Holiday site Edith & Gerald
 

startpagina

Beaglesite

Tuinsite

Vakantiesite

Vijversite

E-mail

 

Schrijf een bericht in het gastenboek.

Bekijk hier mijn gastenboek.

 

 

Camping Badenweiler

Zwarte Woud - Duitsland

Camping Les Arches

Ardeche-Frankrijk

Camping Les Arches

Ardeche-Frankrijk

Camping Les Trois Châteaux

Elzas-Frankrijk

Camping Schönburg-blick

Rijn-Duitsland

Camping Clos de La Balenede

Auvergne - Frankrijk

 Wijnfeest Ediger-Eller

Moezel-Duitsland

Camping Zum Feuerberg

Moezel-Duitsland

Camping Zum Feuerberg

Moezel-Duitsland

Camping Frits Berger

Beieren-Duitsland

Camping Am Barenbache

Harz-Duitsland

Camping de Fouché

Bourgondie-Frankrijk

Camping Prümtal

Eifel-Duitsland

Camping Chloropylle park

Loire-Frankrijk

Camping Fayolan

Jura-Frankrijk

Camping Le Pont Roulland

Normandie-Frankrijk

Camping Les Loges

Auvergne-Frankrijk

Camping Tony

Ardennen-Belgie

Camping Fuussekaul

Camping de Lesse

Camping Ramberchamps

Camping Breisgau

Kamperen in Europa Zoek hier uw camping
Startpagina Reizen en Vakantie Vakantie Aanbiedingen in Frankrijk

Alle onderkomens in Frankrijk

Avontuur en Actieve reizen
Alle Reismogelijkheden Lastminute Reizen

 

 Vakantie op camping Camping Les Trois Châteaux in Eguisheim in de Elzas

 

Op zaterdag12 juli is het vroeg opstaan voor onze vakantie naar Camping Les Trois Châteaux in Eguisheim in de Franse Elzas. Onze vakantie kan alsnog doorgang vinden. De laatste dagen waren nogal gestrest. Aangezien de aansluitstekker tussen de auto en de caravan niet juist werkte hebben we de caravan al op dinsdag opgehaald en naar een caravandealer bij ons in de buurt gebracht. Terwijl de monteur de stekker vervangt lopen wij even met de eigenaar naar binnen om het wachten door te brengen om even naar andere caravans te kijken. Twee caravans kijken ons wel erg aardig aan. Eén daarvan, een Adria Unica 390PS ziet er wel erg leuk uit. Wel iets kleiner dan onze huidige caravan, maar ook vier jaren jonger. De eigenaar heeft het in de gaten en doet ons een leuk voorstel om de caravan te kopen. Ja hé zeg, we komen voor een stekker, niet voor een andere caravan. Toch twijfelen we hevig. We besluiten dan ook om een korte bedenktijd te nemen en lopen terug naar huis. Een uur later staat Edith al weer bij de caravandealer en wordt er een deal gemaakt.


de laatste foto van de oude caravan


de eerste foto van de nieuwe caravan

Aangezien de Adria eigenlijk de volgende dag in de verhuur zou gaan, moeten we wel dezelfde avond alles van onze “oude” caravan, Burstner Holiday 430TN overpakken naar onze “nieuwe” caravan, Adria Unica 390PS. Pfff wat kan een mens in die twee jaar een hoop spullen verzamelen zeg. Gelukkig krijgen we hulp van een jongen die regelmatig bij deze caravanshop helpt met kleine dingetjes. Met ons drieën zijn we toch nog wel even bezig en is het behoorlijk zweten geblazen. Voldaan lopen we wat later naar huis, de caravan halen we morgen wel op, want onze auto krijgt vanavond zijn grote beurt bij de broer van Edith.

 

Avond laat krijgen we dan ook een telefoon dat de auto klaar is, maar … er brandt wel een controle lampje. Aangezien Edith’s broer niet kan zien met welke storing we te maken hebben moeten we de volgende dag even naar een garage. Ook hier komt men er niet uit, dus rijdt Edith naar de Nissan dealer in Hengelo. Aangezien het vlak voor de grote vakantie uittocht is hebben ze niet gelijk tijd en zal de auto donderdags na gekeken worden. Donderdag laat in de middag krijgen we een telefoon dat de auto klaar is en rijdt Edith samen met de buurman naar de dealer. Daar aangekomen blijkt dat er toch nog meer met de auto aan de hand is. De monteur is de gehele avond bezig, tot 23.30 uur, en ook nog een enkel uur op de vrijdagochtend voordat alles is opgelost. Zelf hebben we al voorzichtig geïnformeerd naar vervangend vervoer, maar dit blijkt dus gelukkig niet nodig te zijn. Wel heeft dit alles een hoop gestres opgeleverd, maar onze vakantie kan dus toch nog op tijd beginnen.


