Ineenn zatn dee jongs van De Enschedese School in De Ark. Hoo en wanneer at ze doar kömn bint, dat wet ik zoo sekuur nich meer. In 1974, um den doon. Ik bin nich zoo vernemstig met joartaln. Dat keump deur mienn kameroad... uh... Korzakov. Ik har as eerstn n atteljee in dee oalde school. Ik mos der alle dage wean, want in mienn eenmood was ik ne anti-kraakbeweging. Laterhen kreegn ok Warner Braspenning en Dries Ringenier doar n atteljee. De leste lokaaln wördn innömn deur De Enschedese School.
In n anvaank vun ik t almoal n onwies gedoo. Dee jongs warn n betken hip-hop. Niejmoodse flantuutn, dat hadn zee. As t boetn tweentig groadn vreur, leupn zee doar roond in ere bloeskes met korte möwkes. Benaamp t heamp van Kees Maas zee ik nog kloar veur miej: palmbeume stunn der op! Dee jongs benömn zich as keunsthomo's, met ere bloondeerde höare. Van zukke David Bowie-types. Ze leekn verduld wa van dee voldretn palingveln. En zoo mager as n braand. Aaltied an t groondhoalt, mer wa grote auto's veur De Ark parkeern. Nen Snook (ok wa Striekiezer neumd) en nen dikn Volvo. t Was eer ne Amsterdamse School as De Enschedese School. De greutsigheid dreup der of. Stads gebloas. Joa, Hengeler weend, dat was t. Zee veuln zich nog wa. t Was vanzölf ok gin keunst met acht man wat creatiefs te maakn. As n eenn niks bedeankn kon, dan wus n aandern nog wa wat. Zee vuln mekaar an, mer völ biejzunders was t nich. Met eern anhaank der biej was t krek nen oard voetbalelftal. De Enschedese Boys in de keunst. As der ene dat met dat oor van Van Gogh allenig oetprakkezeerd har, dan har t gin minne jong wes, mer zee hadn t al tehope doan. Dat was dus onmeundig dunne soep. Met n popn-eurke der in.
An t lestn bint ze noar de grote stad verhuusd. Doar wa'k, mö'k eerlik zegn, bliej van. Um de school um too zag t der verschrikkelik oet, asof t Turkse leger doar n nachtjen hoeshöaldn har. Mer dat gedoo met dee dakpann leek hilndal neargns op. Op n moal zatn dee idiootn op t dak. Zee perbeern lekkerieje te verhelpn, mer doo't ze der met kloar warn zag t dak der oet as nen tealder spaghetti. De pann lagn scheef en schel. En dan n hof! Alle tegels warn vorthaald deur nen annemmer en den har as daank doarveur nen wal opsmetn. Dat wör zoo nen alternatievn hof met völ roet. Later, doo't De Enschedese School t a lange perbeern te maakn in Amsterdam, greuin t grös teagn de muurn van de school op. Doarvandan dat de sloffigheid deur de muurn sleug. Dee tegels he'k der almoal wier kaant in leg. As der noe nog s n pölken grös n kop opstek woar at t nich heurt, dan mö'k reukeloos an dee kwitkoontn van De Enschedese School deankn. Zee warn nich miene beste kameröa en dat bint ze nog nich, mer ik wil ze ok nich zwart maakn. Doo't ze vortgungn hebt ze nen hiln deurn ledder stoan loatn. Nee, doar kaan'k alns nich van zegn.