26 september 2002 van Swolgen naar Venlo

We worden door Anne om half 8 op het station afgezet. We gaan voor de laatste etappes!!!  We willen van vrijdag tot en met maandag gaan lopen. En we hebben er zin in! Bij het loket aangekomen verbaast de kaartverkoper ons door te zeggen van: Kaartje tot Zwolle en daarna een vervolg naar Nijmegen….Bijna goed zegt Hellen, Nijmegen hebben we al gehad.. we willen naar Venray Wat blijkt nu.. voor ons was de vereniging van plattelandsvrouwen aan het loket geweest en die blijken ook het Pieterpad te lopen in gedeelten.. en die moesten naar Nijmegen. Dus logisch dat de man dacht dat wij er bij horen.

In de trein kon je ze al horen kakelen… tjeetje wat een kletstantes zeg. We moesten in Zwolle overstappen op de trein naar Nijmegen. Hellen had van Annemarie een thermoskan meegekregen en we maakten in de trein een heerlijk kopje koffie…. Bedankt Annemarie voor het lenen van de thermoskan!!! en vandaar gingen we naar Venray.

Op het station van Venray (wat in Oostum ligt) aangekomen moesten we nog wel een half uur wachten op de bus naar Swolgen. Er kwamen twee mannen aan die wel even een foto van ons wilden maken..en ze vroegen of wij ook met de treintaxi gingen, (dit kwam omdat we op het bankje van de treintaxi zaten) Nee dat hoeven we niet.. we wachten geduldig op de bus.  Gelukkig kwam na enige tijd de bus die ons naar Swolgen bracht. In Swolgen hebben we eerst een kop koffie gedronken bij het gezellig restaurantje. Daar zaten al meerdere mensen.. twee vrouwen die al een tijdje aan het lopen waren en die op maandag 16 september in Pieterburen begonnen waren. Ze liepen gemiddeld zo’n 40 km per dag… Dit was hun laatste dag want er moest weer gewerkt worden. Knap hoor, om zoveel dagen lopen. Wij moeten maar afwachten of wij het wel halen tot Sittard dit weekend. Er kwam nog een echtpaar binnen die ook het Pieterpad liep maar net als ons.. in gedeelten. Wij hebben de schoenen aangedaan en een ieder gedag gezegd en zijn op pad gegaan. Ons wandelweekend is ingegaan.

Het weer is ons zeer gunstig gezind… het is stralend weer, het enige waar we beiden aan wennen moeten zijn de rugzakken. Dat weegt er wel in zeg. We wandelen weer het bos door. In deze omgeving heb je bijna alleen maar bos… Maar wel ontzettend mooi. Je ziet dat de paddenstoelen weer tevoorschijn komen. En af en toe een tamme kastanje… we moeten ons beheersen en spreken af dat we niet gaan rapen… We moeten nog een heel eind en willen niet door gewicht van de kastanjes al door de knieën gaan. Gelukkig zijn er niet veel goede kastanjes dus de verleiding wordt hierdoor een stuk minder. We komen bij een kapelletje waar we even naar binnen gaan, het is niet groot maar ontzettend mooi, het maakt indruk dat je daar zomaar naar binnen mag en we branden een kaarsje. Ik  zeg tegen Hellen: het is vreemd dat ook al heb je geen geloof je bij een katholieke kerk bij het branden van een kaarsje je heel dicht bij diegene voelt die je kwijt bent… (misschien ben ik toch nog geloviger dan ik denk) Halverwege gaan we op een bakje zitten en kijken naar een beekje wat voor onze voeten langs stroomt. Hier nemen we even pauze… De twee dames uit het restaurantje stappen ons voorbij.. we kletsen even en ze stappen alweer verder.. wij wachten nog even.. Zo ervaren zijn wij nog niet… We lopen verder door de landerijen en genieten van het mooie weer. We komen door een moerassig gebied en hier en daar moeten we over een houten flonderpad. We blijven lang langs een beekje lopen, dit tot tevredenheid van Hellen die gek op beekjes is. We komen langs rozenkwekerijen en velden vol met afrikaantjes. Wat een kleuren zeg.. we vragen ons af waarom er zoveel velden met afrikaantjes zijn.. Het zijn geen snijbloemen… misschien komen we er nog wel achter…

En wij zijn er achter, op 5 maart 2005 schreef Joke uit Venlo het volgende in ons gasten boek:

Gewoon net zo lang laten staan, tot het zaad rijp genoeg is voor te oogsten.

