Rockploech Spul sjongteksten

2005-2007 Goaitsen van der Vliet, Enschede. Werom nei Rockploech Spul foarside.


Striidfers
    R.R. van der Leest
    Muzyk Goaitsen van der Vliet (1974)

Wer sil s brede boarst de fle fijn keare.
Wer sil s fryske frat de kneppels tsjen.
Wer sil s wraksen skaai it ln broekseare.
Wer sil s mapske trad de rimpen knysterfen.

    Eale deale, fryske beale, grokkelje it diggelfjoer.
    Rane baarne, hyske fane, brikkelje de lste toer.

Flean of, flean op, flean op mei rune trompen.
Flean op oer sangen, bjusterbosk en glysterpaad.
Dan sil s heiteln wer t 'e klaai ferslompe.
Rip tangelgoas if maze bjarre gnieden kiterfaat.

    Eale deale, fryske beale, grokkelje it diggelfjoer.
    Rane baarne, hyske fane, brikkelje de lste toer.
    De lste toer!

(Tekst t de bondel Boartersboekje 1909 en sextich fan R.R. van der Leest. Dit wie in soarte fan selskipsliet foar it Frysk Studinteselskip Twinte (1973-1979). Reinder van der Leest wenne doe noch yn Enschede.)


Arum rock
    Bauke Kuiper, Goaitsen van der Vliet, Reinder Wassenaar (1976)
    Muzyk: Rock around the clock, Bill Haley (earste ferzje), Goaitsen van der Vliet (ferzje 1979)

Ien, twa, trije, fjouwer, fiif, seis, sn.
Dit is de rock fan it platte ln.
Ljochten t yn 't hinnehok.
It is tiid foar de Arum Rock!

Hin en wer, op en del.
Alle memmen wurde kjel.
Alle feinten oer de wjuk
en mei de fammen fan 'e kruk.
Alle hinnen op 'e stok.
Dat is de Arum Rock.

Hin en wer, op en del.
Giselje de klean fan 't fel.
Alle feinten yn it spier
en mei de fammen oer de flier.
Fingers taaste nei it lok
nder de Arum Rock.

Oppenij, tichterbij.
O wat bin dy fammen glei.
Farske aaien by de rs
en alle hinnen yn 'e ss.
Ien kear noch, in lste skok.
Dat wie de Arum Rock.


Ljouwter ballade
    R.R. van der Leest
    Muzyk: Goaitsen van der Vliet (1976)
 
As ik it Saailn sjoch mei al dy weinen,
kreas parkearre yn in stram gelid,
dan prykje my meastal de fingerseinen,
omdat ik noch oars en rommer wit:
Wat jonges dy't, al bleau 't ek in reinder,
fleindich skopten tsjin in keale tennisbal
en freeds de hjerringbonken dy't dr leine.
De wrld feroaret hurder as men wol.
 
Sjoch ik de Ie nei Dokkum mei de einen,
wylst in ferkearsstream oer de rnwei sjit,
de fjouwerkante flets my 't sicht beheine,
dit griener byld him net ferdriuwe lit:
Wat jonges dy't dr strnden alle sneinen
en boarten op in heal ferrotte jol,
de hite pearkes dy't te hymjen leine.
De wrld feroaret hurder as men wol.
 
En dan s eigen strjitte, de Bagijne,
dy't no fol kreakpannen, sanearing sit,
gjin famkes dy't dr keatseballen heine,
mar yn gedachten sjoch ik faken dit:
Wat jonges dy't har eigene domeinen
ferdigenen tsjin knapen fan de Brol,
de bakkerts foar de Westertsjerke leinen.
De wrld feroaret hurder as men wol.


Fenus yn fers
    Bewurking Goaitsen van der Vliet (1977)
    Muzyk: Venus in furs, Velvet Underground     

Gleie, gleie, gleie learen learskes,
swypslaan famke, yn 'e nacht,
slaan dyn tsjinner, lit him net allinne.
Reitsje 'm sear en meitsje 'm klear.

