Holiday site Edith & Gerald
 

startpagina

Beaglesite

Tuinsite

Vakantiesite

Vijversite

E-mail

 

Camping Badenweiler

Zwarte Woud - Duitsland

Camping Les Arches

Ardeche-Frankrijk

Camping Les Arches

Ardeche-Frankrijk

Camping Les Trois Châteaux

Elzas-Frankrijk

Camping Schönburg-blick

Rijn-Duitsland

Camping Clos de La Balenede

Auvergne - Frankrijk

 Wijnfeest Ediger-Eller

Moezel-Duitsland

Camping Zum Feuerberg

Moezel-Duitsland

Camping Zum Feuerberg

Moezel-Duitsland

Camping Frits Berger

Beieren-Duitsland

Camping Am Barenbache

Harz-Duitsland

Camping de Fouché

Bourgondie-Frankrijk

Camping Prümtal

Eifel-Duitsland

Camping Chloropylle park

Loire-Frankrijk

Camping Fayolan

Jura-Frankrijk

Camping Le Pont Roulland

Normandie-Frankrijk

Camping Les Loges

Auvergne-Frankrijk

Camping Tony

Ardennen-Belgie

Camping Fuussekaul

Camping de Lesse

Camping Ramberchamps

Camping Breisgau

Kamperen in Europa Zoek hier uw camping
Startpagina Reizen en Vakantie Vakantie Aanbiedingen in Frankrijk

Alle onderkomens in Frankrijk

Avontuur en Actieve reizen
Alle Reismogelijkheden Lastminute Reizen

 

 Vakantie op Camping Les Arches***
in St Jean Le Centenier in de Ardeche
 

Alle foto's van onze vakantie vindt u hier

Zaterdag 8 augustus 2009. Eindelijk is het ook voor ons zover. We mogen ook de caravan aankoppelen en op vakantie. Dit jaar gaat de reis naar SVR camping Les Arches in de Ardeche. De camping krijgt op Zoover, Acsi en tal van andere sites zeer lovende reacties. Nou, dat willen we dan graag ook zelf even beoordelen. Onze beagle Dieuwke is de dag ervoor al naar haar favoriete hondenpension gebracht.

Morgens om 4 uur gaat de wekker. Wakker worden en opstaan! Even jezelf opfrissen en de laatste restjes inpakken. In dit geval dus de extra campingkoelkast, een koffer met handdoeken en de waardevolle spullen. Na dat ook de gekoelde drank bij het voeteneind van de bijrijder geplaatst is draaien we de pootjes van de caravan uit en koppelen deze aan onze auto. Na starten maar dan, de vakantie kan beginnen. Tegen vijven rijden we dan Hengelo uit en rijden via Koln door de Eifel naar Trier. In de Eifel is het erg mistig met minder dan 30m zicht. In Wasserbillig, net over de grens in Luxemburg stoppen we bij het tankstation om hier voor 1.08 euro de tank vol laten lopen. Ja dan reken je met een brede grijns af als je de Nederlandse prijzen gewend bent he. We rijden verder  in Frankrijk via Metz, Nancy, Dijon richting Lyon. Het plan is om hier ergens een overnachtingscamping te scoren. Maar het is eigenlijk best nog wel vroeg en we rijden lekker. We proberen nog contact met de camping te krijgen, maar hier gaat het een en ander niet even soepel. Toch besluiten we maar door te rijden en de gok te wagen dat het na Lyon niet vast staat in het verkeer. We nemen de route om Lyon heen, wel iets langer, maar zeker veel rustiger dan door het smalle centrum met de lange tunnel. Op de rondweg zien we regelmatig even iets flitsen, gelukkig niet voor ons, maar er zullen toch wel wat mensen onaangenaam verrast worden de komende tijd. Bij Vienne is het weer tijd voor een ticket voor de tolweg. Aan de andere kant staat voor de vele betaalpoortjes een enorme file Ook verderop staat het verkeer regelmatig muurvast. Onze kant van de vangrails is echter opvallend rustig en zonder problemen rijden we naar Montelimar Nord waar ook wij moeten betalen. (Op de camping hoorden we later dat ook aan onze kant het verkeer in het begin van die middag totaal vast heeft gestaan).

