Vakantiesite Edith & Gerald

 

 startpagina

Beaglesite

Tuinsite

Vakantiesite

Vijversite

E-mail

Schrijf een bericht in het gastenboek.

Bekijk hier mijn gastenboek.

 

Camping Fuussekaul

Camping de Lesse

Camping    Ramberchamps

Camping Breisgau

Camping Tony

Camping Les Loges

Camping Le Pont Roulland

Camping Fayolan

Camping Chloropylle park

Camping Prümtal

camping de Fouché

Camping Am Barenbache

Camping Frits Berger

 Camping Zum Feuerberg 2004

Camping Schönburg-Blick

Wijnfeest en Stohlgang
Ediger-Eller 2006

Camping Clos de la Balende Camping Les Trois Châteaux Camping
Les Arches
 

 Startpagina met alles over Reizen en Vakantie (tip)
 

Naar informatie over camping Zum Feuerberg en verdere info over Ediger-Eller en de moezel

 

2005

Zum Feuerberg:

 Terug naar boven

 

Hèhè, eindelijk is het zo ver, vakantie. We gaan, net als vorig jaar naar camping Zum Feuerberg in Ediger-Eller aan de moezel. Normaal gaan we nooit twee keer naar de zelfde camping, maar omdat het vorig jaar erg gezellig was en Edith’s zus Ineke met haar vriend Frits en Edith’s broer Albert met zijn vrouw Hermien de wijnfeesten 2005 in Ediger-Eller wel eens van dichtbij mee wilden maken zijn we maar gezwicht -).

We vertrekken op zaterdag 30 juli om iets na zevenen uit Hengelo. We rijden dezelfde route als vorig jaar. Wel rijden we nu bij Mendig goed naar de A48 zodat we niet via erg smalle en steile wegen richting Cochem moeten rijden.


In Cochem gaan we nu ook maar via de moselstrasse. Vorig jaar zijn we via Sehl binnendoor naar Ediger-Eller gereden. Dit is wel veel korter, maar door de zeer steile wegen en de zeer zeer smalle weggetjes in Ediger zelf niet aan te raden.


Ediger-Eller aan de moezel

Camping Zum Feuerberg in Ediger

Als we de moezel bij Cochem bereiken snuiven we de heerlijke moezellucht weer in. Iets na elf uur arriveren we op camping Zum Feurberg, pal tegenover één van de bekendste wijnbergen in Ediger waarna de camping is vernoemd, de Feuerberg. Barbara en Wictor Bielous, de eigenaren begroeten ons hartelijk. Ze zijn zeer blij met de vele aandacht van hun camping in ons verslag van vorig jaar. We horen van hun dat al vele mensen via onze site van vorig jaar de camping gevonden hebben.

 

Als enkele uren later de laatste haring in de grond is verdwenen en alle zaken uitgepakt zijn zetten we de stoel voor de Trigano vouwwagen om even uit te rusten en weer te genieten van het prachtige uitzicht over de moezel. Al snel ontmoeten we ook weer vele bekenden van vorig jaar, ook Annie en Johan uit Heemskerk die er al een week zijn.


Onze plaats op de camping

Ook zijn we weer blij dat “opa en oma” ook weer arriveren. Zij staan naast ons aan de andere kant van het pad en zijn hier nu voor de 31e keer op rij. Aangezien opa geen rijbewijs meer heeft zijn ze gebracht door de dochter en schoonzoon. Zij vermaken zich nog altijd prima en worden dan ook door velen apart begroet. Zelfs uit Ediger-Eller komen bloemen voor hen. Tja, dan moet je er wel thuis voelen. Niet dan.

In de loop van de middag doen we onze eerste boodschappen bij Globus in Zell. Op de terugweg stoppen we in Ediger bij Diederichs. Zijn getrouwde dochter Andreas heeft de zaak verder overgenomen. Dit betekend vooral dat de naam Diederichs vervangen is door Theisen. Hij (Diederichs) had vorig jaar de beste wijn en die willen we dit jaar natuurlijk ook weer proeven. Mmmm heerlijk. We proeven enkele soorten Lieblich en spätlesse wijn en nemen een voorraadje mee voor de komende dagen.


Het centrale gebouw

Avonds gaan we uit eten in de kantine. Net als vorig jaar maakt Barbara met haar dochter Hanna het voortreffelijke eten in de keuken klaar. Het eten smaakt dan ook heerlijk. Wictor en zijn schoonzoon Marius verzorgen de inwendige mens in de kantine.
Wictor speelt tegenwoordig ook als muzikant en verzorgt deze avond in de steeds voller wordende  kantine dan ook voor de vrolijke noot.

De laatste uren van de avond brengen we door voor onze vouwwagen onder het genot van een heerlijke moezelwijn, samen met Annie en Johan. Zij vertellen ons dat hun eerste week erg warm maar ook erg nat is geweest. Verder heeft een hagelbui van 10 minuten voor veel schade op de camping en de omgeving gezorgd. Even later genieten we van onze eerste nachtrust van de vakantie.
 

De zondag is half bewolkt en met 24 graden erg aangenaam. Heerlijk luieren we in onze luie stoelen met de voeten op een krukje en zicht op de moezel. Wat kan vakantie toch lekker relax zijn. Avonds gaat voor de eerste keer de skottel aan.

