29 oktober 2006 Bunker, Raika en Bajka

Dagboek van Bunker deel 6

26 augustus 2006

Vandaag zijn we naar de Drunense Duinen geweest, daar is een uitgezette
wandelroute speciaal voor de honden waar ze ongestoord los mogen lopen, we zijn
er al een paar keer eerder geweest, voor Bunker is het de 2e keer.
Bunker heeft vandaag de vuurdoop gehad wat betreft de kennismaking met
paarden, hij heeft al een keer eerder een paard gezien maar nu waren het er wel
erg veel bij elkaar. We hadden ze al op een afstand gezien maar toen we verder
gelopen waren kwamen we ze weer tegen. We stonden bij het water te kijken
naar nog een paar honden die daar aan het spelen waren toen de ingespannen
paarden met een karretje achter hen aan, een voor een arriveerden. Voor de
paarden was het een oefening om met het karretje door het water te rijden, je
kon zien dat sommige paarden watervrees hadden en deze dreigde op hol te
slaan. Zowel Ewa als Bunker waren niet bang van zo een grote colonne van
ongeveer 10 karretjes dus ongeveer 20 paarden, de gevorderden liepen in
tweespan de beginners liepen alleen. Bunker had wel zoiets van "wat gebeurt hier
allemaal" maar hij was gelukkig niet bang, het maakte allemaal veel indruk op
hem daarom ben ik expres blijven staan totdat de paarden weer vertrokken
waren. Ik vond het wel heel knap van hem dat hij er zo rustig onder bleef want
het was ineens een drukte van belang.


27 augustus 2006

Wanneer gaan we nu?

Vandaag zijn we bij Ton en Lianne uitgenodigd om aanwezig te zijn bij een
samenkomen van al de z Pomyst Dobry-nakomelingen. Zoals we gewend zijn, is het
bij Ton en Lianne altijd gezellig en worden we heel gastvrij onthaald met koffie,
thee, limonade, gebak en naderhand broodjes en soep. We hebben al de pups
goed kunnen bekijken en stuk voor stuk zijn het lieve, sociale, mooie honden
geworden, de allerjongsten zijn sowieso mooi en het ziet er veelbelovend uit. Na
goed bij gekletst te hebben zijn we in de auto gestapt en hebben we een
heerlijke wandeling gemaakt. Bunker heeft fijn kunnen spelen met de pups en
Ewa heeft zich prima vermaakt, hiermee zijn ze weer een ervaring rijker.


02 september 2006

De gehoorzaamheidscursussen zijn weer begonnen, we hebben ons ingeschreven
voor de cursus "Gehoorzame Hond". Deze cursus wordt afgerond met een
examen afgenomen door een K.N.K. Cynophilia keurmeester. We zijn benieuwd
wat deze cursus ons zal brengen, voorheen heb ik met mijn honden altijd de
cursus "Elementaire Gehoorzaamheid en Voortgezette Elementaire
Gehoorzaamheid" gevolgd maar ik vond het wel leuk om eens iets anders te
proberen.
De eerste les is prima verlopen en in een andere groep (EG) konden we het zusje
van Bunker af en toe gadeslaan en volgens mij ging dat ook prima.