 

Om precies 7 uur rijden we camping Les Arches op. Niet slecht bijna 1100km in 14 uur op een zwarte zaterdag door Frankrijk haha. Bij de receptie  in de kantine worden we vriendelijk door een Nederlandse medewerkster geholpen, alleen jammer dat de camping complet is. Toch krijgen we een plekje langs de kant aan de andere kant van de rivier. Als we ons geïnstalleerd hebben kunnen we nog even langskomen voor een gratis welkomstdrankje.

We rijden voorzichtig over een metalen plaat die over de rivier is gelegd en komen zo bij onze overnachtingsplek. We draaien de pootjes uit, sluiten de stroom aan en lopen weer naar de kantine. Hier neemt Edith een wijntje uit eigen wijngaard en Gerald zijn eerste Frans pilsje voor dit jaar. We bestellen ook nog wat te eten en dit smaakt ons meer dan prima. Als we later voor de caravan zitten hebben we veel bekijks en maken we regelmatig even een kort praatje met de andere kleine en grote vakantiegangers. Best wel gezellig zo'n noodplekje lang het pad naar het sanitair.

Gerald is zondagsmorgens al vroeg wakker en loopt al vast naar de onze beloofde plek op het hogere gedeelte van de camping. De plek is al weer verlaten. Nog even langs de receptie en alles is geregeld. We kunnen de caravan nu naar zijn eigen plekje rijden waar hij de komende tijd mag blijven staan. De plaats is ruim en voorzien van de benodigde schaduw. We staan hoog boven de rivier met door de bomen heen een schitterend uitzicht op het lagere gedeelte. Tegen twaalven hebben we alles staan zoals we het willen. De luifel eraan, het buitenkastje geïnstalleerd met daarop de radio, de waterkoker en ons oventje voor de ovenverse broodjes morgens, het krat met de handdoeken en de tafel en stoelen. Zo we zijn klaar voor het ontdekken van de Ardeche.

Maandags moeten er eerst boodschappen gedaan worden. In Aubenas bevinden zich meerdere supermarkten, maar we kiezen voor de eerste die we tegenkomen en dat is de Intermarche. Pff, eens maar nooit weer. Wat een butwinkel. Alles is zo dicht op elkaar gezet dat het passeren in de wandelgangen een crime is. Volgende keer een andere supermarche dus. De rest van de dag luieren we wat voor onze caravan. Nadat de bewolking is verdwenen wordt het middags ook nog een heerlijke dag. Tegenover ons krijgen we ook nieuwe buren, dus staan we ook niet meer zo alleen. Avonds gaat voor de eerste keer de skottel aan en genieten we niet alleen van de maaltijd, maar ook van een heerlijke Franse avond met tientallen sterren aan de hemel.

 

Dinsdag wordt onze eerste dag voor een uitstapje. We rijden via Aubenas naar Thueyts, een van de 16 villages de Caractère. Karakteristieke pittoreske dorpen met geschiedenis en karakter. We slenteren door Thueyts en zijn onder de indruk van de huizen en leuke steegjes. Nadat we wat gedronken hebben op een terrasje gaan we naar de Belverdere de la Gueule d'Enfer. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht op de Cascade de la Gueule-d’Enfer (de Waterval van de Hellemuil), waar de Ardèche een diepe duik maakt. Je hebt er ook zicht op de basaltstroom én op de Pont du Diable. Deze indrukwekkende Romaanse boogbrug zou volgens de legende gebouwd zijn door de duivel. Wij genieten van het spectaculair uitzicht over de Pont du Diable en zijn omgeving, een van de grote trekpleisters van de Ardeche. Voor de durfals. Via allerlei klauterpartijen kun je hier hoog boven de Ardeche van de ene naar de andere kant klimmen en kleuteren. Wij slaan dit maar even over. Op de terugweg stoppen we dit maal bij Carrefour, een andere supermarche in Aubenas. Wat een genot, veel keuze, lekker koel maar bovenal heerlijk ruim en overzichtelijk. Alleen jammer dat de Nederlandse pinpas dan weer niet werkt bij de kassa. Later op de middag luieren we met zo'n 33 graden en horen we de kinderen beneden bij het zwembad in de rivier genieten van het water mogelijkheden die de rivier biedt.