Smoarge fratsen, fan preutsjes fan 'e strjitte,
krap yn 'e klean as it heve sil:
sabearebnt mei bluisterige opskik.
Wredens wat jin dr te wachtsjen stiet.

    Ik bin wurch, t 'e liken.
    Ik bin sd foar tzen jier.
    Tzen dreamen dy't my narje.
    Reade triennen oer de flier.
 
Sobje f, dy gleie learen learskes,
learen learskes yn 'e nacht.
Toarnetonge, de riem dyst oer de lea krijst.
Reitsje 'm sear en meitsje 'm klear.

Unmeilydsum, smeulsk is har glimke.
Lytse man, op knibbels foar de frou,
priuw de swipe, de fyn ynleine leafde,
priuw de swipe en smeekj' om mear.
 
    Ik bin wurch, t 'e liken.
    Ik bin sd foar tzen jier.
    Tzen dreamen dy't my narje.
    Reade triennen oer de flier.

Gleie, gleie, gleie learen learskes,
swypslaan fanke, yn 'e nacht,
slaan dyn tsjinner, lit him net allinne.
Reitsje 'm sear en meitsje 'm klear.

(Earste nmer dat Rockploech Spul spile)


Kobus fan 'e Westerein
    Bauke Kuiper
    Muzyk: Goaitsen van der Vliet (1977)
 
Oer smelle autodiken hinne
stoot in giel mei swarte Ein
nei in lokjend ln fan sinne,
fier fan kjeld en wyn en rein.
It is de Ein fan Kobus fan 'e Westerein.
 
Ien moanne btenln fertsjinne
nei in jier hast snder ein.
Underweis en gns allinne.
It is noch in hiel lang ein.
It is sa'n ein foar Kobus fan 'e Westerein.
 
En juster mar net sliepe kinne,
hiele nacht hast wekker lein
fan de frlju dy't dr binne,
hiele hiten wie him sein.
Dat wie der sein tsjin Kobus fan 'e Westerein.
 
Of hy te hurd fleach of dy oare
hat it lot gjin acht op slein.
't Hat neat oan 'e klap feroare,
knoeid en stikken wie de wein.
Dat wie de wein fan Kobus fan 'e Westerein.
 
Dat wie de ein fan Kobus fan 'e, fan 'e Westerein.


Kringspul
    R.R. van der Leest, bew. Goaitsen van der Vliet
    Muzyk: Goaitsen van der Vliet (1977)
 
Hite bliksem, gleone Janke,
wr wiesto niiskrektsa fanke?
 
    'Leave Bauke ik wie by myn Reinder yn 't strie.'
 
Hite bliksem, gleone Janke,
wr wiesto niiskrektsa fanke?
 
    'Leave Goaitsen ik wie, by myn Bauke yn 't strie.'
 
Hite bliksem, gleone Janke,
wr wiesto niiskrektsa fanke?
 
    'Leave Reinder ik wie, by myn Goaitsen yn 't strie.'

(Dit waard faak brkt as ldtest.)


Tiid
    Goaitsen van der Vliet (1977)
    
As jongfeint tochtsto dast tk en tiidleas wiest,
it hiele libben foar dy hiest.
Wat te dwaan? De dagen wiene fierstelang,
oeren by de rs en foar de dea wiesto net bang.
No al dy jierren letter witst wol better:
Tiid giet oan dy foarby.
It rint dy troch de fingers as lei wetter,
t dyn libben wei, elke dei.

Ik sjoch dy sitten yn dyn nachtklean foar it rt.
De pine skynt dy ta de eagen t.
Wat te dwaan? De dagen bin sa lang net mear.
It wachtsjen docht dy sear, want do wiest noch lang net klear
mei al dyn prakkesaasjes, ferdivedaasjes.
Libje kinst net oppenij.
Jou dy del en meitsje risselwaasjes,
de ein komt tichterby, elke dei.
 
