Fietsvakantie TsjechiŽ

Na de Tweede Wereldoorlog maakten TsjechiŽ en Slowakije als Tsjechoslowakije deel uit van het Oostblok. Na de val van het ijzeren gordijn in 1989 werd de naam gewijzigd in Tsjechoslowaakse Socialistische Republiek. Op 1 januari 1993 maakte TsjechiŽ zich vreedzaam los van Slowakije en op      1 mei 2004 trad het land toe tot de Europese Unie. 

TsjechiŽ, een Europees land. Anders en toch dichtbij huis. Ditmaal had ik geen zin om afhankelijk te zijn van bus, trein of vliegtuig. Het liefste vertrek ik op de fiets vanuit mijn woonplaats, maar dan fiets je het begin traject over bekend terrein. Om de tocht van heen- en terugreis te verkorten besluit ik met de auto naar de Duitse deelstaat Beieren te rijden. Eenmaal aangekomen in Beieren vind ik bij een boerderijcamping de mogelijkheid om mijn auto veilig te parkeren.  

De volgende dag fiets ik in de regen richting Tsjechische grens. Na een flinke beklimming door een bos bereik ik de plaats Domazlice. Deze stad is ontstaan nadat er, in het verleden langs deze belangrijke verbindingsweg tussen Regenburg en Praag, een tolhuis werd neergezet. Domazlice is een mooie plaats maar helaas niet autovrij. Inmiddels is het gestopt met regenen en kan ik  met een beetje zon genieten vanaf een terras. 

Onderweg staan veel fruitbomen langs de kant van de weg. Boeren zijn druk in de weer met oogsten van de maÔs en de aardappelen. Het landschap is heuvelachtig en af en toe moet er flink geklommen worden. In TsjechiŽ staan veel fietsbordjes. Na verloop van tijd ga ik de fietsbordjes volgen en bereik ik via leuke binnenweggetjes de Zuid-Boheemse plaats Ceske Budejovice. 

Tsjechen zijn afstandelijke mensen en af en toe krijg ik de indruk dat ze mij niet eens opmerken. Een dergelijke afstandelijkheid had ik al eerder bespeurd in andere landen van het voormalige Oostblok. Geen verkeerde mentaliteit. Ongestoord kun je je eigen gang gaan, maar een beetje aanspraak is op zijn tijd ook niet verkeerd. Onderweg eet ik in plaatselijke restaurants. Het eten is goed, maar eenvoudig. Je krijgt veel voor een eerlijke prijs. Bedienen en afruimen vindt plaats in rap tempo. Het is namelijk voor hen een teken van slechte service als je de gast laat aankijken tegen een vies bord.

Fietsend in Noordelijke richting bereik ik de plaats KutnŠ Hora oftewel Kuttenberg. KutnŠ Hora betekent letterlijk 'berg van de monnikspij'. In het verleden gaf een landheer aan monniken opdracht om een nederzetting te stichten. Tijdens het kappen van het ondoordringbare bos stuitte hij daarbij op zilver en markeerde de plek met zijn pij. De zilvermijnen zorgden voor grote bloei van het stadje. Een interessante plek om naar toe te fietsen. 

Een aantal kilometers buiten het centrum van KutnŠ Hora bezoek ik Kostnice oftewel knekelhuis. Een grafkapel waarvan het interieur is opgebouwd uit menselijke doodshoofden en beenderen. In het verleden strooide een abt heilige aarde uit over het kerkhof. Veel mensen wilden toen na hun dood op deze plek worden begraven. Uiteindelijk kwamen de beenderen allemaal in de kapel, maar door de chaos was het niet meer mogelijk een mis op te dragen in de kapel. Een monnik besloot toen de doodshoofden en beenderen te ordenen, zodat er weer een mis kon worden opgedragen. Een vreemde plek, maar het geeft wel aan hoe vergankelijk het leven en de nietigheid van het menselijk lichaam is.

Na een dag fietsen bereik ik het Reuzengebergte dat tegen de grens met Polen ligt. Ik fiets naar Spindleruv Mlyn en geniet onderweg van de herfstkleuren en de opkomende zon. De plaats Spindleruv Mlyn ligt midden in het Reuzengebergte en is erg toeristisch. Het idee om over dezelfde weg terug te fietsen staat mij niet aan. Zonder enige aarzeling grijp ik dan ook de mogelijkheid aan om via een kleine bergweg naar Polen te fietsen. 

