Flyfishing over the borders

Spanje,  zoet en zout       door Rob van Dijk

31-08-2010

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

               “Kano’s en kleine forellen”….. vliegvissen in de Belgische Ardennen,

                                                                                         door Rinus van de kerkhof                                             27-08-2010

“Kano’s en kleine forellen”, dat is heel vaak het eerste dat je hoort of leest als het gaat over vliegvissen op de fraaie rivieren in de Belgische Ardennen en deels klopt dat ook wel, maar er valt zoveel moois te zien en zoveel leuks te beleven voor ons vliegvissers dat het beslist de moeite loont om er regelmatig heen te rijden. Dat geldt in ieder geval zeker voor mij. Ik ben er dan ook minstens zo vaak te vinden als op de Duitse rivieren.

Ik heb eerder al eens een artikeltje geschreven over hetgeen mij aantrekt in de vliegvisserij op de Nederlandse beken en dat is ook te vinden op deze site onder de knop flyfishing in Holland, titel “Laaglandbeken”.

Wat ik vind bij de Nederlandse laaglandbeken, vind ik ook in de Belgische Ardennen, maar dan vele malen sterker. Vele uren lang hoor ik er alleen het geluid van de vele vogels en de verschillende geluiden die het stromende, kabbelende, vallende, botsende en bruisende water maakt.

Er stromen heel wat riviertjes in de Ardennen en ze zijn allemaal erg afwisselend van karakter. Daarnaast maakt het nogal uit of je in het voorjaar vist of in de zomer bijvoorbeeld. Vanaf de derde zaterdag in maart – de zogenaamde “kleine opening” – mag je op veel plaatsen vissen met de “Waalse vergunning” – “Le permis de pêche de la Région Wallone” - maar waden mag pas vanaf 1 juni, de datum van de “grote opening”.

In het voorjaar waan je je op sommige plekken van de rivieren welhaast aan de boorden van een meer ( zie foto ) en een iets langere hengel is dan wel prettig omdat je er vaak wat verdere worpen moet maken, omdat ook dan de meeste vissen de beschutting van de overhangende takken opzoeken.

Een voordeel is dan echter wel dat de meeste kano’s nog gewoon op de kant liggen en je er dus geheel ongestoord kunt vissen. ’s Zomers is het er op veel plaatsen echter geheel anders en de honderden kano’s die je in het voor- en najaar nog op de kant ziet liggen ( zie foto ) lijken dan soms wel allemaal in gebruik en dan ook nog precies daar waar jij staat te vissen natuurlijk. Opvallend is, dat als er weer een groepje van die kanovaarders is gepasseerd, de forellen vaak meteen weer interesse in je vlieg tonen.

Je kunt dus stukken rivier opzoeken waar geen kanovaarders komen, óf je kunt er gewoon gaan vissen en de regelmatige onderbreking voor lief nemen. De korte gesprekjes met de kanovaarders zijn meestal wel aardig, die mensen zijn er tenslotte ook voor hun lol en proberen er ook een leuke dag van te maken.

’s Ochtends vroeg en ‘s avonds is het op de meeste plekken uiteraard weer veel rustiger en hebben we de riviertjes meestal weer voor onszelf.

Hoe meer de maanden richting zomer gaan, hoe drukker het wordt in de Ardennen. Langs de rivieren die je in de Ardennen kunt vinden, wemelt het van de campings en de bewoners ervan zorgen er natuurlijk voor dat het er ’s zomers behoorlijk druk is en daarnaast zoeken ook veel mensen een plekje in de Ardennen op als bestemming voor hun dagtripje. Niet alleen vliegvissers zoeken er hun ontspanning natuurlijk, want naast veel leuke riviertjes, zijn er hele leuke stadjes en dorpen te vinden en bijna overal is het er prachtig. En natuurlijk zoeken ook die mensen de riviertjes op, die zijn nu eenmaal niet alleen het domein van de vliegvisser.

Waarom dan toch vissen in de Ardennen?

Regelmatig kunnen we artikelen lezen die gevuld zijn met redenen waarom we als vliegvisser de Ardense riviertjes voortaan maar beter kunnen mijden. En de eerlijkheid gebiedt om de schrijver van zo’n verhaal meestal in alles dat hij in dat artikel schrijft gelijk te geven. Alle ontmoedigende opmerkingen die er gemaakt worden over de tegenwoordige visserij op de Ardense stromen zijn allemaal gewoon helemaal waar en dat zou dan eigenlijk moeten betekenen dat ik voortaan maar afzie van mijn tripjes richting de Belgische Ardennen.

Ik ga echter toch regelmatig naar België om er een dagje te vissen, ondanks dat er niet meer zoveel grote forel te vangen is en ondanks de “meeneem-mentaliteit” van veel vissers die ons er voorgingen, vooral direct na de opening natuurlijk. Ik vind het er namelijk hartstikke mooi en de rust die ik op vele plekken ervaar is zeer weldadig. Ik vis er lichter dan op de Duitse stromen en ook zijn mijn vliegen in het algemeen kleiner dan die ik in Duitsland gebruik. Ik heb mijn visserij dus aangepast aan het formaat van de vissen die ik er het meest vang. En als ik dan toch af en toe word verrast door een grotere forel of dikke kopvoorn, is de sport er natuurlijk des te groter door.

De meeste forellen zijn echter van het kleinere soort, zoals je ook op bijgaande foto’s kunt zien en ook de kopvoorns, gestippelde alvers of serpelingen die ik er vang vergen meestal niet al teveel van mijn materiaal. Vlagzalm is helaas nog dunner gezaaid de laatste jaren en die moet je echt gaan zoeken.

Dagen van veertig of vijftig vissen – of “visjes”- zijn geen uitzondering en dat ik op die manier bezig gehouden word in zo’n schitterend decor maakt het voor mij keer op keer toch interessant genoeg om er een paar uur autorijden voor over te hebben.

Dat de dag elke keer afgesloten kan worden in een van de vele restaurantjes is ook al geen straf natuurlijk.

Welke vliegen?

Ik vis eigenlijk uitsluitend met een droge vlieg op de Ardense stromen. Op de eerste plaats omdat ik het gewoonweg de leukste manier van vissen vind, maar ook omdat het er bijzonder succesvol is gebleken. Ook als er geen enkel teken van stijgende vis te bekennen is, knoop ik er steevast een van de hieronder te noemen vliegen aan en elke keer opnieuw weten de lokale forelletjes die te vinden. Dit geldt voor het gehele visseizoen, dus van het vroege voorjaar tot in het najaar. Na 30 september mag er overigens niet meer op forel gevist worden. De visserij op vlagzalm is dan nog wel toegestaan en het visseizoen sluit op 31 december.

Pas als het echt helemaal niet wil lukken met een droge vlieg, kies ik voor een nimfje. Een spider met een klein goudkopje doet het dan vaak goed, maar een vismaat ving ook al eens forellen op een behoorlijk uit de kluiten gewassen damselnimf. Tja, het blijft natuurlijk wel gewoon vissen en het kan elke dag anders zijn, zeker wat de voorkeur van de forellen voor een bepaalde vlieg betreft.

