Mazda 929 Coupé 2.0i - 8 valve 5-speed.

KLik hier voor de Mazda 929 Sedan 3.0i - 18 valve Aut.

 

Helaas beste mensen, erg veel weet ik er niet van. Ik dacht dat de auto voor het eerst op de markt kwam in 1975 en dat er in 1981 een volledig nieuw type 929 werd gelanceerd. Er bestaan Coupé's, Sedans en Stationmodellen van. Verder weet ik dat ze ook leverbaar zijn geweest met rotatiemotor. In 1975 - 1980 werden deze auto's gelanceerd onder de naam RX-4. De serie daarna werd met rotatiemotor Luce genoemd behalve in Nederland, daar zijn ze nooit uitgebracht. 

Ik hoop dat ooit iemand mij het hele verhaal kan doen toekomen. Ik kan alleen mijn ervaring vertellen over de 929 die ik zelf  bezit en waar ik natuurlijk ervaring mee heb. De 929 Coupé uit 1985.

 

Geschiedenis
Toen dit model vanaf begin 80 op de markt kwam was het een hele dure auto. De prestaties waren erbarmelijk want de 2 liter carburateurmotor had maar iets van 90 pk. Soms haalde die dat nog niets eens. De kleuren waren uiteenlopend van rood tot grasgroen. De auto was wel heel mooi, erg mooi zelfs en voor die tijd enorm compleet. Stuurbekrachtiging en airco waren opties, cruisecontrol was standaard en het semi-digitaal dashboard geplaatst in het zeer futuristische uiterlijk was uniek en een plaatje op zich. 

De ontwikkeling
De kwaliteit liet te wensen over. Motorisch wel OK maar qua carrosserie was het een ramp. De wielkasten en kokerbalken hielden water en rotte letterlijk halfweg in de folder. Later kwam de optelling. Te weinig vermogen, wielkasten en kokerbalken, draagarmen achter konden er ook wat van, kachelregeling en radiateur, deuren vielen uit elkaar, nee het zou geen fraai plaatje worden na 4 jaar. De remmen waren fantastisch en beresterk, echter, het dient de aanbeveling dit ieder jaar volledig uit elkaar te halen en te reinigen. Wanner de trilplaatjes om de assen van de klauwen met de blokken tot een geheel waren geroest dan moest je met een slijptol de blokken vervangen. Ja, nu lachen we ermee maar toen lag dat toch heel anders.

Nieuwe motor
Mazda hoorde van deze problemen en zocht voor oplossingen. Zo kon het wel eens gebeuren dat er in één jaar 3 verschillende auto's van hetzelfde type geleverd waren, uiterlijk identiek, technisch totaal verschillend. Kabelboom, verschillende stekkers, handremkabels, uitlaten, och, noem maar op. Zelfs de distributieriem. Die was verkrijgbaar met ronde of vierkante bloktanding. Ondertussen ging de ontwikkeling gewoon door en Mazda ontwikkelde de injectiemotor. Het vermogen ging met een dikke 40 pk omhoog en de auto kreeg een prima koppel. Omdat de injectie hier werd geïntroduceerd vloog de rotatie er in Nederland uit. Daarbij was A.A.S. (regelbare schokdempers - auto adaptive suspension) tot standaard gebombardeerd. Voor die tijd was het een optie en het tussenraampje (tussen de deurraam en de achterraam) werd vervangen door een zwarte afdekplaat met de letter M van Michelotti. 
Niet alleen in luxe steeg de auto maar ook in prijs. Kaal, zonder schuifkanteldak, airco en stuurbekrachtiging lag de prijs al op zo'n 54000,- , zo'n dikke 21600 euro en dat voor 1985??? Dat was nogal. Daarnaast had je ook nog vette opties. Hout van binnen, bordeauxrood interieur of een complete installatie met cassettespeler erbij. Ja, het kon nogal wat kosten deze elitebak.
Maar rijden? De 929 gleed statisch over de autobaan en met zijn dubbelgrote opklapbare koplampen, zijn lange uiterlijk gaf die veel aanzien. Wil je stoer en sportief rijden, geen probleem, je schakelde de schokdempers naar de sportstand en gaf een peut gas. Als de bliksem! De lol had je pas bij de pomp. Dat ding kon toen al erg hard, 190 - 200 km/u en dan ging ie ook echt 1:8, 1:9 bij 140 km/u.  latere modellen had je in het blauw, grijs, bruin, rood, wit en zwart. Het interieur kon je zelf bepalen. In wit kon je gewoon kiezen voor grijs maar ook voor bruin of bordeauxrood.

