Vakantiesite Edith & Gerald

 

 startpagina

Beaglesite

Tuinsite

Vakantiesite

Vijversite

E-mail

Schrijf een bericht in het gastenboek.

Bekijk hier mijn gastenboek.

Wij maken uw keuze nu nog makkelijker.
De beste sites in een overzicht op http://www.openinglink.nl/

 

Camping Fuussekaul

Camping de Lesse

Camping    Ramberchamps

Camping Breisgau

Camping Tony

Camping Les Loges

Camping Le Pont Roulland

Camping Fayolan

Camping Chloropylle park

Camping Prümtal

Camping de Fouché

Camping Am Barenbache

Camping Frits Berger

Camping Zum Feuerberg

Moezel 2005
Zum Feuerberg
 

Camping
Schönburg-Blick

Wijnfeest en Stohlgang Ediger-Eller

Camping
Clos De La Balenede

Camping Les Trois Châteaux

 

 

 

2003

Fritz Berger:

 Terug naar boven

 

To the English version of our holiday in Bavaria

 

Het complete vakantieverhaal

De historie van Hohenwarth

Toeristisch Hohenwarth

Comfortcamping Fritz Berger

 

Terwijl in Nederland er een hittegolf voorspeldt wordt reizen wij op zaterdag 2 augustus af naar onze vakantiebestemming van dit jaar. Het wordt comfort camping Fritz Berger in Hohenwarth in Bayern (Beieren). Hohenwarth ligt midden in het Bayerische Wald met als hoogste punt de Große Arber (1456m) waarin de winter een officiële afdaling van de FIS plaatsvindt.

 

 

Plattegrond van de camping

 

Onze plek op de camping

Terwijl half Europa en dus ook Duitsland in de file staat komen wij zelf te vroeg aan op de camping. Het is nog Mittagsruhe dus we hebben de tijd om de camping aan een eerste blik te onderwerpen. Wat ons opvalt zijn de toch nog redelijke vele lege plekken en de aanwezigheid van vaste staanplaatsen waarvan de bewoners schijnbaar alleen in de winter gebruik van maken. Op het zwemmeertje  op de camping spelen de kinderen op een van de vlotten die in het water drijven of peddelen met hun bootje over het meertje. Het sanitair dat zich in twee grote gebouwen bevind ziet er verzorgt en goed uit.

Nadat we ingecheckt hebben zetten we onder toeziend oog van de al aanwezige (vaste) gasten onze vouwwagen op. Even douchen en daarna heerlijk onder de luifel uitrusten. Avonds gaan we het restaurant even verkennen. Het eten smaakt zeer goed en de vrolijke Bayerische muziek uit de feesttent naast het restaurant maakt de gezelligheid compleet. De zondag wordt een heerlijke rustdag bij de tent waarbij ook hier de temperatuur tot zeer zomerse waarden oploopt. Het meer brengt enkele malen een heerlijke verkoeling waarna we ons weer op onze luie stoelen voor de vouwwagen neerploffen.

 

Nou in Nederland mag het dan warm zijn hier is het ook te gek. Drie dagen achter elkaar wordt er hier de 40 graden gehaald. Het nieuwe Duitse record staat nu op 40,8 graden Celsius Wij blijven dus maar bij de tent en koelen zeer regelmatig af in het meer.

 

Theodor G. Sellner in zijn glasblazerij

Op donderdag besluiten we toch maar om onze eerste uitstap om de omgeving te verkennen. We vertrekken uit Hohenwarth  en gaan via Arrach en Lam naar Lohberg. In Lohberg wordt al sinds 1538 glas gesmolten en geblazen. De huidige glashut, de 17e in Lohberg bevindt zich in een oude kerk uit 1698. Hier werkt glasbeeldhouwer Theodor G. Sellner nog dagelijks aan zijn unieke productie. In de verkoopwinkel vindt je uitsluitend producten van eigen makelij, import zul je hier niet vinden. Wij nemen een klein glasgeblazen karaf mee.

Tegenover de glasblazerij bevindt zich een van de grotere bierbrouwerijen van beieren.

De Osser Bierbrouwerij

De Osser brouwerij kan je bij vooraanmelding op dinsdag of woensdag bezichtigen. Vlakbij de glashut staat het "schwarzauer haus"  In deze zwarte Beierse boerderij kun je het glas en kunstgalerie bezoeken. In Lohberg bevindt zich ook nog een dierentuin met 400 dieren. Het betreft ongeveer 100 soorten die hier in het Bayerische Wald leven.