 

Maandags is wederom half bewolkt. Middags bekijken we Ediger. Er is niet zo veel veranderd in dit middeleeuwse stadje. Enkele huizen hebben een nieuw laagje verf gekregen. We ontdekken ook nog enkele wijnboertjes die ons vorig jaar nog niet opgevallen zijn. Hier moeten we de komende dagen maar eens een bezoekje aan brengen om hun wijnen te proeven. Na enkele boodschappen gedaan te hebben besluiten we bij de Rathaus – Stübchen van Diederichs / Theisen even hun boventerras te bezoeken. Edith bestelt een worstplank met eigengemaakte worstsoorten. Gerald neemt een overheerlijke schinkenplatte. Natuurlijk hoort hier een fles spätlesse bij. Nadien lopen we nog even langs bij een andere wijnboer, Peter Andre. Hier proeven we enkele halfdroge wijnen. Nee, onze voorkeur gaat toch uit naar de zoete moezelwijnen, dus hiervan nemen we een paar flessen mee.

De dinsdag begint bewolkt. We rijden eerst richting Zell om bij het einkaufscentrum de nodige inkopen te doen, ditmaal bij de Aldi en de Lidl die hier op een nieuw winkelcentrum zitten. Bij de Globus, enkele tientallen meters verderop eten we een broodje kebab voordat we terugrijden naar de camping. Avonds, bij het avondeten staat ons een verrassing te wachten. Terwijl op de zak die we boven de skottel omkeren rijst met vlees staat afgebeeld, blijkt dit echter alleen vlees in de vorm van mini frikadellen te zitten. Vele tientallen stukken vlees vallen in de skottel haha. Snel nemen we de meeste er weer uit. Dat wordt dus friet erbij halen uit de kantine. Avonds genieten we weer van (de inhoud van) enkele flessen wijn met een fraai uitzicht over de omgeving. Een fakkel voor ons houd het ongedierte op afstand, welke er toch al bijna niet is. 


Centrale punt van Beilstein


Klosterkirsche in Beilstein

Woensdag besluiten we om richting Bullay en Zell te gaan rijden en onderweg enkele stops te maken bij de Romische Tor en de vele molens die op onze moselkarte staan aangegeven. We rijden volgens ons over de goede weg, maar we zien doen we het bovenstaande niet. Daarom besluiten we om via een prachtige slingerweg naar Beilstein te rijden. In dit prachtige plaatsje aan de moezel, waar vele bekende Duitse films zijn opgenomen, wandelen we naar het hogerop gelegen Klosterkirsche. Een prachtige kerk met veel pracht en praal. Beneden aan de moezel drinken we nog wat op een van de vele terrasjes en na het nuttigen van een curryworst rijden we via Cochem terug naar de camping. We lopen gelijk door naar Ediger om een volgende wijnboer te bezoeken. Bij Zenz-Probst aan de Paulusstrasse 6-8 worden we hartelijk ontvangen door de vrouw des huizes. We proberen drie soorten Lieblich wijn. Twee Riesling van de Osterlämmchen weinberg en een Kerner van de Nehrener Römerberg. Edith proeft ook nog een rode wijn, een Spätburgunder. Met 2 riesling, 2 Kerner en 2 Spätburgunder keren we terug naar de camping. Avonds zien we opeens drie reeën aan de andere kant van de moezel staan. Schichtig komen ze steeds een beetje dichter bij de oever. Snel pakken we de videocamera en maken enkele mooie opnames.

 

Donderdags doen we het weer rustig aan. In de loop van de dag vaart de Amsterdam voorbij. Herinneringen aan vorig jaar, toen Edith’s moeder een Rijn-Moezelreis maakte met de Amsterdam glijden dan voorbij. We lopen nog even het dorp in om naar de VVV (Fremdes Verkerhs Ambt) te gaan. Hier informeren we naar de mogelijkheden om met de trein (DB) naar Koblenz te gaan. Morgen willen we hier samen met Annie en Johan naar toe. Avonds genieten we met ons vieren alvast voor onder genot van de rode en witte moezelwijnen.


Cruiseschip de Amsterdam

 

Koblenz dus vandaag. We rijden eert met de auto naar het Bahnhof in Eller. De treinreis tussen Ediger-Eller en Cochem is niet bijster interessant. Wel het feit dat de afstand compleet afgelegd wordt in een tunnel. Deze tunnel, de Kaiser Wilhelm I tunnel is ruim 4300 meter lang en was lange tijd de langste spoortunnel in Duitsland. Via allerlei kleine plaatsjes bereiken we Koblenz in precies een uur. Met ons vieren, Annie, Johan, Edith en Gerald lopen we richting de Altstadt van Koblenz. Hier staan veel oude gebouwen, waarvan de meeste nu een andere bestemming hebben. Nu is het, behalve de vele kerken, een mengelmoes van winkels en eetgelegenheden. Bij de samenvloeiing van de Moezel en de Rijn bevindt zich de Deutsche Eck. Een voor Duitsers unieke plek.