   

De woensdag en donderdag wordt het elke dag weer een graadje warmer. We blijven dan ook lekker op de camping en genieten van het prachtige weer in de Ardeche. Regelmatig lopen we even naar beneden om in het prachtig aangelegde zwembad te plonsen en even af te kolen. Het kunstmatige zwembad is super aangelegd. Met een damwand wordt vanaf eind juni het water van de rivier opgevangen en ontstaat een gigantisch zwembad. De eigenaar heeft de bodem van de rivier geheel vlak gemaakt zodat je niet je teen stoot aan een verdwaalde rivierkei. Met een maximale diepte van 1,40 meter is het hier heerlijk vertoeven. Op 300meter van de dam sta je voor een leuke waterval, ook nog op de camping. Ook hier kan je jeugd zich prima vermaken. De hoeveelheid water wat hier naar beneden valt, valt bij de dam ook weer naar beneden. Zo heb je altijd een goed gevuld zwembad en wordt het water ook continu een beetje ververst. Begin september wordt de damwand plank voor plank weer afgebroken en krijgt de rivier zijn eigen gezicht weer terug. Een schitterende oplossing.

Tja warm zal het nog wel even blijven, dus besluiten we vrijdags toch maar weer de auto in de duiken. Maar niet naar het op 80km gelegen Mont Gerbier de Jonc, die 1551 meter boven het maaiveld uitsteekt. Het schijnt wel één van de grootste trekpleisters van de Ardeche te zijn, maar met deze hitte even iets te ver weg, temeer dat de wegen er naar toe bepaald niet recht toe recht aan zijn.

         

Wij besluiten om het iets dichter bij de camping te zoeken en rijden naar Voque. Voque is ook een van de 16 historische dorpjes van de Ardeche. Lopend door de smalle straatjes met donkere doorgangetjes en de pittoreske dorpshuisjes komen we in dit middeleeuws dorp uiteindelijk uit bij het kasteel. Wat de folder van Chateau de Voque zegt klopt volledig "Het magnifieke kasteel van Voque uit de 11e eeuw overheerst één van de mooiste dorpen van Frankrijken biedt een boeiende wandeling door eeuwen van geschiedenis en architectuur. Laat de stenen hun verhaal doen en ontdek het kasteel, de kelders, het cachot. de kleine Romaanse kapel, de statenzaal en nog meer". Het kasteel van Voque is een historische plek met een glorierijk verleden en het verval van de aderlijke familie Voque. Na het kasteelbezoek slenteren we weer door de leuke straatjes terug naar de oevers van de Ardeche en pikken we nog even een terrasje. Iets buiten het centrum, heb je nog het treinstationnetje van Voque. Van hieruit kun je in het hoogseizoen dagelijks drie keer per dag met een toeristisch treintje, de train touristique viaduc 07 de omgeving verkennen. Bijkomend voordeel, je rijd naar St Jean le Centenier, juist ja naar Camping Les Arches dus. Nadat we weer wat boodschappen hebben gedaan, deze keer bij Le Clerc rijden we terug naar de camping. Gelijk de zwemkleding aan en afkoelen maar, heerlijk.

Zaterdagmorgen gaan we nogmaals naar supermarche Le Clerc. Aangezien de beide koelkasten het moeilijk hebben om alles voldoende koel te houden (ondanks dat ze mooi in de schaduw staan) besluiten we om maar een ventilator aan te schaffen. En aangezien Le Clerc een soort openbare Makro is lijkt het ons een goed idee om hier maar eerst een kijkje te nemen. En ja hoor een mooie in hoogte te stellen waaier met 3 standen staat ons al op te wachten :). De ventilator zetten we onder de luifel vlak voor de nu open roosters van de caravan koelkast. Aangezien onze 2e campingkoelkast hier onder kan de ventilator beide enige koeling brengen. De rest van het weekend, sorry het wordt al wat saai, genieten we van het prachtige weer en koelen we regelmatig af in het zwembad in de rivier.

 

Maandagsmorgens vertrekken onze beide buren weer. Onze overburen vertrekken richting Nederland, hun vrienden die naast ons staan richting de Middellandse zee. De 2 jarige dochter van onze overburen is al aardig aan het oefenen op haar Frans. Als afscheid zegt ze ooi(r)evaar, lijkt toch al aardig op au revoir.

Wij besluiten om vandaag maar de grote Gorges de L'Ardeche route te gaan rijden. In Vogue zien we de markt als we er voorbij rijden richting Ruoms. Regelmatig staat het verkeer even stil. Zeker in Vallon pont D'Arc is het een drukte van jewelste. In de zomer is het hier kanocity of kajakville. De bevolking wordt in het hoogseizoen met 40 vermenigvuldigd. Vallon Pont D'Arc leeft van het ritme van de rivier. Op een drukke dag zie je meer dan 3000 bootjes varen door de bergengten. In het totale seizoen spreek je dus van meerdere honderdduizenden liefhebbers van stroomversnellingen en hoge kliffen.