 

We rijden verder richting Brenner en als we een eind verder rechtsaf slaan staan we oog in oog met de Große Arber. Je kijkt vanaf hier rechtstreeks op de gondelbaan en de groene vlaktes wat winters de skipistes zijn. We stoppen even om van het mooie uitzicht te genieten, nemen een foto en de videocamera neemt alles vlekkeloos op. We besluiten om nu verder te rijden en hier binnenkort een tocht naar boven te maken met de gondelbaan. Iets verder stoppen we weer bij de Große Arbersee. Dit bergmeer wordt druk bezocht door toeristen. Behalve een restaurant en een winkel kun je hier op het water terecht voor allerlei vermaak. Ook diverse wandelroutes lopen hier voorbij.

de Große Arbersee

 

Nadat we de auto weer ingestapt zijn rijden we naar Bodenmais. Hier staan de Joska-Crystal winkel- en fabriekshallen. Joska-Crystal is de grootste in de wereld op het gebied van kristal trofeeën en producent van de F.I.S. wereldcup bij het skiën. In de binnenstad van Bodenmais is een kleine verkoopwinkel te vinden. Even verderop zijn enkele fabriekshallen waar ook de verkoop voorop staat. Net  buiten Bodenmais ligt het grootste complex van Joska-Crystal. Liefhebbers kunnen zich hier met de familie wel de gehele dag vermaken. Naast een restaurant en (natuurlijk) een biergarten zijn het vooral de vele winkels met alles met glas, kristal en keramiek te bewonderen. Tientallen enorme kroonluchters, honderden verschillende glazen van kleine schnapsglaasjes tot enorme bierglazen, borden (Villeroy & Boch), noem maar op je vindt het er. Op enkele plaatsen zijn Joska-Crystal medewerkers te zien met glasblazen, graveren, en beschilderen van glas. Na zoveel indrukken besluiten we om een andere keer de andere attracties van Bodenmais te bezoeken en rijden we naar Kötzting.

De trapeze van glazen bij de ingang

van de grote winkel bij Joska.

 

 

 

 

Onder een klein gedeelte van de vele kroonluchters die je hier kunt zien.

 

In Kötzting bevindt zich de bärwurzerei, het schnapsmuseum en schnapsbrennerei van Liebl en Drexler. Wij bezoeken vandaag Drexler. In het kleine museum zijn de werktuigen uit vroegere tijden te zien over hoe van de bärwurz schnaps gemaakt werd en wordt. Meer dan 200 historische museumstukken staan hier opgesteld die het gehele proces in beeld brengen. De bärwurzel (Ligusticum Mutellina) is een 30cm hoge plant die voorkomt op de bergweiden in het Bayerische Wald op een hoogte boven de 1000 meter, De originele Drexler bärwurz, met een alcohol percentage tot 60% wordt uitsluitend naar eigen huisrecept gemaakt uit alleen natuurlijke producten uit het Bayerische Wald. In de winkel staan meer dan 70 soorten eigengemaakte soorten schnaps en 15 soorten vruchtwijnen. In het probeerlokaal proberen wij er 3 en kiezen o.a. voor een hazelnoot schnaps met 40% die zo goed smaakt dat dit een van de 3 flessen is die we meenemen naar de camping. Op de camping gaat avonds de zibrogril weer aan en genieten we nog steeds van de warme avonden. Heerlijk onderuitgezakt in de luie stoel, een lekker drankje, kaarsen om je heen voor de gezelligheid en dat alles in korte broek en hemdje. Wanneer doe je dit nog tegenwoordig, zalig.

 

 

 

Onze tweede uitstap gaat eerst naar de Höllensteinsee. We stoppen bij het stuwmeer en genieten van het uitzicht. Op de Höllensteinsee varen bootjes en zijn families vrolijk bezig op de waterfietsen. De Höllensteinsee is in de jaren 1923-1926 door de bouw van de Höllenstein-Kraftwerkes ontstaan. Via Viechtach rijden we naar St. Englmar. In St. Englmar bevindt zich één van de oudste glashutten van het Bayerische Wald. Al in 1260 liet pastoor Poppo von Niederalteich een glasfenster "aus den hutten des waldes" aanbrengen in de kloosterkerk. In de Pfarrkirche van St. Englmar bevindt zich een hinterglas kreuzweg uit de 18e eeuw.

St. Englmar heeft verder tal van zomer en winteractiviteiten. In de zomer kun je de langste zomerrodelbaan van Bayern afsuizen, mountenbiken over meer dan 300 km gemarkeerde wegen, wandelen of gewoon genieten van de vele prachtige uitzichten. In de winter is het een skiparadijs, 13 liften, 8 langlauf loipen, 3 rodelbanen of romantisch een tocht met de paardenslee maken.

Er zijn 3 bergen die in St. Englmar de 1000m bereiken, de Hirchenstein (1095 m), de Pröller (1048 m) en de Predigtstuhl (1024 m) die bij helder weer je zelf een blik in de alpen laten werpen.

 

De waterkrachtcentrale van de Höllensteinsee

Uitzichtpunt in St. Englmar

 

 

Wij rijden weer verder en gaan via Neukirchen naar Bogen waar we een korte stadswandeling maken en genieten van een lekker Italiaans ijsje. Bij Bogen stroomt de Donau. Als we hier langs rijden zijn we hoe laag de waterstand op de Donau is. Scheepsvaart is niet mogelijk.

