Wij maken uw keuze nu nog makkelijker.
De beste sites in een overzicht op http://www.openinglink.nl/
|
|
Naar
informatie over camping Zum Feuerberg en verdere info over Ediger-Eller en de
moezel
|
Zum Feuerberg: |
Op zaterdag 24 juli 2004 vertrekken we naar Camping Zum Feuerberg
in Ediger-Eller aan
de moezel. Als we goed een uur onderweg zijn komen we erachter dat we meerdere
zaken vergeten zijn om mee te nemen. De broodjes en de kilo kaas staan nog steeds
in de koelkast in Hengelo! en de videocamera en de digitale fotocamera staan
nog netjes bij de achterdeur. We besluiten om door te rijden en Frank, een
kameraad van ons te bellen. Hij komt donderdag voor enkele dagen langs en kan
dan de kaas, en de camera’s meenemen. De broodjes belanden in de otto.
|
Tegen elf uur zijn we al op de camping Zum Feuerberg.
Tot Cochem ging het zeer voortvarend. Vanaf hier geeft elke routeplanner aan
dat je dan binnendoor moet naar Ediger- Eller. Wij doen dit dan ook netjes.
Het is slechts enkele kilometers, maar wat voor kilometers. Echte
haarspelbochten, stijgings en dalingspercentages van meer dan 12% en nog meer
haarspelbochten. Tot overmaat van ramp zijn in Ediger de
straten zo smal dat je er met een caravan of camper er absoluut niet doorheen
komt. Wij kunnen er met onze auto met de vouwwagen nog net door, al staan de
bewoners veelvuldig te zuchten van “daar heb je weer zo’n domme toerist. |
Tot
hier en niet verder voor caravan of camper |
|
Ons
plekje op de camping |
Nadat we ons aangemeld hebben krijgen we het mooiste
plekje van de camping aangewezen. Slechts een fietspad / aanvoerweg en een
smal tentenveld scheiden ons van de moezel. Op de achtergrond hebben we zicht
op één van de wijnbergen van Ediger, in ons geval heel toepasselijk de
Feuerberg. Na enkele uurtjes zweten staat onze Trigano vouwwagen er netjes
bij. We rijden weer terug naar Cochem, maar nu netjes over
een vlakke weg langs de moezel, voor de eerst boodschappen. Avonds eten we
voor de eerste keer in het restaurant van de camping (prima eten) en genieten
daarna voor de vouwwagen van het prachtige uitzicht over de moezel. |
Zondags doen we het rustig aan. Middags bezoeken we Ediger even.
Binnen 5 minuten staan we in het schilderachtig dorpje. Prachtige gebouwen en
bijna elke woning heeft wel een druivenrank aan de woning hangen. We helpen een
Nederlander die hier ook de routeplanner heeft gevolgd en op
Nadat we voor de eerste keer deze zomervakantie de skottelbraai
gebruikt hebben zetten we ons weer in onze luie stoel met het gezicht naar de
moezel om scheepjes te kijken.
|
typisch
straatje in Ediger |
Fremdesverkerhsambt |
Weingut
Walter J.Oster |
|
||
|
De maandag begint iets bewolkt. Toch gaan we er op uit
en rijden een beetje langs de moezel richting Zell. We rijden over een stalen brug bij Bullay met twee etage’s. Onder rijden de
auto’s, daarboven snelt de trein voorbij. Een leuk gezicht. Vlak bij Zell
valt ons oog op het bord Einkaufcentrum. Via een steile weg bereiken we de
top waar het einkaufcentrum zich bevindt. Tientallen winkels in allerlei
genres zijn er te vinden. Voor ons belangrijk, er zijn drie supermarkten. Een
Aldi, de Lidl en een zeer grootte Globus waar werkelijk van alles te verkrijgen is. |
De
brug bij Bullay |
||||
|
avonds
voor de vouwwagen |
Als we net terug zijn op de camping gaat de telefoon. Anita,
Gerald’s jongste zusje belt op met een fantastische mededeling. Ze heeft net
een gezonde dochter op de wereld gezet. Dit betekend dat Gerald nu de trotse
peetoom is van Roxy. Na het eten (skottelen dus) bellen we terug via de
normale telefoon. Alles is zeer snel verlopen. Roxy is |
||||
|
Als op dinsdag de laatste mistflarden verdwenen zijn
gaan we naar Treis-Karden. Via de weg binnendoor zijn we er in een
half uurtje. Treis- Karden valt ons wel wat tegen. We zijn blij dat we niet
voor de camping in deze plaats hebben gekozen, maar wel voor het veel
authentieke Ediger-Eller.
