Goaitsen van der Vliet wördn vroagd der ne vertaling in t plat biej te maakn duur Fred van de Ven, de stem van t trio Triooo, biej de leazers ok bekeand van leedtekstn in DNT.
Op den 6n april (zundagmiddag) kump Binne Lútsen Boarnstra zölf op ne höltink van De Literaire Salon in t Lambooijhoes in Hengel. t Kan wean da'j doar dan, behaalvn de Hollaandse en Freeske versie, ok dizze te heurn kriegt met muziek der biej!
2
Mer dämme en diekn keert
den vriejn löp van riviern en gedachtn
Verstikt den bliejn bleui van mien weazn
3
Ofsnedn bint de oalde straampn
Vort de vruchtbare kaantn van aleer
Kort maakt en verrinneweerd
is n leavnsboom van mien leaglaand
4
Zoo zwealt in mien hert nen truurzaank an
want allerwegns dreenk duur nöwe boezems
nen zinloozn gustn weurdestreum
5
Boavn de verzoerde groondn en verleurn riviern
van mien versteend onweaznlik bestoan
zwearmt trekvöggel as wolkn van vervrömding
6
Net zoo leef gung ik met in de vloch van de vöggel
noar wiedere weendingn wierum
7
De weg kwiet as n keend biej leag water
goa ik oonder in n grep van t Wad
8
Nen griezn stoarmvoggel sliert nöagerbiej
Pikt miej op oet t opkomnde water
9
Vanniejs joonk wördn tusken vlöggel
zwier ik noe vriej
van dämme, diekn en kanaaln
10
Sleankn en slibgroondn gliert vuurbiej
Ne griesgreune stie in de wiedte
wördt nen welligen kwealder met weidnde schöap
11
Oet n daamp van de getiedn kömp nen tearp de heugte in
Boernspilkes met toenn van bleuind vleerhoalt
leit as nen kraans um ziene kroon
12
Oonderan spölt keender en nen oaldn man weankt
In n onneumelik wierkenn gliert ut vuurbiej
dit laandschop van aleer
13
In t aloalde spöl met de weend
vervlög n grep van vervrömding
Lös van de tied wier loch könn haaln
gef miej ruumte in t hert
14
Mer ne planetoïde pleert daal
Döt de eerde knapn
Verstiknde wolkn verduustert n hemmel
15
Vulkaniese vloodn speult oaver de leage laandn
Vruchtbare delta's wördt bedölvn
oonder schroa Kimbries zaand
16
Stoarmvöggel waart zich vuur n oondergaank
In zoegerds en seismiese stoarmn
klimt zee noar onmeundige heugte
17
In de ketn van de westnweendn
wied vuurbiej bewonde contineantn
veendt zee n hoeskomn op rotsige eilaandn
18
As de elemeantn zich eegt en wierumme vleuit
zwiert wiej verdan in röstiger verbaand
De zunne achter daampn lange verdoekt
wöarmt wier heandig-an de eerde
19
An de kaantn van getiednstreumn verschient wiede vuuroaldn
Van plagn bouwt zee tearpn
trechtervöarmig opsmetn töt boavn t heugste water
20
In boernspilkes achter toenn van vleerhoalt
dreait ze pötte van klei
en weaft ze de wolle töt kleed en laakn
21
Zwearvnde weurde weelt zich röstn in gedichtn
Zoompn en brakke weerdn vuurbiej
sliert de stoarmvöggel daal op n bleuindn kwealder
22
Hier vleuit riviern breedvlaags
Langs oalde bochtn en beddingn
bleuit wier mien weazn in wiede verwoondering
23
Zooat riviern noa duftig streumn
zich röst in n schoot van ere delta
zoo weelt ok miene gedachtn oetvleuin en bezeenkn
24
Tak noa tak langs iederbod wiedere weendingn
spreidt zee zich noar de löchtnde zee
25
Zee verbeendt zich met Atlantiese groondn
en mengt zich met kalkrieke klei
26
In zeestreumingn wierum eleid bezeenkt zee
en breangt greuikrach oaver de leage laandn
27
Oet t kaanteln van de getiedn is mien weazn
joonk wördn, lange vuur dämme en diekn,
en, as nen leavnsboom in niks kort maakt,
alverdan wier reurd deur poëzie