Er zijn al aardig wat verhalen en boeken vol geschreven over de Ardense entomologie en de daaruit voortvloeiend te gebruiken vliegen, maar ik heb zelf hele goede ervaringen met de volgende vliegjes.

Een hele goede vlieg, het gehele jaar door eigenlijk, is de “Compara Dun” # 16. Bijzonder goed vang ik er, vooral ook in het voorjaar, met de “Royal Coachman” # 16. En ook kleine zwarte “Klinkhamertjes” doen het erg goed en met klein bedoel ik dan de haakmaten 16, 18 of 20.

Overigens heeft de befaamde “Red Tag” zich ook hier alweer erg vaak als een prima vangend vliegje bewezen, het hoeft dus echt niet ingewikkeld te zijn.

En met erg veel plezier knoop ik er regelmatig een grote meivlieg-imitatie aan, want die zorgt af en toe voor leuke verrassingen. Ook kleinere vissen vallen zo’n grotere vlieg steeds aan, maar de grotere forellen en ook fraaie kopvoorns nemen zo’n meivlieg zeer gretig. Het is elke keer weer een prachtig gezicht om zo’n grote vlieg als die statig voorbij drijft plotseling genomen te zien worden.

Voor de keuze van de juiste vlieg blijft het natuurlijk het belangrijkst om je ogen goed de kost te geven en je keuze aan te passen aan hetgeen er rondvliegt, of op het water drijft of hatched. Een juiste vliegkeuze kan je dag maken.

Hengels en lijnklasse.

Zoals hierboven al geschreven, kies ik in het voorjaar, als er nog niet gewaad mag worden en er soms behoorlijk verre worpen gemaakt moeten worden, voor een wat langere hengel. Een hengel van negen voet voor een # 3- of # 4-lijn voldoet dan prima. Naarmate het seizoen vordert, gebruik ik kortere hengels en ook van een lichtere lijnklasse. ’s Zomers vis ik er met een  hengel van zeven voet voor een # 2-lijn, of ik gebruik er een splitcane hengel van slechts 1.60 meter, ook voor een # 2-lijn.

De lijnen die ik op mijn lichte hengels ( # 2 en # 3 ) gebruik zijn steevast van het DT-type, maar dat is pure persoonlijke voorkeur natuurlijk, want een WF-lijn zal net zo goed voldoen. En zeker ’s zomers, als je slechts korte, maar vaak juist precieze worpen dient te maken, zal het echt niet uitmaken welk lijntype je gebruikt. Maar zoals gezegd, houd ik het graag bij DT-lijnen.

Waar gaan we vissen?

Er lopen heel wat riviertjes door de Ardennen en de ene plek is nog mooier dan de andere. Natuurlijk is er niet overal even leuk te vissen of even goed te vangen. Het is dus zaak om te zoeken en te onderzoeken. Gewoon met een goede kaart van de omgeving, eventueel thuis met Google Earth op je pc, maar vooral met je auto langs de riviertjes rijden, levert heel wat informatie op. Op die manier zul je heel wat fraaie plekken en stekken vinden en de enige manier om er achter te komen of er ook vis zit en of ze dan ook nog interesse in een van je vliegjes tonen, is om het er gewoonweg te proberen.

Verzeker je er echter wel eerst van of je wel mág vissen op die mooie plek die je hebt uitgezocht. Niet op alle stukken van eenzelfde rivier mag je vissen met alleen je Waalse vergunning. Er zijn heel veel rivieren, of stukken van die rivieren waar je een aparte vergunning voor dient aan te schaffen, zoals voor de zogenaamde “No-Kill zones”, of stukken die alleen voor leden van een vereniging of voor campinggasten gereserveerd zijn.

Het vergunningenstelsel in België vraagt om enig zoek- en vraagwerk voordat je ergens wilt gaan vissen. Met de Waalse vergunning kun je echter op heel wat stukken terecht, zodat je er heel wat leuke visdagen kunt beleven, zonder daar nog een extra dagvergunning voor aan te moeten schaffen.

Verder is het goed om uitgebreid het internet af te snuffelen om op die manier de juiste informatie te verkrijgen. Let er hierbij wel op of hetgeen je leest wel van recente datum is, want soms is de informatie die je tegenkomt op het internet nogal gedateerd.

Zorg er echter wel voor dat je over de juiste vergunning(en) beschikt voordat je het water instapt en ook dien je goed op de hoogte te zijn van de plaatselijke regelgeving, want alle verhalen die je hoort en leest over hoge boetes en inbeslagname van materiaal zijn helemaal waar. Ik hoorde zelfs al een paar keer dat men zo ver ging dat zelfs de auto van de in overtreding zijnde visser in beslag werd genomen.

Ik beschik over de juiste vergunning(en) en inmiddels ken ik er ook stekken voldoende om me met grote regelmaat een dag heel goed te vermaken en ik hoop dat nog lang te kunnen doen. De kleine forellen geven me plezier genoeg en de “overlast” van de kanovaarders neem ik graag voor lief.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rob van Dijk

                      “Veel zware natte sneeuwbuien verwacht”             door Rinus van de Kerkhof  12-05-2010

 Duitsland,  Eifel

Zo’n aankondiging had ik werkelijk nog nooit eerder gelezen, maar het was toch echt de tekst die ik te lezen kreeg op de weersite die ik altijd bezoek en die ook erg betrouwbaar is gebleken.

De aanleiding om te gaan kijken wat het weer voor me in petto zou hebben, was een afspraak die ik met Ger maakte om weer eens een dagje samen op een Duits riviertje te gaan vissen. Een dag of vier voordat we zouden gaan, bekeek ik zoals gewoonlijk op het internet de pegelstand en de weersvoorspellingen en las daar de tekst van de titel van dit verslagje. De verwachtingen voor de visdag zelf bleken wat aangenamer, met alleen wat lichte regen verspreid over de dag. De temperatuur zou echter aan de lage kant blijven en dat bleek ook te kloppen, want de gehele ochtend was het slechts zes graden en ook ’s middags werd het niet warmer dan negen graden en dat is voor de tijd van het jaar – het was toch echt 11 mei – aan de bijzonder frisse kant natuurlijk.

Ger en ik hadden dan ook geen al te hoge verwachtingen, voor zover het de vangsten betrof althans, want een gezamenlijke (vis)dag is altijd bijzonder plezierig.

Toen we op de brug over de rivier stonden om de eerste forellen of vlagzalmen te spotten, voelden we dan ook de erg frisse wind en ik besloot om maar een trui extra aan te trekken.

We werden echter aangenaam verrast door de helderheid van het water en de eerste vissen waren dan ook al snel gespot. Vlug dus maar even de vergunningen gaan regelen, de hengels optuigen, een broodje eten, nog wat drinken en hoopvol als altijd naar de eerste stek gelopen.