Bij één van de supermarkten die we tegenkomen slaan we wat kleine
boodschappen in. Natuurlijk bezoeken we nog wel even een plaatselijke
wijnboer. Bij Otto
Knaup laten we ons enkele soorten proeven en nemen enkele flessen mee. |
zicht
op Treis-Karden |
|
een
daas |
Op de terugweg rijden we door Cochem, maar vinden geen
geschikte parkeerplaats. We besluiten dus om maar terug te rijden naar de
camping om van het mooie weer te genieten. Als we dan in onze luie stoel voor
de vouwwagen in de zon liggen wordt Gerald meerdere keren gestoken door een daas. Een daas is een zwarte vlieg die zeer pijnlijk kan
steken. Gerald blijkt 17!! Grote steekbulten op zijn rug te hebben, dus jeuk,
jeuk en nog eens jeuk. Woensdagmorgens gaan we dan ook eerst naar de kreuzberg
apotheek in Ediger-Eller. Hier is
men zeer verbaast als men de rug van Gerald heeft bekeken. We nemen een tube Hydrocortison mee die de jeuk moet verminderen. |
Op de camping worden we weer aangesproken over het feit dat we
zo’n mooie plaats hebben gekregen die ook nog eens speciaal voor ons is
vrijgemaakt. Waar hebben we dit toch aan te danken! Avonds genieten we vanaf
onze mooie plaats van een glaasje wijn samen met de visite Johan en Annie uit
Heemskerk. Gerald drink een zoete witte Hochgewächse
auslese moeselwijn, en de anderen
drinken een rode Dornfelder.
|
Op Donderdag gaan we naar Zell. Zell is een leuk en gezellig
plaatsje waar je wel enkele uren kunt vermaken. Wij lopen hier door de smalle
straatjes en langs de oever van de Moezel. Je vindt er vele winzers die je graag laten proeven van
hun eigen wijnen, een leuke winkelstraat en leuke doorkijkjes naar de moezel
of naar de wijnvelden. De beroemste wijnberg in Zell is de Schwartze
katze. Op de terugweg rijden we nog even langs Globus
en met een gevulde krat keren we terug naar de camping. |
wijnberg
Schwartze katze bij Zell |
Aangezien Edith’s moeder een rijn-moezelreis maakt en we verwachten dat ze deze dag
wel eens langs zou kunnen varen nestelen we ons voor de vouwwagen met
zicht op de moezel. We wachten ook met smacht op Frank die een paar dagen komt
logeren. Hij neemt de videocamera en het fototoestel mee. Hopelijk is hij er
eerder zodat we de opnames kunnen maken. Er vaart een schip, de Brilliant
voorbij, maar Edith’s moeder moet op de Amsterdam zitten. Frank laat zich nog steeds niet zien,
terwijl hij er al wel had moeten zijn. Tegen kwart over acht springt Edith
ineens op. De Amsterdam van Feenstra
reizen komt eraan. Gerald pakt snel het wegwerp fototoestelletje en samen
rennen we naar de waterkant. Als Edith begint te roepen Moeder, Moeder,
beginnen ze allemaal te zwaaien op het schip. Gelukkig herkennen we Edith’s
moeder en haar vriendin waar ze de moezelreis mee maakt. Gerald neemt nog snel
enkele foto’s en de Amsterdam verdwijnt langzaam uit het zicht. En ja hoor, een half uur later komt Frank aan
rijden. Te laat dus om alles digitaal vast te leggen.
Vrijdags besluiten we naar Bernkastel-Kues te rijden en vanaf hier
rustig terug te rijden. Onderweg zien we de Amsterdam weer varen. In Bernkastel-Keus
zoeken we een plaatje voor de auto en lopen het prachtige oude centrum in.