'Letter kmst wer, mar de stritten wienen dinent net mear. In hontsje miigde tsjin 'e muorre fan De Hoek, dr't jim stonnen mei peuken en flibe, Douwe Sied. Ja, hy wie der noch al, Lykele mei de karre, hy skode hymjend foarby, ierdappelskilen. Hy rp it heuch tsjin bline finsters, gjin fraach, gjin antwurd. Wist er is dan net? Nee, hy koe se ek net, de memmen mei pden en nije bern, wat soe 't, hy hie de karre omtrint fol, hy wie syn eigen hynder. Sa ron er al dy jierren ek troch dyn onthld, it plak dr't alles lyk bliuwt. Egest de buorren oer, en dreamdest. Oan 'e einder knoffele noch dy frou fan 'e fyts.'
 
Mei de dea op 'e lea bliuwst allinne.
Kinst noch rinne mar witst net wrhinne.
It lste sinneljocht streaket dyn ynwite hn
Wolst wol sliepe mar dyn eagen stean yn 'e brn,
stean yn 'e brn.


Wyt ljocht/wyt fjoer
    Goaitsen van der Vliet (1977)
    Muzyk: White light/white heat, The Velvet Underground
 
Wyt ljocht fjurket, fertizet myn kop.
Myn leave jonge, dat swypket my op.
Wyt fjoer tkert ta de teannen t.
O leave santjin, hoe kom ik hjir t?
 
Wyt ljocht flimet troch myn dwile kop.
It giet sa gysten en it hldt mar net op.
Wyt fjoer hat myn tinzen stikken frijd.
Wr sil dit hinne yn 'e goedichheid?
 
    Oe-oe wyt ljocht!
Moatst ris sjen, moatst ris sjen, it sil heve, ja dizze kant!
    Oe-oe wyt ljocht!
Witst it net? Krp t dyn holle, kinst  alles sjen.
    Oe-oe wyt fjoer!
Tink om 'e hn, tink om 'e hn. Watsei? De sinne stiet sa heech!
    Oe-oe wyt ljocht!
Bist der noch? Hjir hinne! Jou my de kaai Kaai.
 
No sil 'k dy sizze, no ha 'k it dy sein.
Wyt ljocht is my yn 'e plasse slein.
Wyt fjoer bliksem is gjin berneboarterij.
Oe heden nee, dr is de ein fan wei.
 
Wyt ljocht komt my no wol wat oer it mad.
Ik wit net iens mear wat der allegearre bart.
Wyt fjoer tkert ta de teannen t.
Leave santjin, hoe kom ik hjir t?
 
    Oe-oe wyt ljocht!
Dit kin net duorje. Tiid stiet net langer stil. Ho hynder!
    Oe-oe wyt ljocht!
Hld dy fst, hld dy fst, de stoarm hellet oan. Toe dan ju!
    Oe-oe wyt fjoer!
Wa hat hat in stik t de sinne fretten? Dit kin sa net! Dit kin sa net!
    Oe-oe wyt ljocht!
Ik kin 't net langer daaie. Ik moat dy kant mar werris t. Hjir wei!


 

Sneen
    Goaitsen van der Vliet (...)
    Muzyk: Sweet Jane, The Velvet Underground

  

Dr stean se op 'e hoeke,*
sigretsjes yn 'e hn:

Sytse mei de Solex,  
wr hat er syn ferstn?

Teake' en Douwe stean te flybkjen  
en Reade Frns, dy hat te folle hn.

Allemachtich, no moat er al wer pisje!  
Hee, hee, hee, wr is de brn?

       

    't Is sneen

       

Haa, dr komt Jelle strnder,  
dy hat te folle sjoen

yn droege sleatten en beamkeguod,  
wr hat er syn fatsoen?

Wytst wat er dien hat? Hin? Fiislakje mei skoalbern!  
Kom mei jonges, raam him fan 'e fyts,

en meitsje 'm boargemaster,  
en net te sunich, dan hldt er him wol lyts!

       

    't Is sneen

       

Wat moatst oars yn dit doarp?  
Der is neat te beleven.

Hoe komst dan troch de tiid?