Monument Kaiser Wilhelm I 


Een fraaie voorgevel in de Altstadt

Het zeer grote monument met Kaiser Wilhelm I staat zeer centraal hoog boven alles uit te kijken. Bovenop het monument heb je een fantastisch uitzicht over de moezel, de rijn en de omliggende omgeving. De camera’s maken hier dan ook vele overuren om al dat moois vast te leggen. We lopen nog een stuk langs de rijn, waar de vele boten liggen te wachten op passagiers voor een rondvaart. Wij lopen echter de oude stadskern weer in en nestelen ons bij café Einstein op het restaurant voor een overheerlijke lunch. Nadat we nog wat verder gewandeld hebben besluiten we om, gezien het druilerige weer, terug te lopen naar het station van Koblenz. De Deutsche Bahn (DB) brengt ons weer netjes terug naar Ediger-Eller. We besluiten de dag met ons vieren bij Willy Krötz in zijn restaurant “Zum alten stadttor” aan de Moselstrasse. Willy is nog steeds de gezellige gastheer en het eten smaakt ons voortreffelijk. Met een tevreden gevoel over deze dag besluiten we onder het genot van een glaasje wijn de dag af te sluiten.

 

Zaterdags doen we het weer rustig aan. Onze nieuwe buren, die gisteravond aangekomen zijn, staan met twee caravans en dito voortenten op één plaats. Vooral de Tabbert met zijn lengte van 6 meter, waarvan de dissel zelf een stuk op onze plaats staat, heeft veel ruimte nodig. Zo zijn de plaatsen naast en achter ons bezet door een grote familie. Tja, onze familie is best gezellig, maar om nu met 4-5 families de gehele vakantie naast elkaar op één camping te gaan staan gaat ons iets te ver. Helaas is ons uitzicht en ook die van opa en oma nu een groot stuk kleiner geworden. Avonds doet de skottel weer haar best en ook de flessen wijn van Zenz-Probst smaken ons voortreffelijk. We spelen nog een spelletje Triominos en ja hoor, Edith wint nu ook een keer hoera.


De zondag begint met een buitje. Later op de dag volgen er steeds meer buien. Een dag om lekker binnen te blijven dus. Als het later in de middag opklaart lopen we snel weer richting Ediger op zoek naar een volgende wijnboer. Ditmaal stoppen we in de Hochstrasse 29 bij Ralf en Monica Zenz. In hun weingut und obstbrennerei smaakt de wijn weer heerlijk en nemen we enkele flessen mee.

Voordat we terugkeren naar de camping nestelen we ons maar eerst weer even op het o zo gezellige terras van de Rathaus – Stübchen Theisen aan de moselstrasse. De kaas en schinkenplatte smaken weer voortreffelijk evenals de wijn van landgoed Theisen. Avonds, je raad het al, skottelen en daarna enkele flesjes wijn. Ditmaal in de tent waar we nu zelfs even de kleine campingkachel aan moeten zetten om warm te blijven.


Ons favoriete terras van
Rathaus Stübchen Theisen

 

Maandags rijden we na het ontbijt naar de Aldi. Hier zijn sweatshirts in de aanbieding. Maar ja, de bak is al leeg. We lopen naar Vogel. Hier slagen we wel en met twee truien voor € 25.00 kunnen we ons iets warmer aankleden. Vanuit Zell rijden we een stuk lang de moezel richting Cochem. Vlak voor Cochem nemen we de binnendoor weg, een heerlijke slingerweg, naar Treis-Karden. Vanaf hier is het nog een klein stukje naar ons einddoel Alken. Hier bezoeken we de Burcht Thurand.


De kapel van Burcht Thurand

Oude wijnwerktuigen

Deze oude burcht uit 1200 is gebouwd door Phalz-graaf Heinrich. In 1245 tot 1248 is de burcht belegerd door de aardbisschoppen van Keulen en Trier. Vanaf dat moment is burcht Thurand door een scheidingsmuur in twee helften opgedeeld. Eén deel voor Keulen en één deel voor Trier, ieder met zijn eigen toren. De burcht heeft vele authentieke zaken, waardoor een bezoek aan Thurand een echte aanrader is. Een stenen tuin met vele figuren, een binnenhof met oude waterput, een burchtkapel met barokaltaar en prachtige ramen, een rozentuin met een doopvond uit 1515 en een kanon uit 1700 en een voormalige ridderzaal die in 1812-1813 verwoest is door Napoleon. De Keulse toren is geheel te bezichtigen en heeft nog een katrol en vangdeur voor gevangen, folterwerktuigen en been- en armschroeven.


Folterwerktuig

Uitzicht vanaf de Keulse toren

Na dit indrukwekkende bezoek besluiten we om in Brodenbach een hapje te gaan eten bij hotel Anker. Edith heeft een overheerlijke salade met wildschinken en Gerald doet zich tegoed aan een stramme max, eveneens met schinken. Hierna rijden we een stuk door de Hunsruck. We slingeren ons naar boven richting Ehrenburg en stoppen nog even voor een prachtige panoramablik over de omgeving. Via de route Hubingen, Buchholz. Emmelshausen rijden we weer richting Brodenbach. Vanaf hier is het weer een vlakke weg langs de moezel richting Ediger-Eller.

 

Dinsdagmorgens is het nog bewolkt, maar de lucht klaart snel op. Edith heeft in een folder iets gelezen over een schinkelkeller. We rijden dus naar Ernst naar het schinkenrestaurant Mosella. Helaas blijkt dit een gewoon restaurant te zijn, met overigens goed eten (heerlijke zuurkool met aardappel puree als bijlage), en een klein winkeltje met de schinken. De broer van de eigenaar bezit de echte schinkelkeller in Senheim. Hier moeten we binnenkort dus maar eens naar toe.