Vooral het stadsdeel Bernkastel is met zijn oude Romaanse vakwerkhuizen zeker
het bekijken waard. Na een lange stadswandeling en een bezoekje aan een leuk
terrasje keren we voldaan terug naar de auto. Als we het leuke plaatje Kröv
inrijden zien we de Amsterdam weer aankomen. Snel zetten we de auto aan de kant
en nemen enkele foto’s en de videocamera registreert hoe de Amsterdam
voorbijvaart. Edith’s moeder zien we helaas niet. Gezien de warmte zal ze wel
ergens benedendeks zitten.
|
We rijden door tot in Traben-Trarbach.
Alles is hier mooi versiert omdat het precies 100 jaar geleden is dat de
beide plaatsen zijn samengegaan. Ook hier lopen we even door het leuke, maar
kleine centrum en lopen over de pas gerestaureerde brug die hier al honderden
jaren staat richting de fraaie
poort aan het begin van de brug. Avonds doet de skottel weer haar best. Gebakken
aardappelen het vlees dat frank heeft meegenomen en een koel glas Warsteiner bier
voor de kerels en een flesje Smirnoff
ice voor Edith. Heerlijk toch zo’n vakantie. Later op de avond luisteren we naar de gezellige muziek
vanuit de kantine. Ja het is weer zeer gezellig op de camping. |
de mooi poort bij de net gerestaureerde brug |
Nadat we zaterdags na het ontbijt de nodige boodschappen
gedaan hebben genieten we van het prachtige weer. Terwijl Frank af en toe een hengeltje
uitgooit in de moezel nestelen wij ons weer in de luie stoelen om van de
zon te genieten. Na het skottelen is de wijn weer aan de beurt. Edith aan de
rode en Gerald aan de witte moezelwijn. Frank houdt het bij een biertje. Gerald
wordt uitgedaagd voor een spelletje Triominos. En ja hoor op het eind van de avond id Gerald
wederom de winnaar.
|
|
Zondag is een echte rustdag. Aangezien de Jugend Feuerwehr van
Ediger-Eller vandaag haar jaarlijkse grillfeest heeft gaan we daar even
kijken. Behalve een brandweerwagen en enkele waterpompen zijn het vooral
braadworsten, bier en de Café mit Kuchen die ruim voorradig zijn. Wij
bezoeken daarom liever de oude binnenstad om de prachtige oude
stadskern te bekijken. De Pfarrkirche St. Martin en vele andere oude gebouwen
worden door ons bezocht en bekeken. De naam Ediger stamt al af van de Romeinen en de
Kelten en wordt in 765 voor het eerst genoemd. De naam Ediger betekend zandoever. In 1363 veroverde Kaiser Karl
IV Ediger en in dit jaar werd ook de nu nog steeds aanwezige stadsmuur
gebouwd. In de 16e en 17e eeuw werd Ediger verder
uitgebouwd tot wat het nu nog steeds is. |
Na de wandeling gaan we bij Diederichs aan de Moselweinstrasse op het
boventerras even wat eten en drinken en genieten we van het mooie uitzicht op
de moezel. Avonds vult
het tentenveldje voor ons zich weer zodat er weer van alles te zien is. Het tentenveld
wordt zowel door langkampeerders als ook door fietsers of kanoers gebruikt die hier één dag willen
overnachten.
|
onze
plek vanaf de boot |
de
boot Stadt Zell |
vele
campings langs de moezel |
De volgende dag is voor de combinatie boottocht over de
moezel en een bezoek aan Cochem.
Eerst varen we vanuit Ediger over de moezel met de boot “Stadt
Zell” ruim anderhalf uur langs alle romantische plaatsjes richting Cochem.
Onderweg, bij Fankel moeten we even wachten voor de moselschleuse
Fankel. Daaruit komen twee prachtige Nederlandse cruise schepen die een
moezelvaart maken. Als we Cochem naderen wordt het zicht op de imposante Reichburg steeds mooier.
In Cochem
wandelen we door de oude binnenstad. De stad herbergt vele leuke oude straatjes
waar het gezellig wandelen is. Wel is het er erg toeristisch wat dan zijn
neerslag heeft op de prijzen die hier op de terrassen gevraagd worden. Gerald
haalt nog een leuke badhanddoek met daarop een hondje en de naam van zijn
nieuwe petekind Roxy. Na wederom een vaartochtje van anderhalf uur, waarbij we
eens vanaf deze kant de wijnvelden aan de moezel kunnen zien, komen we weer terug
in Ediger. De avond …. ach dat is al bekend, skottlen en wijn.
|
zicht
op Sennheim |
zicht
op de Reichburg |
midden
in Cochem |
Dinsdagochtend na het ontbijt verlaat Frank ons weer.