As der ris wat is, dan is it mar foar even.

       

    't Is sneen
 

* Dit wie de hoeke Skoalstrjitte/Legewei  yn Burgum.

(Reade Frns en Douwe Sied wiene Burgumer doarpsfiguren. Allinne de lstneamde ston wolris op 'e hoeke. Teake ston der hast alle dagen.)

 


Hindrik
    Goaitsen van der Vliet (1978)

Bisto dat Hindrik? Ik hie 't earst hast net sjoen.
Ik ken dy sa net, yn sa'n kreas boesgroen.
It is ek al wer safol' jierren lyn.
En wat jin bybliuwt is dan eins mar skyn.
Mar dasto sa feroarje soest
wie net wasto woest.
 
    Wr hasto west? Wat ha se mei dy dien?

O ik sjoch it al, bist in grutte jonge no.
Wiest ek sa'n suertsje, of moat ik sizze fan jo?
Moatst net miene dat it my wat seit
wa't fan s de measte sinten krijt.
Trilje drom no dyn hannen sa?
Ik woe dy wizer ha.
 
    Wr hasto west? Wat ha se mei dy dien?

Ja Hindrik, ja, it is hjoed hiel kreas waar.
Mar sjochst it net? Oan 'e kym driget gefaar.
Middenyn dyn lauwene gesicht
Giet dyn mle iepen en ticht.
Dat fwaaid praat, it hoecht net mear.
It docht my suver sear.

    Wr hasto west? Wat ha se mei dy dien?

Bealgje fansels, en it is dy oan te sjen.
Bealgje foar de baas, foar de frou en foar de bern.
Ja fansels moatst dy kant mar werris t.
Tiid is jild, dit kin net t.
De wrld stiet foar dy noait stil.
Dat is it ferskil.

    Wr hasto west? Wat ha se mei dy dien?


Hurrelskriemster kleisang
    R.R. van der Leest
    Muzyk: Goaitsen van der Vliet (1978)
 
Oeral wat, oeral wat.
Oer de podde, oer de heine,
oer it follenolkse kwea.
En mar treine, en mar treine
op de moddergatske dea.

(Yn dit foar it grutste part ynstrumintale nmer waard de simpelseizer bespile troch seisde man en regelfeint Koos Agricola.)


Rykswei 9
    Tekst: Goaitsen van der Vliet (1978)
    Mysyk: Route 66, Chuck Berry

As jim skylk fan Ljouwert nei 't Westen gean.
Lit foaral net it blikken weintsje stean.
Kinst yn in tel de nije rykswei del.

It skilt wol seis minuten hast.
Kinst begripe dat dy wei der komme moast.
Yn in tel de nije rykswei del.

Soest dy net besauwe, de grize oer de grouwe?
Fan dy wei is gjin ferlet, mear ymport hoege wy hjir net.
De waan! Hoe sil sa'n reesbaan Ljouwert no mear status jaan?
Hilarides wol hegerop, hoe krijt er it oars yn 'e kop,
en Rypstra sjocht no ek it grutte ljocht.

Hy sil der sels wol it meast belang by ha
as flechtwei nei it hillich Holln ta.
Yn in tel de nije rykswei del.

En Brandsma skyt al yn deselde pot,
dat wy sitte hjir aanst mei de smoarge brot.
Yn in tel de nije rykswei del.

Dwers troch alles hinne, hoe soe dat no kinne?
It giet fansels wer om it jild, dwers troch doarp en iepen fjild.
It is fiis, it is in griis, se binne lang net wiis.
Wer in stik fan 't fryske gea stjert in te betide dea
en 't autoguod slacht foar master op.

Heal Frysln komt noch nder in asfaltlaach.
stjoer dy Rypstra mar gau werom nei Den Haag.
Yn in tel de nije rykswei del.

Dan kin Brandsma foar it selde in eintsje mei,
want yn Frjentsjer ha se noch in plakje frij.
Yn in tel de nije rykswei del (3x).