onze mooie plaats op de camping

uitzicht over de wijnvelden en de Trois chateaux

Nadat op de vroege zaterdag ochtend de laatste zaken zijn ingepakt vertrekken we richting Gronau. Van hier rijden we vervolgens richting Koln, Koblenz, Mannheim/Ludwigshaven, Strassbourg naar Colmar. Nog enkele km binnendoor en Eguisheim is bereikt. Via enkele smalle straatjes dwars door het voor middeleeuwse dorpje bereiken we tenslotte Camping Les Trois Châteaux. We worden verwelkomd door Mireille, één van de receptionistes. We mogen zelf een plek uitzoeken uit de nog beschikbare vrije plaatsen. We nemen de hoogste, grootste en natuurlijk ook de mooiste plaats van de camping, pal naast de wijnvelden en met zicht op de trois châteaux. De caravan staat snel op zijn plek en ook de voortent zit er snel aan. Tijd om even lekker languit te gaan op één van onze luie stoelen. Avonds lopen we voor de eerste keer het dorp in zoeken een leuk plekje op één van de terrasjes. Bij restaurant Le Pavillon Gourmand nemen we een heerlijk driegangen toeristenmenu bestaande uit een salade, hoofdgerecht met Elzaser kip en ijs na. Voldaan gaan we later languit in de caravan en genieten van een heerlijke nachtrust in ons nieuwe onderkomen.

 

De volgende dag begint niet al te best. Het toilet in de caravan is niet goed en loopt over. Niet bepaald aangenaam dus. Als we het grote achterraam dicht willen doen omdat het buiten begint te regenen blijft deze in de uiterste stand staan en weigert naar binnen te klappen. Het raam begint ineens een grote scheur te vertonen, waarna we maar besluiten om de raamgeleider los te schroeven en de scheur zo goed als mogelijk dicht te plakken. Het raam wordt daarna voorzichtig gesloten. Buiten valt de regen gestaag, we blijven dus lekker in onze voortent zitten met een goed boek. Avonds kan gelukkig de skottel wel aan en genieten we van een goed glas wijn. Op de achtergrond horen we vuurwerk, helaas zien we er niets van.

Vandaag, de 14e juli is het Quatorze Juillet, de nationale feestdag in Frankrijk om de Franse revolutie van de 18e eeuw te gedenken. Op vele plaatsen in Frankrijk is het feest, maar hier in Eguisheim blijft het rustig.

Met een 22-23 graden is het vandaag prima weer voor ons eerste uitstapje. Wij rijden naar Munster, een plaats die bekend staat op zijn kazen en de ooievaars. De ooievaars vindt je op vele daken in Munster, vooral voor de kinderen een leuk gezicht. Wij lopen door de winkelstraat, gelukkig zijn hier de winkels wel geopend, en Edith koop een stukje heerlijke, maar ook vooral sterk ruikende Munsterkaas.

Aangezien de grote supermarkten vandaag allemaal gesloten zijn rijden we naar Duitsland. Als we de Rijn oversteken bij Breisach vinden we al snel een grote Edeka. Hier halen we de boodschappen voor de komende dagen. Via een mooie toeristische route rijden we vervolgens terug naar de camping. Het avondeten bestaat uit Spätzle met pangang, een erg lekkere combinatie.

 

De dinsdag gebruiken we voor een eerste grote dorpswandeling door Eguisheim. We wandelen door de Rue de Rempart Nord en de hoofdstraat, de Grand Rue. Eguisheim is een prachtig mooi dorp met mooie vakwerkhuizen en heeeeeel veeeel bloemen. Eguisheim heeft dan ook al jaren het predikaat bloemenstad. Er zijn vele historische gebouwen uit de 10 t/m de 18e eeuw. Tevens is het de geboorteplaats van Pope St Leo IX.


standbeeld van Pope St.Leo IX

wijnboer Joseph Freudenreich

Er zijn verschillende kleine knusse pleintjes waar het goed vertoeven is. Tel daarbij de ongeveer 40 wijnboeren die Eguisheim kent en je begrijpt waarom wij dit jaar voor dit mooie plaatsje gekozen hebben.

Voor vandaag kiezen we voor Joseph Freudenreich die gevestigd is in een van de mooie gebouwen uit de middeleeuwen. We proeven op het gezellige middenplein enkel wijnen van deze wijnboer en nemen uiteraard enkele flessen mee naar de camping.