Terwijl hij de terugweg naar Nederland opzoekt, gaan wij samen met onze buren
Annie en Johan shoppen. Terwijl we richting Zell rijden zien we bij de sluis in St. Aldergund opeens de Amsterdam weer terugkomen van hun
reis over de moezel. Aangezien ze de sluis nog niet in zijn rijden we snel
terug naar de camping om het fototoestel en de videocamera op te halen.
|
Terug bij de sluis zien we dat de
Amsterdam deze net verlaten heeft. Weg is de mogelijkheid
om op zeer korte afstand Edith’s moeder te zien en eventueel wat met haar te
praten. Wat een pech. We rijden snel naar de bocht bij Bremm en maken hier pal
aan de moezel mooie opnames van de Amsterdam als deze hier
voorbijvaart. Ondanks Edith’s geroep “moeder, Oma” zien we haar helaas niet.
Gezien de warmte zal ze wel ergens binnen zitten. Nadat we de nodige
boodschappen binnen hebben en weer terug op de camping zijn genieten
we heerlijk in de zon van het volgend boek. Avonds gaan we gezellig op visite
bij Annie en Johan. |
de
boot de Amsterdam |
Woensdag worden we wakker als de regen zachtjes op het
tentdoek tikt. Onder de luifel genieten we van het ontbijt. Als even later de
zon weer volop schijnt, lopen we maar weer eens richting Ediger op zoek naar
een nieuwe wijnboer. Zwervend door Ediger komen we tenslotte uit bij wijnboer
Peter Andre. Hij heeft slecht een kleine
|
We besluiten om vandaag, donderdag, weer voor een dagje
uit. Eerst bezoeken we Bruttig-Fankel.
Deze twee plaatsen liggen voor de verandering nu eens aan één zijde van de
moezel. Als we door het gezellige Bruttel wandelen valt ons de leuke
doorkijkjes op waar telkens de oude stadsmuur bij betrokken is. We bezoeken
ook de oude kerk St. Margaretha met zijn mooie glas in lood ramen nog
even. Nadat we ons onder genot van een blikje cola genesteld hebben op een
bankje aan de moezel genieten we nog even van het mooie uitzicht. |
doorkijkje
in Bruttig-Fankel |
|
|
|
We rijden verder richting Beilstein en passeren de sluis bij Fankel.
Enkele boten liggen geduldig te wachten tot zij de Langzaam komt de kasteelruine
Metternich dichterbij. Beilstein
is een zeer toeristisch plaatsje waar vooral veel Duitse toeristen komen. Dit
romantische en schilderachtig mooie dorpje ligt in een nauw dal met een voormalige
kloosterkerk St. Jozef en de kasteelruine Metternich. In het dorp zijn meerdere films opgenomen wat het aantal
toeristen mede verklaard. Wij klimmen naar boven en op de ruine genieten we
van het fantastische uitzicht. Gerald klimt tot op de top van de hoogste toren via een wel erg smalle en vooral erg
donkere trap in de toren naar het hoogste punt. Vanaf hier is het uitzicht
nog mooier. Behalve Beilstein
zelf, de kloosterkerk en de ruine zijn vanaf hier nog vele dorpjes in de
omgeving te zien. Op de moezel vaart de trekpont naar de overkant. Ja dit
echt genieten. |
ruine Metternich en het klooster |
||
|
zicht
over de moezel bij Beilstein |
|||
|
|
Terug op de camping springen we maar weer eens in het
kleine zwembad. Alleen de douche zorgt al voor de nodige verkoeling. Je bent
verplicht op voor en na het zwemmen even onder de koude douche te gaan staan. We besluiten de dag met een heerlijk etentje bij “restaurant
Zum Alten Stadttor” waar Willy Krotz de gasten op zeer humorvolle wijze
bezig houdt. Behalve het goede eten spreekt hij Nederlands met een komische
wijze zodat het hier goed vertoeven is |
Joeppie, de wijnfeesten
beginnen vandaag. Van vrijdag tot maandag wordt het dorp omgetoverd tot een
groot wijnfeestdorp.