(Skreaun foar it Sneed-feest)


Wie't mar freed fiif oere
    Goaitsen van der Vliet (1978)

Alle dagen troch de wike binne gelyk.
Moarns al betiid op 'e fyts nei 't fabryk.
De prikklok dr dy winsket s in soad wurknocht ta.
Mar wy bin min te brken oan kofjetiid ta.

    O wie 't mar freed fiif oere.
    O wie 't mar freed fiif oe-oe-oere, O wie 't mar freed.

Wy krij' in bakfol kofje fan it kofj'apparaat.
It is gjin drinken mar hy is s bste maat
Gau gau in sigretsje oars dan kin 't net mear.
De bn rint hieltyd troch, dat wy bin noait in kear klear.

    O wie 't mar freed fiif oere.
    O wie 't mar freed fiif oe-oe-oere, O wie 't mar freed.

Ik kin net oer dit wurk, it is my fierstente dreech.
Jns by de frou krij 'k him net mear omheech.*
Mar goed da'k myn TV ha om my by del te jaan.
Dan hoech 'k net mear te tinken, dan hoech 'k neat mear te dwaan.

    O wie 't mar freed fiif oere.
    O wie 't mar freed fiif oe-oe-oere, O wie 't mar freed.
    O wie 't mar freed!

* By it gearstallen fan de bondel mei lieten fan Fryske folksjongers makke Jan Slofstra hjirfan: 'Jns by de frou kom ik net mear omheech'.

(B-kant fan de single Lytse wrotter)


Ik wachtsje op myn faam
    Goaitsen van der Vliet (1979)
    Muzyk: I'm waiting for my man, Velvet Underground, bewurking Goaitsen van der Vliet

Ik wachtsje op myn faam
by 't molkfabryk op 'e Burgumerdaam.
It reint as de sykte, ik ferrek fan 'e kjeld.
Ik ha skjin myn nocht, want ik bin net sa'n held.
O ik, ik wachtsje op myn faam.

Hee jongfeint, wat hasto dr by de ein?
Ik sis hee jongfeint, is 't dy yn 'e plasse slein?
Dat sil 'k jo fertelle, it jokket my sa.
Ik kin 't ek net helpe, dat 'k ferlet fan har ha.
O ik, ik wachtsje op myn faam.

Sjoch dr komt se al oan, foar de safolste kear
op har hege skuon, fan dat smoarge glde lear.
Se is noait betiid, se is altyd let,
en as 't har wat fregest, dan wit se it net.
O ik, ik wachtsje op myn faam.

Gau nei s plakje yn 'e leite fan 't hok.
Dr taast ik temk by har nder de rok.
Mar dat wol se net lije, dat giet har te fier.
It bliuwt ttsjeboartsjen en streakjen oer 't hier.
O ik, ik wachtsje op myn faam.

En dat gepiel mei dy sluting, dy sit sa fst as in hs.
Dat muoit my fgryslik, se hat al by de rs.
En foar't it wat wurdt, dan moat se al wer fuort.
Mar werris besykje as 'k har moarnjn wer sjoch.
O ik, ik wachtsje op myn faam.

Ik wachtsje op myn faam.
De hiele dei, de hiele dei
De hiele godgnske dei wachtsje 'k op myn faam!

(Dit is in Fryske bewurking fan "I'm waiting for the man" fan The Velvet Underground. Hjiryn dus net in wite junk dy't op syn swarte dealer stiet te wachtsjen, mar in opslpen jonge dy't it foar de safolste kear besiket by syn faam en alwer syn sin net krijt. Fansels mei in knypeech nei in ld ferske fan C. Wielsma: "Op 'e Burgumerdaam dr wennet myn faam, ja minsken, dr tsjinnet myn Wytske. Faak frij ik mei har, och toe, sis ik mar, och toe, jou my jit ien lytske." Der is ek in autobiografysk elemint: Goaitsen syn legere-skoalleferkering wenne letter by it molkfabriek op 'e Burgumerdaam. Mar dat is dan ek it iennichste.)