Voor ons begint hier eigenlijk de echte Gorges De L'Ardeche. De La Route des Gorges De L'Ardeche is een 32km lange route waarbij je de rivier op gemiddeld 200meter hoogte volgt. Een grandioos spektakel waarbij je bij elk uitkijkpunt (Belvedères) even moet stoppen om te genieten van de schitterende uitzichten.

5Km voorbij Vallon is onze 1e stop bij beroemde Pont D'Arc, volgens de eigenaresse van de camping ook wel het Zandvoort van Frankrijk genoemd. De alom bekende gigantische triomfboog die de natuur grotendeels zelf gemaakt heeft is indrukwekkend. Hoe vaak is deze boog al niet op de gevoelige plaat vastgelegd. Nou wij doen er graag aan mee en nemen vele foto's. Op de strandjes genieten de dagjesmensen van het  prachtige uitzicht, de zon, de rivier met al zijn bootjes en zwemmende mensen en de vele toeristen. Ga je hier zelf het water is kijk dan vooral goed uit voor de tientallen kajaks die je hier tegenkomt. Wij rijden enkele honderden meters verder en zien nu het schitterende uitzicht van de andere kant. Ook hier volgt de enen na de andere klik op de vele camera's, ook de onze natuurlijk.

Op de verdere route van de Gorges De L'Ardeche stoppen we zeer regelmatig bij de vele Belverderes zoals du Serre de Toure, de Gaud, de Gournier, de la Madeleine met zijn beroemde grotten, de la Cathedrale, le Balcon des Templiers. Kortom vele stops maar ook even vele schitterende en spectaculaire vergezichten. Genieten hoor. We besluiten om niet helemaal door te rijden tot St. Martin D'Ardeche maar iets eerder af slaan en binnendoor terug te rijden naar de camping. Nou, dat hebben we geweten. Op enkele momenten is de weg niet breder dan een veredeld fietspad waarbij het gras overal tussen het asfalt naar boven komt. Verder slinger je van laag naar hoog en weer naar beneden. Wel kom je zo door dorpjes met amper 4 huisjes, dus wie kan er nu zeggen dat we hier geen Franse cultuur opsnuiven.

Terug op de camping begint het spontaan te regenen, nou ja zeg. Na enkele minuten is het voor ons ook al weer voorbij al zien we rondom nog wel veel donkere wolken. Als even later de hemel weer strak blauw is genieten we van de Pizza van de Pizza man. Elke maandagavond komt hij op de camping met zijn pizzawagen en bakt voor de vele toerristen een ovenheerlijke pizza.

 

De volgende dag maken we het ons makkelijk. Bij de Ecomarkt, een kleinere supermarkt in Villeneuve de Berg die gewoon alles heeft wat een toerist uit Nederland nodig heeft, dus ook hagelslag en pindakaas, ligt op slecht 4km van de camping. Wij kopen echter voornamelijk frisdrank en wat groente voor vanavond. De rest van de dag... je raad het al, luieren en afkoelen. Leuk hoor vakantie in de Ardeche.

 

Woensdag vervolgen we onze dorpjestocht en bezoeken we misschien wel het mooiste dorpje van de Ardeche Alba La Romaine. In Alba vindt je geplaveide straatjes, overdekte doorgangetjes, schitterende gewelven en prachtige gevels met beeldhouwwerk en lateien. Alba la Romaine veranderde in de loop der geschiedenis meerdere keren van naam. In de Keltische tijd noemde men het alb (hoogte) en in de Romeinse tijd Alba Helviorum (hoofdstad van Helvie). Gedurende de middeleeuwen en in de moderne tijd heette het Aps. In 1903 werd het opnieuw Alba.

Door deze geschiedenis bestaat Alba ook uit twee gedeeltes. Een middeleeuws Alba en een antiek Alba.