 

De volgende dag gaan we na het ontbijt een toertocht maken waarbij verschillende vergezichten het uitgangspunt zijn. Gerald heeft aan de hand van een kaart van de Elzas en Vogezen een mooie route uitgestippeld. Als eerste rijden we naar Husseren-les-Châteaux vlak achter de camping waar de 3 kastelen staan waar naar de camping is benoemd.


de tweede en derde toren van Les trois chateaux
Het laatste stukje lopen we naar de drie ruines van Les trois Chateaux. De eerste staat nog in de steigers, al zijn de bouwvakkers net bezig om de steigers af te breken. We lopen verder naar de tweede toren. Hier kun je in kruipen en via een zeer vervallen trap naar boven klimmen. De trap is ons te gammel, dus dit laten we maar aan ons voorbijgaan. Bij de derde toren vindt je diverse doorgangen. Via allerlei sluipdoor – kruipdoor routes kun je deze toren verkennen.
Als uitzichtpunt valt het zicht wel iets tegen. De vele bomen versperren het uitzicht meestal. Verder zie je veel wijnvelden en enkele dorpjes in de omgeving liggen. Dit alles in een vlak terrein. De Vogezen kant is niet te zien.

We rijden door naar Château Hohlandsbourg. Aangezien er weer eerst een klim gemaakt moeten worden en Edith’s knieën dit niet toelaten besluiten we om verder te rijden. Als we bij Soulbach rijden krijgt Edith een behoorlijke dip door al het gestijg en gedaal met de vele bochten. We besluiten deze tocht voorlopig even te laten voor wat het is en rijden naar de Super U in Colmar voor wat kleine. De Super U heeft een groot assortiment, ligt op nog geen 5km van de camping en daardoor uitermate geschikt voor het doen van de boodschappen.

 

Donderdag is marktdag in Eguisheim. Nou ja, markt… met 6 kraampjes heb je het wel gehad. De kraampjes hebben wel de specifieke Elsasser specialiteiten. We lopen Eguisheim nog maar een keer door en bezoeken o.a. de kerk waar Paus Leo IX is opgegroeid. Middags is het luieren geblazen en lekker lezen op de camping.

 

Op de vrijdag maken een dagtocht naar Kaysersberg en Riquewihr. Twee plaatsen die erg toeristisch zijn met vele leuke winkeltjes, restaurants en bovenal leuke steegjes met de traditionele Elsasser vakwerkhuizen.

Kayserberg is het dorp waar Albert Schweitzer geboren is. Het dorp omvat een indrukwekkend architecturaal patrimonium met oude huizen, ruïnes van het kasteel, een versterkte brug en een kerk. Zijn charme dankt het stadje aan de gotische huizen met dubbele puntgevel en aan de woningen uit de 15e, 16e en 17e eeuw.
Alles draagt hier de stempel van het verleden: van het museum Albert Schweitzer, dat erop wijst dat de Nobelprijswinnaar van de vrede in Kaysersberg is geboren, tot de oorsprong van de mascotte van de stad: de druivensoort Pinot Gris. Het is namelijk Lazare de Schwendi, stadsbaljuw, die vanuit het stadje Tokay stekken van wijnstokken zou hebben meegebracht toen hij in Hongarije vocht. Vandaag de dag behoort de Pinot Gris van Kaysersberg tot de beste crus van de Elzas! Een bezoek aan het dorp loont het hele jaar door de moeite, maar vooral in september, bij de wijnoogst, is Kaysersberg onweerstaanbaar. Op het einde van het jaar vindt in het stadje de traditionele kerstmarkt plaats, een van de meest authentieke van de Elzas.


kaysersberg


riquewihr

Riquewihr biedt een pittoresk decor met zijn versterkte stadsmuren, geplaveide steegjes en prachtige vakwerkhuizen. De 16e-eeuwse huizen vormen een van de mooiste voorbeelden van de Elzasser architectuur. In dit kleine stadje, wonderlijk goed bewaard, is alles in volmaakte harmonie. Bij voorkeur tijdens de week en in het laagseizoen, om de grote massa te vermijden, toont Riquewihr al zijn schatten: bekoorlijke binnenplaatsen, mooie stenen woningen en met bloemen versierde waterputten en fonteinen. Het middeleeuwse stadje is een onvermijdelijke halte, ook op gastronomisch vlak. De omliggende wijngaarden leveren een uitstekende riesling en twee vermaarde grand cru’s: de Sporen en de Schonenbourg. Talrijke wijnbouwers bieden een bezoek aan de kelders met degustatie aan. De stadspoort, de Dolder, dateert oorspronkelijk uit 1291 en is later versterkt.

