viel gelukkig mee, Fotsie heeft 2 x gesnauwd een keer tegen Bunker en
de 2e x dacht ze dat Bunker achter haar liep maar dat bleek Ewa te zijn.
Vanmiddag gaan we even naar het Leypark dan kunnen Ewa en Fotsie los dan is het hopelijk iets meer ontspannen.
Het eten is nog niet geweldig, vanmorgen heeft hij maar een klein beetje gegeten ongeveer ¼ van zijn maaltijd,
ik hoop toch dat hij een keer honger zal krijgen. Net toen ik mij een beetje ongerust begon te maken
of hij wel genoeg drinkt begon hij flink te slurpen uit de waterbak.
Bunker kan zich goed vermaken, ik laat hem dan ook zo veel mogelijk alleen spelen,
af en toe maak ik hem dan weer aan de gang en dat gaat prima zo.
12.30 uur met z'n allen naar het Leypark, hier heeft Bunker weer allerlei nieuwe indrukken opgedaan.
Hij heeft tientallen honden ontmoet waar hij helemaal niet bang van is en gelukkig waren ze allemaal vriendelijk.
Hij heeft ook nog kennis kunnen maken met een paard die in het weiland van het Leypark staat.
Ewa en Fotsie die uit principe helemaal niets van Bunker willen weten, lieten zich nu van een hele andere kant zien,
ze begonnen Bunker te beschermen als andere honden aan hem begonnen te snuffelen,
ze werden met luid geblaf en ontblote tanden weg gejaagd.
Het viel mij op dat Bunker niet bang was van andere honden maar duidelijk meer moeite had met mensen
dus dat is iets waar we nog wat extra aandacht aan moeten besteden.
Bij thuiskomst was hij in een vrolijke bui en wilde " zo leek het" nog wel even buiten spelen
maar een half uur in het park leek mij wel genoeg.
Hij heeft ongeveer weer de helft van zijn eten op en zijn eerste borstelbeurt gehad, dat ging best goed
als ik hem veel knuffel blijft hij netjes op zijn zij liggen.
Vanmiddag heeft hij veel geslapen en om 18.30 had hij een ongelukje op de krant gedaan,
deze keer heeft hij eindelijk zijn bakje leeg gegeten, dwz ½ schijf rodi en een eierdopje brokjes.
Verder hebben we natuurlijk ook nog gespeeld en hij kan al een beetje apporteren met zijn favoriete speeltje,
een stoffen balletje met een belletje erin, dat vindt hij hartstikke leuk.
Af en toe ligt hij ook in de mand van Ewa en Fotsie maar hij gaat ook regelmatig uit zich zelf in de bench liggen.
Vanavond heeft hij weer zijn bakje leeggegeten dus waarschijnlijk zit hij nu weer in zijn ritme,
hij heeft alleen vanavond om 18.30 uur voor het laatst iets gedaan (heb ik misschien iets gemist?)
20-02-2006
Het eten gaat vandaag wat beter, de hoeveelheden kunnen opgevoerd worden.
Het was vandaag een hectische dag voor Bunker, we zijn met z'n allen uit logeren geweest.
Dus eerst in de auto dan in een vreemde omgeving uitgelaten, vreemd huis, vreemde mensen en hond en een vreemde bench,
aanvankelijk leek Bunker niet zo onder de indruk maar later toen mijn kleinzoon "Djafar" (8 jaar)
met hem wilde spelen werd dat beantwoord met grommen, we hebben het ook geprobeerd door Djafar door z'n knieen
te laten gaan maar ook dat hielp niet, we hebben Bunker toen achter het hekje vandaan gehaald en dat hielp,
Djafar heeft toch normaal kunnen spelen met Bunker, dat was een hele opluchting.
Bunker heeft de nacht goed doorgebracht in het vreemde huis en bench.
21-02-2006
6.30 uur liep de wekker af. Honden uitlaten (4 stuks) daarna heeft Bunker los in de huiskamer kunnen lopen
met de 3 andere honden er bij en dat ging goed. Hij heeft weer kunnen spelen met Djafar.
Natuurlijk moeten we nog voorzichtig zijn met eten in de buurt of ander zaken waarbij er iets te verdedigen
valt maar het was weer een sprong in de goede richting. De kennismaking met mensen gaat ook vooruit.
Dagboek deel 2
terug naar Prezes Bunkier v. PON Nouraika