Wij bezoeken eerst het middeleeuwse gedeelte. Als Gerald bij de plaatselijke syndicat d'initiative in het Engels om informatie vraagt krijgt hij echter vriendelijk antwoord in het Nederlands terug. Altijd makkelijk toch. Met enkele folders op stap lopen we door de smalle oude steegjes van Alba. Huizen van kalksteen en basaltsteen, in zwart en wit. De place de l'Horloge met zijn 17 eeuwse toren, de Chapelle Saint Andre en meer van al het moois. Dan staan we voor het Kasteel van Alba. We besluiten nu we hier toch zijn om ook maar even binnen te kijken. Met een Nederlandse folder op zak lopen we het mooie kasteel door. Het linkerdeel staan de overblijfselen van de 11e eeuw. Het rechter gedeelte stamt uit de 16e eeuw en de grote restauraties uit de 19 eeuw. Hier bevindt zich de keuken met enorme open haard en de vertrekken van de bedienden. Om de innemende parketvloeren te beschermen liggen er overal stukjes voetzolen waarmee je al schuivend de vertrekken kunt verkennen.

In de loop der Eeuwen hebben de volgende families in het kasteel van Alba gewoond. Deux-Chiens 11-13eeuw, Adhemar 1290-1568, De la Baume de Suze 1612-1668, Montagut 1668-1793. In 1779 en 1785 wordt het kasteel twee keer geplunderd door de lokale bevolking die weigerde om de belasting te betalen. Tijdens de revolutie van 1789 wordt het kasteel genaturaliseerd en de familie Montagut uitgekocht. Pas in 1880 begint Dr. Guillard het kasteel te restaureren. Na zijn dood in 1907 nemen velen het over tot in 1975 Magdaleine Firmat uit Lyon de definitieve kosten en reparaties voor haar rekening neemt. zij opent het kasteel weer voor publiek waarbij nu jaarlijks exposities en voorstellingen plaatsvinden.

Net buiten Alba vindt je Hameau La Roche. Dit lilliputterdorp heeft enkele fantastische steegjes die je naar een zeer imponerende basaltrots leiden. Deze neck toornt hoog uit boven de omgeving en ziet er van dichtbij nog reusachtend uit. Verder vindt je hier de overblijfselen uit de Donjon, middeleeuwse huizen en aanstekelijke overdekte gangetjes en steegjes.

Bij Alba kun je verder nog een Romeins theater bezoeken. Deze is in drie fasen gebouwd in de 1e eeuw voor Christus tot de 2e eeuw na Christus. Er was plaats voor meer dan 3000 bezoekers, wat een goed beeld geeft van het totaal aantal inwoners in die tijd. Tegenwoordig vindt er in dit Romeins theater tussen midden juli en begin augustus 15 voorstellingen met klassiek toneel en dansopvoeringen plaats. De ruines van de Romeinse stad zijn ook nog te bezoeken. Het zijn vooral de afgesleten ruines van het voormalige Alba wat ooit 30ha groot was.

   

Eigenlijk wilden we vandaag nog verder rijden tot Montelimar, de stad van de nougat. Maar aangezien we nu al baden in het zweet bij 38 graden besluiten we maar om terug te rijden naar de camping. Snel omkleden en afkoelen maar weer, mmm heerlijk toch zo'n zwembad in de rivier. De temperatuur loopt later op de dag nog iets verder omhoog en stopt uiteindelijk bij 40.8 graden in de schaduw. Met iets minder hadden we vandaag ook wel genoegen mee genomen.

 

Ook de volgende dag is het met 38 graden weer meer dan aangenaam, in de schaduw dan. Te warm om er op uit te trekken, dus vooral rustig aan doen en veel zwemmen in de rivier. Hier spreken we ook onze motorrijdster die samen met haar vriend al enige dagen schuin tegenover ons staan. Zij vindt het ook al veel te warm, laat staan om met een motorpak de weg op de gaan. Twee dagen geleden zijn ze naar Privas geweest en toen daar het motorpak uit was stroomde al het vocht overal over haar heen. Nee, dan maar even lekker liggen bij de rivier en af en toe afkoelen in het zwembad. Haar vriend, die wat meer motorervaring heeft is wel op pad. We praten met haar over haar hond, een 13jarige Golden Retriever, die ze van haar moeder heeft meegenomen en die deze hond ook gefokt heeft. De hond is nu zij hier in de Ardeche is ook bij haar moeder. Natuurlijk praten we ook over onze beagle Dieuwke. Ze had al twee stickers op de auto gezien, maar kon op afstand nog niet goed zien of het nu een basset of een beagle was. Ook het motorrijden komt uitgebreid aan bod. Al die maffe Fransen die met dit weer met korte broek of rok en T-shirt op de motor zitten. Ze blijven 14 dagen op deze camping. Aangezien deze camping prima bevalt en het weer veel te warm is blijven ze lekker op 1 plek kamperen in hun tentje. Wel hoopt ze zelf dat het binnenkort wat koeler wordt zodat ze weer samen met haar vriend de fantastisch mooie omgeving van de Ardeche kan bezichtigen.
Later op de dag loopt Gerald met zijn fototoestel nog even over de camping Les Arches om nog enkele leuke foto's van de camping en de directe omgeving te schieten.