Als we woensdagmorgen net het ontbijt achter de kiezen hebben is er opeens lichte paniek op het tentenveldje voor ons. Een kleine vos probeert het veld over te steken. De vos loopt zeer langzaam en staat regelmatig even stil.


De nog levende, maar gewonde vos

Duidelijk is te zien dat hij gewond is aan één van zijn achterpoten. Marius, de schoonzoon van de eigenaar fietst snel naar het dorp. Even later komt hij samen met een jager terug. Net als zij arriveren, duikt de vos weg in het struikgewas langs de moezeloever. Vele minuten verstrijken en wordt er naar de vos gezocht. Opeens een kreet aan de linkerkant van het veld. De vos loopt moeizaam over het tentenveld. De jager sprint erachteraan en met twee rake schoten, die ver tot in het dal doorklinken, verlost hij de vos uit zijn lijden. De vos wordt door de jager in een zak gedaan en afgevoerd. De rust keert langzaam weer terug op de camping.

 

Middags moeten we alweer naar het dorp op zoek naar een nieuwe winzer uit Ediger. Ditmaal stoppen we bij weinhaus Mertens aan de moselstrasse. De zeer vriendelijke bazin, die oorspronkelijk uit Zell komt, schenkt ons meerdere glazen Lieblich moezelwijn in om te proeven. Hierna volgen nog een glas mosel secco en een rotling. Met zes flessen onder de armen lopen we even later terug naar de camping. Als we net ingedompeld zijn op onze luie stoel komt er een Duitser de camping oprijden. Hij neemt de bocht bij de parkeerplaats te krap. Het resultaat is een grote kras op de zijkant en een achterlicht die aan gort is. Stoïcijns stapt de man uit, drukt het achterlicht weer zo goed als het gaat een beetje terug, stapt in de auto en rijd chagrijnig de camping weer af. Avonds lopen we al weer richting het authentieke moezeldorp Ediger-Eller. Ditmaal om uit eten te gaan bij de Romer stube. Hier kun je voor € 10.00 een 3-gangendiner krijgen. Edith bestelt een menu met wildgoulash, Gerald een menu met wildzwijnvlees. De soep, een bouillon staat binnen 20 seconden op tafel. Als we de lepel neerleggen worden de schalen behorende bij het hoofdgerecht al op de tafel gezet. 2 minuten later volgt het hoofdgerecht zelf. We hebben de laatste hap nog niet door de keel of er wordt al weer afgeruimd, want het dessert moet gereserveerd worden. Ofschoon het eten eigenlijk wel goed is, hebben wij toch een heel ander idee over een gezellig avondje dineren met een 3-gangen menu. Als uitsmijter blijkt de fles wijn die we bij het eten gedronken hebben net zoveel te kosten als de drie gangen diner. € 10.00. Dit terwijl er op de tafel een folter ligt van de betreffende wijnboer waar de fles voor € 2.50 te koop is. Nee, voor ons geen Romer stube meer. Lachen om het geheel verlaten we het restaurant en wandelen nog even door Ediger. Bij Diederichs/Theisen aangekomen besluiten we maar om even te stoppen en hier nog een fles moezelwijn burgemeester te maken. Deze fles kost € 5.00 en smaakt ook nog een voortreffelijk. Wat wil je nog meer. Op het terras ontstaat een levendige discussie met de waard en enkele Duitse gasten. De mannen schijnen alles van voetbal af te weten, de vrouwen net weten dat de bal rond is… 

 

Donderdag, nog een dag voordat de wijnfeesten beginnen. We worden al voeg wakker van een geluid van de telefoon. Ingrid, de zus van Gerald, stuurt ons een SMS uit Griekenland. Zij zijn op vakantie op Kreta en willen even laten weten dat ze het er prima naar hun zijn hebben. Zelf krijgen we vandaag bezoek van Edith’s zus Ineke, die samen met haar vriend Frits enkele dagen voorbij komen. Ze vonden de verhalen over de wijnfeesten van vorig jaar zo interessant dat ze de gezelligheid ook zelf van dichtbij mee willen maken. Om dezelfde reden komt morgen Albert met zijn vrouw Hermien ook nog. Het zal dus wel erg gezellig gaan worden.
Als Frits en Ineke arriveren wordt de koelkast gelijk geopend. Edith, Ineke en Gerald aan de wijn en Frits aan het bier, hij weigert (vooralsnog) om aan de wijn te gaan. Zij hebben ook onze oude campingkoelkast bij zich. Deze is al helemaal gevuld, voornamelijk met Grolsch bier.

 Na het eerste drankje lopen we richting Ediger. We willen Frits en Ineke ook even kennis laten maken met de “oude” Diederichs. In de wijnkelder van de Rathaus – Stübchen proeven we meerdere Lieblich en spätlesse wijnen. Ineke kijkt verbaast naar de vele gratis glaasjes wijn die ze achterover mag slaan zonder er ook maar een cent voor hoeven te betalen. We nemen meerdere flessen Lieblich Kerner en Gerald’s favoriet Kerner Spätlesse, die de Goldene Kammerpreismünze gewonnen heeft. Avonds, na het skottelen worden nog enkele flessen burgermeester gemaakt, Frits blijft vooralsnog aan het bier.