Omdat we nog niet mochten waden op deze Strecke - dat mag er pas vanaf 1 juni – zijn de visplekken enigszins beperkt, maar we weten er inmiddels toch nog voldoende leuke “stekken” om er een leuke visdag te kunnen hebben. Of de vissen er dan ook zitten en of ze mee willen werken aan het hebben van een leuke dag, blijft altijd nog de vraag natuurlijk.

Het antwoord op die vraag kwam echter al bijzonder snel, want ik geloof niet dat ik al vijf worpen had gemaakt toen ik mijn eerste beekforel ving. Een fraai exemplaar pakte vol overtuiging mijn PT-nimfje # 16 en zo’n tien minuten later had Ger ook al drie leuke beekforellen gevangen.

We visten op een plek waar de nimfen in een diep, maar toch snel stromend stuk aan de overkant van de rivier gepresenteerd moesten worden. De werpomstandigheden waren er bijzonder ongunstig, met name omdat we er, zoals gezegd, nog niet mochten waden. We wisten er echter toch nog wat vissen te vangen, maar na een half uurtje besloten we om naar een volgende stek te gaan.

Die volgende stek was totaal anders van karakter. Rustig stromend en dus kalm water, waar de vissen steevast stijf aan de overkant zitten, natuurlijk onder de overhangende takken. De rivier is ter plekke behoorlijk breed, maar gelukkig kun je er op een enkele plek prima werpen vanaf de kant en Ger en ik visten er om en om en beide kregen we ook daar heel wat aanbeten.

Op deze plek visten we tot aan de lunchpauze en tijdens die pauze besloten we om de middag een heel eind stroomopwaarts door te brengen en dus stapten we in de auto en reden naar het begin van de Strecke.

Daar aangekomen duurde het niet lang voordat Ger er een hele fraaie beekforel haakte en dat bleek de eerste van een hele serie, bijzonder fraaie vissen. De tel waren we al snel kwijt, want we haakten er talloze beekforellen, de een nog fraaier en groter dan de ander. We visten met nimfen en streamertjes en vooral zwart bleek de favoriete kleur, hoewel ook bruine streamertjes gretig gegrepen werden. Omdat de beekforellen hier zo gretig bleken, heb ik zelfs even met de droge vlieg gevist en ook in de olivekleurige compara dunn die ik aan mijn tip had geknoopt, toonden de beekforellen interesse genoeg om die vol overgave te pakken.

Na een tijdje besloten Ger en ik om maar een pauze in te lassen, want het vissen begon wel erg veel op werken te lijken, zoveel vis vingen we. We waren dan ook continue bezig met werpen, strippen, drillen en onthaken en af en toe werd er een foto gemaakt.

Man, man, wat hebben we plezier gehad en zelfs bij het neertypen van deze woorden zie ik de lach van Ger nog steeds voor me. Het was dan ook een topdag, in alle opzichten. De weersvoorspellingen waren niet zo gunstig en er was veel neerslag gevallen in de voorbije weken en dagen en het was natuurlijk ook veel te koud voor de tijd van het jaar, maar de vissen leken zich daar totaal niet aan te storen. En pas ’s middags, iets na drieën, begon de beloofde regen daadwerkelijk te vallen. Maar toen hadden we al zoveel gevangen en hadden we al zoveel plezier gehad dat het niet moeilijk was om te besluiten te stoppen met vissen en weer rustig aan richting huis te rijden.

Natuurlijk spraken we tijdens de rit naar huis alweer af dat we binnenkort weer een dag terug gaan naar dit stuk water. Ik besef echter heel goed dat die dag weer totaal anders kan zijn, het blijft natuurlijk (vlieg)vissen. Maar deze dag nemen ze ons niet meer af en de herinneringen er aan ook niet.

 Een fraaie en afwisselende rivier, veel, bijzonder mooie en grote, beekforellen, maar bovenal een meer dan prima vismaat – nogmaals bedankt Ger – waren wederom de ingrediënten van een fantastische visdag.

Rinus

Vliegvissen in de Spaanse zee   {door Rob van Dijk}  22-09-2009

Zoals ik je eerder vertelde kwam ik er in 2003 tijdens onze vakantie achter dat er vanaf ons strand ook vissen te vangen waren. Er een stond een Spanjaard uit Zaragoza tot mijn verbazing te wapperen en –net op het moment dat ik iemand dit liet zien- tot mijn nog grotere verbazing op dat moment een vis te drillen. Dit bleek later een jonge Palometa (+/- 25cm). Volgens de Spanjool (een jonge vent die gelukkig aardig Engels sprak) ving hij wel vaker een visje vanaf het strand. Jonge Palometa jagen daar in de golfslag op het speldaas. De vakantie daarop volgend had ik natuurlijk een goedkope (zoutbestendige) reel bij me om het ook eens te proberen. Dat jaar en in 2005 heb ik aardig wat vissen gevangen. Nooit echt groot, meestal vissen van 15 tot 25cm. Maar alles boven de 20cm is al leuk omdat zeevissen per definitie sterker zijn dan zoetwatervissen. Vanaf 2006 moesten we vakantie in het hoogseizoen plannen ivm de schoolvakanties. Helaas leverde dat heel weinig vis op langs het strand. Drukte door meer badgasten? Of aannemelijker; in de zomer zijn de jonge Palometa waarschijnlijk nog te klein?

Dit jaar was de schoolvakantie laat, dus waren we pas medio augustus in L’Hospitalet de L’Infant. De tweede morgen dacht ik het toch maar weer eens te proberen. Omdat ik weinig geloof in had had ik maar twee kleine streamertjes gebonden om niet te veel ongebruikte vliegen in de doos te hebben. Eerste worp –metertje of 15- en snel strippen………niets. Tweede worp –metertje of 15- weer snel strippen en direct een paar boeggolfjes flitsend door het water van links naar rechts, continu de streamer missend (of is het hun taktiek?). Maar net voor de “branding” ….hangen. En ja hoor; eindelijk weerstand van een Palometa en na een korte dril kon ik het visje aan onze Tom laten zien voor een foto. Die morgen (tussen 7.30 en 9.30uur) heb ik 10 vissen gevangen. Soms (te) klein, maar over het algemeen groot genoeg voor leuke sport. En het feit dat je in zee in dat heldere water een vis vangt is gewoon een grappige ervaring. De laatste dag was het zelfs zo leuk dat ik een (mij niet bekende) soort aan de lijn kreeg die zo hard van links naar rechts vertrok een vroege zwemmer zelfs even aan de kant moest. Ik had deze soort andere jaren ook al heel af en toe gevangen. Dit was echter de grootste met +/- 25-30cm. Ondanks dat het niks woog bood hij heel goed weerstand. Om te zien ook een heel aparte (heel platte) vis (zie foto).