              

 

En dan is het vrijdag 21 augustus. Wat aanvankelijk weer een heerlijke dag belooft te worden eindigt als een inktzwarte dag op de camping.

Overdag genieten we van het mooie weer en het zwemmen in de rivier. Als we tegen 8 uur de skottel aanzetten voor de aardappelen met een lekker stuk varkensvlees komt de overbuurman met zijn motor aanrijden, alleen. We zien gelijk ook de eigenaresse naar hem toelopen en kort met hem praten. Als Edith even later naar hem toeloopt en vraagt waar zijn vriendin is, waar we gistermiddag zo gezellig mee hadden gepraat, krijgt zij een onheilspellend antwoord "Zij komt nooit meer terug, ze is vanmorgen overleden tijdens onze motorrit"..... Ja wat moet je dan zeggen, de wereld is dan te klein. Als Edith hem condoleert komen net zijn ouders aangereden, beide op de motor. Een innige omhelzing volgt. Wij zijn stil en ook compleet van slag. Na een hap van de aardappelen hebben we al genoeg, het vlees blijft in de koelkast. Langzaam komt bij ons het besef dat we dus één van de laatste zijn die met haar gesproken hebben... Een nacht met weinig slaap volgt.

 

De volgende staan we nog een beetje onwerkelijk op. Het tentje staat er nog met zijn motor ernaast en de handdoeken en zwemkleding hangen nog aan de lijn. We zien dat nog meer familieleden zijn gearriveerd en dat er wat persoonlijke zaken van haar op emotionele wijze worden opgehaald. Zelf hebben we even geen zin meer om de Ardeche verder te verkennen. De rest van de dag en ook de zondag blijven we op de camping, beetje relaxen, zwemmen en lezen.
Zondagsmiddags komen de motorrijder en haar ouders even bij ons. Zij hadden van Marleen, de eigenaresse van de camping, al gehoord dat wij nog met zijn vriendin en hun dochter hadden gesproken. Zij blijkt Leonie te heten en was nog maar 27 jaren jong. We praten over ons gesprek met Leonie en horen meer over haar verdere hobby's zoals het fokken van Britse katten. Ook de toedracht van het ongeluk wordt ons nu duidelijk. Onderuitgegaan met 50km/h bij een noodstop. Ze komt hierbij totaal verkeerd terecht en komt waarschijnlijk ook nog tegen een paaltje aan. Een ongeluk die zo vaak voortkomt, alleen dit keer met een enorme trieste afloop. Erik, de vriend en Leonie's ouders hopen haar morgen eindelijk te mogen zien. In het weekend is het hier in Frankrijk niet mogelijk om het lichaam vrij te geven. Wij spreken af dat we ook enkele spullen van de familie en Erik meenemen naar Nederland. Ook van de eigenaresse van de camping krijgen ze veel steun en vooral praktische tips. Verder zorgt ze er voor dat de familie op de camping onderdak krijgt en een ruimte om zich even terug te trekken. Ondanks het grote verdriet wordt dit gesprek door ons en ook door hun erg op prijs gesteld. Wij hebben zo ook een beter beeld van Leonie en het trieste voorval.
Avonds hebben we nog geen zin om zelf eten klaar te maken dus schuiven we gezellig aan in het restaurant. Maria de kokkin maakt weer enkele smakelijke gerechten voor ons klaar en praten we ook nog even met Marleen, de eigenaresse van camping les Arches.
 