Frits aan het bier, de rest aan de wijn

Heerlijke wijn proeven bij Diederichs

De ingang van de wijnkelder bij Diederichs / Theisen

 

De vrijdag start zonnig. We gaan na het ontbijt na Cochem. Hier lopen we door de winkelrijke binnenstad. Bij een gebouw kun je goed de hoogste waterstanden zien. De hoogste is van 1993. Na de wandeling drinken we gezellig een kop koffie / thee op een terras met zicht over de moezel. Via de brug over de moezel lopen we naar de Senfmühle Hier kun je vele soorten mosterd uitproberen en natuurlijk ook kopen.

Als we weer buiten staan begint het te regenen. Snel steken we de brug weer over en rennen richting de auto. Via Beilstein rijden we naar Senheim. Nu zijn we wel in de juiste schinkenkeller. In meerdere prachtige ondergrondse gewolbe kun je heerlijk eten terwijl de reuk van de verschillende schinken en worsten, die hier staan te drogen, je neus lekker verwennen. Na het verorberen van de verschillende schinkeltellers die we besteld hebben lopen we nog even naar de raucherkamer. Hier hangen tientallen hammen en worsten. Wat een heerlijke lucht. Als we terugrijden naar de camping is de lucht weer strak blauw en schijnt de zon uitbundig. Ineke wordt steeds zenuwachtiger. Ineke en Edith’s broertje Albert komt samen met zijn vrouw Hermien.

 

Ze komen op de motor, een Honda Pan Europeen 1100CC. Als ze tegen half zeven arriveren is de vreugde groot bij de beide zussen. Albert en Hermien zijn met hevige regenbuien uit Hengelo vertrokken en hebben ook onderweg veel hemelwater over zich heen gehad. Gelukkig schijnt hier in Ediger-Eller de zon volop. De motor mag van opa en oma bij hun op de plaats worden gezet, aardig hoor. We zetten de skottel maar weer aan. Het vlees vindt gretig aftrek, evenals de biertjes bij de mannen en de wijnen bij de vrouwen.


De zusters wachten op hun broer

De motor bij "Opa en Oma"


Na de afwas lopen we naar de feesttent. De wijnfeesten zijn begonnen. De Brodenbacher muzikanten verzorgen de vrolijke noot. Gelukkig ziet Gerald dat in één van de wijnkraampjes ook zijn favoriete wijn van Theisen te verkrijgen is. Vijf flessen witte wijn, een rode wijn en de vele niet te tellen flesjes Bitburger bier, Frits blijft weigeren om aan de wijn te gaan, worden op de eerste avond van de wijnfeesten door ons opgedronken.  

Fotocollage Osterlämmchen Weinfest 2005 in Ediger-Eller


Hermien, albert, Frits en Ineke

Gezelligheid aan de tafel

De zaterdag begint met wederom een strak blauwe hemel. Omdat onze vier gasten geen korte broek hebben meegenomen, zijn wij zo aardig om hun er een te geven, zodat ook zij heerlijk in de zon kunnen genieten en bruine benen kunnen creëren. Na het ontbijt lopen we naar Ediger om het plaatsje wat beter te bekijken. Het middeleeuwse stadje heeft vele prachtige vakwerkhuizen, bijna allemaal voorzien van één of meerder druivenranken. De oude kerk uit 1100-1600 is ook een bezoekje waard. Na de wandeling komen we, hoe verassend .. weer uit bij het terras van de Rathaus – Stübchen Theisen om nog iets ter drinken. We gaan nog even terug naar de camping Albert pakt de motor vooreen kort ritje. Samen met Frits rijden ze langs de Calmont, de steilste wijnberg in Europa, richting Bremm. Hier kun je via een prachtige slingerweg richting Lutzerath. Via Cochem rijden ze daarna terug naar de camping. De rest heeft zich inmiddels te goed gedaan aan een middagdut of, een leest een boek door.

Tegen half drie lopen we weer richting Ediger voor de officiële opening van het Osterlämmchen Weinfest. Hier lopen we met een steeds groter wordende groep door het dorp. Onder muzikale begeleiding halen we eerst Bacchus op. Bij zijn woning wordt er gestopt en komt Bacchus naar buiten. Iedereen krijgt hier iets te drinken, de ouderen wijn, de kinderen fris. Als Bacchus plaats heeft genomen in zijn versierde wagen gaan we naar de woning van wijnkoningin Johanna I. Zij is nu voor het tweede jaar de wijnkoningin van Ediger-Eller. Volgend jaar wordt er weer een nieuwe wijnkoninging gekozen. Johanna wordt opgehaald door iemand van het Ediger mannenkoor. Zij organiseren dit jaar de wijnfeesten. Ook hier drinken we weer een glaasje wijn voordat we verder lopen naar de feesttent.

Bij de feesttent, voor de fraai versierde wijnvaten die voor het Fremdes Verkehrs Ambt staan, krijgen we verschillende toespraken. De organisatie, de burgermeester en ten slotte de wijnkoninging Johanna I zelf. Zij opent officieel het Osterlämmchen Weinfest 2005 in Ediger-Eller. Het feest kan nu echt gaan beginnen. In de feesttent gaan de weinbrunnen nu officieel open. Je kunt wel begrijpen dat vele kelen nu goed doorgesmeerd worden.