Ook vermeldenswaardig is dat ik op enig moment tijdens het vissen op een meter of 5 afstand –was bijna klaar met strippen- een echt grote vis achter de streamer zag zwemmen. Precies met de snelheid van mijn strips zwom hij mee. Die was wel 80cm. Ik dacht nog “die gaat toch niet mijn strea…….” ….of hij pakt mijn streamer. Verstijfd van de adrenaline tik ik enigszins voorzichtig de vis vast. Maar dat was zelfs nog te veel. Binnen 2 seconden zie zijn boeggolf al een meter of 20 verderop………mij zonder streamer achter latend. Ik troostte mij met de gedachte dat ik zo’n vis met deze beperkte spullen toch nooit zou/zal kunnen landen…….

 Groetjes Rob

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Vliegvissen op Black Bass     {door Rob van Dijk}  22-09-2009

Ook dit jaar was de Ebro een kansloze missie. Ik heb nog een morgen uitgetrokken om toch nog eens te gaan kijken. Wederom; fantastisch helder water met weelderig plantengroei. Mooie stekken waar zich baarzen, maar ook voorns of serpelingen zouden moeten ophouden. Maar nee; weer nagenoeg niets gezien. Zelfs bijna geen karpers. Hopeloos vergeleken met de jaren voor 2005 en nog steeds bijna onwerkelijk. Heel erg jammer…..nu kan ik vliegvissen….en dan is de Ebro “leeg”. De laatste jaren heb ik gelukkig goed gevangen op het stuwmeer van Riba Roja. Helaas een uur rijden, maar omdat ik toch allang niet meer elke dag ga vissen, is dat niet zo’n probleem. Dit jaar ging ik dus weer vol goede moed. Bij aankomst zag ik meteen enkele mooie baarzen kruisen tussen de planten. Snel de belly boot klaargemaakt en met de korte broek het warme water in. Met buitentemperatuur van rond 38 graden heerlijk om te doen. Tijdens het peddelen viel me al op dat er meer plantengroei was waardoor het moeilijk was om enige diepte te bereiken zonder planten te haken. Het was zelfs zo lastig dat ik maar weer het verstand op nul zette en naar de overkant peddelde. Met een lastige wind geen sinecure. 25 minuten later!! was ik aan de overkant. Maar ook hier zag ik weinig leven in het water. Gelukkig lukte het wel om toch nog enkele stekken te vinden waar een paar aardige baarzen te vangen waren op een zonker streamertje. Net als vorig jaar weer niet groot, tussen 20-30cm, maar altijd goed voor een leuke tail walk of een duik onder de belly boot door als je met een 5je vist….Maar ook hier geldt; andere jaren kon ik er tussen 50 en 70 vissen vangen. Nu de eerste keer maar 20 stuks, dus ik vraag me af of het hier ook terugloopt, of dat ik gewoon een minder jaar heb meegemaakt. Ook de tweede keer was het hard werken voor +/- 20 vissen. En dat in ongeveer 4 uur vissen (hiervan natuurlijk wel ongeveer een uur peddelen…..)

Stuwmeer van Els Guiamets

Nog net niet wanhopig, je bent immers op vakantie…., ging ik nog eens kijken bij het veel kleinere stuwmeer van Els Guiamets. Dit ligt op ongeveer een half uurtje van ‘L Hospitalet, maar toen ik er ooit ging bellyboten kwam ik alleen heel kleine zwartbaarsjes tegen. Maar wie weet…paar jaar ouder….paar jaar betere vliegvisser? En gelukkig heb ik dat gedaan. Niet dat ik er meer baarzen heb gevangen, maar het is makkelijker bereikbaar. En ik heb weer een alternatief voor Riba Roja. Ook in dit stuwmeer de twee keer dat ik kwam rond de 20 baarzen per keer. En ook hier niet groter dan 30cm. Of……..? De laatste inzet van dit jaar kreeg ik een hanger…..voelde zwaar vanuit dieper water…..en……..ging erdoor…….Jammer, maar het geeft weer iets om over te fantaseren en dat geeft hoop voor 2010.

We hebben al weer geboekt…..        Groetjes Rob

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hieronder een leuke mini-reportage van de vangst van een forel door middel van een paar foto's

door Rinus van de Kerkhof.

gr. Rinus

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    Met de snoekstreamer op forel             door Rinus van de Kerkhof

02-09-2009 

Al wekenlang stond er in mijn agenda bij 2 september:”Naar de Kyll met Ger”, wat natuurlijk betekende dat we op die datum samen achter de beekforel en vlagzalm aan zouden gaan. Een nadeel van een dag zover van tevoren vastleggen kan zijn dat het weer niet meewerkt op de dag zelf, of dat het de dagen er aan voorafgaand zoveel heeft geregend dat het water hoog staat, snel stroomt of erg troebel is. Dat risico namen we echter graag en het bleek een goede keuze te zijn geweest, want 2 september 2009 was een mooie dag, zeker om de hele dag met je waadpak aan in en rond een Duits riviertje te struinen. Ik heb er bijvoorbeeld ook gevist op bloedhete dagen, maar dan is zelfs een ademend waadpak op den duur verre van aangenaam.

  Maar goed, daar stonden we dan ’s ochtends zo tegen tienen op een brug over de Kyll om – zoals het verplicht lijkt voor ons vliegvissers als we in het buitenland zijn – de helderheid van het water te checken en natuurlijk om de eerste vissen van de dag te spotten.

Het water was niet zo helder als we het zouden wensen en ook zagen we geen enkele vis staan en vissen stijgen zagen we ook al niet. Hmm, geen gunstige voortekenen dus, maar onder het motto:”Wat niet is, kan nog komen”, gingen we vol goede moed onze hengels optuigen en ook onszelf in de gepaste uitrusting hijsen uiteraard. Nog even een slokje en een hapje en de visdag kon nu echt van start gaan, hoewel we in de paar uur reistijd natuurlijk al heel wat vissen gevangen hadden in gedachte en tijdens onze gesprekken in de auto en eigenlijk was de visdag dus al een tijdje onderweg.

  Ondanks het ontbreken van enig teken van stijgende vissen, knoopte ik er toch een droog vliegje # 18 aan, gewoon omdat ik het nou eenmaal het leukst vind om “droog” te vissen en ook omdat ik met dit vliegje bijzonder goede ervaringen heb in deze tijd van het jaar, speciaal op de vlagzalm. Al na de tweede worp werd dit vliegje werkelijk snoeihard genomen door een fraaie beekforel en onze verwachtingen werden dus tijdens dit moment onmiddellijk bijgesteld en vissen met de droge vlieg zou waarschijnlijk dus toch een prima optie zijn vandaag. Niets bleek echter minder waar, want uiteindelijk bleek dit de enige vis die een van onze droge vliegen zou nemen. Gedurende de dag heb ik er nog regelmatig diverse droge vliegen aangeknoopt, maar elke poging bleef zonder succes.