Maandags rijden we via de toeristische route naar de supermarkt in Aubenas. Rechtsaf de camping af en gelijk zit je in de wijnvelden met daarachter de zwarte basaltblokken. Via Mirabel met zijn grote rechtopstaande basaltblok, Lussas en tal van prachtige vergezichten dalen we dan via diverse haarspeldbochten weer naar beneden naar Aubenas. Iets buiten ligt St Etienne de Fontbellon waar de supermarkt van Le Clerc te vinden is. Als Gerald de winkel in loopt gaat gelijk het alarm af. In het nieuwe T-shirt zit aan de binnenkant nog een labeltje. Deze wordt er vakkundig door de bewaking afgeknipt. Nou winkelen maar. Vooral drank voor de terugweg en een fles Elixir du Coiron. Dit is een overheerlijke liqueur Ardechoise die we op de camping hebben mogen proeven. Erg lekker hoor. Bij de kassa blijken onze beide bankpasjes niet goed te werken. pincode ok, maar geen geld. Daar sta je dan met een volle kar achter de kassa. Ook het bankfiliaal bij Le Clerc weigert ons geld te geven. Gelukkig heeft Edith de Credit card bij zich en met een afgerekende kar kunnen we eindelijk naar de auto. We proberen ook nog bij twee andere banken te pinnen, maar ook hier zonder resultaat. Ja, een mededeling, neem contact op met uw eigen bank. Via Voque, waar we nog weer even enkele prachtige foto's van het schilderachtige dorpje maken rijden we terug naar de camping. Op de camping neemt Gerald toch maar even contact op met de bank in Hengelo. Hier stellen ze ons gerust, niets aan de hand.

 

Dinsdag is het voor het eerst overdag bewolkt en met 28 graden voor ons lekker koel. In de loop van de namiddag begint het te onweren en valt bij ons de stroom weg. Bij de aansluiting aan de achterzijde van de caravan is wat water in de aansluiting gekomen. Een nieuwe kabelaansluiting wordt gemaakt en een stevige zak eromheen met een herhaling voorkomen.

Erik de motorrijder en de ouders van Leonie komen nog even lang om de spullen te brengen die we voor ze meenemen naar Nederland. Ze hebben Leonie gistermiddag eindelijk mogen zien en hebben inmiddels ook al haar persoonlijke spullen van de politie teruggekregen. Morgen zullen ze terug gaan naar Nederland om de rest van de familie weer te zien en verdere voorbereidingen te treffen. Het lichaam van Leonie zal vrijdag naar Nederland gevlogen worden.
Van Marleen krijgen we nog twee kaarten om iets voor Erik als ook voor de ouders van Leonie op te schrijven. We doen ons best om er iets neer te zetten wat hun tot steun kan zijn in deze moeilijke tijd. Ook Marleen zelf en nog een echtpaar waar Leonie de donderdagmiddag nog mee gepraat heeft schrijven iets op de beide kaarten. 

 

De volgende ochtend als we aan het ontbijt zitten komt Marleen nog even bij ons langs om te vertellen dat men erg blij en verheugd was over de kaarten. Zo kunnen ze toch nog iets tastbaars van deze camping en de laatste dagen meenemen naar huis.

Voor ons is het een dag van langzaam alles opruimen, inpakken en afbreken. De voortent, de kastjes en alle losse zaken krijgen weer een vast plekje in de caravan. Volgend voorjaar zien we het wel weer terug. Bij het afrekenen blijkt het feit dat men lid is van de SVR-campings wel enige voordeel te hebben op deze camping, zeker in het hoogseizoen. Altijd meegenomen dus.
Avonds eten we beide de daghap, de plate du Jour. Maria weet hoe ze haar gasten blij kan maken, het smaakte weer meer dan voortreffelijk.


De volgende ochtend staan we vroeg op, even wassen, de tafel naar binnen, de campingkoelkast achter in de auto, en de drank en eetvoorraad voor onderweg voorin bij de bijrijder. De stroomkabel indraaien, de pootjes omhoog draaien en de caravan kan aangekoppeld worden. Om precies 7.30 uur rijden we van de camping af. Wat ons betreft tot volgend jaar.

We rijden stilzwijgend langs het punt waar Leonie zo ongelukkig ten val kwam en rijden even later bij Montelimar Nord de snelweg op. Via Lyon, Dijon, Nancy, Metz naar Thionville. In heel Frankrijk hebben we de gehele vakantie geen file gehad en dan net op de laatste 10km door Frankrijk staat het muurvast. Van drie naar één baan, midden in een stad met allerlei aan en afritten. Tja dan schiet het even niet op he. In heel Luxemburg wil Truus, ons navigatiesysteem, ons continu naar Belgie hebben, maar wij willen helemaal niet door België. Natuurlijk tanken we weer even in Wasserbillig, nog steeds voor 1.08 euro. We negeren Truus voor de laatste keer en rijden Duitsland binnen. Via de B51 naar Bitburg en dan nog enkele kilometers naar Oberweis. Vlak na een grote haarspeldbocht ligt hier Prumtalcamping. Hier zijn we in 2000 ook al eens met veel plezier geweest.

