|
|
t Is an n eand van juni en ik voske deur t brook.
Glöanig hel schient de zun biej t gekleai. Mer wil he'k der an!
De zunvöggel van t brook, dee stille sproak der van, zeuk ik,
as verleadn joar, doo ik eer nich veendn kon.
Ik voske verdan, spuur roondum. En ik eei miej wa:
Ik wet, wel woar te drok op is... Wochtn kan ik ja wa.
Dan ineenn! Un woord, fluusterd oet t brook!
Ik kiek, ik loster, woar is t blevn?
Doar daanst t tusken de elzn! En vort is t.
En dan, wier! Ne fluustering oet t greun.
Woar is t? Doar op nen brummelbos! Doar ne tweede!
En, wier... wier hoaldt ze zich der tusken oet.
Too, jongs, loat miej oe in de riege zetn. Woord noa woord,
zwart op wit zal ik schrievn, van oew wit op zwart van boavn, en
van oew zacht rossig broen, met n luk lecht blauwgries oonder...
of opzied, zoa as iej doar zit op roas brummelbleuisel.
Doarmet dat iej länger leavt as dree wek in t zommer.
Doarmet dat iej nog dawweln könt in t weenter.
2007-07-06 Bits & Books, post goaitsen@home.nl
|
|