03 september 2006

Julka, Bajka, Raika en Bunker

Voor de 10e maal werd vandaag de septemberwandeling georganiseerd, deze keer
waren er wat meer afmeldingen dan we gewend zijn maar er bleef toch nog een
groep over van 24 personen en 16 ponnetjes.
De dag begon voor mij rampzalig, nadat ik de honden en cadeautjes in de auto
had geladen in de stromende regen, wilde ik de auto starten maar hij gaf 0,0. Nu
kon ik kiezen uit twee opties, mijn zus Annie bellen dat ik er niet zou zijn of Ton
en Lianne bellen om te vragen of ze al vertrokken waren, ik besloot dat laatste
te doen. Een geluk bij een ongeluk, ze waren nog niet weg en Ton kwam even
kijken of hij het probleem op kon lossen, maar we durfden het toch niet aan om
te gaan rijden met het risico onderweg weer met panne te staan. (Achteraf blij
dat ik niet ben gaan rijden want de accu laadde niet bij). Ton bood aan om met
hen mee te rijden, het zal wel een beetje krap zijn, 4 honden en 3 personen in
een personenauto maar wij waren in elk geval geholpen en eigenlijk viel het wel
mee met de ruimte.
Onderweg hebben we alleen maar regen gehad, het kwam er met bakken uit,
maar wij hebben de instelling: als er gewandeld moet worden dan gaan we ook
echt wandelen weer of geen weer. Hoe dichter we bij ons doel kwamen hoe beter
het weer werd, toen we uit de auto stapten was het droog en toen we terug
kwamen van de wandeling scheen zelfs de zon, eigenlijk was het perfect
wandelweer er stond veel wind en daardoor was het een heerlijke ruwe zee.
Dit was voor Bunker zijn eerste kennismaking met de zee, dit hondje verbaasd
mij elke keer weer opnieuw, totaal geen angst voor de woeste golven, hij liep de
zee in alsof hij dat elke dag deed. Hij zorgt wel voor zijn eigen veiligheid want
hij gaat er niet te ver in. Tijdens de wandeling moesten er natuurlijk weer een of
meer honden verloren raken, deze keer waren het Bunker en Balou, gelukkig door
de achterhoede meegenomen zodat ze de wandeling aan de zijde van hun baasje
konden voortzetten. Regelmatig was er verwarring of het nou Bunker, Bajka of
Julka was omdat ze zo veel op elkaar lijken en zeker op een afstandje was het
onderscheid moeilijk te maken, in totaal waren er 7 grijze ponnetjes in de groep.
Al met al was het een bijzonder goed geslaagde dag, volgens mij heeft iedereen
het naar zijn zin gehad en waren ze blij dat ze ondanks de regen toch het besluit
hadden genomen om er het beste maar van te hopen en die hoop is uitgekomen.

Ewa en Bunker

16 september 2006

Dit belooft een spannende dag te worden voor Bunker, we gaan weer naar René
toe om te kijken hoe het met de "schapenhoederstalenten" van Bunker is
gesteld. We mochten om 9.30 uur komen, door een of ander misverstand was
René er niet maar Wim was vandaag de instructeur. Nadat er wat schapen
opgetrommeld waren zei Wim: laat hem maar los, ik kon mijn ogen niet geloven,
Bunker ging in volle overtuiging achter de schapen aan, hij bleef zeker 10
minuten volledig geinteresseerd in de schapen, dit is wat we graag wilden zien en
het gaf mij weer hoop want als je die Border Collies ziet werken dan heeft
Bunker nog een hele lange weg te gaan. Bunker hoeft niet de beste te worden
maar ik hoop dat we er beide een beetje plezier in kunnen hebben zodat het de
dagelijkse sleur een beetje kan doorbreken. In de 2e sessie was Bunker iets m
inder enthousiast, we hebben hem wat vaker aan moeten moedigen en hebben
daarom de 2e sessie wat korter gehouden. In het nieuwe jaar gaan we het nog
een keer proberen, we gaan nu eerst hard werken aan de gehoorzaamheid want
hij mag natuurlijk niet als een ongeleid projectiel achter die schapen aan blijven
rennen.


08 oktober 2006

Het is al weer een tijdje geleden dat we iets hebben laten horen over de
avonturen van Bunker maar alles gaat zo z'n gangetje. Op zaterdag naar
de cursus gehoorzame hond en op zondag af en toe naar de ringtraining beide in
Kaatsheuvel. Met beide cursussen maakt Bunker gestaag vorderingen en kan hij
goed mee met de groep. Bunker is nog steeds heerlijk sociaal, weet goed zijn
plaats als er andere honden in de buurt zijn en wil eigenlijk alleen maar spelen.
Vandaag gaan we naar 2 puppen van Irscha en Thomas kijken, althans dat was de
bedoeling, er is ons uitdrukkelijk verzocht om alle honden mee te nemen. Ewa,
Bunker en Irscha mochten dus mee. De eerst pup die we gingen bezoeken is
Ulianna, we werden "na enig gezoek" hartelijk ontvangen bij Brigitte en Gerard in
Vlaardingen. Bunker heeft heerlijk kunnen spelen met Ulianna, Irscha had meer
interesse in een kauwbot welke ze had gevonden. Ulianna heeft een heerlijk open
karakter en ze zag er voortreffelijk uit, een hele mooie pup in alle opzichten, de
enige opmerking die we hadden was dat ze iets te dik was, dat zal de meeste
pon-eigenaren niet vreemd in de oren klinken.
De volgende pup die we wilden gaan bezoeken is Uriella, helaas door een
misverstand was de eigenaar niet thuis. Later vernamen we dat hij met de beide
ponnetjes op vakantie was naar de Kanarische eilanden waar ze heerlijk hebben
genoten. Dat bezoekje houden we nog even te goed.
Uraya hebben we inmiddels al een paar keer gezien en ook die groeit uit tot een
mooie lieve sociale pup met een open karakter, ze ziet regelmatig haar moeder
"Irscha" die een oogje in het zeil houdt.