Lytse wrotter
    Jouke Douma, Goaitsen van der Vliet (1979)
    Muzyk: Goaitsen van der Vliet

D wiest noch mar sa'n bkemantsje,
doe km jim heit al oan syn ein.
Mar jim mem hat jim der trochskuord
mei wat sinten fan 'e heugerein.
Ja se mienden it sa goed mei jim,
jim seinen altyd moai `bedankt mijnheer'.
Dr bist mei greutbrocht:
gjin wurd oerdwars en gjin gekrimmenear.

    Sa bliuwst in lytse wrotter
    Jim pake is ferrimmetike yn dat smoarge klde fean
    en jim heit hat him ferbealige foar in rudich bytsje lean.
    Aah, en d wytst net oars!

Koest moai gau al fuort te wurkjen
by in smoarryk' ld heareboer.
It foel dy goed ou, mar diest dyn bst,
want der bleaunen heul wat wurkleas oer.
Nee d koest it heulendal net helpe fan dat skiep
dat yn 'e sleat rekke wie.
Mar likegoed leist foar him op 'e knibbels
doe't er gjin ferlet mear fan dy hie.

    Sa bliuwst in lytse wrotter (...)

Wiest sa bliid, man, as in protter,
doest oant wurk koest op it stjonkfabryk.*
Gappest gauris nei de siken,
mar dan woest fansels wol wer om lyk.
No wytst wr't se dy mei grieme lieten,
mar wat soe 't, foar dy is 't ommers al te let.
Hoechst noait mear te wurkjen
en by dyn ouskie bist noch yn 'e blommen set!

    Sa bliuwst in lytse wrotter (...)

* It Stjonkfabryk en De Sjemie wiene yn de jierren sechtich folksnammen foar de NTF (Nederlandse Thermochemische Fabrieken) yn Sumar, oan de oare kant fan it kanaal. De dea fan in Burgumer by in brn dre makke in djippe yndruk yn it doarp.


Goddeleaze tiid
    Goaitsen van der Vliet (1980)

I.

It is al let,
do skoost it gerdyn in eintsje iepen.
Leaver net:
do hast dyn nocht en it is tiid om te sliepen

Neat te sjen, de nacht is swart,
mar wa wit, wat dr oeral bart?
De wrld is rch, mar net foar dy.
It giet moai stil oan dy foarby.

Want moarnier
krijst it nijs as in tekken oer dy hinne.
It giet te fier.
It let dy neat of do moatst dy raar fersinne.

II.

Yn it tsjuster fan in smelle stege
leit in famke yn in grutte plasse bier.
It kin fansels ek lang gjin ljocht ferneare,
want se is noch mar amper trettjin jier.

    Goddeleaze tiid
    Moatst ris sjen

In jong baaske sit der by te hymjen,
want soks hied er noch net earder by de ein.
Mar syn fingers hoege suver net te sykjen.
En foar't se 't wit, hat er har al skeind.

    Goddeleaze tiid
    Moatst ris sjen

(Dit wie it langste Spul-nmer. De tekst ston feilik noch yn 'e steigers)


Ik wist net hoe 'k it hie
    Goaitsen van der Vliet (1981)

Ik wist net hoe'k it hie.
Ik wist net wr't ik wie.
Ik lei yn 'e koer
mei ien dy'k net koe.
Ik tocht wa bisto,
wat moat ik no
mei dy
en ik sei:
it muoit my om dy,
mar ik moat hjir wei!

(Goaitsen solo)


Spengroatten
    Jouke Douma (1977)
    Muzyk: Jouke Douma, Goaitsen van der Vliet (1977/1981)

Der is no ien yn myn libben kaam (Sjbidwa, lekker hyt)
Dr hie ik earder net folle fan fernaam (Sjbidwa, lekker hyt)
Se is der moarns, se is der jns, dit kin sa net.
Ik nim har alle nachten mei op bd.

    (Spengroatten) Ik hld fan dij
    (Spengroatten) Do bist fan mij
    (Spengroatten) Der is mar ien brij:
    Spengroatten‑brij!