Dit blijkt niet helemaal waar te zijn, we kregen van Ria van Eijk op 7 januari een berichtje dat deze Afrikaantjes niet zomaar gezaaid worden, maar dat dit tegen de aaltjes zijn die in de grond zitten ze verwees ons naar www.Rozendorp.nl en daar vonden wij de reden van de afrikaantjes:

De teelt van rozen wordt tegenwoordig in praktijk in het voorgaande jaar veelal voorafgegaan door de teelt van afrikaantjes ter ontsmetting van de grond tegen aaltjes.

Sinds de jaren negentig zijn daarom in Lottum en omgeving niet meer alleen schitterende bloeiende rozenvelden te zien maar zijn ook voortaan vanaf eind juli veel bloeiende afrikanenvelden te vinden!

Bedank Ria!

In Grubbenvorst komen we langs een groenteboer.. we kunnen de verleiding van het bord niet weerstaan… zuurkook vers uit het vat! We gaan naar binnen en kopen een zakje verse zuurkool…. Heerlijk om zo op te eten.. en we gaan verder richting het pontje.

Het is weer een leuk moment om zo over de Maas te gaan. We gaan aan de andere kant verder langs de landerijen en af en toe zie je een boot de Maas bevaren. We zien Venlo al in de verte liggen… we gaan verder langs de Maas en komen toch mooie zitplaatsjes tegen.. maar we gaan niet zitten.. nee we willen op tijd in Venlo zijn want vanaf een uur of 5 worden wij verwacht bij mevr. Ham. Als wij in Venlo aankomen, het is nog steeds heerlijk zonnig besluiten we om mevr. Ham te bellen om te zeggen dat we later komen, dat we eerst even gaan eten. Hellen belt mevrouw op maar krijgt geen gehoor. Ze weet toch wel dat we komen??? Er zal toch niks gebeurd zijn? Mevrouw u bent niet thuis, zegt Hellen op het antwoord apparaat… en ze geeft haar 06 nummer door.

We gaan in het stationsrestauratie wat eten.. en wie komen daar ook binnen gewandeld… de twee dames die ons eerder ingehaald hebben… ze gaan weer met de trein naar huis..

Hellen vraagt zich af om mevr. Ham misschien wel in het ziekenhuis kon liggen… en daar ging haar mobiel…mevr. Ham was wel thuis maar even in de tuin bezig.. en ze was ons niet vergeten! Ha,ha

Na een halfuurtje zijn we richting ons logeeradres gelopen. Mevrouw Ham blijkt een pittige bejaarde vrouw te zijn van 74, die ons onze bedden wijst, de regels van het huis verteld, bij het douchen de deur open laten!!! Nadat wij ons gedoucht hadden hebben we ons bij haar gemeld met de mededeling dat we nog even Venlo in wilden om wat te drinken..

Hotel Wilhelmina raadde ze ons aan en hoe laat de dames weer thuis dachten te zijn..We gaven aan dat het niet laat zou worden omdat we toch morgen wel weer op tijd wilden gaan lopen, dus ongeveer 10 uur thuis. Wij zijn langs hotel Wilhelmina gelopen, ja echt erlangs, want het was zo’n chic hotel, niet veel gasten en we hadden een pub gezien wat ons veel meer aansprak. En dat klopte ook!! Een gezellige pub, waar we een paar pilsjes gedronken hebben. De ober begreep ons erg goed als het glas leeg was kreeg je weer een volle.We hebben ons om 10.10 uur weer bij mevr. Ham gemeld om hierna op bed te gaan. We lagen ook direct op bed, wat een invloed had die vrouw. We deden gewoon wat ze zei, maar na 1 minuut zeiden we tegen elkaar, we zijn nog niet moe genoeg en hup.. snel weer uit bed en we hebben ons spel kaarten tevoorschijn gehaald en zijn nog even gaan kaarten. Na een halfuurtje waren wij wel moe en zijn gaan slapen.. Zo de eerste dag zat erop!

Swolgen naar Venlo ongeveer 25 km

Vorige - Home - Pieterpad Menu - Volgende