19 oktober 2006

Vandaag wordt Jopie bij ons gebracht, hij komt 3 weken bij ons logeren, gelukkig
geeft dat helemaal geen problemen met Ewa en Bunker. Als hij weer naar mijn
dochter terug gaat dan gaat Ewa met hem mee en mag zij van 7 november tot 12
november bij mijn dochter logeren.
We hebben Bunker en Irscha ingeschreven voor de wereld tentoonstelling in
Poznan in Polen. Onze informatie luidt dat er 129 ponnetjes zijn ingeschreven uit
geheel Europa, dus het zal een gezellige boel worden al die mensen waar je wel
eens mee mailt kan je nu in levende lijve ontmoeten. Natuurlijk niet te vergeten
al die ponnetjes die je alleen maar van foto kent kan je nu ook in levende lijve
aanschouwen.


29 oktober 2006

Jan en Jos hebben een nieuw woord uitgevonden: "puppenterugkomdag". We
worden om 13.00 uur verwacht. Iedereen had zich keurig aan de afspraak
gehouden en we konden daarom om 13.15 uur gezamenlijk aan de koffie met
gebak. Bajka en Julka zijn uitgegroeid tot parmantige dametjes, Bunker loopt
iets achter in zijn ontwikkeling maar dat schijnt normaal te zijn voor reutjes, ze
zien er alledrie schitterend uit. Bajka werd bij binnenkomst even door haar
moeder "Raika" op de plaats gezet onder hevig protest maar de rest van de dag
was er geen centje pijn.

Heerlijk gewandeld in Barendrecht.

Na de koffie hebben we heerlijk kunnen wandelen in de omgeving waar de
hondjes allemaal lekker los mochten lopen, gewapend met een zak vol tennisballen
hebben ze heerlijk lopen rennen en we hebben geen grommetje of grauw gehoord.



05 november 2006

Bunker heeft er alles aan gedaan om er niet goed uit te zien voor de
wereldtentoonstelling in Poznan. Het begon in september met een verschrikkelijk
klittende vacht welke ik minstens 3 keer per week moest borstelen, zakken vol
vacht werden er uit geborsteld, dit heeft tot eind oktober geduurd. Vervolgens
krijgt hij een ontstoken nagelriem aan z'n linker achtervoet, dat is gelukkig goed
genezen maar hij had wel op zijn voet zitten kluiven met als gevolg een korte
vacht op de voet. Vervolgens krijgen we vlooienbesmetting, waar bij hij zich een
ongeluk heeft zitten krabben wederom met een beschadigde vacht als gevolg.
Zojuist valt mijn oog op de rechtervoorvoet en ik zie dat deze voet ook aardig
gekortwiekt is.
Maar het is allemaal niet zo' ramp, Bunker is nu op de ongunstige leeftijd van
ruim 10 maanden waar hij het moet opnemen in de jeugdklasse tegen honden van
9 tm 18 maanden en dus weinig kans maakt om een plaatsje bij de eerste vier te
bemachtigen. Wij doen gewoon voor de fun mee omdat we het gewoon een keer
mee willen maken en we verheugen ons er op om met een grote groep tegelijk in
de bus naar Polen te reizen.


08 november 2006

Eindelijk is de dag aangebroken om met 35 personen en 30 honden met de bus
naar Poznan te vertrekken om daar deel te nemen of te gaan kijken naar de
Wereldtentoonstelling van 2006.
Afgesproken was dat we s'morgens om 6.00 uur in Arnhem op zouden stappen.
Het was al een drukte van belang en we konden meteen een plaatsje zoeken in de
bus, Bunker verkoos het gangpad en heeft daar zowel de heen als de terugreis zo
goed als heel de tijd gelegen wat hem regelmatig koekjes, brokjes en allerlei
andere heerlijke hondenversnaperingen opleverde. Verschillende rassen waren in
de bus vertegenwoordigd, o.a. Bearded Collie, Airdale Terriër, Grote Deense
Dog, Hollandse Herder Ruwhaar, Calgo Espagnol en natuurlijk de Polski Owczarek
Nizinny. We kwamen 's- avonds heel laat bij "Hotel de Oliebol" aan maar we
werden "ondanks het late tijdstip" hartelijk ontvangen. De sfeer voelde direct
heel goed aan, het hotel en de eigenaren straalde gemoedelijkheid uit, precies
wat je nodig hebt als je komt logeren met 30 honden.