 

Even verderop stoppen we bij de Wallfarhtskirche op de Bogenberg. Een prachtige kerk waar tientallen mensen in afwachting zijn van een trouwerij. De bruidegom loopt zenuwachtig bij de ingang van de kerk terwijl het bruidje iets verderop zich stralend laat fotografen. Vrolijk zwaait ze naar ons. We gaan snel door de kerk en genieten van alle pracht en praal. We lopen nog even om de kerk heen en vanaf deze hoogte heb je een goed uitzicht over de omgeving en vooral op "Die Schöne Blaue Donau" Vlak voor de dienst begint vertrekken we weer om het toekomstig bruidspaar met hun eigen gasten alleen te laten.

 

 

Gezien de hitte besluiten we om Straubing niet meer te bezoeken en terug te keren naar de camping. Bij Arnbruck rijden we onder vliegtuiten door die hier een vliegshow geven en rijden dan naar Arrach. Een prachtige slingerweg vooral voor motoren die je langs het skigebied van "de Eck" leidt. Op de camping zoeken we snel de koelte van het meertje op en rusten daarna uit van een zeer inspirerende dag.  


Als we de volgende dag opstaan staat de televisie bij de buren al weer aan. Vanuit het keukenraam kijkt het gehele gezin (pa, ma en de twee zonen 14-17jr) dagelijks vele uren naar het scherm. Vlak voor het slapengaan wordt de knop pas weer uitgezet. Wij hebben toch een heel ander gedachte over hoe je vakantie moet en kunt vieren, maar ja. De meeste plaatsen zijn nu wel bezet, al blijven vele vaste plaatsen vooral die met wintervoortenten onbezet. Na een heerlijke douche, die het voortreffelijk doen, en een Duits ontbijt maken we ons gereed voor een bezoek aan de Große Arber.

 

Foto’s gemaakt aan de voet en de top van de Große Arber

 

De Große Arber is met 1456 meter is de hoogste berg in het Bayerische- en Boheemse grensgebergte en de enigste berg die boven de boomgrens uitkomt.

 

44 Gondels brengen je zomers in ruim 3 minuten naar boven. Elke gondel kan 6 personen herbergen (max. 1440 per uur) die een hoogteverschil van 342 meter moeten overbruggen. De totale afgelegde afstand is daarbij 964 meter, dus een gemiddeld stijgingspercentage van 40%. In de winter komen hier nog drie stoeltjesliften bij, waaronder een nieuwe 6 persoons stoeltjeslift die de skiërs netjes naar boven brengen. Dan is er ook de jaarlijkse F.I.S wereldcup afdaling met alle wereldtoppers.

Nadat je boven uit de gondel bent gestapt moet je het laatste zeer steile stuk lopend naar de top afleggen, wat dus wel de nodige zweetdruppels zal kosten.

Je krijgt er wel fantastische vergezichten voor terug. De echte diehards klimmen nog even op de hoogste rotspunten voor de mooiste adembenemende uitzichten.

 

 

Nadat de inwendige mens in een van de restaurants weer op krachten is gekomen kun je kiezen voor de makkelijke weg terug, de gondelbaan dus, of voor één van de vele wandelroutes die hier aangegeven worden. Wij kiezen voor de luie afdaling met de gondelbaan. Edith's broer Albert die hier net voor ons vakantie heeft gevierd, heeft samen met zijn gezin en kennissen gekozen voor de korte wandeling van één uur. Helaas voor hen kozen ze onderweg een verkeerde afslag. Totaal uitgeput en zeer dorstig bereikten ze naar ruim 4 uur hun eigen auto. De gondelbaan in ruim 3 minuten leek ons dan ook het enige en juiste alternatief.

 

Na ons bezoek aan de Große Arber vervolgen we de route naar Arnbruck.

Hier staan het Weinfurtner Glasdorf, naast Joska-Crystal een van de grootste glasblazerijen in Bayern De familie Weinfurtner is hier al sinds de 19e eeuw bezig met glas. De voorouders uit St. Katharina uit het Boheemse Wald zijn hier al reeds sinds 1500 mee begonnen en maakten o.a. de beroemde kelk met de zes sterren.

Het Weinfurtner glasdorf is een dorp op zich, midden in Arnbruck. Ook hier vele winkels met alles op het gebied van glas. We zien zelfs in hartje zomer bij 38 graden een echte kerstmarkt. In de glashut staan drie mensen in eendrachtige samenwerking glas te blazen. In een demonstratie van 20 minuten verklaren zij hoe al het glaswerk gemaakt wordt. Iets verderop wordt het glas geschilderd, terwijl in een ander gebouw het glas geslepen en gegraveerd wordt. We keren weer terug naar de camping en na een heerlijke afkoeling in het meer zakken we weer zalig onderuit, grillen ons vlees op de zibrogril en als de avond invalt gaan de kaarsen en de fakkel aan voor een romantisch sfeertje.

