Mazda 121, Mazda RX-5, de tweede uit de reeks van de serie Cosmo.

 

Eindelijk, eindelijk, eindelijk staat ie voor mijn deur. Na al die jaren, gewoon geschonken door Gaston van der Heijden uit Ravensteijn. Waarom ben ik nu de gelukkige? Mensen dit is een prachtige auto. Dit is uniek en dit is fantastisch. Een auto die gebouwd is op basis van pure uitstraling, een auto die gebouwd is gewoon niet voor zijn functionaliteit maar gewoon omdat het mooi is je fantasie over een auto los te laten en te bouwen. Gewoon kosten nog moeite sparen en een bak in elkaar schroeven die je een kick geeft.

Geen racerij, geen afgewogen zuinigheid, geen economische belang, geen afgewogen ruimtebesparing. Nee, zo ziet de auto in je fantasie er uit zo bouwde Mazda een auto in 1975. De 121, het model Cosmo II!

Een stukje geschiedenis

Op 18 april 2004 hield ik weer een bijeenkomst voor oude Mazda's. Dat was erg leuk leuk, vele soorten modellen, eigenaren vertelde, terecht met trots, hun ervaringen en het werd laat. Enkele liefhebbers waren al weg totdat er iemand kwam met een 121 op een ambulance aan rijden. Hij reed de auto er af en plaatste die bij de andere auto's. Gaston wist er veel over en hij deed zijn verhaal. Jaren geleden heeft hij de auto gekocht, opgeknapt en voor zo'n 10.000 km geleden nog de motor gereviseerd. Ook had hij nog een 121 die helemaal kaal en schoon was. Sterker, bijna rondom al afgelast. Ik bekeek zijn auto en kreeg een kick van binnen. Ongelooflijk, wat een prachtbak is dit. Ik had er al eens een gezien van Gert-Jan Verstegen dus onbekend was ie niet. Op deze dag stond was er nog iemand meer met een 121 en die zag er ook "uit de kunst" uit.

Na een half uurtje kletsen kreeg ik de auto aangeboden. In de eerste instantie had ik zoiets van ja, ik heb er al zoveel en was terughoudend maar wel geïnteresseerd. Daarbij verwachtte ik natuurlijk wel een fikse prijs maar ik kreeg ´m voor niets. Ik schrok ervan, hè? Iemand die mij niet kent en die geeft mij zomaar een auto? Ik kon ´m in juni ophalen, dus alle tijd. Nadien kreeg ik de andere auto ook er bij. Die moet verder worden afgelast en het frame wordt dan elektrisch verzonken, goed grondlakje en kan dan gedeeltelijk worden afgespoten. Vervolgens de assen en het stuur er in, rollen naar de spuiter en verder afbouwen. Deze auto is de allerlaatste waarschijnlijk uitgeleverd. Het was al een overjarig model en ook nog in 1980 uitgeleverd. Het laatste uit de 121 serie heeft een hele interessante 2 liter motor heb ik me laten vertellen. 

In overleg met Gaston zijn we het allebei eens over de kleur. Nu speelt de vraag of ie met een rotatie zal worden afgebouwd of met die 2 liter motor. Een rotatiemotor is wel leuk maar ook erg gevoelig.


We gaan er aan...

Op maandag 14 juni werd de auto opgehaald. Meteen al pech want de accu had de geest gegeven. Een tweede accu was ook al niet geweldig en toen bleek later dat de spanningsverdeler kapot was. Niet erg, er liggen er genoeg doch de vraag is waar... Geen probleem, Gaston koppelde de ambulance er achter en bracht de 121 naar mijn huis toe. Woensdagavond wat geknoeid en donderdagavond met Hendrik Jan een rondje gekacheld. Vrijdag de spanningsverdeler voor de gek gehouden en we kunnen lekker rondshowen. Jullie hebben er geen idee van hoeveel bekijks je hebt met deze wagen. Schitterend.

Zaterdag was het feest, ik moest wat hulp hebben om het frame te verplaatsen. Ik vroeg of Simon van den Berg er weer bij wilde zijn want er moest gelift worden.Geen probleem, Simon stond bij wijze van spreken al klaar. Mark Derks, clublid en van beroep lasser wilde de auto wel afwerken voor me. De auto moest dus naar Veenendaal. Gaston heeft een heel vernuftig systeem ontwikkeld om de auto 360 graden te kunnen draaien en ik mocht het hele frame meenemen naar Mark. Zijn maten, stuk voor stuk mannen die hun handen zonder één woord tegenstribbelen uit de mouwen steken, pakte met ons het hele geval op en zette die zo op de ambulance, een handvol sjorbanden en over de A50 en A15 zo naar Veenendaal. Wat een bekijks zeg, leek de koningin wel. Maar het zag er ook uit als een heel spektakel. Zeker als je er achter reed, dat deed Simon. Het hele geval had geen verlichting, de kabels achter de stekker waren gaar bij mijn auto. H´m, weer iets wat vervangen moet worden.

In Veenendaal aangekomen had Mark een 7 tonner geregeld voor zijn werkzaamheden. DAT kwam dus heel goed uit. Binnen 5 minuten was het geval van zijn banden ontdaan en stond ie binnen. Biertje erbij en de ambulance terugbrengen. Bram, een van de bendeleden daar, was nog aan het ruimen. Hij nam de ambulance in ontvangst.

Hierbij wil ik een dank uitbrengen aan allen die mij zo fantastisch geholpen hebben, speciale dank aan Simon die zijn vrije zaterdagmiddag er voor op offerde en natuurlijk veel dank aan Gaston, zonder hem en zijn vakkundigheid was het ook niet zo mooi verlopen. Waarschijnlijk had dan het hele geval naast de ambulance gestaan op de A50!