In Riquewihr eten we overheerlijke tarte flambee, oftewel flamkuchen. Een soort superdunne pizza gevuld met kaas, uien en spekjes. Edith kiest er vervolgens nog Escarcots (slakken) op en Gerald de wereldberoemde Munsterkaas. Ze smaken inderdaad geweldig lekker.

 

Avonds gaat uiteraard de skottel weer aan voor een stukje vlees. Een salade met sla, uien, paprika en tomaten completeren de maaltijd. Een Elsasser wijn uit Eguisheim maakt de avond compleet.


 

Onze eerste week zit er al weer op. Vandaag komen ook Annie en Johan Kuilman uit Heemskerk naar Camping Les Trois Châteaux in Eguisheim. We kennen ze nog van camping Zum Feuerberg in Ediger-Eller aan de Moezel. Ze komen al mooi vroeg aan en kunnen zo een leuke plek, 3 plaatsen naast de onze, uitzoeken. Na de koffie zetten ze de voortent voor de caravan waarna we middags gezamenlijk Eguisheim inlopen op zoek naar een nieuwe wijnproeverij bij een van de vele wijnboeren. We slagen met glans bij Emile Beyer en nemen na de proeverij diverse soorten wijn mee terug naar de camping. De familie Beyer is overigens een van de grote wijnboeren van de Elzas.

 

Zondag, dus weer lekker luieren en genieten van het mooie weer. De meeste zondagen blijven we lekker op de camping. Zo heb je ook geen last van alle Fransen die de zondag gebruiken om in een slakkengangetje de omgeving te verkennen en overal uitgebreid zitten te picknicken haha. Wij lezen een goed boek en komen ook zo op een prettige manier de zondag door.

 

Morgens gaan we eerst samen met Annie en Johan boodschappen doen. Dit maal rijden we naar LeClerc, aan de andere kant van Colmar. Zij hebben een nieuwe adapter nodig voor hun TomTom en bij Leclerc vinden we gelukkig een nieuwe.


mooi uitzicht op weg naar Col de La Schlucht
Middags doen wij met ons tweeën een nieuwe poging voor onze uitzichtenroute. We rijden eerst naar Gueberschwihr voor de eerste foto’s. Daarna slingeren we via allerlei binnenweggetjes richting de Petit Ballon. Volgens ons hebben we echter onderweg een afslag gemist, want opeens staan we midden in Luttenbach pres M.

Vanaf hier rijden we naar Munster waar we de borden naar Col de la Schlucht zien staan.Oke, dan rijden we daar toch mooi heen.
En weer slingerend naar boven tot we op een hoogte van 1137m zijn aanbeland.

Op de top van de Col de la Schlucht heerst een prettige bedrijvigheid. Winters een mooi wintersportgebied, maar op een zomerse dag vermaken zich de toeristen zich hier ook prima. 
Met een stoeltjeslift kun je verder naar boven. Vanaf hier zie je vooral de kinderen gebruik maken van de zomer rodelbaan. Met gepaste snelheid suizen ze hier naar beneden.
Op de terrasjes vindt je de vele wandelaars die de mooiste wandelroutes van de Elzas en de Vogezen bezoeken.
Weer anderen zijn druk aan het zoeken naar een herinnering in een van de souvenierswinkeltjes.

 

Wij rijden nog een klein stuk verder door naar de Honeck. Deze ligt nog ruim 200 meter hoger op 1362m. Halverwege stoppen we even voor een fantastisch uitzicht op een van de vele meren. Via een smal weggetje bereiken we tenslotte de top van de Honeck. Wauw, wat een prachtig uitzicht. Dit is zeker letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van onze vakantie tot nu toe.

Prachtige vergezichten naar alle kanten toe. Ook veel wandelroutes die hier beginnen of langskomen. Op de top vindt je een restaurant en een monument waar alle belangrijke plaatsen en bergen op staan. Zo kun je mooi zien waar Colmar ligt en dat Berlijn ergens ver achter één van de heuvels ligt.

Via de Col de la Schlucht rijden we terug naar de camping. Natuurlijk rijd er op de col net een kleine tractor voor jee neus, maar deze kunnen gelukkeg redelijk snel inhalen. Avond eerst weer de skottel aan en aan de thee/koffie weer een overheerlijke Elsasser wijn. Tja, vakantie is zo slecht nog niet voor de mens.