Weinfurtner verlichting

Weinfurtner atelier

 


Onze volgende uitstap zal naar Tsjechië gaan en wel naar de plaats Domazlice. Volgens velen een leuke stad, dus dat willen we dan wel even zien. De overbuurvrouw, een vaste campinggast, vertelt ons dat we het beste bij Eslkam de grens kunnen passeren. Een kleine grensovergang die we zonder veel problemen passeren. 

Domazlice is een plaats met 11500 inwoners en valt vanwege de historische architectuur geheel onder monumentenzorg. Oorspronkelijk was het een grensstation die ontstond door de oude handelsweg van Regensburg naar de Bohemen. In het Duits wordt de plaats ook wel Taus genoemd. In de jaren 1262-1265 stichtte de Boheemse koning Premsyl Otakar II in deze marktgemeente een koninklijke vestigingsstad. Het langgerekte marktplein waaraan veel huizen met zuilenbogen staan heeft ook nog een toren en twee stadspoorten. De noordelijke poort werd in 1838 neergehaald, de westelijke in 1841. Tot de belangrijkste bezienswaardigheden behoren ook de Dekanaatskerk Maria Geboorte, het Augustinerklooster en de Maria Hemelvaart Kerk. Van de voormalige burcht Chodsko is alleen nog een toren overgebleven (thans klein museum).

 

 

De stad Domazlice met uitzicht op één van de twee stadspoorten. Op de tweede foto een Chod in volle klederdracht.

 

Domazlice is het thuisland van de Chodden. Dit volk werd ook wel de Boheemse Schotten genoemd, moedig en trots. Hun muziekinstrument heeft erg veel weg van de Schotse doedelzak. In de stad Domazlice worden jaarlijks in augustus de Chodse feesten georganiseerd met oude volksmuziek en de volksdansen. Tijdens deze feesten worden heerlijke traditioneel bereide koeken verkocht. Het volkskundig museum heeft een interessante folkloristische collectie.
Op de markt met vele kraampjes die door Aziaten bemand worden kopen we een korte broek voor slechts 8 Euro. In een van de stalletjes pikken we nog snel een fles Becherovka mee, de Tsjechische volksdrank. Op de terugweg willen we langs Furth im Wald de grens over, maar de Tsjechische parkeerwachter vertelt ons dat we dit beter vandaag niet kunnen doen. Omdat er vandaag in Domazlice markt is zijner veel Duitsers die allemaal deze grensovergang nemen dus wachttijden van 3-4 uur. We nemen dus dezelfde weg terug en komen bij Eslkam Duitsland weer binnen. Wachten bij de grens, nou wij lekker niet.

 

 

We rijden door naar de Hohen Bogen, weer een zomer en wintersportcentrum.

Vanuit de camping kijken we op de hohen Bogen, maar het wordt tijd om eens nader kennis te maken. De Hohen Bogen (1079m) is bereikbaar via Neukirchen b.Hl.Blut. Zomers kun je via de langste 2-persoons stoeltjeslift naar boven. De 1358 meter met een hoogteverschil van 393 meter wordt in een kwartier afgelegd. Je hebt boven op de Hohen Bogen een prachtig panorama uitzicht naar de Arber, Kaitersberg, Voithenberg of de Osser. Bij goed zicht zijn zelfs de contouren van de Bayerische alpen te zien. Stap je halverwege uit de lift, dan sta je bij het begin van de zomer-rodelbaan.

 

Het dalstation van de Hohen Bogen

Hier kan de gehele familie van oma tot de kleinkinderen langs de 750 meter grote rodelbaan via 16 bochten naar beneden suizen. Terwijl wij genieten van een stuk Kuchen zien we een Nederlands gezin waarvan de jongste dochter van ongeveer 5 jaar papa enthousiast aanmaant om snel weer naar boven te gaan voor een volgende afdaling met de rodelbaan. In de winter kan de skiër kiezen uit meerdere pistes met een totale lengte van 5km. De langlaufers kunnen kiezen uit verschillende loipen, terwijl de ijshockey en schaatsvrienden zich op het kleine meertje bezighouden. Zomers en winters kun je in de Gaststätten van de Hohen Bogen je laten verwennen.


In de speeltuin vermaken kinderen en volwassen zich met de daar aanwezige toestellen. Op een daarvan kun je in een bootje gaan zitten die daarna omhoog getrokken wordt. Op 10 meter hoogte word je daarna gelanceerd en kom je met een enorme knal in het water terecht. Ook is er nog een grote skatebaan waar je met een slalom naar de berg afdaalt.

 

We besluiten om ook Kötzting eens nader te gaan bekijken. Behalve de boodschappen die we hier altijd doen hebben we van deze Casinostad nog niets gezien. Kötzting is een "Kneippkurort" wat duidelijk wordt bij het 87000m² grootte kuuroord park met onder andere een kliniek voor traditionele Chinese medicijntechnieken en een groot aanbod aan allerlei fitness apparatuur. Kötzting is een modern handels en dienstencentrum voor dit deel van Bayern. Het geluk kun je beproeven in de Bayerische Spielbank, het casino. De toerist kan één van de mooie kerken bezichtigen, een wandeling langs de oever van de Weißer Regen of door de mooie binnenstad maken of zich laten verwennen in het betoverende Engels theehuis. Aan festiviteiten geen gebrek in Kötzting.