 

Wederom lopen we even terug naar de camping. Hier wordt de skottel weer gepakt en eten we met ons zessen smakelijk van de worst, karbonade, salade en al het andere lekkers wat er op tafel komt. Iets na achten lopen we dan weer richting het feestgedruis. Annie en Johan hebben zich ook nu bij ons aangesloten. In de feesttent blijkt het nog vrij rustig te zijn. Vorig jaar was het vechten om een goede plaats. Toch stroomt de tent nu snel vol en ook buiten worden de banken allemaal bezet. Iedereen kan dus genieten van de muziek van de band Four and One. Zij hebben de stemming er vanavond goed in zitten. Albert, Frits en Ineke drinken bier, Hermien begint met water en gaat later over op de wijn, Annie en Johan en Edith en Gerald drinken overheerlijke zoete witte wijn. Als Johanna I in de feesttent arriveert, is Frits er als de kippen bij voor een praatje met haar en haar secondanten. We kunnen zo enkele mooie plaatjes schieten.


Gerald en Johanna I

Katharina, Johanna en Frits

Ook Gerald wisselt enkele gegevens met Johanna I uit. Zij is erg geïnteresseerd in de moezelsite die we vorig jaar gemaakt hebben. Gerald krijgt haar e-mail adres zodat hij het adres van de internetsite op kan sturen. Tegen tien uur is het tijd voor Bacchus. Zoals ieder jaar komt hij van de andere kant van de moezel gevaren samen met vele Romeinse volgelingen. De oevers zijn dan prachtig verlicht met Bengaals vuur. Bacchus, de Romeinen en wijnkoningin Johanna I komen dan gezamenlijk onder muzikale begeleiding de feesttent in lopen en met zijn allen bevolken ze het podium. De Romeinse muzikanten zingen het mooiste moezellied O Mosella.


Met zijn allen meedoen

Cowboys und indianer

De stemming is opperbest en ook de band heeft geen enkele moeite om de rest van de avond de mensen op de banken en tafels te krijgen. Sommige nummers (Du hast mich tausendmal belogen, cowboys und indianer en rot, rot sind die Rozen worden met handen en voeten begeleid. Een prachtavond met dito stemming is het gevolg. Tegen de tijd dat ook wij genoeg aan Bacchus hebben geofferd lopen we terug naar de camping. Sommigen van ons lopen via de bradwurst kraam om nog iets aan te sterken.

 

De zondag begint zonder kater, maar wel valt er wat hemelwater naar beneden. We beginnen het ontbijt nog wel onder de luifel, maar verkassen al snel naar binnen. In de feesttent begint de Festlicher Hochambt, gevolgd door het Fruhschoppen. Middags is er de traditionele Kaffe mit Kuchen.


De Schinkenkeller in Senheim, ruikt heerlijk

Wij besluiten echter om maar weer richting Senheim te rijden en te lunchen in de Schinkenkeller. Ook Albert en Hermien kunnen zo proeven en ruiken dat hier prettig vertoeven is. Nadien rijden we naar Beilstein en lopen omhoog naar de Klosterkirche. Beneden aangekomen wil Frits nog even wat drinken bij een klein, maar leuk aangekleed café. Buiten hangt een bord met bier voor € 1.00 , dus …

Terug op de camping drinken we er nog maar een, rusten even uit en vertrekken dan naar de al bekende Rathaus – Stübchen Theisen, Wederom smaakt het eten en de drank voortreffelijk. In de tent begint de Mosel und Heimatabend. We zijn iets te laat en de laatste banken en tafel die nog vrij is ligt pal naast het podium. Toch genieten we met volle teugen van de vele dansgroepen. De tweede groep heeft even problemen met de muziek, maar als dit is opgelost krijgen we dan ook een wereldact te zien. Letterlijk en figuurlijk zien we het ene na het andere hoogtepunt voorbij komen. De dames van deze dansgroep vliegen van links naar rechts over het podium en dan weer de lucht in. De tent is net hoog genoeg. Wat een fantastische show. Ook het Ediger Mannenkoor geeft een spetterend concert weg. De avond wordt aan elkaar gepraat door Norbert Krötz. Hij is ook de Burgermeester van dit prachtige dorp en ook nog restauranteigenaar van Gasthof Christoffel. De meesten van ons zitten al aardig aan hun tax. Frits Albert en Ineke zijn goed voor in totaal 5 flesjes bier!!!, Hermien drinkt water, Edith houdt het na enkele kleine glaasje wijn ook voor gezien, alleen Gerald geniet nog met volle teugen van de wijn.


Drank ! ?

Hoog in de lucht


Fotocollage Osterlämmchen Weinfest 2005 in Ediger-Eller
 


Albert en Hermien vertrekken

De maandag staat in het teken van het wereldrecord dat men vandaag in Ediger-Eller wil verbreken met de langste polonaise ter wereld. Helaas kunnen Albert en Hermien hier niet meer bij zijn. Albert’s vakantie is nu echt voorbij.

Zij rijden dan ook na het ontbijt terug naar Hengelo. Hoewel het hier inmiddels droog is geworden pakken ze zich goed in, met regenpak en al. (Achteraf horen we dat ze onderweg veel regen hebben gehad en tot in de schoenen nat in Hengelo aan zijn gekomen).