En nu?
Nu is het moeilijk. Wanneer je zo'n auto tegen het lijf loopt, als dat al lukken wil, dan heb je eerst wat laswerk. Dan de beurten met het remfeestje en maar hopen dat de lak onder de deuren nog goed is. Deze auto is ook leverbaar geweest zonder stuurbekrachtiging en dat is echt niet leuk. Achterwiel aandrijving en een motor voor in onder de ruime motorkap geeft je gegarandeerd RSI in no-time. Eigenlijk had dit verboden moeten worden, dit is echt een marteling. Maar met wat dure banden die je te hard oppompt kom je al wel een heel eind.

Status
De auto was Mazda's vlaggenschip. Het bedieningspaneel aan het stuur is gewoon handwerkmontage, de opties zijn uniek omdat niemand ze had, het uiterlijk week af van alle gangbare types rond dezelfde categorie van de concurrenten, de auto werd na 10 jaar opgenomen als een semi-klassieker. De vraagprijs ligt nu zo rond de € 500 tot € 1500 voor een net exemplaar. Maar dan nog zijn de veters uit de stoelen versleten. Voor een echt gaaf exemplaar vol opties kan makkelijk € 2500,- worden gevraagd maar of men er dat ook voor krijgt gezien de laswerken die dan nog moeten gebeuren is maar de vraag.

Waarom heb ik nu zo'n auto?
Ik vind het uiterlijk enorm stoer en de neus van de auto is ongelooflijk agressief zonder ook maar een spoilertje, extra klip of beugeltje uit Korea. De auto is nu nog een heerlijkheid. Je mag alles zelf doen, alles handmatig als in een cockpit van een vliegtuig. Ik telde, inclusief ramen e.d. zo'n 54 knopjes. De stoelen kunnen in een lig- tot slaapstand en er zit zelfs een wekker in dat ding. Direct in de bak schakelen, een echte 5-bak zonder overdrive, nee dit is echte beleving. Bijna niemand kent het model en wanneer je met mooi weer door de stad heen rijdt of je komt aan bij een evenement, het trekt heel veel aandacht. Koplampjes nog even omhoog of alleen de stadslichten aan, die bijna al net zoveel licht geven als een koplamp uit een Opel Astra in zijn hoogtij dagen. In de zomer? Da's toch schitterend, zeg nu zelf.

Hoe kwam ik er aan?
Een goede vriend van me leerde ik een aantal jaren geleden kennen omdat ik hem en zijn 929 zag staan bij een winkel. Het klikte meteen. Ik vond de auto al schitterend en hij nodigde me uit om eens te komen kletsen en te kijken. Na verloop van tijd kreeg ik een mailtje van een bruine 929 die opgeruimd moest worden. Ik besloot de auto te redden. Waanzinnig, dat bruine interieur, vind het helemaal te gek. Enorm chique zelfs ook. Toen ik met de auto bezig was trof ik wat pech. Door allerlei reinigingsmiddelen knalde de koppakking er uit en ook de kachelradiateur begaf het. Andere motor erin maar echt lekker liep het niet. De motor is wel zeker goed alleen wat lui. Enno vertelde dat er in Eersel nog een 929 te koop stond. Hij kende zo'n beetje de eigenaar maar de garagehouder die de auto had staan wilde er veel te veel voor. Uiteindelijk, net voor dat ie het internet op ging nam ik 'm nog voor 500 mee.
Het had toen nog maar 129.000km op de teller, rondom schadevrij en het interieur is gewoon nieuw. Dan maar doen hè?

Ombouwproject
Ik kan niet alles houden en bewaren. De bruine bestond al uit een flink aantal reserve onderdelen die ik van Enno  gekregen had. Omdat Enno een blauwe coupé heeft kon hij het zelf ook nog goed gebruiken en wat extra reserve onderdelen van deze stampdure auto is nooit weg. Een benzinefilter kost al zo'n € 120,- ex, nou, dan kan de rest ook wel eens zijn prijsje hebben. De stuurbekrachtiging kon in deze grijze en de rest dus de schuur in.

 

 

 

 

Omdat ik toch moest lassen en de draagarmen vervangen heb ik meteen alles gedaan. Het is een achterwielaandrijving, dus nieuwe stelbouten er in. Nieuwe voorpijp, kokerbalken lassen en voorbereiden, een enkel rubbertje en remmen reviseren. Die zaten nog vaster dan de Oosterscheldebrug in Zeeland.
De auto is nu klaar, alleen nog het uiterlijk schoon. Ik wil de spoiler eraf en de bumper opnieuw spuiten omdat er foliestickers opzitten. En dan? Misschien airco of een houten dashboard. Dat is erg mooi voor zo'n sloep.

Hieronder heb ik nog wat foto's toegevoegd die ik op internet heb gevonden. Ja, die goeie ouwe 929. Die wagen heeft wel wat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met vriendelijke groeten,

Hans Peters