De Pfingstfestwoche met de Pfingstritt een feest dat al sinds 1412 gevierd wordt, het cultuurfestival, de Waldfestspiele op de Ludwigsberg, het  Bürgerfest, de Rosstag en de kerstmarkt laten zien hoe groot deze kleine stad kan zijn.


De Pfingstritt in Kötzting

De Kirchenburg

De rijdersprocessie

Wij maken de wandeling langs de Weißer Regen en de binnenstad en bezichtigen de Kirchenburg, een oud verdedigingsbolwerk met een slot met als middelpunt de Pfarrkirche. De buitenmuren, de oude graven, de binnenring, de vierkante toren, alles is nog aanwezig. Het slot uit de12e eeuw kwam in 1361 in ambtelijke handen en is sinds 1805 een kerk. Deze zeer fraaie kerk is zeker een bezoekje waard.

etalage schnapsbrennerei Liebl

We lopen nog snel even naar Schnapsbrennerei Liebl. Hier kun je door een etalage de grootste schnapsbrennerei ketel zien van Bayern. In de naastgelegen winkel zijn weer allerlei vuurwater producten te kopen. Wij besluiten het bij kijken te laten, we hebben op de camping nog een kleine voorraad. De Zibrogril maar weer opgezet en we laten ons de gebakken aardappelen met sla weer goed smaken. Avonds zitten we heerlijk voor onze vouwwagen met rondom ons heen de kaarsjes voor de gezelligheid.

Nachts genieten we van de eerste regen sinds weken. Het onweer dat over trekt houd Edith enkele uren uit haar slaap. Gerald wordt even wakker bij de hardste klappen maar slaapt daarna vrolijk verder. De temperatuur overdag blijft tot net boven de dertig graden oplopen, de nachten worden gelukkig wel iets aangenamer

Onze laatste week is al weer ingegaan en we besluiten om nogmaals Tsjechië te bezoeken.

Bij de grens in Furth im Wald staat een file die ervoor zorgt dat het 45 minuten duurt voordat we de grenspost passeren. Dat denk je althans, enkele honderden meters verderop staat nog een grenspost, dus maar weer aansluiten.

Halverwege de twee grensposten staat een taxfree shop. Aangezien we geen zin hebben om op de terugweg weer een uur in de file te gaan staan besluiten we om hier onze Tsjechische inkopen maar te doen. Een liter Bacardi voor 6,70 Euro en een fles Becherovka voor slechts 3,30 Euro. We slaan dus maar enkele flessen in.

De ingeslagen drankvoorraad

 

Het Drachenstichfest in de arena midden in de stad Furth im Wald

Op de terugweg bezoeken we de grensplaats Furth im Wald zelf. Als we dit leuke plaatsje inlopen zien we verschillende kleine kinderen en enkele ouders verkleed als was het de middeleeuwen.

De winkelstraat is halverwege afgesloten. Hier sta je ineens voor een enorme arena die hier elk jaar wordt neergezet voor het grote drakenfeest. Van de 2e tot de 3e zondag in augustus kun je getuige zijn van het grootste volksfeest van de Oostbeierse  geschiedenis.

Een historische feeststoet met 1400 gekostumeerde personen, 200 paarden, muziekgroepen en feestwagens trekken door de straten van Furth im Wald op weg naar de arena. Hier worden dagelijks de historische voorstellingen gegeven met als hoogtepunt het gevecht met de draak, "de drakensteek".

500 Jaren geleden behoorde het drakensteek gebeuren tot een godsdienstige processie. Later, sinds 1897 wordt het drakenfeest door de bewoners van Furth im Wald zelf georganiseerd. Het hoogtepunt is als de ridder zijn lans in de muil van het monster werpt.

Als we Furth im Wald wel gezien hebben en terugkeren naar de auto valt ons op dat er steeds meer mensen langs de kant van de weg staan. Er blijkt vandaag al weer een feest in Furth im Wald te zijn en wel het grote kinderfeest. We nemen een lekker Italiaans ijsje en gaan ook langs de kant van de weg staan. Even later komt met muzikale begeleiding de kinderoptocht voorbij. Kinderen prachtig uitgedorst als middeleeuwse ridders te paard of als andere bewoners of te voet trekken voorbij. Ontroerend om te zien dat kinderen van net 3 of 4 jaar zo trots als een pauw met een zwaard in de hand hier voorbij lopen.

