Per jaar komen circa 1300 kinderen ter adoptie naar Nederland. De helft daarvan komt uit China. Andere landen waar mee samengewerkt wordt zijn bijvoorbeeld Colombia, Brazilië, Suriname, Haïti, Ethiopië, Zuid-Afrika, Polen, Hongarije, Taiwan, India en Sri Lanka.

adoptieverdrag
Nederland heeft met 66 landen in 1993 een
adoptieverdrag afgesloten. Hierin zijn afspraken vastgelegd, met als belangrijkste doel de samenwerking te bevorderen, kinderen te beschermen en kinderhandel te voorkomen. Zo is afgesproken dat aan de biologische ouders van het kind nooit geld betaald mag worden. Ook is via het verdrag geregeld dat als een rechter een kind toewijst aan (nieuwe) ouders, dat alle verdragslanden deze rechtsuitspraak automatisch en volledig erkennen. Bij landen die buiten het verdrag vallen moet na 1 jaar het kind via de rechtbank (in Nederland) nog officieel als jouw kind verklaard worden.

regels
Naast de afspraken in het adoptieverdrag heeft Nederland extra regels gesteld. Zo mag bijvoorbeeld in Nederland het verschil tussen de oudste ouder en het kind niet meer dan 40 jaar zijn. En voordat je mag adopteren, moet je verplichte
voorlichtingsbijeenkomsten volgen en een gezinsonderzoek ondergaan om de felbegeerde beginseltoestemming te krijgen. Pas dan mag je de procedure tot adoptie in gang gaan zetten.
Maar ook de landen waar adoptiekinderen vandaan komen, hebben hun eigen regels, voorkeuren en eisen. De eisen die door de landen van herkomst gesteld worden, kunnen gaan over leeftijd, gezondheid, ongewenste kinderloosheid, maximaal aantal kinderen in een gezin, aantal jaren huwelijk, religieuze achtergrond, inkomen, etc.

vergunninghouders
Om te kunnen adopteren moet je je - nadat je de beginseltoestemming hebt - aanmelden bij één van de zeven
vergunninghouders in Nederland. Zij coördineren voor jou de adoptieprocedure en onderhouden de contacten met het betreffende land van herkomst. Er zijn stellen die adoptie zelf willen regelen (de zogenaamde zelfdoeners). Zij regelen in principe alles zelf én via hun eigen contacten. Maar ook zij moeten hun contacten laten controleren en het proces laten goedkeuren door één van de vergunninghouders.

ouders gezocht
Voor elk kind waarvan beslist wordt dat buitenlandse adoptie de beste (of enige) oplossing is, wordt een
'passend' ouderstel gezocht. Meestal zoekt een organisatie in het land van herkomst (bijvoorbeeld de kinderbescherming) de best passende ouders bij het kind, zoveel mogelijk op volgorde van wachtlijst. Van de wachtlijst kan worden afgeweken omdat de organisatie bepaalde ouders beter bij het kind vinden passen op basis van het gezinsrapport of omdat de ouders zelf andere wensen of grenzen hebben (bijvoorbeeld i.v.m. leeftijdsgrenzen of het wel of niet willen en kunnen opvangen van een kind met 'special needs').

kind ophalen
In de meeste landen is het zo dat je het kind zelf ophaalt en ter plekke moet er dan nog van alles geregeld worden. Je krijgt vaak een laatste check of alles klopt en er is meestal een rechtszaak waarin (adoptie)ouders en kind definitief als
'gezin' worden verklaard. In sommige landen hoef je voor dit alles maar enkele dagen te blijven, maar er zijn ook landen waar je weken of maanden moet verblijven.
Er zijn ook zogenoemde escortlanden. Bij deze landen wordt het kind - onder begeleiding - naar Nederland gebracht. Je kunt je kind dan op het vliegveld ophalen. Hiervoor wordt soms gekozen als het in het land te onveilig is.

naar boven >>
adoptie algemeen
adoptie algemeen
adoptieprocedure
adoptieprocedure
adoptieprocedure
adoptieboeken
adoptieboeken
adoptieboeken
adoptielinks
adoptielinks
adoptielinks
gastenboek
intro
sri lanka
dagboek
adoptie
adoptievragen
adoptievragen
adoptievragen
adoptie algemeen