 

Dinsdag is de eerste van de drie wijnproefdagen hier in Eguisheim. Morgens is het nog een beetje fris, maar al snel komt de zon ons iets verwarmen. Middags lopen we weer het dorp in. We lopen eerst door de Grand Rue en op het eind slaan we rechtsaf en lopen we de zuidelijke steegjesroute via Rue de Rempart Sud. Ook hier weer prachtige vakwerkhuizen en overal een schitterende bloemenpracht waar Eguisheim toch ook om bekent staat. Bij het ene huis staan nog mooiere bloemen als de andere.

Hierna lopen we naar het pleintje waar het wijnstalletje staat waar je de wijn uit Eguisheim kunt proeven. Voor € 4 koop je een glas en proeven maar. De wijnboeren, die zelf achter de bar staan, hebben maar liefst 108 soorten wijn in de koelkast staan. Een prima gelegenheid dus om de smaken van de verschillende wijnboeren met elkaar te vergelijken. Aangezien de wijnboeren zelf de verschillende wijnen inschenken kun je zo mooi even een praatje met ze maken. Eguisheim heeft 90 families die zich met de wijnbouw bezighouden, waarvan 40 families geheel afhankelijk zijn van de wijnbouw. Wij proeven verschillende soorten van de Pinot Blanc, Pinot Gris, Gewurztraminner, Pinot Noir en een Cremant D’ Alsace.
het wijnstalletje met 108 soorten wijn om te proeven

De vrouw van wijnboer Stoffel laat ons ook nog een paar van haar eigen wijnen proeven en uit eigen ervaring kunnen we nu wel zeggen dat deze uitstekend smaken. Zo worden we op deze frisse dag toch lekker warm. Gelukkig is de avond weer een stuk aangenamer en kunnen we de gehele avond buiten blijven zitten met de vele kaarsjes rond om ons heen.

 

De volgende dag rijden we na het ontbijt naar Ribeauville, weer zo’n typisch plaatsje in de Alsace. Ribeauville is een lieflijk stadje met 5000 inwoners dat zijn historisch patrimonium heeft weten te bewaren. Het is een typisch dorp langs de Wijnroute: mooie oude huizen, bekoorlijke steegjes en natuurlijk goede adressen van producenten. Het dorp werd op miraculeuze wijze gespaard in de laatste oorlog en dankt zijn eigenheid aan de toren die de bovenstad van de benedenstad scheidt. In de 14e eeuw ondernamen machtige heren de bouw van de stadsomwalling en lieten ze het kasteel bouwen. Ze namen circusartiesten onder hun hoede, clowns, acrobaten en reizende muzikanten, speelmannen genoemd. Vervolgens namen ze de gewoonte aan om op de tonen van hun instrumenten hun opperleenheren te eren en tot Onze-Lieve-Vrouw van Dusenbach te bidden. Deze gewoonte is tot op vandaag blijven bestaan in het feest van de speelmannen, ofwel de “Pfifferdaj”. Jaarlijks nemen bijna 25000 mensen deel aan deze evenementen.

Na een mooie stadswandeling genieten we nog even op een van de vele terrasjes voordat we verder rijden. We klimmen weer omhoog, ditmaal naar kasteel Haut-Koeningsbourg. Al van ver torent dit kasteel hooguit boven de omgeving. Met 600.000 bezoekers per jaar is dit dus een van de grote trekpleisters van de omgeving. En dat merken we. De enige parkeerplaats die nog vrij is, is mooi bovenaan, gelijk bij het kasteel Koeningsbourg. Alleen is dit een parkeerplaats voor invaliden. Enkele agenten houden alles goed in de gaten, dus springt Gerald snel even uit de auto om een foto van de omgeving te maken. Aangezien we geen prent willen rijden we maar snel weer verder. Via Selestat en Colmar, waar we nog even snel enkele boodschappen doen bij de Super U rijden we terug naar de camping. Aangezien de zon vandaag uitbundig schijnt, kunnen we toch nog even genieten van het prachtige weer. Avonds drinken we gezellig met Annie en Johan enkele glaasjes wijn van de plaatselijke wijnboer.

 

Een prachtige dag met wederom volop zon, dus Edith gaat languit op het luchtbed. Gerald lost haar ruim een half uur later af. Tja, zo komen we deze ochtend wel door :).