Ik hie sok lekkers noch net earder hn (Sjbidwa, lekker hyt)
Har smaak benimt my nochris it ferstn (Sjbidwa, lekker hyt)
Noch efkes en ik krij in nuver kompleks,
want ik doch allinne mar oan spengroatten‑seks.

(Ferske t de foarstelling fan de kabaretploech Grut Spul dy't yn 1977 de Dykstra-tsjelke fan it Krystkongres fan Fryske studinteselskippen definityf meinm nei Twinte)


Tizebls
    Goaitsen van der Vliet (1980)
    Muzyk: John Anemaet, Goaitsen van der Vliet

It is sa'n tizeboel by my yn 'e holle.
Ik haw it lang net mear sa goed foar 't ferstn.
It wurdt my allegear in bytsje tefolle.
Ik stek it alderleafst de kop noch yn it sn.
Want oan de einder lizze de bommen ree
en se seinen juster op tv
dat wy rstich sliepe kinne,
mar wat moat in mins allinne?
Ik wol nei hs.
Nei hs.
Dat is myn bls.

It is sa'n tizeboel oeral om my hinne.
Alles bedoarn, ik kin 't net mear oan.
Koe it mar hielendal opnij begjinne.
Ik kin net langer wachtsj' op moarn en oare moarn.
Want om te flechtsjen is it al fierstelet.
By de spoardyk fyn ik de frede net.
De treinen dy't foarbygean
litte my allinne stean.
Ik wol nei hs.
Nei hs.
Dat is myn bls.

(Skreaun foar de Ljouwerter kearnwapenmanifestaasje yn 1981)


Ik moat hjir wei (Swanesang)
    Goaitsen van der Vliet (1982/1987, by de ein en de reuny fan Rockploech Spul)

Underweis, gjin stap fierder,
nei in sklplak foar de rein.
Sykjend om in twei t de dream
hat men fan alles by de ein.

    Ik moat hjir wei.

Hieltyd wer, de yllzje
dat it noch wat wurde soe.
Hieltyd wer woe 'k ha it lei him oan mysels,
dat it deagewoan net koe.

    Ik moat hjir wei!

Hieltyd wer, de konklzje,
dat it neat mear wurde kin.
Wat hat it allegear dan noch foar doel,
dat ik hjir, hjir noch bin.

    Ik moat hjir wei!

Mar ik wol hjir noch lang net wei. It is my sa wol goed, hjir te stean mei in gitaar en in mikrofoan, en mar balte en raze!
Ik wol jimme noch ien kear foarstelle: Ren Doesburg op pielgitaar, Bauke Kuiper op basgitaar, John Anemaet op Farfisa, de legindaryske Reinder Wassenaar op slachreau, en achter de knoppen, man fan 'e earste oere, Koos Agricola. En ik wie der ek noch. Dat wie dus Rockploech Spul, goed foar in goed oere, mei in grouwlich stik muzyk. Foar de lste kear spylje wy jim de earen fan 'e holle. Toe mannen, alles iepen en fol gas! Hld my fst, hld my fst...

    Ik moat hjir wei!


Moarn is wer in nije dei
    Goaitsen van der Vliet (1987)

Ik wit net hoe 't it kin
Ik doch it net mei sin
Ik kom dy oeral tsjin
Oeral wr't ik bin
Wr't ik bin

Ik sjoch dy yn 'e std
Yn in winkelrt
En yn elke lange gong
Giesto foar my t
Foar my t

As ik dan wer foar dy stean
Dan baarnt my de hd
Dan lit ik my sa wer gean
En wat soe 't?
Ek al is nije langst s lean
Hjoed is hjoed
Moarn is wer in nije dei

Ik hld de siken yn
Tel de stappen dy't ik set
Ik doch de eagen ticht
Oars bisto der net
Do bist der net

(Nij nmer op de reuny op it earste Aaipop-festival yn Nijln)


Teksten foar Deadbeat Oars (net op Aaipop 1991)


Dat bisto
    Goaitsen van der Vliet (1990)

Sjochst dysels rinnen yn Downtown L.A.
Witst net wrhinne, hast gjin inkeld idee.
Sleepsoaljend, de holle foardel
nder in sinne dy't brnt as de hel. Dat bisto!