Naast de polonaise staat de traditionele Edschara Stohlgang op het programma. Hiervoor komen mensen van heinde en ver naar Ediger toe. Met je eigen stoel en eten loop je gezamenlijk door het dorp. Wij hebben dit vorig jaar van afstand bekeken en zijn nu van plan om zelf mee te lopen.

Tegen tweeën lopen we met onze krukjes en een koeltas vol drank en hapjes richting de feesttent. De krukjes en koeltas worden in de tent bij al het andere Stohlgang materiaal neergezet. Vele honderden mensen staan te popelen om mee te doen met de polonaise.


De langste polonaise ter wereld ??

Maar wij hebben Grolsch!!


Fotocollage Polonaise en Edschara Stohlgang2005 in Ediger-Eller
 

Eindelijk wringen ook wij ons in de rij en lopen gezellig achter elkaar aan. Nadat de moselstrasse overgestoken is lopen we langs de oude stadsmuur langs de moezel. De polonaise is een groot succes. Vele honderden meters lang slingeren we langs de moezel. Halverwege zit de jury met o.a. de burgermeester. Zij houden het aantal deelnemers bij. Op commando moeten we dan nog twee minuten op de plaats dansen, waarbij de het contact met je voorganger niet mag verliezen. En dan… We hebben het wereldrecord voor een vermelding in het Guinees Books of Records te pakken, Hoera. De volgende dag lezen we in de krant dat 810 mensen mee hebben gedaan met de langste polonaise ter wereld die een totale lengte van 700 meter heeft gehaald. Nu is het wachten op de officiële bevestiging uit Ierland van het Guinees Book of Records. (Enkele weken na onze vakantie horen / lezen we dat er in Noord Duitsland een nog grotere polonaise is geweest. Wij zijn dus Vice-Weltmeister, helaas).

Nadat iedereen bij de tent is teruggekeerd kan de traditionele Edschara Stohlgang beginnen. Vier sterke manen tillen een stoel met daarop wijnkoninging Johanna I. Samen met een wagen waarop de muzikanten spelen lopen we het dorp door. Regelmatig wordt er gestopt en worden de stoelen en krukjes uitgeklapt.

Iedereen zit dwars door elkaar op straat. De vrije plekjes worden benut om te dansen op de muziek. Gezellig even kletsen met je buurman en buurvrouw, elkaar eten en drinken proeven, ja het is een echte gezellige puinhoop. Na een uurtje trekken we verder het dorp in om daar weer alle uit te pakken en te feesten. O, o wat een gezellige boel. Je moet er bij zijn om dit feest goed mee te kunnen beleven.
 
Fotocollage Polonaise en Edschara Stohlgang2005 in Ediger-Eller


De straten worden bezet

Gezelligheid kent geen tijd

Ondanks de vele flessen wijn die we bij ons hebben moeten Edith en Ineke er nog drie flessen bij halen hik hik. Tegen het einde van de middag lopen we dan weer met zijn allen terug naar de feesttent. Hier ploft een ieder zich nogmaals neer en danst en feest gezellig verder. De laatste drank en etenswaren wordt verdeeld. Ook de vriendenclub uit Deventer is dit jaar weer van de partij. Zij komen al jaren naar de camping Zum Feuerberg en de Edschara Stohlgang op de maandagmiddag is voor hen het hoogtepunt van deze korte vakantie. Frits heeft in de tussentijd een tafel gereserveerd bij Theisen, dus lopen iets na zevenen lopen we de tien meter het restaurant. Hier nemen we met zijn allen een snitsel met gebakken aardappelen. Natuurlijk wel met bier en wijn haha. Terug op de camping blijken de dames het beste voor vandaag wel gehad te hebben. Na even gerust te hebben vertrekken Frits en Gerald nog een keer naar het feestgedruis terwijl de dames de vouwwagen induiken.

In de tent treedt de band Smart dressed pappa op. Deze rockband trekt vooral jong publiek. De ouderen hebben het nu wel gezien en zijn nu ver in de minderheid. Wij besluiten het na een half uur ook voor gezien te houden. Als we echter op de camping langs de kantine lopen zien we dat het hier ook wel gezellig is. We besluiten nog een pilsje te pakken, en nog een, en nog een. Ruim na twaalven duiken ook wij de vouwwagen in voor onze verdiende nachtrust.


De laatste pilsjes in de kantine

 Fotocollage Polonaise en Edschara Stohlgang2005 in Ediger-Eller
 

Dinsdag is het wederom afscheid nemen. Dit keer van Frits en Ineke. Na het ontbijt en de koffie pakken zij de auto in. Ook onze tweede koelkast gaat mee terug naar Hengelo. We lopen en Frits en Ineke rijden nog een keer Ediger binnen.

Bij Diederichs / Theisen lopen we de wijnkelder in om enkele flessen wijn mee te nemen naar Nederland. Ineke neemt drie flessen mee, wij pakken de koelkast geheel vol met 12 flessen nr. 19, onze favoriete spätlesse met de goldene kammerpreis. Als alle wijn in de auto is geladen nemen we afscheid van Frits en Ineke en beginnen zij de terugreis.