Nadat we morgens nog eerst van de zon hebben genoten
vanuit onze luie stoelen begint het middags bewolkt en benauwd te worden.
Op de radio horen we verschillende weerswaarschuwingen voor hevige neerslag met hagel en
onweer. Hier blijft het gelukkig voorlopig nog droog.
Als we later horen dat in de buurt van Stuttgart de snelwegen niet meer te berijden zijn, begint
het hier op afstand iets te rommelen.
Tegen zessen als bij de wijnfeesten de weinbrunnen geopend worden, begint de zon zelfs weer te
schijnen.
De wijnfeesten, in Ediger-Eller de Osterlämmchen weinfesten genoemd, kunnen wat
ons betreft dus wel beginnen.
Na het eten lopen we dan samen met Annie en Johan richting het feestgedruis.
Naast een enkele kermiswagen staan er meerdere kramen waar
de wijn verkocht wordt.
|
De feesttent is leuk aangekleed en natuurlijk voorzien
van de nodige lange tafels en banken en een groot spandoek met het
Osterlämmchen. Ook buiten de feesttent staan nog vele tafels en banken
opgesteld. Natuurlijk ontbreekt ook de worstkraam niet. Annie en
Johan doen zich tegoed aan Rotling,
een combinatie van rode en witte wijn, Edith en Gerald slaan enkele flessen
zoete witte wijn, de spätlese achterover. De Brodige Musikanten zorgen voor de vrolijke muzikale
noot. Als de avond valt stijgt ook de stemming. Op het eind van de avond
wordt er soms meer op dan naast de tafels gedanst. |
het
grote Osterlämmchen spandoek |
De zaterdag begint voor ons zonder een kater haha. We doen
wat boodschappen en middags lopen we al weer richting het feestgebied.
|
de
oude en nieuwe wijnkoningin en Bacchus |
Vanmiddag wordt wijngod Bacchus, de oude wijnkoningin en nieuwe
wijnkoningin opgehaald. Met de garde en de muziekkorps voorop loopt men eerst
het dorp door om Bacchus op te halen. De vrolijke stoet loopt vervolgens naar de oude wijnkoningin.
Na het glaasje wijn trekken we verder en halen de nieuwe wijnkoningin op. In Ediger wordt de koningin voor twee jaar gekozen en dit
jaar is er weer een wisseling van de wacht. Met een harde knal van de geweren
van de garde komt de nieuwe wijnkoningin Johanna I naar buiten met haar
secondanten met allen een enorm groot glas wijn. Wij krijgen allemaal wederom een klein glaasje wijn,
maar deze smaakt ook voortreffelijk. Met zijn allen gaan we nu naar het
feestterrein waar de wijnfeesten officieel geopend worden. Diverse toespraken
volgen en de wijn begint weer te vloeien. |
Inmiddels is het aardig donker geworden en vallen de
eerste regendruppels naar beneden. Wij
besluiten daarom om maar naar de camping te gaan en vanavond terug te keren. In
Bad Durkheim
heeft het hevige noodweer aardig thuisgehouden. In een hotel is de complete
kelder met diverse vertrekken ondergelopen. De sauna, de parkeergarage en de
electriciteitsvoorziening zijn niet meer te redden. Meer dan 30 auto’s worden
total loss verklaard. Wij komen er met een minuscuul buitje er dus goed vanaf.
Het avondfeest in de tent wordt verzorgt door een vijf muzikanten en een
zangeres. Ze hebben de stemmig er snel goed in. Van voor naar achter, van links
naar rechts. Alle tafels zowel in als buiten de tent doen volop mee. Halverwege
de avond is er en oeververlichting met allerlei fakkels. Met kleine verlichte
bootjes wordt bacchus
opgehaald van de overkant van de moezel, samen met de Romeinen die hem bijstaan. Het feest
kan nu helemaal beginnen en naarmate de avond vordert hoe gezelliger er
feestelijker het wordt. De vele
wijnen uit Ediger-Eller vinden gretig aftrek.
Middags is de grote festzug, de optocht dus. Vele
versierde wagens en vooral prachtig aangeklede loopgroepen trekken onder
muzikale begeleiding voorbij.