Ik verwisselde dat eerste droge vliegje dus al vrij snel voor een nimfje en binnen tien minuten ving ik er vier beekforellen op, waarvan twee hele fraaie.  De dag kon dus al gauw niet meer stuk.

Ook Ger had al snel zijn droge vlieg vervangen door een nimf en ook hij ving er regelmatig beekforellen mee. Dit bleef zo de hele dag doorgaan en we hebben dan ook veel vissen gevangen, de tel waren we al gauw kwijt.

Aanbeten hebben we echter nog veel meer gehad, want de forellen waren allemaal zéér voorzichtig met aanbijten en ook de vissen die we daadwerkelijk wisten te landen, waren allemaal vooraan in de lip gehaakt. “Lossers” kwamen dus ook opvallend veel voor. Dat maakt het alleen maar spannender en leuker natuurlijk en wij vonden het allang prima dat ze zo goed meewerkten om er samen met ons een mooie (vis)dag van te maken.

Op het laatst van de dag zijn we nog even terug gegaan naar een stek waar we ’s ochtends al een behoorlijk aantal mooie vissen hadden gevangen en waar we nog een paar grotere vissen dachten gezien te hebben. Ik had er een simpel nimfje # 16 aangeknoopt en de tweede worp daarmee leverde meteen weer een fraaie beekforel op. Toen deze zich echter begon te verzetten, schoot er uit de diepte van de pool een enorme schim omhoog en met de bek ver opengesperd knalde er een forel van geweldige afmetingen op de door mij zojuist gehaakte forel, die zelf toch ook bijna veertig centimeter was. Tot twee keer toe nam hij “mijn” forel in de breedte in zijn bek, er zodoende voor zorgend dat ik verbaasd, kreten slakend, maar ook lachend en met een hoepelronde splitcane hengel in mijn handen stond, tot weinig meer in staat dan alleen maar de lijn strak houden, want tipje 12/00 is nou ook weer niet zó sterk. Dit gevecht duurde een tijdje. Ik zou werkelijk niet kunnen zeggen hoe lang het echt is geweest, want de tijd lijkt stil te staan op zulke momenten. Maar de enorme forel gaf het op een gegeven moment gewoon op en ik kon de door mij gehaakte beekforel landen. Nadat ik hem terug zette en even rustend op mijn hand, met zijn kop in de stroming op adem had laten komen, bleek hij nog flitsendsnel en kerngezond weg te kunnen zwemmen. Naar hoe hij er psychisch aan toe zou zijn kon ik alleen maar raden.

  Ook Ger, die de hele tijd naast me had gestaan, was natuurlijk getuige geweest van dit schouwspel en nog onder de indruk van hetgeen we ervaren, gezien en gevoeld hadden, besloten we dat dit monster gevangen moest worden. Natuurlijk zou dit met een streamer moeten gebeuren en wel een zo groot mogelijke. Na het bestuderen van onze vliegendozen, bleek Ger de grootste streamer bij zich te hebben, dus hij zou deze mega-forel wel eens even gaan verschalken. Achteraf zou blijken dat  waarschijnlijk een van mijn grootste snoekstreamers op zijn plaats zou zijn geweest, maar goed, we waren niet van huis gegaan om te “snoeken” en die streamers lagen dus gewoon thuis.

Ger monteerde dus eerst even een flink dikkere tip aan zijn leader en knoopte daar een behoorlijk uit de kluiten gewassen streamer aan en ondertussen bespraken we natuurlijk het strijdplan.

Daar, onder die struiken, stijf tegen de overliggende oever zou de streamer moeten landen. Daar zou de eerste poging moeten starten, zodat de streamer, door de stroming van het water ter plaatse, precies onder die twee grote overhangende takken door zou gaan.

Ger’s streamer landde na een tweetal valse worpen precies op de goede plek en dat was, tussen en onder de diverse overhangende en uitstekende struiken en takken door, een prima prestatie.

“Ik laat hem even afzinken,” zei hij. De forse streamer was natuurlijk nog helemaal droog en daardoor zakte hij tergend langzaam de diepte in. Erg veel tijd kreeg de streamer daar echter niet voor, want na een drietal seconden verscheen er een beekforel van zo’n veertig centimeter. Die bekeek dit rare en veelkleurige geval even op zijn gemak zo leek het wel en nam het toen vol overtuiging vol in zijn bek. Hangen dus!! En ja hoor, daar was hij weer. De enorme forel viel ook dit door Ger gehaakte exemplaar weer aan en pakte de vis alsof het om een sardientje ging. Maar ook nu gaf hij het na een tijdje plotseling weer op. Waarschijnlijk is hij niet gewend aan vissen die op een rare manier weerstand bieden, niet wetend natuurlijk dat ook zijn prooi al iets in zijn bek heeft dat hem het vrij wegzwemmen belet.

Ik maakte een foto van Ger met deze op die grote streamer gevangen vis en ook deze beekforel werd weer snel teruggezet. 

Het bleek dus dat niet alleen die mega-grote forellen met zo’n grote streamer gevangen zouden kunnen worden, maar ook de exemplaren die wij belaagden met nimfjes en kleinere streamertjes, zagen wel heil in zo’n enorme hap blijkbaar. Ger heeft dan ook de ons nog resterende tijd met deze streamer doorgevist en er nog een paar hele fraaie beekforellen mee gevangen.

  Die hele grote forel bleek wat rond te blijven zwemmen op de plek waar hij nu dus tot twee keer toe een fraaie beekforel dacht te kunnen verschalken. Wat Ger echter ook probeerde, voor zijn streamer toonde deze vis geen enkele belangstelling. Zelfs als hij hem voor zijn neus langs trok, vertrok hij geen spier en ook de streamer boven- of achterlangs de vis trekken kon geen enkele reactie uitlokken bij deze “Jaws van de Kyll”. Het moest dus beslist veel groter en levendiger zijn om zijn interesse te wekken. Na nog een tijdje vruchteloos proberen, besloten we deze dikke forel vandaag verder maar met rust te laten. We komen hier ongetwijfeld nog eens terug en we weten nu dus waar hij zich ophoudt. Een paar dikke zonkerstreamers zullen we dan beslist bij ons hebben.

We hebben nog een uurtje gevist op een andere plek, Ger dus met diezelfde streamer en met succes zoals ik al aangaf.

De dag hebben we besloten met het drinken van een heerlijke halve liter Bittburger en naar ons belangrijkste gespreksonderwerp daarbij hoef je beslist niet lang te raden natuurlijk.

Het was een meer dan prima dag!       gr. Rinus  

{reactie:  het was inderdaad een mooie maar zeker een spannende dag die veel te snel voorbij ging}

ga zeker terug, dat biertje was verrekes lekker......

gr. Ger

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1 Juli 2009                                            vliegvissen Jura, Le Doubs, Frankrijk

met Rob van Dijk en Ger Smets 

Afgelopen jaar wees Rob van Dijk mij er op dat hij vaker in de Jura ging vliegvissen op kopvoorns, maar in het buitenland ga je toch forellen vangen was mijn eerste gedachte? Maar niets is minder waar, na zelf wel eens kopvoorns te hebben gevangen hier in Nederland wist ik dat deze vis een prachtige sport geeft op je vliegenhengel, Alleen zitten ze hier in Nederland met mate, tot in tegenstelling in het buitenland, daar zitten de beken en rivieren er vol mee, en vaak zijn ze deze liever kwijt dan rijk.