Het weer is weer aardig opgeknapt. Wij genieten dan ook met volle teugen van het heerlijke zonnetje. De lunch gebruiken we dit keer bij Willy Krötz. Edith neemt een overheerlijke salade met tonijn en Gerald doet zich tegoed aan een eveneens verrukkelijke tortelinni met ham. Mmm heerlijk. De praatjes die Willy met al zijn gasten maakt zijn altijd een genot om naar te luisteren. Met veel gemak spreekt hij Spaans, Frans, Engels, Duits en ja zelf Nederlands.

Avonds wordt het nu wel erg snel vochtig. We kunnen gelukkig nog wel de gehele avond lekker buiten zitten. De kaarsen en fakkels om ons heen zorgen voor een leuke sfeer terwijl we genieten van ons uitzicht over de moezel. Ja, dit zullen we binnenkort weer moeten missen.

 

De woensdag is een opruimdag. Aangezien we morgen alweer richting Nederland vertrekken beginnen we vandaag al langzaam met het opruimen en inpakken. Tussendoor liggen we in onze luie stoelen nog een keer te genieten van de zon. In de loop van de middag rijden we met onze auto nog een keer naar Ediger. Eerst naar Autohaus Andre om te tanken. Daarna natuurlijk naar de “opa” Diederichs om wijn in te slaan. We proeven eerst nog weer enkele zoete wijnen en nemen ten slotte 6 flessen Theisen nr1, 6 flessen Kerner Lieblich en 12 flessen van onze favoriet Riesling spätlesse mee. Bij Mertens halen we ook nog 6 flessen Rotling. Met de flessen wijn die gisteren al meegegaan zijn hebben we toch een aardig voorradje voor thuis. Zo moeten we toch wel een tijdje vooruit kunnen, niet dan.

Tegen zevenen hebben we de luifel en de voortent ook afgebroken en ingepakt. Alle spullen die in de auto meegaan, kleren, hand- en theedoeken, schoenen, allerlei kleine spullen en natuurlijk de koelkast, worden alvast ingepakt. Alle restjes geven we aan Johan mee, die ‘toevallig’ net voorbij komt fietsen.


De afgebroken vouwwagen

Gezellig eten bij Theisen


We kleden ons snel om en lopen voor de laatste keer richting het prachtige dorp Ediger-Eller. Onze laatste avond gaan we weer uit eten, waar.. bij de Rathaus – Stübchen Theisen natuurlijk. Het eten smaakt ons wederom opperbest evenals de twee flessen wijn. Er ontstaan enkele leuke discussies. Ditmaal vooral over de voetbalwedstrijd Nederland-Duitsland die vanavond wordt gespeeld. Zelfs “opa” Diederichs is voor Nederland en snapt er niets van dat Makaay niet in de spits staat. Bij het afscheid geven we iedereen nog een keer een hand en bedanken hen voor de gastvrijheid. Op de camping lopen we door naar Annie en Johan. Hier drinken we nog wat samen een lekker wijntje en nemen dan ook van hun afscheid om daarna van onze laatste nachtrust op camping Zum Feuerberg te genieten.

 

Donderdags staan we vroeg op. Aangezien het vannacht zeer vochtig is geweest, is alles kletsnat. We pakken de laatste spullen in, halen de haringen uit de grond en klappen de vouwwagen in. Snel douchen we ons nog een keer en trekken schone kleren aan. In de kantine van Camping Zum Feuerberg nemen we nog een ontbijt dat ons door Barbara en Wictor wordt aangeboden. De broodjes smaken voortreffelijk. Met nog een fles wijn voor het afrekenen, nemen we ook afscheid van de beide eigenaren van deze leuke en zeer gezellige camping. We zullen vast nog wel eens weerkomen.


Barbara en Wictor,
van camping Zum Fuerberg

 

De terugreis verloopt voorspoedig Ondanks het feit dat de Paus, net als we Köln passeren, hier per vliegtuig aankomt voor een vierdaags bezoek. Bij Oberhausen staat er wel een file. Deze blijkt afkomstig te zijn van een andere snelweg. Als we deze afslag dan ook voorbij zijn wordt de weg voor ons weer snel overzichtelijker. Tegen half drie klappen we onze Trigano vouwwagen achter bij de garages uit om verder te drogen. Avonds bezoeken we eerst Edith’s moeder, die na de heupoperatie nog steeds in het Hengelose ziekenhuis revalideert. Hierna rijden we naar Almelo voor onze traditionele afsluiting van onze vakantie. In Chinees-Indisch restaurant International genieten we van al het lekkers wat ons telkens wordt voorgezet.

 

Vrijdagsmorgens brengen we dan eerst onze vouwwagen weer terug naar de stalling in Borne. Van hier rijden we binnendoor naar Saasveld. Bij dierenpension Hottenhuis halen we onze grote schat Dieuwke, onze beagle weer op. Ze heeft het, zoals alle voorgaande keren weer voortreffelijk naar haar zin gehad bij Bernadette Hottenhuis. In de auto ligt haar favoriet, een groot stuk gedroogde long. Ze weet dit maar al te goed en rent dan ook snel naar de auto toe. De long wordt daarna gelijk aangevallen.

Thuis aangekomen loopt ze eerst het huis even door en daarna krijgt de tuin een inspectiebeurt. Alles wordt goedgekeurd. Als wij rustig gaan zitten ploft Dieuwke met een diepe zucht achter de bank neer en begint langzaam te snurken. Tja, we zijn weer thuis met zijn allen.