In de feesttent zitten we vooraan als alle groepen worden
voorgesteld. Een beter plaats hadden we ons niet uit kunnen zoeken.
Een groep uit Bernkastel-Keus
die in prachtige oude klederdracht en oude kinderwagens heeft deelgenomen nemen
plaats aan onze tafel. Een gezellige discussie is het gevolg.
|
Bacchus
en de “oude” wijnkoninging |
de nieuwe wijnkoningin met de burgemeester er achter |
Bacchus laatste kans om met de wijnkoningin te dansen |
De volgende ochtend is het Fruhschoppen geblazen met de Swing-In Brassband uit Cochem. De toch vooral wat
oudere mensen genieten van de muziek onder het genot van koffie en lekkernijen.
Het zijn nu vooral de Kaffee
mit Kuchen die gretig aftrek vinden. Tientallen verschillende taarten die
door de plaatselijke bevolking zelf gebakken is gaan door even vele monden.
Edith en Annie kunnen geen keuze maken, maar nemen tenslotte ieder twee grote
stukken die ze zich goed laten smaken.
Nadat we op de camping
na het skottelen even tot rust zijn gekomen vertrekken we wederom richting
Ediger.
Vanavond staat het Heimat und Moselabend op het programma.
Vele toeristen die hier al jaren komen worden op het podium geeerd. Verder zijn
het vanavond vooral de plaatselijke verenigingen die een optreden verzorgen.
Als Gerald weer een fles spätlesse wijn heeft opgehaald en deze op de kop zet komt
er geen druppel uit. Deze fles is iets te koud gezet en is totaal
gekristaliseerd. De verkoper vindt het ook wel geinig. De nieuwe fles is beter
en de inhoud verdwijnt langzaam door de keel van Gerald, mmm heerlijk toch.
|
de gezellige
puinhoop bij de Edschara Stohlgang |
Op de maandagmiddag is er de traditionele Edschara
Stohlgang. Met stoelen, drank en eten slepen zich de vele deelnemers door
de straten van oud Ediger. Waren er in de eerste jaren 20 deelnemers, nu
lopen er minimaal 400 gasten en Edigenaren mee. Vele malen wordt er gestopt, de stoeltjes uitgeklapt en
de inwendige mens voorzien van het natje en een hapje. Sommigen hebben een
bolderwagen bij zich, anderen een rolstoel, ja zelfs een echte biertap op
wielen wordt gebruikt om alles mee te slepen. Wij slaan dit zeer leuke tafereel geamuseerd op gepaste afstand gade. |
Als de feesttent weer wordt bereikt worden de lange tafels
en banken uit de tent verwijderd en worden de zelf meegebrachte stoeltjes er
neergezet. Wij besluiten om naar de camping terug te keren en daar nog even van
de zon en de skottelbraai te genieten. Nieuwsgierig als we zijn willen
we toch ook de laatste avond niet missen dus na het eten vertrekken we weer
richting het feestgedruis. De sluitingsavond is een dansavond met een band en
de Idols onder ons kunnen hun geluid laten horen tijdens de Karaoke. Als de
avond vordert is duidelijk te zien (en te horen) dat sommigen iets te veel aan
bacchus geofferd hebben. Naast ons ligt een man “heerlijk” te ronken op een van
de nog aanwezige houten banken. Als zijn
kameraden hem wakker schudden kijkt hij verbaast om zich heen, realiseert zich
waar hij is en pakt de wijnfles om vrolijk verder te drinken. Wijnprinses
Johanna 1 bedankt iedereen nogmaals voor hun bezoek aan het Ediger Osterlämmchen weinfest. Wij besluiten het
wijnfeest voor onze vouwwagen met een glaasje wijn voordat ook wij aan de
welverdiende nachtrust beginnen, hik.
|
De dinsdag is een dag dat velen de camping verlaten. Wij
hebben nog enkele dagen te gaan en besluiten om nog maar eens een dagtocht te
maken. We rijden langs de Moezel richting Alf en slaan hier af richting Bad Bertrich. Dit
leuke plaatsje is een echt kuuroord en ligt tussen de Moezel en de Eifel in..