Na een reis van een dikke 7 uur waren we aangekomen bij ons pension, s’morgens ontbijt en s’avonds warm eten zat in het bestek, alleen tussen de middag moesten we ons voeden met heerlijke tussendoortjes gesponsord door de Jumbo supermarkten, dat werden dus lange uurtjes aan het water.

Wat mij wel gelijk opviel was het waden, heerlijke vaste bodem met kiezels en wat planten, het kon niet makkelijker, alleen nu de vis nog.

Als vlieg gebruikten we een dikke reehaar sedge, hier had Rob de beste ervaring mee dus ging ik gewoon mee met dezelfde vlieg.

De natuur is hier geweldig, je raakt niet uitgekeken naar de strakke rotsen met daarop mooie strakke lange dennenbomen, en dit gaat dus eindeloos door.

Alleen al van het aanzicht kan ik heerlijk genieten, maar we kwamen voor de kopvoorns.

De rivier heet LE DOUBS, zoals ik al eerder vertelde een schitterend en helder water, met opvallend veel zeelten, blankvoorns, serpelingen en natuurlijk kopvoorns. 

Kopvoorns zijn zeer schuw dus benaderen we ze stroomopwaarts met zeer lange worpen, de sedge ploft op het water en smak!! Hebbes….de kanten van het water zijn de beste stekken.  Soms kwam er ook nog serpeling voorbij, maar de hoofdrolspeler was toch de kopvoorn!!

Het waren toch allemaal vissen van 40 tot 50 cm, een enkeling ging er net over, maar met de vliegenlat is dit topsport, zeker als je vist met een # 4 hengel. Tja, alle dagen die we er verbleven waren super, zeker met het weer, het kan hier plots omslaan zonder dat je er iets van merkt, en dat hadden we de laatste dag, s’morgens nog gevist in de zon met een stralende blauwe lucht, en dan nog geen 2 uur later vielen de hagelstenen zo groot als knikkers uit de lucht!! Dus besloten we om het hierbij te laten en met een voldaan gevoel naar huis te rijden….. 

Ik vond het heerlijk om de Franse lucht te ruiken en te ontspannen, ik heb hier dus echt van genoten!!

Rest mij alleen nog Rob te bedanken voor deze schitterende dagen en met zijn Franse taal!!  en onze hoofd sponsor JUMBO-SUPERMARKTEN  voor de heerlijke tussendoortjes...

Merci  !!

Gr.  Ger Smets

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2 mei 2009                            Vliegvissen op de Kyll met Ger en Jorrit,

  Zaterdag 2 mei was het zover, ik had met Jorrit afgesproken vroeg te vertrekken naar de Eifel om daar een dagje door te brengen en om wat forellen en vlagzalm te vangen. Om 06:00 uur stond Jorrit voor de deur, spullen ingeladen en vertrekken richting Eifel, gas erop dus.  Na 2 uur rijden waren we al op de plaats van bestemming,  dagvergunning opgehaald en terug naar de auto om onze hengels klaar te maken en dan het water in. 

Er werd ons nog wel verteld dat we niet mochten waden, dit was omdat de vlagzalmen aan het paaien waren en om beschadiging van dergelijke te voorkomen, tja, ik was liever in het water gaan waden maar respecteer het wel.  Dus we moesten het doen met de open plekken die er waren, jammer dat we veel goede plaatsen moesten overslaan maar het is niet anders.  Toen ik aan het water stond en over de stromende rivier keek was het erg stil, ik zag geen stijgende vis dus ik besloot samen met Jorrit te beginnen met een goudkop nimf.  Het gekke is als je in Duitsland aan een stromend riviertje staat dan krijg je een heel ander gevoel, het is moeilijk uit te leggen wat, maar het is een goed gevoel en dat is het belangrijkste.  De morgen ging snel om, veel te snel, komt natuurlijk door de spanning en vissend bezig te zijn en geen overzicht meer hebben op het verloop van de tijd. De middag was warm en ging ook te snel om. Wel kan ik mededelen dat de dag geslaagd was met toch een aantal forellen en wat uitschieters erbij. Ikzelf had er een mooie van 32 cm, maar Jorrit had wel zijn dag met meerdere vlagzalmen en een mooie kopvoorn van 49cm.

De rest van onze vangsten waren toch iets te kleine forellen voor ons gevoel, maar toch weer super zo’n dag aan een Duitse rivier met stromend water fluitende vogels zoals de vele lijsters die daar hun vaste bestemming hebben. Het doet toch wel iets met je, en als we naar huis rijden moe en slaperig van het geloop heb je toch het gevoel dat je accu weer is opgeladen…..

Gr. Ger Smets

Black Bass vissen in het stuwmeer van Riba Roja in Spanje     {Rob van Dijk}

Het vliegvissen vanaf het strand was dit jaar nog slechter dan vorig jaar. Alleen wat kleine visjes, maar niets bijzonders kunnen vangen. Wel één keer een zware vis gehaakt, maar dat feest duurde maar een seconde, toen brak de lijn al……

De laatste jaren is de rivier Ebro veel helderder geworden. Op zich veel mooier, maar sinds die tijd lijken de Black Bass wel verdwenen uit de rivier.  

Vorig jaar had ik wel veel succes op een stuwmeer van de Ebro, het stuwmeer van Riba Roja. Dit ligt op een uur rijden van ons huisje aan het strand. Toen had ik een leenauto en kon ik de belly boat niet meenemen. Vanaf de kant was het toen echter al leuk vissen. Maar ik wist dat het veel mooier zou zijn met de belly boat omdat de Black Bass veelal aan de kant lag te zonnen. Dus zijn ze beter te bevissen door vanaf het water de kanten af te vissen. Dit jaar had ik de belly wel bij me, dus heb ik een 4-tal dagen op die manier gevist. Er waren niet zo veel baarzen aanwezig als vorig jaar, maar nog steeds meer dan genoeg om plezier te beleven.

