Morns ne keark vol volk:
doar de meakes, doar de jongs,
haandn gevoaldn en n blootn sabel
vuur n anslag kloar. Lefebrieje was t
hoo at t örgel spöln deu.
's Noamiddaagns
in dreuge graavns en boskazie
kleunk t muziek van ritsn en kneupe
op de zach hechnde weend.
Dat was t geluk:
met etnstied op t hoes an
met de boks vol blaar
en t gat vol mugnbetn.