Hotel de Oliebol

Nadat we heerlijk gegeten en gedronken hadden hebben we nog even de honden
uitgelaten en zijn naar bed gegaan, we moesten de volgende ochtend om 7.00 uur
in de bus zitten om op tijd te zijn voor de show. Het verliep allemaal perfect, we
konden op 25 meter afstand van de ingang uit de bus stappen, de controle aan de
ingang verliep vlekkeloos, geen lange rijen zoals je in Nederland altijd ziet, geen
stress, heerlijk ontspannen.
We hebben veel bekende en onbekende mensen gezien en gesproken, Charlotte
Pon van Isala Situm kreeg de 1e plaats in de puppyklasse teven, fokker/eigenaar
Ria Wassink, in de openklasse teven kreeg Exquisite Wonder Raika de 4e plaats
uitmuntend, fokker: Gerda Steekers, eigenaar: Jan en Jos van de Wiel. Irscha
kreeg uitmuntend evenals de meeste andere, Bunker kreeg zeer goed in de
jeugdklasse.

Bunker in actie.

Ook de andere honden die met ons in de bus meereizen behaalde mooie
resultaten, we gingen met verschillende wereldkampioenen naar huis.

Vrijdag 10 november hebben we eerst uitgeslapen en zijn om 11.00
vertrokken om een flinke wandeling met de honden te maken dat hadden ze wel
verdiend na zo een lange reis en een hele dag op de show. De hondjes gingen echt
uit hun bol, we konden nu de verschillen zien tussen de Beardies en de Nizinnen,
wat een snelheid kunnen die Beardies maken, je kon de verwarring op de snoetjes
van de Nizinnen lezen. Ze hadden echt zoiets van: wat gebeurt hier in
hemelsnaam! We hebben gewandeld naar het dorp Nowy Tomysl, onderweg mooie
plekjes gezien, eerst een lang stuk langs de spoorlijn door het bos, daarna door
een groot stuk van het dorp gelopen en vervolgens langs een andere weg terug
door het bos naar hotel de Oliebol.

Lekker even uitrazen.

Zaterdag 11 november zijn we naar Poznan gegaan om te shoppen, maar we
hadden pech, de meeste winkels waren gesloten vanwege Sint Maarten. Poznan
heeft echter meer te bieden dus we hebben die dag toeristje gespeeld, lekkere
Pizza en broodjes gegeten.

Poznan

Zondag 12 november vertrekken we om 7.00 uur huiswaarts, de reis verliep
voorspoedig en rond 20.00 uur kwamen we in Arnhem aan.

Bij deze wil ik Henk Bakker en Rikie van de Kerkhof heel hartelijk bedanken voor
al het werk wat ze verzet hebben om het georganiseerd te krijgen. Mijn
complimenten aan de chauffeur die ons veilig overal heeft gebracht, geen moeite
was hem te veel om ons te brengen waar we maar wilden.

Bunker op weg naar huis in de bus.

26 november 2006

Nadat we de Winnershow in Amsterdam bezocht hadden zijn we met Irscha, Ewa
en Bunker op bezoek gegaan bij een pup van Irscha en Thomas. Rond 16.15 uur
kwamen we bij Urak aan, wonend in een heel gezellige landelijke omgeving in een
buitenwijk van Amsterdam, ik wist niet dat Amsterdam zulke mooie plekjes had.
Voor Urak geldt hetzelfde als al zijn zusjes, open karakter, sociaal en superlief,
hij was de 5e pup die we terug gezien hebben, dus we hebben hem kunnen
vergelijken met de rest van het nest, ze zijn allemaal grijs geworden, waarvan
Ulianna de donkerste is, maar dat kan allemaal nog veranderen. Het was reuze
gezellig, Urak woont samen bij een Golden Retriever van ruim 11 jaar, volgens de
eigenaar is de Golden Retriever weer helemaal jong geworden sinds Urak zijn
intrede heeft gedaan, wat we met eigen ogen hebben kunnen aanschouwen.

Urak, Irscha en Ewa (3 generaties)

Ze speelden heel leuk met Bunker en Urak, uiteindelijk won Bunker het en had hij
Urak voor hem alleen en hebben ze heerlijk kunnen ravotten zowel binnens- als
buitenshuis. Ewa corrigeerde het jonge spul als het allemaal een beetje te wild
ging, Irscha vond het allemaal prima zo en speelde ook mee met het jonge spul.