  Dag 1

Bij aankomst waaide het strak (zoals zo vaak overdag), dus kon ik niet zien of er vis was. Wel was direct duidelijk dat er veel minder planten waren dan de laatste jaren. Ik wist niet of ik dit nu positief moest vinden (makkelijker vissen) of negatief (de baarzen zitten immers graag tussen planten). Het besluit om de streamer (veelal een simpel zonkerstreamertje op haakje 8 of 10) te verzwaren met een loodhagel bleek positief uit te pakken. Al snel stopte een mooie “midden twintiger” mijn lijn tussen water en wind af en kon het spel van tailwalking en sprongetjes beginnen. Deze spectaculaire manier van vechten wisselt de Black Bass af met diepe duiken, zelfs onder de belly boat door. Mijn 9-voeter aftma 5 tot in het water krom trekkend. En let wel; het gaat hier “slechts” om vissen van tussen 20 en 30cm!! (zie foto waar ik zelf ook op sta als voorbeeld) Deze eerste dag bleef ik maar een paar uur, omdat ik ook nog even in de rivier wilde vissen. De teller stopte daarom bij 30 stuks. De grootste was 29cm, dus zeker geen specimen, maar de kleinste was toch nog 20cm. Dat was in het verleden wel eens anders geweest. Visjes van 15-20cm was voorheen heel gewoon. En het moet gezegd; boven de 20cm beginnen ze echt sport te leveren.

  Dag 2

In de rivier was het tegengevallen. En omdat ik maar enkele dagen echt kon gaan vissen besloot ik me verder te concentreren op Riba Roja. Deze tweede dag was het opvallend rustig weer. Met temperaturen van bijna 38 graden! En de baarzen zaten bovenin, dus dit keer gestart met een popper van reehaar. Dit is echt (als het gaat) de leukste en meest spectaculaire manier om Black Bass te vangen. Jij kunt je er wel een voorstelling van maken. Een halve dag was de popper favoriet, maar later op de dag moest ik toch weer dieper zoeken. Na 5 uur vissen stopte de teller bij 74 baarzen. Ook nu weer gemiddeld 20+cm vissen en niet groter dan net wel of net niet 30cm.

  Dag 3

Dit keer werd ik een beetje geholpen door een Spanjaard die me een wierbed aanwees met veel baars. Maar belangrijker nog was dat ik het halverwege de dag aandurfde om het meer over te flipperen omdat het weer rustig weer was. Het duurde ongeveer 20 minuten. Met koud water zou ik al lang last van kramp gekregen hebben, maar met een watertemperatuur van (ik schat) 25 graden was het geen probleem. En aan de overkant ontdekte ik enkele mooie inhammen. In één van die inhammen moest ik ver naar binnen. Aan het einde was het muisstil met alleen het geluid van de cykades (juist geschreven?) in de bomen. Een overdreven krekelgeluid zoals je wellicht weet. Maar wat mooier was, ik begon steeds sneller achter elkaar vis te vangen. Net toen ik dacht dat hier wel eens een grotere vis zou kunnen zitten (had ook al een tijd een grotere, zware zonkerstreamer aangebonden) stopte een zware vis mijn strip af en dook meteen naar de diepte. Dit was een betere vis! Ik pakte mijn videocamera en nadat ik wat lijn had ingenomen begon ik te filmen, net voordat de vis omhoog kwam voor een forse sprong. Die staat dus op film!

Na een korte enerverende dril waarbij de baars nog een keer diep dook en daarna twee keer sprong kon ik hem landen en opmeten. Hij was 36cm en dat viel dus nog enigszins tegen. Maar absoluut een vis om blij mee te zijn. (zie foto)

  Dag 4

Na overleg op het strand met een kennis wilde ik het een keer in de avond proberen om meer kans te maken op een echt grote vis. Ik zal de overige ervaringen kort houden (twee keer een karper van +/- 15 pond gehaakt in een prachtige kleine baai, beide wilden me op sleeptouw nemen. Één keer ging los, tweede heb ik zelf de hand op de lijn gezet om erger te voorkomen….lijnbreuk). Rond 20.00uur  -het begon al een beetje te schemeren- kreeg ik relatief diep een gewone beet. Maar toen de vis begon te zwemmen merkte ik pas dat dit een echte baars moest zijn. Bij de eerste schittering van de flank begon het adrenaline gehalte sterk op te lopen. Dit was HEM! Zeker een 40+ vis. Wauw; snel de videocamera….of niet?....eerst drillen om zeker te weten dat ik hem niet verspeel?????nee toch filmen…Hoe dan ook, de vis zette aan voor een sprong. En die sprong was er een uit het boekje. Zeker 30 cm uit het water. Maar ik zag ook mijn streamer uit de bek stuiteren. De lijn viel slap op het water…….einde dril.

Dus ook dit jaar niet die grote geland. Wel weer een grote eraan gehad. Ik zal dus WEER terug moeten. We zijn al weer aan het boeken voor volgend jaar……

gr. Rob van Dijk

 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Oostenrijk met Rik Welman en Rob van Dijk,

We zijn weer terug van 5 dagen vissen in Mittersill. Het weer was elke dag spannend (telkens regen, maar altijd de hoop op droge periodes….). Gelukkig was het rustig weer waardoor de temperaturen van soms maar 6 tot 7graden ons niet deerden. Er lag nog behoorlijk sneeuw (zelfs continu kleine lawines). Bij aankomst kwam deze vliegvisser er achter dat hij aan bijna alles had gedacht -> regenkleding, dikke trui, dikke en dunne overhemden, genoeg sokken, onderbroeken, etc. Zelfs lippenbalsam was niet vergeten en ook de vliegbindspullen. Dus alles uitgepakt en naar de kamer van Rik om samen te gaan eten. Zie ik zijn vliegvisvest op bed liggen…….en ik weet het meteen……ik ben mijn vliegvisvest vergeten!!! Ku…..godverd…..!! Wat moet een vliegvisser zonder zin vest?! Gelukkig had ik wel reserve vliegen in een aparte vliegendoos bij mijn bagage. Verder heeft Rik uitkomst geboden door allerlei spullen te sponsoren zoals beetverklikkers, leadermateriaal en (soms) vliegen zoals de KANARIE (dadelijk meer), een gele Klinkhamer met loodkop. Na een dag vissen was het gemis hooguit lastig, maar ik kon vissen!.

Braürup staat bekend om haar goede verzorging van “Petri minnaar”, dus goed verzorgde kamers, super ontbijt en heerlijk warm eten, afgesloten met super eigengebrouwen Braürup bier (alleen verschillende “Kleine” per dag, want 0,3L is voor een Nederlander al een behoorlijke pils)

  Het vissen:

-          -          Door de regelmatige regenval was avondvissen (twee keer geprobeerd) niet van toepassing -> om 20.30uur al te donker om de vlieg goed te zien. Verder te weinig stijgende vis door de kou (natuur was zeker een maand op achterstand!)

-          -          We hebben dit keer maar 1 keer serieus een uur of 2 op de “uitzetmeren” gevist. Vergelijkbaar met Put en take putten. Betreft bergmeertjes die in de winter droogvallen door de vorst. Dus alleen in de zomer water, ideaal voor uitzetten van vis. Ziet net echt uit…….maar is het feitelijk niet. Rik en ik hebben m.n. de natuurwateren bezocht met de grootste kans op vangsten van natuurlijk voortgeplante vis (we hebben mini saiblingetjes gezien van 2-3cm). De vis is dan meestal niet zo groot, maar wel echt…..

