Fietsvakantie
Oostenrijk, Slovenië en Kroatië

Mijn auto parkeer op een camping in Duitsland op luttele
kilometers van de Oostenrijkse grens. De
volgende dag fiets ik door Oostenrijk en denk ik met regelmaat terug aan
mijn jeugdherinneringen in Oostenrijk. Af en toe moet ik flink klimmen. De uitzichten en vergezichten zijn overweldigend. Alpenweiden, koeien
en edelweiss ontbreken niet op mijn fietstocht door Oostenrijk.
Na een flinke klim met talloze haarspeldbochten
bereik ik de grens met Slovenië. Een douanebeambte vraagt met een stalen
gezicht naar mijn paspoort en opent zonder één woord te
spreken de slagboom, welke mij
toegang geeft tot Slovenië. Een prachtige afdaling volgt met mooie
uitzichten op bergen, waarvan de top met sneeuw is bedekt.
In Slovenië kan sinds begin 2007 met de Euro
worden betaald. De prijzen zijn een stuk lager dan in Oostenrijk en dat is
merkbaar als ik in een restaurant voor een schijntje uitgebreid
lunch. Het landschap is
grasgroen en lichte zonnestralen versterken de sfeer. Genietend van de
mooie omgeving fiets ik verder in Zuidelijke richting.
Na één dag bereik ik de Kroatische grens. Veel
huizen zijn verlaten en kogelgaten van de oorlog zijn nog zichtbaar. In
een iets grotere plaats zijn diverse banken, welke streng worden
beveiligd. Een geldautomaat biedt voor mij uitkomst. Op het terras bestel
ik een drankje en ik geniet van de rust.
De landweggetjes, waarover ik fiets, zijn
schitterend. Na uren fietsen zie ik borden langs de kant van de weg, welke
waarschuwen voor het gevaar van mijnen. Tijdens de schemering bereik ik
Otocac. Het lijkt me niet verstandig om in de omgeving wild te gaan
kamperen en ik overnacht die nacht in een vier sterren hotel.
De volgende dag fiets ik over steile
landweggetjes. Veel lawaai en krakende bomen zijn hoorbaar. Houthakkers,
denk ik, want ik zie langs de kant van de weg veel gekapte bomen liggen.
Bij een hut ga ik op zoek naar water. Ik raak in gesprek met een man en
hij maakt mij duidelijk dat hij houthakker is. Ik krijg van hem water,
wodka en pannekoekjes. Paarden komen via een bospad naar beneden met
flinke dennebomen. Hij maakt de ketting los en de paarden gaan weer terug
het bos in.
Na uren fietsen bereik ik na een flinke afdaling de
kust. Een veerboot brengt mij naar het eiland Rab, waar ik uiteindelijk in
een vakantiehuis overnacht. Ik geniet van de ondergaande zon. De volgende
ochtend vertrek ik met de eerste veerboot naar het eiland Krk. Door het
vroeg tijdstip is er nog niet veel leven op het eiland Krk. Na een goed
ontbijt, bereik ik na een paar uur fietsen de brug naar het
vasteland.
De daarop volgende dagen fiets ik via Slovenië
en Oostenrijk terug naar Duitsland. De fietsroute was gezien het aantal dagen en zwaarte te
groot.
Oostenrijk
Oostenrijk
Oostenrijk
Kroatië
Kroatië,
mijnenvelden
Kroatië,
paarden van houthakkers
Kroatië
Kroatië,
uitzicht op eiland Rab
Kroatië, veerboot naar eiland Rab
Kroatië,
veerboot naar eiland Krk
Slovenië
Slovenië
Slovenië,
meer van Bled
Ralph
Schneiders