De grote optocht van het kinderfeest

Als de stoet voorbij getrokken is stappen we in de auto en rijden verder richting Cham. Cham is een 1000 jaar oude handelsstad die door de eeuwen heen meerdere malen voor grote delen verwoest is en weer is opgebouwd. De historische verkeersvrije stadskern heeft een prachtig markt en kerkplein met een zeer mooie beeldenfontein. Wij pikken hier op één van de leuke terrassen  een koel drankje en verwennen ons daarna nog op een broodje kebab voordat we de terugweg naar de camping weer aanvaarden.

 

Na een dag rust is het weer tijd voor een volgende verkenning in het Bayerische Wald. We rijden over de voor ons inmiddels bekende slingerweg via Arrach en  Arnbruck naar onze eerste stop in Bodenmais. Terwijl de meeste bussen zich naar de fabriekshallen van Joska

Crystal spoeden zetten wij onze auto in het centrum van Bodenmais. Als eerste bezoeken we een winkel waar kaarsen, kaarsen en vooral kaarsen staan. Geboortekaarsen, verjaardagskaarsen, speelgoedkaarsen of allerlei dieren als kaars, keuze genoeg dus.

 

Verder is er in Bodenmais voldoende bezienswaardigheden aanwezig om je er vele uren te vermaken. De Historisches Silberbergwerk met de Silberbergbahn met rodelbaan en een groot avonturen speelplaats, de glashutten, de houtsnijerijen van  o.a. Herrgottschnitzer Joachim v. Zülow, de kerken, de kaarsenfabriek van Kerzenland Mangold of je heerlijk laten rijden het stadstreintje, in een paardenkoets of winters in een paardenslee.

 

We rijden verder door het Arber gebied en stoppen bij de grensplaats Bayerisch Eisenstein (724m). Ook weer een luchtkuuroord zoals bijna elke plaats in Beieren met ook uiteraard weer een glashut. In deze grensplaats met uitzicht over de Große Arber (1456m) maken we ook weer een stadswandeling langs de rivier de Weiße Regen welke ook hier uitzonderlijk laag staat. Zomers voorral een wandel en mountenbike paradijs, winters is Bayerisch eisenstein vooral bevolkt met skiliefhebbers die de nieuwe gondelbaan benutten om met of zonder hulp van een van de skischolen daarna weer een poging doen om van boven naar beneden te komen.

Nu we toch aan de grens staan besluiten we om voor de derde keer deze vakantie Tsjechië te bezoeken. Weer komen we overigens niet veel verder dan een paar honderd meter over de grens. Sommigen afwachtend, maar de meeste wel opdringerig proberen ook hier de Aziaten in allerlei kramen en hallen hun spullen aan de toeristen te verkopen. Wij laten ons verleiden tot de aankoop van enkele schoenen, één paar voor Edith en één paar voor Gerald.

Terug op de camping horen we op de radio waarschuwingen voor zwaar noodweer dat de komende uren over Bayern zou trekken. De mensen worden opgeroepen om diegenen die deze melding niet horen of de buitenlanders die de Duitse taal niet machtig zijn te waarschuwen. Op de camping valt het echter reuze mee. Even begint het te waaien en te regenen, maar dit duurt maar even. Wij besluiten derhalve het restaurant "Rauber Heigl" bij de ingang van de camping maar weer te bezoeken en genieten van het heerlijke eten dat ons wordt voorgezet.

Onze laatste dagtocht. We rijden naar Rimbach om het houtsnijwerkmuseum te bezoeken, maar de enige weg naar Rimbach vanaf Hohenwarth is afgesloten dus rijden we maar door naar Miltach. Daar willen we het slot bezoeken, maar rijden er zo voorbij. Een goed begin van de dag dus. We besluiten om het slot op de terugweg nog een tweede kans te geven en rijden over de B81 richting Viechtach. Halverwege slaan we af om naar Rattenberg te rijden. In Rattenberg bevinden zich een Uhrenmuseum, Heimatmuseum en een ruïne. Via een prachtige route met vele vergezichten en door diverse skigebieden slaan we uiteindelijk links af naar St. Englmar. Vlak na de bocht zien we links weer de zomerrodelbaan die druk bezocht wordt. De baan telt een tiental haarspeldbochten en ziet er spectaculair uit. Bij de Predigtstuhl (1024 m) maken we een stop. Hier is een echt dorp gebouwd met hotels, eetgelegenheden en winkels midden in het skigebied van St. Englmar. Nadat we hier even rondgelopen hebben rijden we een stukje verder waar we nog een korte stop maken om vanuit een hooggelegen weiland nogmaals te genieten van deze prachtige omgeving. 

De zomerrodelbaan met vele bochten

 

De Große Pfahl bij Vietach

 

Hierna rijden we verder naar Viechtach op weg naar de Große Pfahl.  De Bayerische Pfahl is een van de opvallendste geologische objecten in Bayern. Als een blootgelegde wervelkolom stijgt hij uit de aardbodem uit. Totaal 150km lang van Nabburg in de Oberfalz in het noordwesten tot Passau in het zuidoosten op Bayerns grondgebied om daarna door Oostenrijk tot kort voor Linz pas op te houden.