-          -          Vangen leek heel lastig bij tijd en wijlen. Rik had dag 1 op de Finkausee als eerste vis wel een bonusvis -> vlagzalm van 47cm! Zelf had ik een paar prachtige vissen (bach- en seesaibling en een dikke beekforel met haakbek), maar niet van zulk specimenformaat.

-          -          Dag 2 op de Hintersee was een mooie dag (zie foto). Ik had mooie successen op de avond ervoor gebonden CDCtjes op maatje 20. Door de weinige insecten was er alleen een continue hatch van hele kleine mugjes/vliegjes. Door zelfs de hackle van dit kleine CDCtje af te knippen tot een minuscuul toefje kon ik de (m.n.) bachsaiblingen goed foppen (zie foto). Meer dan 20 vissen was dan ook het resultaat. Daarnaast een 5tal mooie vlagzalmen van weergaloze schoonheid. Niet te vergelijken met de Kyll vlagzalmen, m.n. de mannetjes zijn super van kleur (zie de foto). 1 vlagzalm was 42cm (foto krijg ik nog van Rik), maar die had ik op een nimf. Rik was die dag heel succesvol met een lichte nimf (fazantenstaart) en ving de mooiste seesaiblingen (zie foto) -> net goudvissen! Bijna onnatuurlijk mooi.

-          -          De dagen erna heb ik op de Hintersee nog 2x heel goed gevangen met dezelfde CDC’tjes. Helaas wilden ze op de nimfen steeds minder goed bijten. De laatste dag waren mijn vangsten ook weer goed (tussen 20 en 30 vissen in de morgen), maar was ik toch behoorlijk gefrustreerd door het missen van mooie aanbeet van een hele dikke forel (tussen 40 en 50cm!) en het losschieten van een lange Seesaibling (schat in een 30+cm vis) terwijl Rik aan het filmen was. Niet het missen van de vis, maar het ‘’niet op de film staan” vond ik frustrerender. Ook het feit dat ik goed ving en Rik vroeg even te filmen (voor later)…..hij filmen….begint het te regenen en ik mis beten en krijg ook veel minder beten…….Rik maar weer gestopt met filmen…..stopt het met regenen en ik van twee mooie bachsaiblingen binnen 5 minuten…….Het leven van een Vliegvisser/filmer gaat niet altijd over rozen…..

-          -          De Finkausee hebben we nogmaals bezocht, maar wederom weinig (nog minder dan eerste keer) vis te zien en vangen. Zonde; het is een prachtige plek om te zijn, net als de Hintersee.

-          -          De verrassing van 2008 was het feit dat men de Salzach (zeker niet mijn favoriete water) heeft heringericht ivm recente hoogwater problemen. Men noemt dit “Renaturierung”. Waar mogelijk heeft men de bedding verbreedt en opgevuld met dikke stenen blokken, danwel strekdammetjes om het water langer vast te houden zodat men stroomaf (Salzburg) niet zo snel overstromingen meemaakt bij veel smeltwater. Normaal zouden we hier niet zo veel aan hebben in mei, omdat het smeltwater al voor te hoge waterstand zorgt, maar door het frisse weer was er niet zo veel smeltwater. Gekke ervaring voor ons Nederlanders; het regent veel, maar het water daalt……Door de verbreding is het wateroppervlak van de Salzach sterk vergroot. Dit heeft men aangegrepen om (eind 2007?, na gereed komen van verbredingsproject) vlagzalmpjes en beekforellen uit te zetten van het goede genetische materiaal (pure aanvulling dus van het natuurlijke bestand). Wij hebben hier veel plezier aan beleefd. Meer dan 20 vissen per keer op een dagdeel aan de Salzach (vroeger was 10 vissen op een hele dag al een hele toer) en de visserij was veel leuker. Ik heb zelfs forellen en kleine vlagzalmpjes op de droge vlieg gevangen met een 3tje!! De vlieg? Een droge HP16 (de Oostenrijkers weten niet waar ik het over heb)

  Ergo; ondanks het magere weer hebben Rik en ik mooie visdagen beleefd. Nu nog de vele foto’s uitwisselen en ook de film is bijna klaar. Ondanks het feit dat hier de mooiste momenten meestal niet op staan (meer aandacht voor het vissen zelf dan voor filmen) is het toch een aardige impressie van deze visvakantie.

  Groet ,  Rob van Dijk

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Vissen in Denemarken , mei 2008

Gek dat wij vliegvissers altijd op zoek zijn naar het ultieme, een uitdaging of veel vis, voor mij persoonlijk is het de uitdaging en met deze gedachten ging ik naar Denemarken samen met een paar collega's.  en wie in Denemarken gaat vissen moet ook een put and take hebben bezocht, dit schijnt er een ware sport te zijn, het zijn forellen putten maar dan met grote jongens van 4 kilo en zwaarder die aan een 7# of 8#  hengel behoorlijk sport geven, maar met temperaturen van 25 graden en hoger en volle zon is het zeer zwaar, niet alleen voor ons maar ook voor de vis,  helaas wisten we geen super vis naar boven te halen maar wel enkele van 2 tot 3 kilo, deze kom je in onze putten nergens tegen. Na 2 dagen in de putten te hebben gevist gingen we op zoek naar de laaglandbeken, de Gelsa leek ons het meest geschikt en lag het dichts bij, vergunningen gehaald en op zoek naar goede stekken, lopend langs het water werden we opgeschrikt door slangen!! ik vermoed adders, sommige waren schrikbarend groot! na deze eerste ontmoeting zat de schrik er wel een beetje in, dus goed uitkijken waar je loopt, de eerste wateren waren smerig en bruin en geen succes, het tweede stuk wat we pakten was beter ,hier wat mooie beekforellen gevangen, op het laatste stuk was het voor mij persoonlijk genieten, hier veel vlagzalm gevangen en een paar kleine beekforellen, soms had ik het gevoel of ik thuis in de beken aan het vissen was? en soms had ik zelf niet het gevoel dat ik in het buitenland zat te vissen. Zelf hadden we snel in de gaten dat 3 dagen veel te kort is, je wil van alles doen maar de tijd is er gewoon  niet, we hadden het zelfs zo druk met alles dat we onze camera's in ons huisje hebben laten liggen, dan maar 1 camera bij ons hadden enz. vervelend als je ver uit elkaar staat te vissen om dan op en neer te lopen.  Verder was s' avonds akelig stil, geen mens te zien of te horen, hier lieten wij ons dus niet door storen, de lege blikken bier stapelden zich rustig op en met de barbecue aan waren dit ook weer onvergetelijke momenten met veel lachwerk, dus Ton,Geert en Jorrit  jullie ook bedankt voor het afwassen en het eten s'morgens? vissen werkt ontspannend maar lachen is gezond........

gr. Ger Smets 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Een dagje vlagzalm vissen met Rinus en Marco,

oktober, 2007

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Naar Boven