Middags gaan we met Annie en Johan Eguisheim weer onveilig maken. Op deze derde dag van de wijnproefdagen gaan we natuurlijk weer naar het stalletje om de verschillende wijnen te proeven. De Pinot Blanc, Pinot Gris, riesling, Muscat, de Gewurztramminer en de Crème ‘D Alsace glijden makkelijk door onze kelen naar binnen. Mmm heerlijk hoor. Ondertussen kletsen we met de plaatselijke wijnboeren en horen zodoende veel over de zaken waar zij zich dagelijks mee bezighouden. Op de terugweg stoppen we nog even, op nog geen honderd meter van de camping, bij wijnboer Dreyer. Ook hier proeven we nog een enkele wijn hik hik, en nemen weer een nodige voorraad mee. Toch wel een voordeel dat Dreyer zo dicht bij de camping ligt, zo hoeven de mannen niet zo lang met de dozen te schouwen.


de leuke doorkijkjes in Eguisheim

een en al bloemenpracht in de nauwe steegjes


de ooievaar geniet van de lekkere kaas

Het is alweer woensdag, de 25e . Aangezien we wederom een stralend blauwe lucht hebben besluiten we om vandaag lekker bij de caravan te blijven en van de zon te genieten.
 

In de loop van de middag komen de ooievaars weer even gezellig langs op de camping. Dit is een dagelijks ritueel, waarbij de ooievaars gezellig bij een ieder langs lopen om te kijken of er nog wat te halen valt bij een vriendelijke kampeerder. Brood moeten ze echt niet, maar kaas vinden ze het einde.
Vooral de oude kaas vindt gretig aftrek. Het brood wordt wel dankbaar in ontvangst genomen door de mussen.

Avonds is er een groot feest in Eguisheim. Het feest van de nacht van de Grand Cru . Op één van de pleinen, dit keer het plein Place du la Chateau St.Leon staan vele lange tafels en bankjes te wachten op de vele bezoekers. Enkele eettentjes staan aan de rand van het festival terrein.

De wijnen komen van de twee bergen rondom Eguisheim, de Eichberg en de Pfirsigberg. Hier komen dus de Grand Cru wijnen van Eguisheim vandaan. Grand Cru is de hoogste klasse die een wijn in de Elzas in Frankrijk kan krijgen. We genieten vanavond dus van de beste wijnen van Eguisheim.

Naast ons zit een jong Belgisch echtpaar. Zij is tolk en hij is sommelier, dus dat komt op zo’n avond als deze goed te pas. Hij proeft dan ook met volle overgave de vele verschillende Grand Cru’s van Eguisheim. Nauwkeurig noteert hij dan al zijn bevindingen. De twee Belgen doen een Tour de France op wijngebied. Ze trekken met hun tent langs de Franse wijnstreken  en hopen zo veel ervaring op te doen over de beste Franse wijnen.

Halverwege de avond is er een soort spel waarbij men met een grote wijnmand op de rug, die gevuld is met water, moet proberen om een ladder op te klimmen. Het water moet dan op vakkundige wijze in een groot wijnvat gegoten worden. Dot gaat soms goed fout, tot grote hilariteit van het talrijke publiek. Een tweemansband zorgt de rest van de avond voor een vrolijke noot waarbij er ook gedanst kan worden. Allemaal erg gezellig dus. Op het einde van de avond volgt er nog een trekking van een loterij. De winnaar krijgt zijn gewicht in flessen wijn. Helaas voor ons zijn wij geen winnaar.

 

Zaterdags gaat Gerald samen met Annie en Johan de boodschappen doen. Buiten is het erg drukkend en worden er op de radio verschillende onweersmeldingen uitgegeven. Bij ons op de camping blijft het echter droog, de zon laat zich zelfs af en toe zien. Onze buren, die een dag naar Geradmer en de Honeck in de Vogezen zijn geweest hebben wel met enkele zware regen en onweersbuien te maken gehad.

Aangezien Geralds petekind Roxy vandaag jarig is, de kleine meid wordt al weer 4 jaar, probeert Gerald meerdere keren om Roxy te bellen. Zijn telefoon wil geen nummer meer bellen en als bij de 20e poging er dan eindelijk contact is wordt deze binnen de minuut weer spontaan verbroken. Dan maar een SMS met de felicitaties. Later bellen we met Edith’s telefoon en nu kunnen we de andere kant van de lijn ook horen. Avonds gaan we gezellig BBQ’n met Annie en Johan. Op de radio horen we dat wij er weer genadig van af komen. Terwijl we in korte broek en hemdje de avond doorbrengen horen we op de radio dat in Nederland en Duitsland er zware regen, onweerbuien en hagel neerdalen, dat er vele kelders onderlopen en enkel huizen door de bliksem getroffen worden. Tja, dan kun je toch beter hier in de Alsace zitten.
 

De volgende dag begint warm en zwoel, maar ook met een flauw zonnetje. Middags gaan we naar het buurdorp Wettolsheim waar dit weekend de jaarlijkse wijnfeesten worden gehouden.
Het hele centrum is afgezet en op de vele pleintjes staan allerlei feesttenten en tafels en banken in de open lucht. Aangezien er over een uurtje een bonte stoet van wagens en muziekkorpsen door het dorp zal trekken, besluiten we om maar even wat rond te lopen en een lekker glas wijn uit Wettelsheim te drinken.