 

We vinden een leuk plekje vlak bij de ingang. De camping is wel iets veranderd, maar de grote zaken komen ons gelijk vertrouwd voor. Een prachtig groot zwembad met ligweide, het restaurant, de sanitairgebouwen, het grote voetbalveld, alles is er nog steeds. Als de pootjes uitgedraaid zijn en we allebei uitgedouched zijn drinken we eerst voor de caravan nog een Frans wijntje en biertje. Daarna lopen we naar het restaurant. De eigenaar van de prumtalcamping is ooit zelf met het restaurant begonnen en heeft in de jaren erna de camping en het zwembad opgekocht van de gemeente. Nu is hij trotse eigenaar van een prachtige camping in de mooie Eifel. We hebben nogal wat moeite om een keuze te maken uit de vele gerechten die men hier op de kaart heeft staan. Het eten is hier super lekker en goed betaalbaar. Na voor de caravan nog wat gedronken te hebben duiken we de caravan in voor onze welverdiende nachtrust.

 

Vrijdagsmorgens draaien we de pootjes weer omhoog en rijden via Koln, Oberhausen en de A31 Nederland weer binnen. Nog een klein stukje Nederlands grondgebied en we zijn weer thuis. Natuurlijk halen we onze grote schat Dieuwke ook weer op bij haar vakantieverblijf. Zij heeft bij hondenpension Hottenhuis in Saasveld weer drie heerlijke weken gehad met ruim 30 andere vriendjes. Avonds eten we gezellig bij Hilbert en Lianne, onze oude buren die nu een straatje verder wonen. Lekker makkelijk he.

 

Hoe zullen we onze vakantie in de Ardeche herinneren?

Het was kwa weer een supervakantie zoals we die nog niet eerder hebben meegemaakt. De gehele vakantie korte broek en hemdje. Geen lange broek of "campingsmoking" gezien. De camping was super. Erg vriendelijke eigenaren en personeel, prima sanitair, uitstekend restaurant, mooi aangelegde plaatsen waarbij het behoud van de natuur vooropstaat, de vele speelmogelijkheden voor de kleine kinderen en dan natuurlijk het unieke giga zwembad in de rivier.
Camping Les Arches, we willen beslist terug.

De Ardeche, een prachtige omgeving waar veel meer te zien is dan dat we dit jaar gezien hebben. Vele oude pittoreske historische dorpjes, onvergetelijke vergezichten, de Gorges des Ardeche, de hoogvlaktes, de dalen, de natuurschoon en wat al niet meer.
Ardeche we komen zeker terug.

Vrijdag 21 augustus. Een lieve leuke spontane jonge vrouw die je nog maar net hebt leren kennen en waarvan je tegen elkaar al hebt gezegd dat je ze samen met haar vriend een avondje moet uitnodigen verongelukt met haar motor, op 10km van de camping. Wat is er dan belangrijker? Leonie kon je nog maar terug.

 

Voor ons dus een heel dubbel gevoel. Een fantastische vakantie die dan zo abrupt anders wordt. Wij willen volgend jaar graag weer terug naar Camping Les Arches in de Ardeche. Al dat zien waar we nu niet aan toegekomen zijn, maar ook weer stil staan bij alles wat we er dit jaar hebben meegemaakt. Dus Ardeche tot volgend jaar.


 

Hier vindt je meer leuke campings in de Ardeche:
 

- Camping L’Ardéchois in Vallon Pont d'Arc
- Camping Domaine de la Bastide in Sampzon

- Camping les Ranchisses in Largentière

- Camping Domaine de Sévenier in Vallon Pont d’Arc

- Camping Le Chambourlas in Les Ollières sur Eyrieux

- Camping Mas de Reilhe in Crespian (Cevennes)

- Camping Domaine le Pommier in Villeneuve-de-Berg

- Camping Aluna Vacances in Ruoms

- Camping Yelloh! Village La Plaine in Ruoms
- Camping Chateau de Boisson in St Ambroix
- Camping Val de Cantobre (Cevennes)
- Campings van de ANWB
- Vakantiehuizen in de Ardeche
- Vakantieparken in Frankrijk

- Vakantiewoningen in Frankrijk

- Autovakanties van de ANWB

 

 

Free counter and web stats