|
| |
Angst na dood van
Wallaard
Door Ad Pertijs
Donderdag 2 maart 2006 - BREDA – De plotse dood van beroepsrenner Arno
Wallaard (26) uit Noordeloos is de tweede schok die de wielerwereld binnen een
maand treft. „Is dit nog toeval“, vroeg menig renner zich gistermorgen af na het
horen van het overlijden van de neo-prof uit de ploeg van Skil-Shimano.
Begin vorige maand overleed (top)amateur John Sulkers tijdens een trainingstocht
in Limburg. Van hem was bekend dat hij hartproblemen had. In het medische
dossier van Arno Wallaard is niets terug te vinden over een mogelijke
hartafwijking. „Dat maakt het juist zo angstig“, zegt een van zijn collega’s.
Niet lekker
Arno Wallaard trainde dinsdagavond op de wielerbaan van Amsterdam. Op de
terugweg werd hij op de achterbank van de auto plots onwel. „Hij zei: ‘Ik voel
me niet zo lekker.’ Daarna viel hij weg en ondanks reanimatie en de snelle komst
van de ziekenauto is het daarna nooit meer goed gekomen“, zegt Iwan Spekenbrink,
teammanager van Skil-Shimano. Gisteravond was hem nog niet bekend wat de exacte
doodsoorzaak was.
Cardioloog Jan Hoogsteen van het Maxima-ziekenhuis in Veldhoven gaat er vanuit
dat Wallaard is getroffen door een hartritmestoornis. „Voor mij wijst alles in
die richting. Je kunt nog even zeggen dat je je niet goed voelt en daarna val je
weg.“
Wallaard zou over een week onder het mes hebben gemoeten vanwege een
herniaprobleem. Dat kan volgens de (sport)arts geen enkele relatie hebben met
wat er dinsdagavond is gebeurd. Hoogsteen: „Mij lijkt het meest waarschijnlijk
dat een lichte griepinfectie een hartritmestoornis heeft veroorzaakt.“
Arno Wallaard pakte als neo-amateur de nationale titel. De afgelopen drie jaar
reed hij bij Quick Step (opleidingsploeg), AXA en Piels. „Arno was geen typische
massaspurter, maar hij kon wel massasprints winnen“, omschrijft zijn aangeslagen
collega Marvin van der Pluym de man uit Noordeloos. Wallaard was snel en won
onder meer de Ronde van Overijssel (2005), de Omloop van de Houtse Linies, een
etappe in Olympia’s Tour en de Noord-Nederland Tour (alle in 2004).
Op de diverse condoleance-sites wordt Wallaard daarnaast geroemd als goed mens.
Dit seizoen wilde hij als neo-prof nog een keer alles op alles zetten om te
slagen als wielrenner. Vanwege een herniaprobleem kon hij de laatste weken niet
voluit trainen.
De dood van Arno Wallaard roept binnen het peloton vooral onbestemde gevoelens
van angst op. „Ik ben nu plots niet bang om op de fiets te gaan zitten, maar ik
ben al wel nagegaan hoe het zit met hartziektes in de familie“, zegt Van der
Pluym. Hij ging gisteren dan ook trainen. „Net als bij de dood van John Sulkers
is dat de beste manier om je gedachten te ordenen.“
Van der Pluym fietste afgelopen weekeinde nog met Wallaard terug van een
trainingskoers. „Het enige waar we het over hadden, was die komende
herniaoperatie. Nooit hoorde ik hem praten over hartklachten.“
Dat laatste maakt de wielerwereld angstig. De controles en keuringen zijn
loodzwaar (zeker voor profs als Wallaard) en toch overkomt het een van hen.
Neo-prof Michiel Elijzen schrijft op zijn website: „Waarom slaat zo’n bericht in
als een bom? Omdat het allemaal te dichtbij komt.“ Beiden zaten in de
lappenmand, beiden baalden van het gemiste openingsweekeinde. „Beiden hadden we
de motivatie er weer snel bij te zijn. Dan denk ik, ik had het ook kunnen zijn.“
Stef Clement, een andere neo-prof, verloor begin deze maand zijn beste vriend
John Sulkers. „Dit kan geen toeval meer zijn. Wielrennen is niet altijd gezond.
Aan de andere kant: hoeveel mensen sterven er dagelijks aan een hartaanval. Ze
komen niet in de krant. Een wielrenner die het treft, wel. Misschien moet je het
zo relativeren.“
Jan Hoogsteen is de cardioloog die alles afweet van hartproblemen bij sporters.
Volgens hem moeten sporters juist niet al relativerend de kop in het zand
steken. „Wielrennen is een voor het hart zware sport. Het vergroot met name de
rechter hartkamer. Bij de groei ervan kan littekenweefsel ontstaan, dat weer een
ritmestoornis kan veroorzaken. Met alle fatale gevolgen van dien. Met de huidige
zware controles is dat niet allemaal te voorzien. Eigenlijk zou bij iedereen ook
een echo moeten worden afgenomen. Als dan blijkt dat je hart niet geschikt is
voor dit soort zware sporten, moet je wat anders gaan doen.“
Het was gisteravond nog niet duidelijk of de familie van Arno Wallaard gaat
besluiten tot een autopsie. Spekenbrink: „Wij mengen ons daar niet in, maar ik
denk dat de familie dit in het belang van de andere sporters wel gaat doen.“
Hoogsteen bepleit het eveneens. „Maar dat moet dan wel op korte termijn
gebeuren.“
|