Als eerste bezoeken we de Bade-Schlösschen uit 1787. We lopen door de prachtig aangelegde tuin van het Kur
und Badehaus richting de lange winkelstraat. Jaarlijks komen hier meer dan 30.000 bezoekers die zich
op kosten van de Duitse krankenkasse laten behandelen. |
een
kuuroord in Bad Bertrich |
Net buiten Bad
Bertrich ligt de zogenaamde “Käse
oder Elfengrotte” De grot is ontstaan door een luchtgat tijdens een
lavastroom en bestaat derhalve uit geërodeerde basalt lavablokken. Naast de
grot stroomt een klein beekje. We rijden verder naar Lutzerath. Vanaf
hier moeten we een wegomleiding volgen om terug te kunnen keren naar de
camping. Vlak voor Senheim zien we opeens,
vlak na een flauwe bocht, een auto op de kop midden op de weg liggen. De
eventuele slachtoffers zijn al uit de auto gehaald en de politie is bezig met
de verdere afwikkeling. Al met al een niet zo’n prettig gezicht. In Ediger rijden we eerst
door naar het tankstation
om de benzinetank te vullen voor de terugweg naar Nederland. Avonds kan de
skottel weer aan en genieten we onder genot van een heerlijk wijntje uit
Ediger-Eller van het mooie uitzicht over de Moezel. Langzaam begint het te
regenen en als we nachts wakker worden plenst het. Morgens is het laagste
gedeelte van de camping een waterballet. Bij ons is alles droog gebleven.
|
|
|
|
In de loop van de dag beginnen we rustig met het inpakken
van de eerste spullen. Dit gaat niet zo snel nu de zon weer volop schijnt en de
temperatuur in de tent weer over de 40 graden Celsius gaat. In de loop van de
middag lopen we samen met Johan en Annie nogmaals richting Ediger. Behalve voor
de laatste indrukken van het schilderachtige plaatsje natuurlijk ook om enkele lekkere moesel
wijnen in te kopen. Allereerst gaan we naar weingut van Thomas en German
Kreuter. Johan en Annie hebben tijdens de wijnfeesten van deze wijnboer de Rotling
gedronken en willen nog wel enkele flessen mee nemen naar Nederland. Wij
proeven enkele glaasjes zoete
witte wijn en nemen ook enkele flessen mee.
Hierna gaan we nogmaals naar Weingut Diedrichs. We hebben
hier al enkele malen wijn gekocht en de eigenaar begroet ons dan ook hartelijk.
Ook hier proeven we enkele soorten. De ene soort na de andere moeten we
uitproberen bij de gezellige Diedrichs. We nemen 6 flessen (2 soorten) mee
zodat we voorlopig genoeg voorrad hebben. Avonds gaan we heerlijk uit eten bij
de St. Martinuskeller. In een eeuwenoude grot is een zeer
gezellig restaurant waar je heerlijk kunt eten. We gaan tevreden en met een
volle maag terug naar de camping.
|
onze
mooie plaats |
het
zwembad |
het
begin van de camping |
Op donderdag pakken we de vouwwagen verder in
en klappen hem dicht. Nog snel even douchen voordat we de eigenaresse Barbara Bielous en haar
familie hartelijk danken voor hun gastvrijheid op camping Zum Feuerberg.
Zij hebben in hun eerste jaar als eigenaar van de camping al het nodige
beleefd, maar zijn vastbesloten om de komende jaren de camping nog
aantrekkelijker te maken. We drinken nog een kop koffie en thee met Johan en
Annie en zwaaien dan de camping uit.
De reis verloopt voorspoedig. Moesten we bij vertrek de
zonnebril op zetten, naarmate de reis vordert wordt het boven ons steeds
donkerder. Op het moment dat we de auto voor onze deur in Hengelo zetten gaan boven ons
de sluizen open. Ja hoor, we zijn weer in Nederland.
Vrijdags halen we onze beagle
Dieuwke weer op die een gezellige tijd heeft gehad bij dierenpension
Bernadette Hottenhuis in Saasveld. Iedereen is weer dolblij om elkaar te zien.
We zijn weer compleet en de lange
wandelingen kunnen weer beginnen. Ja we
zijn weer thuis.
Naar informatie over camping Zum Feuerberg en verdere
info over Ediger-Eller en de moezel
Nog meer
verhalen over de moezel, de fantastische wijnfeesten , de Eschara stohlgang en
vele prachtige nieuwe foto’s over de vakantie 2005 in Ediger-Eller.