Tegen half vier is het dorp volgestroomd met vele toeristen en kan de optocht beginnen.
Een bonte stoet van swingende muziekkorpsen en mooie praalwagens trekt voorbij. Zo zien we Astrix & Obelix, de smurfen, Lucky Luck, de Simpsons en uiteindelijk de wagen met de wijnkoning en koningin aan ons voorbijtrekken.
Boven ons is de lucht inmiddels wel pikzwart geworden en begint het te regenen en te onweren. Wel jammer voor deze mooie optocht, maar wij besluiten om maar snel terug te lopen naar de auto. Onderweg worden we verrast door een flits met gelijk een zeer harde knal.
Het onweer zit dus pal boven ons. Gelukkig zijn we snel bij de auto en rijden we in de stromende regen terug naar de camping.

Hier hebben onze aardige buren alles bij ons netjes dicht gedaan, zodat alles netjes droog gebleven is. Buiten onder de luifel “genieten” we nog even van het kortstondige onweer. Later op de avond kunnen we gewoon in de korte broek buiten blijven zitten en onder het genot van een glaasje wijn van Dreyer van de avond genieten. Om ons heen wordt de hemel regelmatig verlicht, maar boven ons zijn zelf de sterren goed te zien.

 

Op onze laatste maandag van de vakantie gaan we een dagtocht maken naar de Grand Ballon. Via de N83 rijden we door Cernay en Tann en draaien de D13b op. Via een mooie slingerweg met leuke vergezichten komen we tenslotte uit op de splitsing met de D431, die naar de Grand Ballon leidt. Wij stoppen hier even op een parkeerplaats om van een mooi vergezicht te genieten. Richting de Grand Ballon is het aardig donker en horen we ook wat onweersgerommel. Enkele auto’s en motoren die naar beneden komen zijn aardig nat. We besluiten om nog maar even te wachten voordat we de laatste 7km naar de top van de Grand Ballon rijden . Hier zetten we onze auto op de parkeerplaats en lopen een beetje rond. De absolute top met een grote bol is alleen te voet te bereiken via een smal en stijl pad. Vanaf de parkeerplaats heb je echter ook prachtige vergezichten over de gehele omgeving. Dan is het natuurlijk jammer dat de optrekkende mist het uitzicht wat belemmerd. Bij een stalletje kopen we wat Elsasser specialiteiten van een imker die allerlei honingproducten aanbied.

In het restaurant genieten we even later van een welverdiende lunch. Natuurlijk weer een tarte flambee met een glas cola. Buiten begint het weer te regenen en te onweren, dus we hebben totaal geen haast bij het nuttigen van onze flamkuchen. Als even later de zon weer begint te schijnen kan Gerald nog een paar mooie foto’s schieten. De optrekkende witte wolken zijn het bewijs dat de grond nog steeds lekker warm is.

We rijden terug via de route de cretes. Wederom leuke vergezichten, al staan de bomen vaak hinderlijk in de weg. We stoppen bij één van de vele Franse monumenten over de eerste wereldoorlog. Bij Hartmannswiller liggen vele honderden gesneuvelde dapper strijders. Bij het grote monument vindt je een expositieruimte. Daarachter ligt een indrukwekkend aantal Fransen begraven. Met eerbiedige rust bekijken we het monument en de begraafplaats.

Terug op de camping schijnt de zon weer uitbundig en is het met meer dan 30 graden zeer aangenaam.


de indrukwekkende Hartmannswiller begraafplaats

Op de nacht van maandag op dinsdag regent het zachtjes op het caravandak, maar als we morgens wakker worden schijnt de zon al weer uitbundig. We genieten dus nog maar weer van een mooie zomerse dag hier in de Alsace. In de loop van de middag neemt de bewolking toe en daarmee ook tegelijkertijd ook de benauwdheid. Zonder iets te doen loopt het zweet toch van je af, bah. We besluiten om samen met onze buren Piet en Tiny de Jong, die een architectenbureau hebben, nog een wijnproeverij te gaan doen.