Aangekomen in Polen fiets ik naar de plaats Piechowic. Het is leuk om het Reuzengebergte van een andere kant te zien, maar de drukte op de Poolse weg is een tegenvaller. Blijkbaar fiets ik hier, zondagmiddag, op het verkeerde moment. Na ongeveer dertig kilometer bereik ik de Tsjechische grens. De douanebeambte vraagt op een norse manier naar mijn paspoort.  Even later volgt een bord met 'Welcome to Czech Republik'. 

Een schitterende afdaling volgt na de grens en binnen luttele minuten bereik ik de plaats Harrachov. Een mooi plaatsje dat bekend staat vanwege het glasblazen. De kolenlucht van de kachels ruik ik al van verre, een ijzige lucht dient zich aan en al snel volgt een koude nacht. Mijn tent zet ik binnen enkele minuten op, ik geniet nog even van de sterrenhemel en ik kruip dan snel in mijn slaapzak. 

Om 6:30 uur in de ochtend word ik zoals overigens alle andere fietsdagen wakker. 's Ochtends is het mistig en koud. Het duurt meestal even, voordat ik opsta. Alles wat ik aanraak, mijn fiets, mijn tent, de tentstokken voelen koud aan en het eerste kwartier lopen de koude rillingen dan ook over mijn lijf. In het begin blijf ik meestal fietsen om op temperatuur te komen en al snel zoek ik de mogelijkheid op om te kunnen ontbijten. Na een paar uur fietsen weet de zon de mist te verdringen en begin ik langzaam mijn 'laagjes' kleding uit te doen. Tegen het middaguur kan ik zelfs in korte broek en met korte mouw fietsen.

Op een prachtig zonnige dag bereik ik de stad Praha oftewel Praag. Op de beroemde Karelsbrug lopen op dat moment al ontzettend veel toeristen rond en is er een bedrijvige handel in souvenirs. Op de Karelsbrug heeft zich een grote menigte verzameld om een pas getrouwd paar. Ook de Praagse burcht en het Strahovklooster zijn een bezoek meer dan waard. 

Even later ben ik nog net op tijd onder de Orloj, het astronomische uurwerk. Samen met vele andere toeristen sta ik onder de Orloj. Het is bijna twee uur in de middag. Als de klok slaat gaan twee luikjes open en komen er twaalf apostelen te voorschijn. Ondertussen wordt er door een skelet een doodsklokje geluid en tegelijkertijd wordt een zandloper omgedraaid. Een leuk schouwspel om te horen en te zien. Het is tijd voor een hapje en een drankje waarna ik verder fiets langs de rivier de Moldau en even later in Westelijke richting fiets. 

Het is erg mistig en de burcht Karlstejn is hierdoor moeilijk te zien. De burcht is in de veertiende eeuw ontstaan nadat Karel IV de opdracht tot bouw had gegeven. Karlstejn diende als veilige bewaarplaats voor zijn kostbare kroonjuwelen, relikwieŽn en rijksinsignes. Een burcht die nog goed intact is. Onderweg ontstaat er nog een ware verkeersopstopping, omdat een boer zijn koeien over de openbare weg naar een ander weiland drijft. 

Na een paar uur fietsen kom ik aan in de plaats Marianske Lazne, een kuuroord omringd door prachtige natuurparken. 's Avonds bereik ik na een lange fietsdag de Duitse boerderijcamping, waar ik mijn auto had geparkeerd. De volgende dag rijd ik huiswaarts en geniet ik na van een mooie fietsvakantie.

 Het centrum van de plaats Domazlice.

 Er staan veel fruitbomen en wegkruizen langs de kant van de weg.

                                   Een fietsbordje naar de plaats Ceske Budejovice.

 Het centrum van Ceske Budejovice.

                                   Een mooi standbeeld.

                                   Het reuzengebergte.

 Een karakteristieke huis in de Bohemen.

 Een straatbeeld van een klein dorp.

 Het centrum van Praag.

                                     De Orloj, het astronomische uurwerk in Praag.

 Een close-up van de Orloj, het astronomische uurwerk in Praag.

                                  Fietspad langs de rivier de Moldau in Praag.

 De pracht van wildkamperen.

Ralph Schneiders