Voor meer dan 300 miljoen jaren geleden kwam het in het huidige midden van Europa tot een ontmoeting van oercontinenten van Noord Amerika, Europees Azië en Afrika. Wat volgde was dat er van Spanje tot Oost Europa nieuwe  bergen ontstonden waar we nu het middengebergte noemen.

In Duitsland ontstond zodanig het Zwarte woud ( Schwarzwald ), de Harz, het Erzgebergte en ook het Bayerische Wald. Door de tijden heen is hier in Bayern het gesteende meerdere malen door de grote aardverschuivingen uit en weer in elkaar gedrukt. Als markante breuklijn, die nog steeds geologisch de grens tussen het voorste en achterste deel van het Bayerische Wald geld, werd de "Pfahlstörung" aangelegd.

In het begin van de 19 eeuw werd het bergkristal voor de stratenbouw gebruikt. Dit leidde tot talrijke breuken en vele schilderachtige steenpartijen werden gesloopt. De momenteel nog in gebruik zijnde fabrieken die zich nog met de winning van bergkristal bezig houden gebruiken dit vooral nog om Silicium voor computerchips te produceren. Wat de natuurlijke erosie in miljoenen jaren niet voor elkaar gekregen heeft is de mens in korte tijd wel gelukt.

 

 

 

Uitzicht over Viechtach

Wij lopen de korte route om de Große Pfahl heen, lezen op de borden en zien hoe vroeger het bovenstaande zich heeft voltrokken en genieten van dit natuurverschijnsel. Vanaf de Große Pfahl heb je een goed uitzicht over de omgeving en vooral ook over Viechtach. Viechtach is natuurlijk weer een door de staat erkende luchtkuuroord in ligt in het dal aan de Schwarzen Regen en tussen de twee bergkammen van het Bayerische wald in. Het kent vele toeristische onderkomens waaronder enkele campings.  Men kan er zich vermaken in het mooie openlucht zwembad, tennissen, paardrijden, wandelen of op de Höllensteinsee vissen of met een bootje ronddobberen. Toeristische attracties zijn verder een kristalmuseum, de glashut of de Die Ägayrischen Gewölbe , een stukje Egypte in Bayern.

 

Als we verder gaan en in Miltach langs het slot rijden valt Gerald ineens de ooievaren op het dak van het slot op. We besluiten om niet voor de tweede keer het slot links te laten liggen en zetten de auto aan de kant en lopen terug naar het slot Miltach. Allereerst iets over het ooiervaarsnest van slot Miltach. Al jarenlang komt in maart een ooievaars paartje op het slot om voor nageslacht te zorgen. De voorgaande 3 jaren leidde dit tot 10 jongen. Dit jaar werd het vrouw ooievaar uitbundig begroet door haar man op zondag 28 maart. Op 28 mei spreekt de Miltacher ooievaarsopzichter Manfred Renner dat er misschien dit jaar weer 4 jongen te verwelkomen zijn. Op 17 juni verklaart Manfred Renner dat het toch twee jongen zijn die liefdevol gevoederd worden. Op 30 juni bevestigd hij het aantal en zegt dat de jongen razendsnel groeien. Als op 16 juli een vreemd ooievaarspaar het slot ook wil bezoeken ontstaat er enkele keren per dag een strijd tussen de ooievaarskoppels. Door hevig met de vleugels te klappen en enkele schijnaanvallen van pappa ooievaar verdwijnt het vreemde paar weer. Tussen 27 juli en 5 augustus klapperen de jongen ongeduldig en springen al twee meter hoog in het nest, ze willen eruit. De jonde dieren zijn dan al groter dan mama ooievaar. Als dan op 9 augustus de beide jongen hun eerste voorzichtige rondjes maken is het feest in het dorp compleet. De komende twee tot drie weken moeten de jongen voldoende ervaring opdoen om de lange reis naar Afrika goed te kunnen volbrengen.

Pa ooievaar komt aanvliegen met zijn buit

Het nest op het dak van slot Miltach

Papa ooievaar net na zijn aanrijding

 

Maar dan... op 20 augustus is er grote paniek. Papa ooievaar is aangereden. De vrouw die de auto bestuurde bekommert zich gelijk liefelijk om hem en schakelt Manfred Renner gelijk in. De ooievaar ligt eerst bewegingsloos in het weiland. Na enige tijd kan het zelfstandig overeind komen. manfred Renner constateert dat het dier geen bloed heeft. Wel vindt hij 6 muizen en vele andere kleindieren waarmee de ooievaar mee onderweg was naar zijn jongen.

Een dag later beweegt pappa zich alweer iets en begint weer eten te zoeken. Mamma ooievaar en haar twee jongen hebben zich inmiddels aangesloten bij een 12 koppige ooievaarsgroep en zijn vertrokken richting Afrika. Weer een dag later doet pappa enkel pogingen om vliegstart te maken, maar de meeste tijd zit hij op een zandbank in de rivier de Regen. Besloten wordt om hem niet te storen en de gelegenheid te geven om volledig te genezen.