 een deel van de imposante wijnvaten bij Stoffel

Ditmaal bij Antoine Stoffel. Zij begroet ons zeer enthousiast als ze ons herkend van de wijnproefdagen. Mevrouw Stoffel laat ons de ene na de andere wijn proeven en verteld ronduit over haar grootste hobby. Achtereenvolgend proven we de Cremant ‘D Alsace, Pinot Blanc, Riesling, Muscat, Pinot Gris en de Gewurztramminer. Als afsluiter laat ze ons nog een specialiteit proeven, een Marc de Gewurztramminer. Deze Eaux de Vie bevat 48% alcohol. Hierna mogen we de wijnkelder bezoeken waar de wijndruif uiteindelijk in grote vaten tot een heerlijke wijn mag rijpen. In de grootste vaten kunnen 75.000 liter wijn. Zowel Piet en Tiny als wijzelf nemen enkele dozen met wijn mee voor thuis. We worden dan ook uitermate vrolijk uitgezwaaid door Antoine Stoffel.


onze buren Piet en Tiny


de dozen wijn van Stoffel voor thuis

Woensdag, onze laatste volledige dag in het mooie Alsas gebied van Eguisheim. We beginnen de dag met de noodzakelijke boodschappen. Broodjes en andere lekkernijen en de nodige frisdrank voor de terugreis van morgen. Daarna beginnen we meteen met het afbreken van de luifel en daarna de voortent. Het is wel weer zweten hoor, maar net op tijd hebben we alles droog ingepakt. In het begin van de middag begint het te regenen. Snel de stoelen in de auto en de zakken met de stangen en de luifel en voortent in de caravan. Bij gebrek aan een zitplaats liggen we zo enkel uren lekker op bed te lezen. Als het weer droog is kunnen we gelukkig weer lekker buiten zitten.


caravan met voortent, maar zonder luifel

ook de voortent is ingepakt

Avonds gaan we uit eten met Annie en Johan. We willen eigenlijk naar het restaurant waar we ook onze eerste avond gegeten hebben, maar deze blijkt dicht te zijn op woensdag. We wandelen Eguisheim nog maar weer eens door op zoek naar een leuk en gezellig terrasje. Als we een terras gevonden hebben waar nog plaats is blijkt echter dat de bediening erg kortaf is. Tja, geen wonder dat hier verder niemand wil zitten. Ook wij staan maar op en lopen alsnog verder.

Gelukkig is er verderop, bij een goed gevuld terras van restaurant Caveau Heuhaus  net een tafel voor vier vrij. Hier worden we wel hartelijk begroet door de ober.

Natuurlijk moeten we DE specialiteit van de Elzas, de Choucroute à l’Alsacienne nog uitproberen. Deze zuurkoolschotel is een must voor elke Elzas ganger. De Choucroute à l’Alsacienne van restaurant Caveau Heuhaus smaakt meer dan uitstekend. Een bord vol met zuurkool, twee aardappelen en vijf soorten vlees, wat wil je nog meer. We proberen de ober nog wat Nederlands bij te brengen en hij slaagt daarin met glans.

Als toetje een ijscoupe met een scheut Marc de gewurztramminer van 45%, dus je weet het wel. Met een zeer voldaan gevoel lopen we terug naar Camping Les Trois Châteaux en nemen bij Annie en Johan nog een afzakkertje voordat we voor de laatste keer deze vakantie onze caravan opzoeken.


de Choucroute à l’Alsacienne


het gezellige terras bij Caveau Heuhaus

Donderdagsochtend staan we vroeg op en wordt de kleine koelkast die nog buiten staat in de auto geplaatst. Nadat de stroom is afgeschakeld en de caravanpootjes omhoog zijn gedraaid kunnen we de caravan aan onze auto koppelen. Annie, Johan, Piet en Tiny zijn speciaal vroeg opgestaan om ons uit te zwaaien. Wij zwaaien nog een keer vrolijk terug en bedanken iedereen voor deze prachtig en fijne vakantie in de Alsace. Onderweg kunnen we goed doorrijden. Ondanks dat de temperatuur buiten de 33 graden bereikt, houden we het in de auto lekker koel. In Duitsland is het door de vele weg opbrekingen wel van Baustelle naar Baustelle rijden, maar files komen we niet tegen. Al voor vier uur bereiken we Hengelo en kunnen we de auto en caravan beginnen uit te pakken. Zo, nu zit deze vakantie er echt op.

 

De volgende dag halen we onze beagle Dieuwke weer op van haar favoriete hondenpension Bernadette Hottenhuis in Saasveld. Dieuwke heeft hier een mooie tijd gehad met vele andere hondenvriendjes waaronder een broertje van haar. Thuis weet ze de kelderdeur weer blindelings te vinden. Tja, al dat lekkers hé, dat vergeet je niet.

 

Tot volgend jaar maar weer. Waar naartoe, we weten het nog niet.

 

De gehele fotoreportage bekijken met nog meer prachtige foto's, klik hier

 

Free counter and web stats