Is dit in film? Is dit in dream, miskyn?
Muorren, minsken, ien lange stream
Kleure plaatsjes skowe starich foarbij, en
de kop dy mealt dy oan ien tried wei. Dat bisto!

Heinst de lden fan it jachtsjend ferkear,
minskestimmen, flarden petear.
Bliuwst der bten, do hearst der net bij.
Soest wol wolle mar dr bist der net mei. Dat bisto!

Kinst wol tinke dat it noch wol wat wurdt.
It libben is lang en de wrld is sa grut.
Mar wrst ek bist, man, it jout dy gjin sprt:
dyn hd is in kouwe en do kinst der net t. Dat bisto!

Dat bisto...

Sjoust mar wat troch, mar do kinst likegoed
stean bliuwe op sa'n dei as hjoed.
Kinst ek wol keare, it oare t gean,
of rntsjes rinn' en nergens stil mear by stean. Dat bisto!

Sikest dysels yn dyn spegelbyld.
Gjin spoar! Wr bisto fersyld?
Fynst neat mear, hoe fier as 't ek giest
as it gefoel dast gewoan net bestiest. Dat bisto!

Dat bisto...


De bile
    Goaitsen van der Vliet (1990)
    Muzyk: Arthur van Wijck Jurriaanse, Goaitsen van der Vliet

Ik ha myn jierren net fergriemd
Ik ha fan alles tbesocht
A'k yn 't foar alles witen hie
Hie 'k my tzen kear betocht
Wat haw ik dien?
Daliks komt de bile del

De pearse plakken oer myn lea
wize op in wisse dea
Nee, man, ik kin it net oan
Alles ha'k foar altyd bedoarn
Wat haw ik dien? Daliks komt de bile del

By einbeslt is myn lste wil
Da'k it net mear fernimme sil:
It fallen yn de reiden koer
It jchhei fan it folk - finaal oerstjoer!
Wat haw ik dien? Daliks komt de bile del


Blyn spul

Goaitsen van der Vliet (1990)
    Muzyk: (...), Goaitsen van der Vliet

Onderweis nei Harlem  bekrpt my de huver
Ik bin ek mar in wytkop, in stjerlike strnder
Myn switt'rige hannen trilje, ik kniip yn it stjoer
Ik ha ferlet fan dy spanning, in faai aventoer

    Blyn spul, de deawei lns!
    Blyn spul, wat kns?

Stoepen en stegen oereegjend  sjoch ik se wer stean
De lytse swarte famkes, al heal t 'e klean
It hart slacht my achtentachtich, sa bin 'k der om spand
Ik wyt dat se alles wol dogge  foar my koaning klant

    Blyn spul, de deawei lns!
    Blyn spul, wat kns?

Se binne meast wat meger, mar sa licht yn 'e hn
It golle streakjen en sobjen  benimt my 't ferstn
Dan wol ik it ha sa'k it ha wol, moai suver en klear
Gewoan mei blanke sabel. En dan noch in kear.

    Blyn spul, de deawei lns!
    Blyn spul!


Nije sensaasje
    Goaitsen van der Vliet (1990)

Dr hast it wer, dy nije sensaasje
op syn wei troch bealch en brein
It is gjin dream, gjin ferdivedaasje
Net te kearen as in ridende trein

Kinst fernimm' oan myn giizjende siken
Will' en pine lizze ticht by elkoar
Ik jou my oer, doch mar wer wast wolste
Ik wit it wol, do hast it goed mei my foar

Sjoch my lizzen op de iisklde stiennen
Ik soe wol wolle mar ik kin net oerein
Klokken liede foar my oan 'e einder
It kin net oars mear, dit wurdt de ein


02-01-2010, Bits & Books, post goaitsen@home.nl