Ook de volgende dagen veranderd zich niet veel, de ooievaar laat niemand binnen een afstand van 20 meter bij hem. Op 30 augustus laat hij zich toch vangen en wordt hij naar een vogelopvangcentrum gebracht. De Dierenarts heeft goede hoop dat alles nog goed komt.

 

boven Beppo wordt gevangen,

onder Beppo in de rivier

Al enkele dagen later, op 2 september vliegt pappa ooievaar die nu Beppo genoemd wordt, weer. Als op dezelfde dag nog een ooievaarskolonie in aan de Regenoever neerstrijkt is dit een uitgelezen kans. Samen met deze kolonie vliegt Beppo even later weg om de 10000 km naar Afrika af te leggen.

Laten we hopen dat hij voldoende herstelt is om deze lange en zware reis met goed gevolg af te leggen. Volgend jaar kunt u op de speciale Miltacher ooievaars site lezen hoe het met de familie is afgelopen en of ze teruggekeerd zijn naar slot Miltach.


Slot Miltach in 1720

 

Slot Miltach nu

 

Slot Miltach werd vermoedelijk door Justinian von Peilnstein einde 16e / begin 17e eeuw gebouwd. De latere bezitter von Schönprunn verbouwde het slot rond 1750 verder uit. Deze familie heeft het slot 200 jaar in haar bezit gehad. In de historie van het slot hebben hier veel grote feesten met muziek en dans plaatsgevonden. Beroemdheden als Simeon Piscevic, Adjudant onder Maria Theresia von Österreich en Generaal onder Katharina II. van Rusland, brachten de Winter 1744/45 door bij gastheer  Baron Johann Josef Wenzeslaus Freiherr von Schönprunn. Een andere bewoner van 1872-1875 was  de beroemde schrijver Maximilian Schmidt, genannt Waldschmidt.

In 1979 werd de familie Schleyerbach de eigenaar van het inmiddels zwaar in verval geraakte slot. Bij de renovatie die in de jaren daarop volgde werd zoveel mogelijk de oorspronkelijke toestand van het slot nagebouwd. In 1982 kon toen eindelijk het slot weer bewoonbaar verklaard worden en is tot op heden te bezoeken.

Het complete bovengedeelte van het slot is nu toegankelijk. Hier vind je in de  verschillende weer origineel ingerichte kamers de historie van het mooie slot terug. De kacheloven, beschilderde ramen, een prachtige ingerichte tafel, de keuken, een jachtkamer, de trouwkamer of een leeszaal alles is weer origineel ingericht.

 

Beneden kun je in de winkel historische boeken, tijdschriften of handgemaakte artikelen kopen. Na een bezoek aan de pottenbakkerij pak je nog wat te drinken in de muziekkelder. Regelmatig worden er in het slot voorstellingen als een klassiek concert of een jazzavond georganiseerd. En vanaf eind maart tot begin september kun je weer genieten van de ooievaars familie boven op het dak van slot Miltach.

Na ons bezoek aan het slot en nadat we voor de laatste keer naar de familie ooievaar hebben gezwaaid stappen we in de auto en gaan naar Kötzting voor de laatste boodschappen. Ook nog even snel naar de schnapsbrennerei van Drexler om nog enkele flessen van dit heerlijke vuurwater in te slaan.

 

De volgende dag beginnen we langzaam met het inpakken. We gaan avonds uit eten in het restaurant, dus bijna alles kan al ingepakt worden. De luifel en de voortent worden afgebroken en wat overblijft is niet meer dan alleen de wagen van de vouwwagen. Zo hebben we toch wel enorm veel ruimte over op onze plaats.

 

Na het eten zitten we nog een keer voor de vouwwagen en drinken de laatste schnaps in Beieren. Morgenvroeg tegen 7 uur opstaan, de laatste zaken inpakken, de vouwwagen inklappen en weer koppelen aan onze Deawoo Nubira Station.

 

Nog even snel douchen en we rijden richting de poort. Bij de receptie moet er natuurlijk nog wel betaald worden. Nadat da 380 euro in andere handen is overgegaan nemen we afscheid van comfortcamping Frits Berger.

 

Na een voorspoedige reis komen we  ruim 9 uur later aan in ons vertrouwde Hengelo. Wederom een rustige reis zonder file.

Tja het is ook wel weer leuk om thuis te zijn, zeker als we onze Beagle Dieuwke weer op kunnen halen. Dieuwke is nog niet thuis of ze ligt alweer prinsheerlijk op de bank onder een dekbedovertrek. Waarom, lees dit dan maar eens.

 

Waar gaan we volgend jaar naar toe. We weten het nog niet. Indien u leuke tips heeft aarzel dan niet en mail ons.

Volgend jaar kunt u hier in ieder geval weer een nieuwe bestemming met onze belevenissen en toeristische tips vinden.

 

 

Tot dan

 

 

Naar boven

Free counter and web stats